پست‌های انتشارات وبلاگ مهندسی مبیت

راه اندازی HAProxy برای لودبالانسینگ ترافیک وب با Ansible

امیر نعمت زاده — Wed, 02 Sep 2020 22:39:09 +0430

در این مقاله قرار هست که یک سناریو لودبالانسینگ ترافیک وب با HAProxy پیاده شود و وظیفه راه اندازی صفر تا صد آن به صورت اتوماتیک با Ansible خواهد بود. مخاطب این مقاله افرادی هستند که با داکر، دستورات و محیط گنو/لینوکس و مفاهیم شبکه آشنایی دارند. در این سناریو ترافیک وب یک وب اپلیکشن ساده فلسک که مشابه آن را قبلا در اینجا در داکر قرار دادیم، لودبالانس خواهد شد. لودبالانس به معنی توزیع بار ترافیک بین سرورها با الگوریتم دلخواه است که در اینجا Round-Robin خواهد بود. در ابتدا توضیحات دقیق درباره سناریو داده خواهد شد و پس از آن به راه اندازی محیط آزمایشگاهی (Lab) برای سناریو می پردازیم. در ادامه درباره ساختار Playbook ها توضیح داده میشود و نهایتا با استفاده از یک Playbook برای Ansible تمام سناریو پیاده سازی خواهد شد.سناریودر این سناریو سه سرور وجود دارد که یکی از آنها نقش لودبالانسر اصلی را به عهده دارد و دو سرور دیگر به شکلی مشابه هر کدام دو سرویس وب اپلیکیشن فلسک را همراه با یک لودبالانسر داخلی اجرا میکنند. Ansible بر روی یک ماشین لینوکسی که میتواند سیستم شخصی یا ماشین مجازی باشد، راه اندازی میشود و با ارتباط SSH وظیفه مدیریت سرور ها و راه اندازی سناریو را بر عهده دارد. سناریو به شکل زیر میباشد:راه اندازی محیط آزمایشگاهیبرای راه اندازی محیط آزماشیگاهی (Lab) سناریو از داکر کامپوز استفاده میکنیم؛ پس بایستی داکر و داکر کامپوز بر روی ماشین مورد نظر نصب باشد و پس از آن نصب و راه اندازی انسیبل توضیح داده خواهد شد.داکر کامپوز از یک فایل کانفیگ YAML برای راه اندازی کانتینر ها استفاده میکند و فایل کانفیگ مشابه زیر میباشد که در ادامه درباره آن توضیح داده خواهد شد:version: '3.8' services: HA_proxy_Loadbalancer: build: context: . dockerfile: ubuntu_with_sshd.Dockerfile image: ubuntu_haproxy:latest hostname: HAproxy ports: - '22:22' - '8080:80' flask_server_1: image: ubuntu_haproxy:latest hostname: server_1 ports: - '23:22' flask_server_2: image: ubuntu_haproxy:latest hostname: server_2 ports: - '24:22' در اینجا نسخه فایل داکر کامپوز مشخص شده است.خالیمشخص میشود که چه کانتینر هایی قرار است راه اندازی شوند.نام کانتینر مشخص میشود و گفته میشود که تنظیمات آن در ادامه قرار دارد.گفته میشود ایمیجی که قرار است کانتینر از روی آن ساخته شود بایستی با مشخصات بعدی ساخته شود.مسیر داکر فایل مورد نظر برای ساخت ایمیج داده شده است که همان مسیری است که فایل کامپوز قرار دارد.نام داکر فایل داده شده است.گفته میشود داکر ایمیج ساخته شده در مرحله قبل با چه نامی ذخیره شود.هاست نیم (etc/hostname/) کانتینر پس از راه اندازی مشخص میشود.گفته میشود که قرار است چه پورت هایی از بیرون کانتینر در دسترس قرار داشته باشند.گفته میشود پورت ۲۲ ماشین به پورت ۲۲ کانتینر فوروارد شود.گفته میشود پورت ۸۰۸۰ ماشین به پورت ۸۰ کانتینر فوروارد شود.خالینام کانتینر مشخص میشود و گفته میشود که تنظیمات آن در ادامه قرار دارد.گفته میشود که کانتیتر از روی چه ایمیجی ساخته شود که در اینجا همان ایمجی است که برای کانتینر لودبالانسر ساخته شده است.هاست نیم (etc/hostname/) کانتینر پس از راه اندازی مشخص میشود.گفته میشود که قرار است چه پورت هایی از بیرون کانتینر در دسترس قرار داشته باشند.گفته میشود پورت ۲۳ ماشین به پورت ۲۲ کانتینر فوروارد شود.خالینام کانتینر مشخص میشود و گفته میشود که تنظیمات آن در ادامه قرار دارد.گفته میشود که کانتیتر از روی چه ایمیجی ساخته شود که در اینجا همان ایمجی است که برای کانتینر لودبالانسر ساخته شده است.هاست نیم (etc/hostname/) کانتینر پس از راه اندازی مشخص میشود.گفته میشود که قرار است چه پورت هایی از بیرون کانتینر در دسترس قرار داشته باشند.گفته میشود پورت ۲۴ ماشین به پورت ۲۲ کانتینر فوروارد شود.نکته مهم: فاصله ها در این فایل بسیار مهم میباشد و بایستی حتما سلسله مراتب در نوشتن این فایل رعایت شود.نکته مهم: داکر دارای یک DNS سرور داخلی در هر شبکه خود هست و تمام کانتیر هایی که در یک شبکه قرار دارند تنها با نام میتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. با استفاده از همین قابلیت در HAProxy در سرور لودبالانسر میتواند با سرور های Backend با نام ارتباط برقرار کند.میتوانید برای دریافت فایل کانفیگ داکر کامپوز و راه اندازی سرور ها از دستورات زیر استفاده کنید:git clone https://github.com/amirhne/flask-haproxy-scenario-lab.git cd flask-haproxy-scenario-lab/ docker-compose upانسیبل در حال حاضر فقط بر روی سیستم عامل گنو/لینوکس قابل نصب میباشد پس فرض بر این است که یا سیستم عامل ماشین شما گنو/لینوکس است یا ماشین مجازی با سیستم عامل گنو/لینوکس دارید که به داکر دسترسی شبکه دارد.برای نصب انسیبل بر روی توزیع های بر پایه Debian از دستورات زیر استفاده کنید:sudo apt update sudo apt install ansibleبرای نصب انسیبل بر روی توزیع های بر پایه RedHat از دستورات زیر استفاده کنید:sudo yum -y install epel-repo sudo yum -y update sudo yum -y install ansibleعملکرد انسیبل برای مدیریت نود های هدف به صورت Agentless میباشد و فقط برای کنترل نود ها نیازمند دسترسی و ارتباط SSH است. برای سهولت و امنیت بیشتر بهتر است که احراز هویت با نود های هدف با کلید عمومی و خصوصی انجام شود که برای هر بار اتصال نیازمند وارد کردن پسورد نباشیم.در ابتدا برای اینکار با دستور زیر در ماشین یا ماشین مجازی که انسیبل بر روی آن نصب شده است یک کلید میسازیم:ssh-keygenدر تمام مراحل ساخت که نیازمند ورودی است فقط اینتر را بزنید.و سپس با زدن دستورات زیر در ماشین یا ماشین مجازی که انسیبل بر روی آن نصب است، کلید عمومی را بر روی سرور ها قرار میدهیم.ssh-copy-id ansible@127.0.0.1 -p 22 ssh-copy-id ansible@127.0.0.1 -p 23 ssh-copy-id ansible@127.0.0.1 -p 24در صورتی که از ماشین مجازی استفاده میکنید به جای ای پی 127.0.0.1، ای پی ماشینی را بزنید که داکر و کانتینر ها در آن قرار دارند.با انجام مراحل بالا که شامل راه اندازی سرور ها در داکر، نصب و تنظیم انسیل بر روی نود کنترل کننده است؛ محیط مورد نظر برای پیاده سازی سناریو آماده شده است.ساختار پلی بوکساختار پلی بوک به شکلی است که در ابتدا هاست هایی که قرار است عملیات روی آنها انجام شود مشخص میشود و پس از آن با مشخص کردن المان هایی مثل متغیر ها و دسترسی اجرای دستورات،‌ لیستی از کار ها که با نام task مشخص میشود، شکل میگیرد. نوعی از task هم به نام handler وجود دارد که فقط در صورت خوانده شدن توسط یک task و اعمال تغییرات توسط آن، اجرا میشود که در ادامه نمونه آن را مشاهده میکنید.در زیر یک نمونه ساده از یک پلی بوک آورده شده است و در ادامه درباره آن توضیح داده میشود:--- - hosts: machines become: yes vars: - test1: 1 - test2: apache was not installed tasks: - name: First Test Task shell: echo 'the test1 var is {{ test1 }}' > /home/test.txt - name: Second Task apt: name: apache2 update_cache: yes state: latest notify: A Handler is Called handlers: - name: A Handler is Called shell: cat '{{ test2 }}' > /home/apache_status.txt مشخص میشود که این یک فایل کانفیگ YAML میباشد.گفته میشود که قرار است بر روی چه نود یا نود هایی عملیات ها پیش رو انجام شود. این گروه از نود ها یا یک نود توسط یک فایل inventory مشخص میشوند که در ادامه مقاله نمومه آن آورده شده است. همچنین میتوان آنها در فایل etc/ansible/hosts/ مشخص کرد.گفته میشود که تمامی تسک ها با دسترسی روت انجام شوند.گفته میشود که یک سری متغییر در این پلی بوک وجود دارد.یک متغییر تعریف میشود.یک متغییر تعریف میشود.میشخص میشود که قرار است مجموعه ای از کار ها در ادامه انجام شود.یک تسک جدید با نام آن مشخص میشود.با استفاده از ماژول shell در نود هدف دستور داده شده را انجام شود. ماژول شل برای برای اجرای دستور در محیط دستوری گنو/لینوکس استفاده میشود. همانطور که مشاهده میکنید استفاده از متغییر در محیط انسیبل به شکل {{ var_name }} میباشد.یک تسک جدید با نام آن مشخص میشود.گفته میشود که از ماژول apt استفاده شود و کارهای آن در ادامه مشخص میشود. ماژول apt برای مدیریت پکیج ها در سیستم عامل های بر پایه دبین استفاده میشود.نام پیکیج مشخص میشود.گفته میشود که لیست ریپازیتوری های سیستم عامل بروز شود.گفته میشود که پکیج نام برده بایستی آخرین نسخه آن نصب باشد.یک handler با نام مشخص فراخوانی میشود که در صورت اجرا این تسک و ایجاد تغییر در نود هدف این handler اجرا میشود.خالیگفته میشود که لیست هندلرها در ادامه داده شده است.یک هندلر جدید با نام آن مشخص میشود.گفته میشود در صورت اجرای این هندلر با ماژول شل دستور مورد نظر اجرا شود.با توضیحات ارایه شده مشخص شده است که ساختار یک پلی بوک چگونه میباشد ولی رایج است که برای پیاده سازی نقش ها در پلی بوک از یک ساختار پوشه ای به نام roles که در آن تمامی قسمت های مختلف یک پلی بوک در مسیر های جداگانه قرار داده میشوند، استفاده میشود. به این صورت که هر نقش یا role شامل یکسری task,vars, handlers و... مشخص میباشد که در یک ساختار پوشه قرار میگیرند.در ادامه یک پلی بوک با نام site.yml با استفاده از roles اورده شده است که توضیحات درباره آن داده خواهد شد:--- - hosts: machines become: yes roles: - webserverمشخص میشود که این فایل کانفیگ YAML هست. گفته میشود که قرار است بر روی چه نود یا نود هایی عملیات ها پیش رو انجام شود.گفته میشود که تمامی تسک ها با دسترسی روت انجام شوند.گفته میشود که قرار است که چه نقش هایی بر روی نود یا نود های هدف پیاده سازی شود.همانطور که مشاهده میکنید پلی بوک اصلی به شکل فوق العاده ای ساده و خوانا شده است و فقط کافیست در مسیر همین پلی بوک یک پوشه با نام roles با ساختاری که در ادامه توضیح داده شده است پیاده سازی شود.site.yml roles/ webserver/ tasks/ main.yml handlers/ main.yml vars/ main.ymlدر این ساختار پوشه ای فقط کافی است که کدهای زیر هر قسمت اصلی از پلی بوک مانند tasks یا handlers در فایل main.yml هر پوشه با نام همان قسمت قرار داده شود و در پلی بوک اصلی فقط کافیست نام آن نقش که همان نام پوشه (در بالا درشت نوشته شده است) است، ذکر شود.حال که ساختار پلی بوک و roles توضیح داده شد سراغ پیاده سازی سناریو مورد نظرمان توسط انسیبل میرویم.پیاده سازی سناریوبرای پیاده سازی سناریو مورد نظرمان از یک پلی بوک استفاده خواهد شد که در آن از ساختار roles استفاده شده است. وظیفه این پلی بوک تنظیم یک سرور به عنوان لودبالانسر اصلی و دو سرور دیگر به عنوان سرور فلسک است. پروژه فلسک مورد استفاده قبلا در اینجا در داکر قرار داده شده است و در این سناریو با فرمی دیگر مورد استفاده قرار گرفته است.لودبالانسر HAProxy برای تنظیمات خود از یک فایل کانفیگ در مسیر etc/haproxy/haproxy.cfg/ استفاده میکند.فایل کانفیگی که برای سرور لودبالانسر استفاده میشود مشابه زیر میباشد که در ادامه درباره آن توضیح داده میشود:frontend loadbalancer bind *:80 option forwardfor default_backend flask_servers backend flask_servers balance roundrobin server server_1 flask_server_1:80 check server server_2 flask_server_2:80 check option httpchk مشخص میشود که سرور فرانت اند که وظیفه اصلی لودبالانسینگ را دارد در ادامه چه مشخصاتی خواهد داشت و نام آن مشخص میشود.گفته میشود که بر روی تمام ای پی های سرور و پورت ۸۰ ترافیک قبول شود.گفته میشود که ترافیک به سرور ها که بعدا در بک اند مشخص میشود، فروارد شود.نام سرور های بک اند مشخص میشود که در ادامه تعریف خواهد شد.خالیمشخص میشود که مشخصات سرور های بک اند چه خواهد بود و نام آن ها برای استفاده مشخص میشود. این دقیقا همان نام ای است که در قسمت فرانت اند در خط ۴ استفاده شده است.الگوریتم لودبالانسینگ round-robin مشخص میشود. یک سرور با نام server_1 با ادرس مشخص و پورت ۸۰ تعریف شده است، این آدرس دقیقا همان نامی است که هنگام ایجاد کانتینر با داکر کامپوز استفاده شده است و در ادامه گفته میشود که سرور را برای در دسترس بودن برای هر مدت کوتاه با برقراری یک کانکشن tcp چک کند. یک سروربا نام server_2 با ادرس مشخص و پورت ۸۰ تعریف شده است، این آدرس دقیقا همان نامی است که هنگام ایجاد کانتینر با داکر کامپوز استفاده شده است و در ادامه گفته میشود که سرور را برای در دسترس بودن برای هر مدت کوتاه با برقراری یک کانکشن tcp چک کند. گفته میشود که با دادن درخواست http بالا بودن سرور را برای هر مدت کوتاه چک کند که در صورت دادن پیغام خطا مانند ۵۰۰ دیکر از لیست خارج شود.برای HAProxy هر کدام از سرور های فلسک که عمکرد داخلی دارد از یک فایل کانفیگ دقیقا مشابه همان که برای سرور لودبالانسر استفاده شده است، استفاده میکنیم ولی با یک تغییر کوچک که در ادامه درباره آن توضیح داده خواهد شد:frontend loadbalancer bind *:80 option forwardfor default_backend flask_services backend flask_services balance roundrobin server flask_1 127.0.0.1:{{ flask_1_port }} check server flask_2 127.0.0.1:{{ flask_2_port }} check option httpchk۷ و ۸. در اینجا از ای پی لوکال استفاده شده است و به جای پورت از یک متغییر در پلی بوک استفاده شده است که در هنگام کپی کردن بر روی سرور تبدیل به پورت دلخواه ما میشود که در اینجا ۳۰۰۰ و ۳۰۰۱ میباشد.برای پیاده سازی سرویس فلسک از نمونه فایل زیر استفاده شده است که در ادامه درباره آن توضیح داده شده است:from flask import Flask, render_template app = Flask(__name__) @app.route('/') def hello_world(): return render_template('index.html') if __name__ == '__main__': app.run(debug=True,host='0.0.0.0', port={{ flask_1_port }})در خط آخر همانطور که مشاهده میکنید مجددا از متغییر پلی بوک برای پیاده سازی و مشخص کردن پورت وب اپلیکیشن استفاده شده است. همچنین کد صفحه وبی که به کاربر نمایش داده میشود به شکل زیر میباشد: Hello World!

This Message is shown from

that is running flask on port

در قسمت تگ h1 میبینید که مجددا از متغییر پلی بوک برای نمایش پورت فلسک و نام هاست به کاربر استفاده شده است.نکته: استفاده از متغییر این امکان را به ما میدهد که به صورت همزمان فقط با یک تغییر هم امکان تغییر در کد برنامه فلسک و هم تغییر در فایل کانفگیگ HAProxy را داشته باشیم. همچنین بتوانیم با استفاده از متغییر هایی که توسط خود انسیل ساخته مانند : ansible_hostname که به ازای هر نود ساخته میشود و متفاوت میباشد، بتوانیم صفحه نمایش داده شده به کاربر را برای هر سرور به صورت اتوماتیک متمایز کنیم.پلی بوک اصلی که برای پیاده سازی سناریو نوشته شده است از ساختار roles پیروی میکند. در سناریو ما دو نقش وجود که شامل نقش لودبالانسر و نقش سرور فلسک میباشد.پلی بوک اصلی با نام site.yml مشابه زیر میباشد:--- - hosts: loadbalancer become: yes roles: - loadbalancer - hosts: flask_servers become: yes roles: - flask server with two serviceدرباره ساختار پلی بوک در قسمت قبل توضیح داده شد است و این پلی بود دارای دو نقش loadbalancer و flask server with two service میباشد که به ازا هر کدام یک پوشه با نام های مشابه در پوشه roles قرار دارد.ساختار پروژه پلی بوک برای این سناریو به شکل زیر میباشد و درباره آنها توضیح داد خواهد شد:site.yml inventory roles/ flask server with two service/ tasks/ main.yml handlers/ main.yml templates/ flask_1/ hello.py.j2 index.html.j2 flask_2/ hello.py.j2 index.html.j2 haproxy.cfg.j2 vars/ main.yml loadbalancer/ files/ haproxy.cfg tasks/ main.yml handlers/ main.yml فایل اصلی پلی بوکیک فایل میباشد که شامل اطلاعات اتصال به نود های هدف و نام گذاری آن میباشد. این نام گذاری همان نام گذاری مورد استفاده در قسمت hosts پلی بوک میباشد.پوشه نقش هاپوشه نقش flask server with two serviceپوشه تسک های نقش سرور فلسکفایل تسک های نقش سرور فلسکپوشه هندلر های نقش سرور فلسکفایل هندلر های نقش سرور فلسکپوشه فایل هایی که در آنها از متغیر های پلی بوک استفاده کردیم و قرار است به روی سرورهایی با نقش سرور فلسک انتقال پیدا کنند.پوشه فایل های سرویس فلسک اول بر روی سرور هایی که نقش سرور فلسک را دارند.فایل پایتون سرویس فلسک اول بر روی سرور هایی که نقش سرور فلسک را دارند.فایل html سرویس فلسک اول بر روی سرور هایی که نقش سرور فلسک را دارند.پوشه فایل های سرویس فلسک دوم بر روی سرور هایی که نقش سرور فلسک را دارند.فایل پایتون سرویس فلسک دوم بر روی سرور هایی که نقش سرور فلسک را دارند.فایل html سرویس فلسک دوم بر روی سرور هایی که نقش سرور فلسک را دارند.فایل کانفیگ HAProxy سرورهایی که نقش سرور فلسک را دارند.پوشه متغییر های نقش سرور فلسکفایل متغییر های نقش سرور فلسکپوشه نقش loadbalancerپوشه فایل هایی که قرار است به سرور نقش لودبالانسر انتقال پیدا کند.فایل کانفیگ HAProxy سرور لودبالانسر که در آن از متغییر استفاده نشده است.پوشه تسک های نقش سرور لودبالانسرفایل تسک های نقش سرور لودبالانسرپوشه هندلر های نقش سرور لودبالانسرفایل هندلر های نقش سرور لودبالانسرفایل roles/loadbanalcer/tasks/main.yml که شامل تسک های نقش لودبالانسر میباشد، مشابه زیر است:--- - name: Installing HAproxy on Loadbalance apt: name: haproxy update_cache: yes state: latest - name: Configure the HAproxy on Loadbalancer copy: src: haproxy.cfg dest: /etc/haproxy/haproxy.cfg mode: '755' notify: Restart HAproxyتوضیحات: درباره اولین تسک در قسمت ساختار پلی بوک توضیح داده شده است و در دومین تسک با استفاده از ماژول copy فایل کافیگ از مسیر files نقش loadbalancer بر روی مسیر فایل کانفیگ HAProxy سرور کپی میشود و پس از اعمال تغییرات درخواست اجرای هندلر Restart HAproxy را میدهد.فایل هایroles/loadbanalcer/handlers/main.ymlroles/flask server with two service/handlers/main.ymlکه شامل هندلرهای نفش لودبالانسر و سرور فلسک میباشد،‌ مشابه زیر است:--- - name: Restart HAproxy service: name: haproxy state: restartedتوضیحات: با استفاده از ماژول سرویس درخواست ری استارت سرویس HAProxy داده میشود.فایل roles/flask server with two service/tasks/main.yml که شامل تسک های نقش فلسک سرور میباشد،‌ مشابه زیر است:--- - name: Installing HAproxy and Python3 on Flask Servers apt: name: - haproxy - python3 - python3-pip update_cache: yes state: latest - name: Configure the HAproxy on Flask Servers template: src: haproxy.cfg.j2 dest: /etc/haproxy/haproxy.cfg mode: '755' notify: Restart HAproxy - name: Installing flask shell: pip3 install flask - name: Create Folders for Flask shell: rm -rf /home/flask_1 /home/flask_2 && mkdir /home/flask_1 /home/flask_2/ /home/flask_1/templates/ /home/flask_2/templates/ - name: Copy Flask 1 template: src: flask_1/hello.py.j2 dest: /home/flask_1/hello.py mode: '755' - name: Genarate HTML file on Flask 1 template: src: flask_1/index.html.j2 dest: /home/flask_1/templates/index.html mode: '755' - name: Run the Flask 1 shell: nohup python3 /home/flask_1/hello.py & - name: Copy Flask 2 template: src: flask_2/hello.py.j2 dest: /home/flask_2/hello.py mode: '755' - name: Genarate HTML file on Flask 2 template: src: flask_2/index.html.j2 dest: /home/flask_2/templates/index.html mode: '755' - name: Run the flask 2 shell: nohup python3 /home/flask_2/hello.py &توضیحات: نام گذاری تسک به گونه ای انجام شده است که عمکرد هر تسک کاملا مشخص باشد. تمام ماژول های مورد استفاده توضیحات لازم درباره آنها داده شده است به جز ماژول templates که عمکلرد ان مشابه copy است اما به این تفاوت که فایل های با پسوند .j2 (که در آنها از متغییر های پلی بوک استفاده شده است) در هنگام انتقال همان مقدار متغییر را جایگزین میکنند.فایل roles/flask server with two service/vars/main.yml که شامل متغییر های نقش فلسک سرور میباشد، مشابه زیر است:--- flask_1_port: 3000 flask_2_port: 3001فایل inventory که شامل اطلاعات اتصال به نود های هدف و نام گذاری آن میباشد،‌ مشابه زیر است:[loadbalancer] haproxy ansible_host=127.0.0.1 ansible_port=22 ansible_user=ansible [flask_servers] server_1 ansible_host=127.0.0.1 ansible_port=23 ansible_user=ansible server_2 ansible_host=127.0.0.1 ansible_port=24 ansible_user=ansible در اینجا نام گروه ای از نود های مشخص میشود که در ادامه اطلاعات آنها داده خواهد شد.اطلاعات اتصال به یک نود با نام haproxy همراه با اطلاعات اتصال مانند: ای پی، پورت ssh و نام کاربری برای اتصال داده شده است.خالیدر اینجا نام گروه ای از نود های مشخص میشود که در ادامه اطلاعات آنها داده خواهد شد.اطلاعات اتصال به یک نود با نام server_1 همراه با اطلاعات اتصال مانند: ای پی، پورت ssh و نام کاربری برای اتصال داده شده است.اطلاعات اتصال به یک نود با نام server_2 همراه با اطلاعات اتصال مانند: ای پی، پورت ssh و نام کاربری برای اتصال داده شده است.نکته: در صورتی که انسیل بر روی ماشین مجازی نصب شده است به جای 127.0.0.1 ای پی ماشینی که داکر بر روی آن نصب است را بایستی جایگزین کرد.از اطلاعات این فایل هنگام اجرای پلی بوک استفاده میشود.تمام توضیحات داده شده در این مقاله آموزشی اگرچه زیاد بودند ولی اجرای آن فقط نیازمند چند دستور است که در ادامه اورده شده است. پس از راه اندازی محیط آزمایشگاهی برای دریافت پروژه پلی بوک از گیتهاب و اجرای آن دستورات زیر را بر روی ماشینی که انسیبل را روی آن نصب کردیم، اجرا کنید:git clone https://github.com/amirhne/flask-haproxy-scenario-playbook.git cd flask-haproxy-scenario-playbook ansible-playbook -i inventory site.yml --ask-vault-passفایل های پروژه با استفاده از قابلیت ansible-vault رمزنگاری شده اند و پس از اجرای آخرین دستور درخواست پسورد میشود که 1234567 را وارد کنید.فقط همین سه دستور کافی بود که کل سناریو بدون هیچ تنظیم دستی راه اندازی شود و با باز کردن http://127.0.0.1:8080 با هر بار ریفرش یک صفحه متفاوت که شامل اطلاعات سرور و پورت سرویس فلسک میباشد از روی هر کدام از سرویس های فلسک راه اندازی شده به شما نمایش داده میشود.نکته: در صورتی که انسیل بر روی ماشین مجازی نصب شده است به جای 127.0.0.1 ای پی ماشینی که داکر بر روی آن نصب است را بایستی جایگزین کرد.امیدوارم این مطلب برای شما مفید بوده باشد.

ایجاد پروژه جدید Vue + اجرا و تنظیم

سینا صیفوری | Sina Seifouri — Sun, 30 Aug 2020 13:53:01 +0430

درود بیکرانپیرو آموزش های قبلی این پست به ساخت اجرا و تنظیمات مربوط به پروژه Vue میپردازیم. خب بدون حاشیه میریم سر اصل مطلب چون گفتنی هارو قبلا گفتیم ، الان وقت عمله!1- ساخت پروژه جدیدبرای این کار فقط لازمه که با دستور زیر اقدام به شروع این پروسه کنیم:vue init webpack-simple {project folder name}بعد خط فرمان از ما یکسری اطلاعات مانند نام پروژه و نام نویسنده و.. را درخواست میکند ، که باید آنهارا وارد و سپس پروژه ی ما آماده خواهد شد:دقت داشته باشید که هنگام ایجاد پروژه باید اتصال شما به اینترنت اون هم با آیپی غیر از ایران فرآهم باشه وگرنه با مشکل مواجه خواهید شد. و همچنین خالی از لطف نیست که بگویم به عنوان نام پروژه شما مجاز به استفاده از حروف بزرگ نیستید.بعد از این مرحله شما باید اقدام به نصب npm در پروژه خود کنید با دستور زیر:npm installو پس از آن با یکی از روش هایی که npm در اختیار شما گذاشته میتوانید اقدام به اجرای پروژه کنید:npm run dev# ORnpm run buildدر مقالات بعدی بیشتر در مورد تفاوت حالت های dev و build صحبت خواهیم کرد ، بطور خلاصه حالت اولی برای دیدن خروجی در حالت توسعه است و دومی برای خروجی گرفتن از پروژه.بعد از دیدن خروجی کار که چیزی شبیه به تصویر زیر خواهد بود پروژه شما ساخته و اماده اعمال تغییرات دلخواه شما خواهد بود. امیدوارم این مقاله براتون مفید باشه ، همیشه حفن باشید!

نصب nginx

elahe pahlavanzadeh — Sat, 22 Aug 2020 10:37:39 +0430

وب سروری رایگان است که به load balancer و HTTP cache هم معروف است .برای نصب آن دستور زیر را وارد می کنیم. sudo apt install nginxبا دستور زیر چک میکنیم که پورت nginx باز است.sudo ufw app listبرای باز کردن ان می شود از دستور زیر استفاده کرد.sudo ufw allow 'Nginx HTTP'و اگر کارها را درست انجام داده باشیم در نتیجه ی دستور زیر برای nginx باید ALLOW نمایش داده شود.sudo ufw statusسپس در فایل default در مسیر /etc/nginx/sites-available/ رو بروی server_name ادرس دامنه ی خود را میگذاریم. در مرحله ی بعد در فایل nginx.conf در مسیر /etc/nginx/ تغییر زیر را انجام میدهیم:user www-data;کار های انجام شده را با دستور زیر تست میکنیم.sudo nginx -tو سروریس را دوباره راه اندازی میکنیم.در مرحله ی بعد با دستور زیر owner مسیر زیر را به www-data تغییر می دهیم.sudo chown -R www-data:www-data/var/www/htmlو دسترسی کامل به این فولدر میدهیمsudo chmod -R 755 /var/wwwسپس سروریس را دوباره راه اندازی میکنیم.

شبیه ساز های اندروید مناسب فلاتر

سینا صیفوری | Sina Seifouri — Thu, 20 Aug 2020 00:29:03 +0430

همین اول بگم که ‌«ی سامورایی شمشیرشو خودش انتخاب میکنه!» پس من فقط گزینه هارو بهتون معرفی میکنم تا شما انتخاب کنید :)درود بیکراناول از همه معیار هاتون برای انتخاب شبیه ساز مناسب رو مشخص کنید ، مثلا برای خود من سرعت پاسخگویی خیلی مهمه یا دیدم که برای بعضیا میزان حافظه رمی که اشغال میکنه هم مهمه و... پس از الان بدونید که از یک شبیه ساز چی میخواید!حالا که میدونید چی میخواید باید بدونید برای چی میخواید! یعنی بیشتر چه قابلیت هایی رو داخل اپلیکیشن هاتون استفاده میکنید که شبیه ساز باید داشته باشه؟ به چه سنسور هایی احتیاج پیدا خواهید کرد؟ آیا با نقشه گوگل کار خواهید کرد؟ بقیه سرویس های گوگل هم همه براتون؟ و....۱− شبیه ساز Android SDK این شبیه ساز داخلSDK اندروید‌ قرار داره و از مهمترین مزیت هاش میشه به داشتن Google Play اشاره کرد که این موضوع قابلیت تست کردن پروژه هایی که داخلش نقشه و یا بقیه سرویس های گوگل پلی هست رو فرآهم میکنه ، علاوه بر اون از نقات قوتش میشه به دسترسی به سنسور ها و آسون بودن تغییر مقادیر اونها و راحتی نصبش اشاره کرد(جلوتر منظورمو از راحتی متوجه خواهید شد!)۲− شبیه ساز Noxاگه بگم ی شبیه ساز همه چیز تمومه بازم کم گفتم! Nox قابلیت هایی رو به من داد که داخل کمتر شبیه سازی دیدم وجود داشته باشه اصلا(خارج از استفاده برای فلاتر یا اندروید جاوا) داخل ناکس شما گوگل پلی رو دارید و از مزیت های دیگش میشه به آسون بودن نصبش اشاره کرد ، علاوه بر همه موارد ناکس یک قابلیت فوق العاده داره که باهاش میتونید کارای باحالی بکنید! قابلیت Macro Recording که با استفاده از اون شما میتونید یک کار رو یکبار انجام بدید و ضبط کنید و بزنید مثلا ۵۰ بار خودش تکرار شه. برای زمان تست App هاتون و یا مواردی که میخواید یک فشار جدی رو روی App ایجاد کنید برای تست عالیه.۳− شبیه ساز BlueStacksاز معروف ترین شبیه ساز هاست بلواستکس که حقیقتا من قابلیت خاصی داخلش ندیدم و از نظر رابط کاربری هم اصلا شبیه اندروید واقعی نیست ، ولی همین یکی از مزایاشه که برای اپ های ساده و بدون نیاز به سنسور بیشتر استفاده میشه ، ولی فقط به این دلیل داخل لیست قرارش دادم چون که معروف بود!۴− شبیه ساز Memuممو هم یکی از اون شبیه ساز خفناست که قابلیتای زیادی داره و داخل رده شبیه ساز هایی مثل ناکس قرار میگیره که برای اپ هایی که با گوگل پلی و یا سنسور نوشته میشن قابل استفادس و نسبتا معروف هم هست با توجه به دیده های من از دنیای تکنولوژی ، البته بماند که اکثر افراد برای اینکه بازی های اندروید رو روی کامپیوتر انجام بدن بیشتر از شبیه ساز استفاده میکنن تا برنامه نویسی اندروید و امثالهم!امید وارم مفید واقع شه ، همیشه خفن باشید!

یک سناریو کاربردی با NGINX

امیر نعمت زاده — Mon, 17 Aug 2020 14:34:01 +0430

در این پست قصد دارم که یک سناریو کاربردی و آموزشی را که با NGINX و در محیط داکر پیاده سازی شده است را توضیح دهم. مخاطب این مطلب کسانی هستند که با عملکرد DNS و ریکورد های DNS Server، وب سرور، داکر و نحوه خواندن کانفیگ فایل های در گنو/لینوکس آشنا هستند. در ابتدا توضیحاتی درباره سناریو داده خواهد شد و در ادامه به تنظیمات NGINX و پیاده سازی سناریو در داخل داکر با استفاده از داکر کامپوز پرداخته میشود.در این پست قرار است که درخواست های یک دامنه و تمامی زیر دامنه های آن در یک وب سرور NGINX به صورت متمرکز کنترل شود. وب سرور NGINX قرار است که در پس زمینه هر درخواست برای دامنه mobit.com را برای سایت mobit.ir و درخواست ها هر زیر دامنه آن را به یک سرور دیگر که فقط خود NGINX به آن دسترسی دارد ارسال کند و پاسخ را به کاربر بدهد. برای پیاده سازی این سناریو از proxy_pass در NGINX استفاده خواهیم کرد.برای کانفیگ NGINX قرار هست که به ازای دامنه mobit.com و هر زیر دامنه آن یک فایل کانفیگ برای NGINX وجود داشته باشد که دستور العمل برخورد با هر کدام از درخواست ها به وب سرور داده شود. کانفیگ فایل برای برخورد با درخواست های mobit.com با نام mobit.com.conf به شکل زیر میباشد که درباره تمام آن در ادامه توضیح داده خواهد شد: server { listen 80 default_server; listen [::]:80 default_server; server_name mobit.com; location / { proxy_pass https://mobit.ir; proxy_redirect off; proxy_set_header Host $host; proxy_set_header X-Real-IP $remote_addr; proxy_set_header X-Forwarded-For $proxy_add_x_forwarded_for; proxy_set_header X-Forwarded-Host $server_name; } }در خط اول با server مشخص میکنیم که تنظیمات سرور ما به شکل زیر خواهد بود.در خط دوم و سوم مشخص میکنیم که سرور ما روی چه پورتی سرویس دهد و با default_server میگوییم که اگر هر درخواست دیگری که با تمام شرایط وب سرور تطابق نداشت، به صورت پیشفرض از تنظیمات این سرور برای درخواست به کاربر استفاده شود.در خط چهار گفته میشود که برای پاسخ به دامنه mobit.com از این کانفیگ استفاده شود. با توجه به اینکه در خط قبل از default_server استفاده کردیم برای تمام درخواست های تعریف نشده هم از این کانفیگ استفاده خواهد شد.در خط پنجم گفته میشود که تمام درخواست ها از مسیر اصلی به بعد از کانفیگ های ذکر شده استفاده شود.در خط ششم گفته میشود که تمام درخواست های کاربر به وب سرور در پس زمینه به mobit.ir ارسال شود.در خط هفتم گفته میشود از تغییرات در url توسط سرور پاسخ دهنده جلوگیری شود.از خط هشتم تا یازدهم گفته میشود که در هدر پکت (packet) درخواست تغییراتی داده شود.در خط دوازدهم و سیزدهم گفته شده است که تنظیمات سرور و مسیر تمام شده است.قرار هست برای کنترل درخواست زیر دامنه دیگر به آدرس helloworld.mobit.com و apache.mobit.com ، دو کانفیگ فایل مشابه وجود داشته باشد که تنها تفاوت آنها در نام کانفیگ فایل، عدم وجود default_server در خط دوم و سوم و تغییر مقدار مقابل proxy_pass در خط پنجم میباشد. تا اینجای کار با نحوه کانفیگ وب سرور NGINX آشنا شدیم در ادامه به اجرای NGINX در داخل کانتینر با تنظیمات مورد نظرمان میپردازیم.برای راه اندازی NGINX با کانفیگ دلخواه خودمان از داکر فایل زیر (در صورتی که با داکر فایل آشنا نیستید در اینجا توضیحات کاملی داده شده است) استفاده میکنیم. FROM nginx:latest MAINTAINER AmirHosein Nematzadeh RUN rm -f /etc/nginx/conf.d/default.conf COPY ./nginx_config /etc/nginx/conf.d/در خط اول گفته میشود که ایمیج مورد نظر ما از چه ایمیجی ساخته شود.در خط دوم نام و اطلاعات فردی که سازنده ایمیج هست ذکر شده است.در خط سوم کانفیگ فایل پیشقرض NGINX حذف میشوددر خط چهارم کلیه کانفیگ فایل های روی سیستم در مسیری کانفیگ فایل های NGINX قرار میگیرد.با استفاده از این داکر فایل میتوانیم NGINX مورد نظرمان را برای پیاده سازی سناریو داشته باشیم. در ادامه برای پیاده سازی سناریو از داکر کامپوز استفاده میکنیم.داکر کامپوز به منظور راه اندازی چند کانتیر وابسته به صورت هزمان در یک پروژه مورد استفاده قرار میگردد که بسیار بهینه تر و سریع تر از دستور docker run برای راه اندازی هر کانتینر به صورت دستی میباشد. داکر کامپوز از یک فایل YAML برای راه اندازی و کانفیگ کانتیتر ها استفاده میکند.نام پیشفرض فایل YAML که برای داکر کامپوز استفاده میشود، docker-compose.yml میباشد که برای سهولت اجرای دستور داکر کامپوز از این نام استفاده میشود.فایل YAML ما به شکل زیر میباشد که درباره تمام آن در ادامه توضیح داده خواهد شد: version: '3.8' services: nginx_for_subdomain_scenario: build: context: . dockerfile: nginx.Dockerfile ports: - '80:80' depends_on: - helloworld - apache helloworld: image: amirhne/hello_world_flask_app apache: image: httpd در خط اول نسخه فایل YAML مشخص میشود که آخرین نسخه انتخاب شده است.در خط دوم گفته شده است که کانینر های راه اندازی شده چه خواهند بود.در خط سوم نام کانتینر NGINX مشخص میشود که مشابه docker run --name هست.در خط چهارم مشخص میشود که کانتینر بایستی از رو یک داکر فایل ساخته شود.در خط پنجم مسیر داکر فایل مشخص میشود که مسیری است که فایل YAML در آن قرار دارد. این همان داکر فایلی هست که نحوه ساخت آن قبل تر توضیح داده شد.در خط ششم نام داکر فایل داده میشود. در خط هفتم گفته میشود که چه پورت هایی از خارج کانتینر در دسترس باشند مشابه دستور: docker run -p در خط هشتم مشخص میشود چه پورتی از کانتینر به چه پورتی از بیرون فوروارد شود.در خط نهم مشخص میشود که این کانتینر وابسته به راه اندازی چه کانتینر هایی میباشد.در خط دهم و یازدم نام کانتینرهایی که NGINX به آن وابسته هست داده شده است.در خط دوازدهم نام کانتیتر جدید برای راه اندازی داده شده است.در خط سیزدهم گفته شده است که این کانتینر از چه ایمیجی از روی داکر هاب ساخته شود. این همان ایمیجی هست که در مطلب قبلی ساخته شده است و یک اپلیکشن ساده تحت وب میباشد.در خط چهاردهم نام کانتیتر جدید برای راه اندازی داده شده است.در خط پانزدهم گفته شده است که این کانتینر از چه ایمیجی از روی داکر هاب ساخته شود. این ایمیج وب سرویس آپاچی هست که یه صفحه وب ساده به صورت پیشفرض روی آن در دسترس میباشد.نکته مهم: فاصله ها در این فایل بسیار مهم میباشد و بایستی حتما سلسله مراتب در نوشتن این فایل رعایت شود.نکته مهم: داکر دارای یک DNS سرور داخلی در هر شبکه خود هست و تمام کانتیر هایی که در یک شبکه قرار دارند تنها با نام میتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. با استفاده از همین قابلیت در کانفیگ فایل های NGINX که برای دو زیر دامنه ایجاد شده اند در خط ششم و قسمت proxy_pass فقط نام کانتینر قرار داده شده است. یعنی به شکل زیر: proxy_pass http://helloworld:5000;وproxy_pass http://apache;با استفاده از این قابلیت درخواست ها به سمت این دو کانتینر هدایت میشوند.این فایل کانفیگ تمامی تنظیمات لازم برای راه اندازی سناریو ما را دارد که تنها بایستی اجرا شود ولی قبل از آن بایستی مشخص کرد که برای دامنه های مورد نظر برای باز شدن به چه آی پی ترجمه (Resolve) شوند. از انجایی که سناریو مورد نظر فقط قرار هست که بر روی ماشین محلی اجرا شود میتوان با ویرایش فایل hosts سیستم عامل ماشینتان بگویید که این وب سایت روی ماشین محلی هستند.برای این کار ریکورد های زیر را به فایل hosts سیستم تان اضافه کنید:127.0.0.1 mobit.com 127.0.0.1 www.mobit.com 127.0.0.1 helloworld.mobit.com 127.0.0.1 apache.mobit.comفایل hosts در سیستم عامل گنو/لینوکس در مسیر زیر قرار دارد:/etc/hostsو در سیستم عامل ویندوز در مسیر زیر قرار دارد:c:\Windows\System32\Drivers\etc\hostsدر ادامه میتوانید تمام پروژه را که شامل تمامی کانفیگ فایل ها، داکر فایل و فایل داکر کامپوز هست را با دستور زیر از گیتهاب دریافت کنید و به مسیر پروژه بروید:git clone https://github.com/amirhne/nginx-subdomain-scenario.git cd nginx-subdomain-scenarioبرای اجرای پروژه این سناریو بایستی حتما داکر و داکر-کامپوز را روی ماشینتان نصب داشته باشید و با اتصال به وی پی ان یا استفاده از شکن دستور زیر را در مسیر اصلی پروژه ای که از گیت هاب دریافت کردید، بزنید:docker-compose up -dحالا میتوانید با رفتن به دامنه http://mobit.com سایت mobit.ir و http://helloworld.mobit.com وب اپلیکیشن فلسک و http://apache.mobit.com وب سرور اپاچی را باز کنید.برای بستن پروژه هم باید از دستور زیر استفاده کنید:docker-compose down --rmi localامیدوارم این مطلب برای شما مفید بوده باشد.

چگونه از پروژه کنونی فلاترمان خروجی وب بگیریم؟

امیرحسن امیرماهانی — Sat, 15 Aug 2020 16:59:42 +0430

خروجی وب فلاتر در حال حاظر بصورت بتا عرضه شده است ولی ممکن است دوست داشته باشید برای تست یک پروژه وب داشته باشید در اینصورت دوراه پیش روی شماست1 ایجاد یک پروژه جدید2 گرفتن خروجی وب از پروژه کنونیاین دو حالت مراحل اولیه یکسانی دارند که به شرح زیر میباشدتوصیه میکنم در این مرحله به محل sdk فلاتر خود رفته و با zip کردن ان به نحوی یک نسخه پشتیبان تهیه کنید( در این نوشته فرض شده که شما فلاتر را کاملا نصب کرده اید و از تحریم عبور کرده اید :) )سپس با باز کردن ترمینال (یا cmd ) دستورات زیر را به ترتیب وارد کنیدflutter channel beta (تغییر چنل فلاتر به نسخه بتا)flutter upgrade (دریافت اخرین نسخه ی چنل بتا ی فلاتر )flutter config --enable-web( فعال کردن نسخه وب)flutter doctor -v (اطمینان از سلامت sdk فلاتر)flutter devices (مشاهده دستگاه های قابل موجود که کروم باید قابل مشاهده باشد)حال به یک دو راهی میرسیم که پروژه موجود است یا خیر اگر پروژه موجود نیست از کامند زیر برای ساخت پروژه استفاده کنیدflutter create project_nameو اگر موجود است به پوشه پروژه رفته و از کامند زیر استفاده کنید (بهتر است یک نسخه پشتیبان تهیه کنید!!!!)(flutter create .(dotسپس شما یک پروژه فلاتری در چنل بتا دارید که با کامندflutter runمیتوانید روی مرورگر یا گوشی اجرا کنیددر صورتی که میخواهید کد را روی یک هاست و دامنه فعال ببرید نیاز است تا از کامند زیر استفاده نماییدflutter build web --releaseو به پوشه web داخل محل پروژه رفته و تمامی فایل هارا روی هاست قرار دهیدنکات قابل توجه :1. برخی از پکیج ها ممکن است با نسخه وب سازگار نباشند که لازم است در سایت pub.dev چک شود2. این خروجی وب خروجی بتاست پس اگر مشکلی مشاهده کردید نا امید نشده و منتظر نسخه نهایی بمانید :)نمونه خروجی : hasanm08.github.io

بستن کمربند برای شروع کوبرنتیز

مهدی سادات حسینی — Sat, 15 Aug 2020 13:52:04 +0430

تعریف ساده پاد-رپلیکا ست و دیپلویمنتبرای شروع یادگیری کوبرنتیز چندین کار پیشنهاد میشه:1- آماده سازی IDE:من به شخصه برای ادیتور، visual studio را پیشنهاد می کنم، بعد از نصب وی اس کد، برای کار با کوبرنتیز باید با فایل های YAML آشنا باشید، و افزونه های زیر را برای کار راحتتر با آن نصب کنید:نصب این سه افزونه پیشنهاد می شود.2- نصب minikube:برای نصب مینی کیوب می تونید از این لینک مینی کیوب منتاسب با سیستم عامل خودتونو نصب کنید.بعد از نصب یا دستورminikube start # for testing: kubectl get podsمینی کوبه خودوتونو راه بندازید و حواستون باشه برای اینکه به مشکلات تحریم نخورید، حتما یا از شکن یا VPN روی سیستم خودتون استفاده کنید.3- شروع ایجاد یک فایل پاد:برای شروع درون وی اس کد یک فایل pod.yml می سازیم و با تایپ کردن kind: P از لیست پیشنهادی کوبرنتیز را انتخاب می کنیم:و به طور اتوماتیک تمپلیت کوبرنتیز ساده ساخته خواهد شد، بعد از ساخته شدن، به صورت زیر فایل را تغییر می دهیم:apiVersion: v1kind: Podmetadata: name: nginx labels: name: mypodspec: containers: - name: nainxcontainer image: nginx:latest resources: limits: memory: "128Mi" cpu: "500m" ports: - containerPort: 80بعد از ذخیره با دستور:cd kubectl create -f pod.ymlپاد خود را می سازیم و برای بررسی وضعیت پاد ساخته شده با دستور:kubectl get podsنتیجه ساخت خود را می بینیم.

شبیه سازی صفحه کلید اندروید در Developer Tools کروم

Mohammad Ghasemi — Thu, 13 Aug 2020 16:25:15 +0430

بی شک یکی از بزرگترین و مهمترین معضلات برنامه نویسان فرانت اند کار هنگام پیاده سازی پروژه به صورت ریسپانسیو و یا PWA، نبود صفحه کلید اندروید در محیط Developer Tools مرورگر گوگل کروم می باشد.معمولا اولین اقداماتی که برای این منظور انجام می شود، انتقال پروژه به صورت Build گرفته شده بر روی موبایل از طریق بستر شبکه می باشد. همچنین آن دسته از عزیزانی که کمی بیشتر حوصله و وقت گذاشته و از منابع سخت افزاری محدود سیستمشان بیمی ندارند، اقدام به نصب Emulatorهای اندروید می کنند.اما از آنجایی که کمپانی گوگل همیشه در حال توسعه تکنولوژی هایش است، راهکاری تا حدودی قابل قبول برای فرانت اند کاران عزیز در نظر گرفته که میتوان به کمک آن فضای برگرفته شده صفحه کلید بر روی پروژه را مشخص کرد و آن را شبیه سازی نمود. در ادامه به شرح آن می پردازیم.ابتدا همانند تصویر زیر پس از باز کردن Developer Tools و قرار دادن آن بر روی حالت نمایش موبایل، مطابق تصویر زیر از کشوی انتخاب نوع دستگاه، گزینه Edit را انتخاب کنید.در مرحله بعدی از پنجره باز شده گزینه Nexus 5X را تیک زده و پنجره را ببندید.و در نهایت مطابق تصویر زیر، بر روی آیکن بالای صفحه(orientation)، گزینه Portrait - Keyboard را انتخاب کرده و فضای شبیه سازی شده صفحه کلید اندروید را بر روی صفحه جاری از پروژه خود ملاحظه فرمایید.امیدوارم راه حل مفیدی برای برنامه نویسان عزیز ارائه داده باشم.شاد و سرافراز، در پناه حق باشید.

چگونه یک اپلیکشن ساده تحت وب را در داکر قرار دهیم؟

امیر نعمت زاده — Thu, 13 Aug 2020 11:29:36 +0430

در این پست قصد دارم که چگونگی قرار دادن یک اپلیکشن تحت وب که با فلسک نوشته است رو در داکر توضیح بدم. این مطلب برای شروع یادگیری داکر نوشته شده است و مخاطب این مطلب کسانی اند که با مفاهیم داکر آشنا هستند و با محیط دستوری گنو/لینوکس آشنایی دارند. در ابتدا توضیحاتی درباره محیط اجرای اپلیکشن وب فلسک داده خواهد شد و بعد از آن به انتقال و اجرای آن در محیط داکر میپردازم.فلسک یک فرمورک تحت وب هست که برای زبان برنامه نویسی پایتون ساخته شده است و قاعدتا برای اجرای یک اپلیکشن تحت وب فلسک نیازمند نصب پایتون هستید، بعد از نصب پایتون روی سیستم عامل با استفاده از پکیج منجر پایتون (pip) بایستی فلسک نصب شود.با توضیحات داده شده مشخص شد که برای اجرای اپلیکشن تحت وب بایستی چه محیط و نیازمندی (dependency) نصب باشد. بسته به توزیع لینوکسی که قرار هست در آن وب اولیکشن اجرا شود دستورات متفاوت خواهد بود. برای مثال برای نصب نیازمندی ها در سیستم عامل های که از پایه دبین (Debian Based) ساخته شده اند مثل اوبونتو باید از دستور زیر استفاده کرد:sudo apt update && apt install python3 python3 install pipاما برای کوچکتر و بهینه تر شدن در داکر بهتر هست از Alpine استفاده شود. Alpine یک توزیع لینوکس بسیار کوچیک شده هست که استفاده از اون برای ایجاد یک داکر ایمیج بسیار رایج هست. تفاوتی که استفاده از این توزیع وجود دارد در پکیج منیجر آن هست که apk هست. برای مثال برای نصب نیازمندی های قبلی از دستورات زیر استفاده میشود:apk update && apk add py-pip pip install flask در نهایت وب اپلیکشنی که قرار هست که اجرا شود با نام hello.py در مسیر اصلی پروژه قرار دارد و به این صورت هست:from flask import Flask, render_template app = Flask(__name__) @app.route('/') def hello_world(): return render_template('index.html') if __name__ == '__main__': app.run(debug=True,host='0.0.0.0')در مسیر اصلی پروژه یک پوشه به نام templates قرار دارد که پس از اجرای این کد صفحه ساده ای که در آن قرار دارد به کاربر نمایش داده میشود. برای دسترسی به پروژه از دستورات زیر استفاده کنید:git clone https://github.com/amirhne/dockerized-hello-world-flask-app.git cd dockerized-hello-world-flask-app/projectبرای اجرای این اپلیکشین در مسیری که فایل hello.py در آن قرار دارد، دستور زیر را بزنید:python3 hello.pyو بعد از آن پروژه بر روی سیستم شما با پورت ۵۰۰۰ در دسترس خواهد بود و با وارد کردن ادرس http://127.0.0.1:5000 پروژه اجرا خواهد شد.تا اینجای کار این پروژه بر روی سیستم شما اجرا شده است و در این قسمت قرار هست که این وب اپلیکشین در محیط داکر اجرا شود. اپلیکشین ما قرار هست در داخل یک کانتینر اجرا شود و عمکرد داکر به گونه است که برای اجرای هر کانتینر به یک ایمیج نیازمندیم. هر ایمیج به صورت لایه ای و از یک ایمیج قبلی ساخته میشود و کانترینر که قرار هست اپلیکشین ما را اجرا کند خودش یک پراسس (process) هست که از رو ایمیج ساخت شده است.برای ساخت یک ایمیج از یک ایمیج قبلی و اضافه کردن نیازمندی هایمان نیازمند که دستور العمل هستیم، دقیقا مانند یه دستور العمل آشپزی که مرحله به مرحله قرار هست یه چیز به مواد خام اضافه شود. به این دستور العمل داکر فایل گفته میشود. داکر فایلی که قرار هست که ما برای ساخت ایمیج از آن استفاده کنیم به شکل زیر هست:FROM alpine:latest MAINTAINER AmirHosein Nematzadeh EXPOSE 5000 RUN mkdir /home/hello_world WORKDIR /home/hello_world/ COPY project /home/hello_world RUN apk update && apk add py-pip && pip install flask CMD python3 /home/hello_world/hello.pyاین داکر فایل دستور العمل ساخت ایمیج مورد نظر ماست که به صورت خط به خط آن رو توضیح میدم ۱. در خط اول گفته میشود که از چه ایمیجی پایه ای، ایمج ما ساخته شود۲.در خط دوم نام و اطلاعات فردی که سازنده ایمیج هست ذکر شده است۳. در خط سوم گفته شده است که پورت ۵۰۰۰ از بیرون کانترینر در دسترس قرار داشته باشد.۴. در خط چهارم دستور ساخت یه مسیر داده شده است۵. در خط پنجم مسیر کار سیستم عامل مشخص شده است۶. در خط ششم گفته شده است که محتویات پوشه project که در کنار داکر فایل قرار دارد در مسیر پوشه ای که در خط چهارم در داخل ایمیج ساخته شده است، ریخته شود.۷. در خط هفتم دستورات نصب نیازمندی های ما برای اجرای اپلیکیشن داده شده است.۸. در آخرین خط گفته میشود که در صورتی که کانترینر از روی ایمیج ساخته شد،‌ در لحظه اجرا این دستورات هم اجرا شود.برای دسترسی این داکرفایل از گیت هاب و ساخت ایمیج از روی آن از دستورات زیر استفاده کنید:git clone https://github.com/amirhne/dockerized-hello-world-flask-app.git cd dockerized-hello-world-flask-app docker build -t hello_world_flask_app .همیچنین برای دانلود ایمیج از قبل ساخته شده با داشتن اتصال وی پی ان یا استفاده از شکن از دستور زیر میتونید استفاده کنید:docker pull amirhne/hello_world_flask_appحالا همه چیز آماده هست که کانترینر شما از روی این ایمیج ایجاد بشه و از بیرون به اون دسترسی داشته باشید. برای اجرای کانتینر باید از دستور زیر استفاده کنید:docker run -d -p 80:5000 --name hello_world hello_world_flask_appدر اینجا گفته میشود که کانتیر در پس زمینه (-d) و با نام هلو ورلد (--name) از روی ایمیج hello_world_flask_app ساخته شود و پورت ۵۰۰۰ کانتیرنر ایجاد شده به پورت ۸۰ ماشین (-p)فوروارد شود.برای اینکه از راه اندازی و اجرای کانتینر اطمینان حاصل کنی از دستور زیر استفاده کنید:docker psخروجی باشد شبیه زیر باشد:CONTAINER ID IMAGE COMMAND CREATED STATUS PORTS NAMES 6cdf53855fcf hello_world_flask_app "/bin/sh -c 'python3…" 5 seconds ago Up 3 seconds 0.0.0.0:80->5000/tcp hello_worldالان شما بایستی وب اپلیکشن که در داخل کانتینر اجرا شده را روی سیستم با پورت ۸۰ داشته باشید و با زدن http://127.0.0.1 در مرورگر به آن دسترسی داشته باشید.امیدوارم این مطلب برای شما مفید بوده باشد.

مشکل Operating System not found در VMware حل شد!

سینا صیفوری | Sina Seifouri — Wed, 12 Aug 2020 22:52:27 +0430

این پایین داستان برخوردنم به این مشکلو گفتم ، حال خوندنشو نداشتی برو سر اصل مطب :)درود بیکرانخب جونم براتون بگه که چند روز پیش حاج مهدیمون گفت که برای تمرین Ansible و SSH و اینا که مربوط به دوره DevOps میشه CentOS بریز روی VM و ی تمرینایی بکن ، اقا ما رفتیم از سایت خودش صفحه اصلیش دانلود کردیم فایل ISO رو و شروع به نصب کردیم ، ولی همون قدم اول این Warning رو به من داد ولی زیاد بهش توجه نکردم گفتم خودش از رو میره حتما به مصداق ( ای حادثه شرم کن من بیمه ابوالفضلم :) ) دقیقا هشداره توی تصویر زیر اومده: مرحله اول اضافه کردن ی ماشین مجازیاقا رد شدیم از این موضوع و رسیدیم به صفحه Boot و منتظر صفحه جذاب نصب CentOS بودم که دیدم نه حادثه شرم نکرده و قصد خون مارو کرده :) آقا گفتم اشکال نداره و خدا StackOverflow رو برای همین روزا آفریده دیگه ، ی سرچ زدم یکی دوتا چیز گفته بود انجام دادم دیدم نشد ، گفتم شاید مشکل از Bootable و اگه بریزم روی فلش حل میشه ، حاجی سرتو درد نیارم خلاصه این روشم نشد!هی هم میخواستم از حاج مهدی نپرسم ، که همین اول دوره ای نگه " این نوب چی بود گیر ما افتاد " (امید واردم برعکس نگفته باشم) هی سرچ میزدم ، الان L رو داخل مرورگرم بزنی گوگل میگه "همون همیشگی؟ :)" ، اقا خلاصه بالاخره رفتم پیش حاج مهدی و داستان حل شدن این مشکلو داخل "اصل مطلب" گذاشتم براتون.اصل مطلبتنها نکته ای که برای حل این مشکل باید رعایت کنید اینه که نسخه لینوکسی که دانلود میکنید مطابق با معماری سیستم و نوع CPU تونه، همین!برای مثال من aarch64 دانلود کرده بودم اول ، با دانلود نسخه متناسب با CPU خودم حل شد "ایزی ایزی تامام تامام". و اگه نمیدونید چه نسخه ای مناسبتونه(مثل من) خیلی راحت ی سرچ انگلیسی بزنید جوابو میاره براتون.من ی آدرس درست و درمون برای دانلود نسخه های CentOS هم میزارم پایین این متن که مثل من نرید توی نت سرچ کنید بعد از اولین سایت دانلود کنید :) لینک سایت دانلود CentOSاینم عکس سایتش ، اینم خیلی جذابه لنتی :)

نصب فلاتر در ویندوز | Flutter Installation on windows

سینا صیفوری | Sina Seifouri — Wed, 12 Aug 2020 22:41:19 +0430

منق***منقضی شده، به تاریخ انتشار نوشته دقت کنید!درود بیکرانداخل این مقاله نصب فلاتر رو به همراه یکسری نکته براتون بیان خواهیم کرد که امیدواریم به درد شما عزیزان بخوره.(خیلی دقیق توضیح دادم ، متنو بخونید قاعدتا با هیچ مشکلی مواجه نخواهید شد حین نصب)مرحله اول: نصب Android SDKخب اسم این مرحله واضحه و احتیاجی به توضیح خاصی نداره ، فقط اینکه سعی کنید متناسب با نیازتون SDK رو دانلود کنید ، حتما احتیاج نیست تمام API(ورژن های مختلف اندروید) رو دانلود کنید که حجم نسبتا زیادی هم داره ، بهترین منبع برای نصب SDK سایت خود اندروید گوگله که لینکش رو براتون میزام ، دانلود کنید و از حالت فشرده خارج کنید. البته شاید بعضیا بخوان SDK ور از طریق اندروید استودیو دانلود کنن که اونم ی راهه و در ادامه شیوه شناسوندن مسیری غیر از مسیر معمول SDK رو بهتون آموزش میدم.لینک صفحه رسمی دانلود Android SDKمرحله دوم: نصب IDE دلخواهکد زنی داخل فلاتر هم مثل همه ی زبانا چند گزینه برای محیط کد زنی دارید، اولین روش استفاده از Android Studio هستش ، در این روش بعد از نصب اندروید پلاگین مرتبط با فلاتر رو نصب کنید که مسیر اون به این شکله(File -> Settings -> Plugins -> Marketplace -> {search "flutter"}/Install). به همین سادگی ما قادر خواهیم بود بعد از ریست کردن پس از نصب پروژه فلاتر جدیدی رو بسازیم.دومین روش استفاده از VSCode هستش که بعد از نصب شما باید وارد بخش Extentions شید و بعد از سرچ کردن flutter اقدام به نصب اون کنید. دقت کنید که بعد از اون شما باید DevTools رو برای build گرفتن فعال کنید.لینک صفحه رسمی دانلود اAndroid Studioلینک صفحه رسمی دانلود VSCodeمرحله سوم: نصب SDK فلاترخب این مرحله هم به سادگی همون مراحل بالاس ، فقط باید از طریق لینکی که براتون میزارم به صفحه رسمی فلاتر داخل گوگل برید و اقدام به دانلود SDK کنید ، بعد دانلود فقط کافیه که اون رو داخل یک محل (ترجیها خارج از درایو C) از حالت فشرده خارج کنید و تمام!روش دوم این کار clone کردن همین SDK از طریق گیته که Repository اون رو هم براتون قرار میدم که رسمی و قابل اعتماده.لینک صفحه رسمی دانلود Flutter SDKاینم Repository گیت هاب برای Clone کردن(ویندوز):C:\src>git clone https://github.com/flutter/flutter.git -b stableمرحله چهارم: تنظیم SDK هااین مرحله خیلی مهمه و اکثر افراد داخلش یخورده گیج میزنن ، من به ساده ترین روش این مرحله رو میگم که مثل شیر پشت سرش بزارید. اول مسیر پوشه ی SDK اندرویدتون رو کپی کنید(ی عکس میزارم که چطوری راحت کپی کنید)دوبار روی این قسمت کلیک کنید آدرس به صورت متن درمیاد و میتونید انتخاب و کپیش کنید بعد به بخش Environment Variables وارد شید (env رو داخل منوی استارت سرچ کنید بعد edit the system Environment Variables انتخاب کنید حالا دکمه Environment Variables رو بزنید) داخل بخش User Variable for {username} که میشه بخش بالایی روی دکمه new کلیک کنید ، حالا مطابق شکل زیر نام و مقدار رو وارد کنید و اوکی رو بزنید:Variable Name: ANDROID_SDK_ROOTVariable value: {آدرس پوشه اس دی کا اندروید که گفتم کپیش کنید}خب حالا نوبت SDK فلاتره ، به محلی که از حالت فشرده خارجش کردین برید(هرجایی که ریختینش منظورمه) و بعد از اون وارد پوشه bin شید و حالا مسیر رو کپی کنید ، به همون بخش Environment Variables برید دوباره و این بار مطابق شکل زیر وارد کنید مقادیرو وارد کنید و اوکی کنید:Variable Name: Path (همینه کلمس فقط گیج نشید و مسیرو بزارید)Variable value: {آدرس پوشه فلاتر که گفتم کپیش کنید}خب تبریک میگم مراحل نصب تموم شد! برید حالشو ببرید. فقط برای تست این موضوع داخل CMD کامند زیر رو اجرا کنید تا فلاتر چک کنه که همه چیز اوکیه یا مشکلی چیزی هست هنوز.flutter doctorخب تموم شد نصبش " ایزی ایزی تامام تامام" :) دوستتون دارم ، همیشه خفن باشید!

شروع با traefik و flask

مهدی سادات حسینی — Wed, 12 Aug 2020 13:47:36 +0430

ساده ترین شروع ممکن و اولین ریکوئست از سمت کلاینت :))در حالت کلی استفاده از لودبالانسر های مثل nginx , haproxy رو تست کرده بودیم، برای تست امروز به سراغ ابزار جدیدتر traefik توسعه داده شده توسط Golang می ریم و برای شروع یک سرویس ساده فلسک که بر روی پورت 5000 ایمیج خود ریسپانس سلام میده رو داخل یک کد پایتون server.py توسعه میدیم:from flask import Flask, make_response, jsonify app = Flask(__name__) @app.route("/") def user_service_hello(): return make_response(jsonify( { "msg": "Hello my friend :)" } ), 200)ی فایل requirements.txt هم لازمه که داخلش پکیج پایتونمونو بنویسیم: flaskبرای ادامه برای کدمون یک داکر فایل Dockerfile می نویسیم و در کنار فایل پایتون ذخیره می کنیم:FROM python:3-alpine RUN mkdir /app COPY . /app WORKDIR /app RUN pip install -r requirements.txt ENV FLASK_APP server.py CMD ["flask", "run", "--host", "0.0.0.0", "--port", "5000", "--with-threads"]حالا سرور خودمونو بیلد کنیم و نتیجه رو روی http://localhost:5000/ ببینیمبرای مرحله بعد سرویس traefik رو لازم داریم و سعی می کنیم متناسب با نیاز خودمون برای اپلیکیشنمون ی داکر کامپوز فایل بنویسیم:version: '3'services: flask-service: build: context: ./flask image: flask-service environment: - FLASK_APP=server.py ports: - "5000" networks: - net labels: - "traefik.http.routers.flask.rule=Host(`localhost`)" reverse-proxy: image: traefik:v2.2 # Enables the web UI and tells Traefik to listen to docker command: --api.insecure=true --providers.docker volumes: # So that Traefik can listen to the Docker events - /var/run/docker.sock:/var/run/docker.sock:ro ports: - "80:80" # The Web UI (enabled by --api.insecure=true) - "8080:8080" networks: - net depends_on: - flask-servicenetworks: net: driver: bridgeبا اجرای این کد، دو سرویس فلسک و ترافیک بالا خواهند اومد که پورت 80 ماشین به پورت 80 ترافیک متصله که باعث میشه درخواست های سمت سرور سمت ترافیک بیاد و چون به وسیله لیبل تعریف کردیم ترافیک درخواست هارو سمت فلسک ببریم، درخواست های / برای دامنه localhost به سمت فلسک منتقل خواهد شد برای اجرا در محیط ترمینال در مسیر پروژه دستور زیر را می زنیم:docker-compose up -dو در مرورگر localhost را وارد می کنیم:حالا به قابلیت خیلی خوب ترافیک در لودبالانس کردن سرویس ها برمیگردیم و با دستور زیر از سرویس فلسک 5 کانتینتر بالا میاریم: docker-compose up -d --scale flask-service=5اکنون اگر دستور docker ps را بزنیم، خواهیم دید از سرویس فلسک 5 سرویس بالا آمده:5 flask services و برای بررسی آن در محیط گرافیکی در مرورگر localhost:8080 را وارد می کنیم تا وارد محیط گرافیکی ترافیک شویم:سرویس ترافیک به زیبایی 5 کانتینتر را لودبالانس نموده است :))لینک پروژه در گیت هاب