مادر

سایه‌بان سقف من در زیر باران مادر است

ساحل امنم میان باد و طوفان مادر است

هر کسی در این جهان روزی رهایم می‌کند

آنکه می‌ماند کنارم تا به پایان مادر است

دست‌هایش شال سبزی از دعای زینب است

در شب تاریک من، شمع فروزان مادر است

گرچه یک سال است دورم از هوای خانه‌اش

در فراقش مایه‌ی صبری فراوان مادر است

می فرستم از وطن هر لحظه صدها گل سلام

آنکه بویش می رسد از راه پنهان مادر است

مرزها هرگز نخواهد شد حریف این جنون

از وطن تا خاک ایران، جان و ایمان مادر است

«مأمون لطیفی»

۲ تیر (سرطان) ۱۴۰۵