از وعده‌های پزشکیان تا صدای خاموش کارگران؛ چرا اعتراضات پارس جنوبی وصول نمی شود؟

به گزارش موج انرژی، با گذشت پنج هفته از آغاز تجمع اعتراضی کارگران پیمانکاری مجتمع گاز پارس جنوبی، شعارهای انتخاباتی رئیس‌جمهور مسعود پزشکیان در حمایت از محرومان و عدالت‌خواهی در آزمونی سخت قرار گرفته است. آیا پزشکیان که قول داده بود «صدای آن‌هایی باشد که صدایشان شنیده نشده»، صدای اعتراض کارگران را شنیده است؟ آیا شعارهای او همچنان عملی خواهند شد؟

۱: وعده‌های پزشکیان؛
مسعود پزشکیان، در طول تبلیغات ریاست‌جمهوری خود، تأکید بسیاری بر حمایت از اقشار محروم و شنیده شدن صدای بی‌صدایان داشت. او گفته بود: «قول می‌دهم صدای آن‌هایی باشم که صدایشان شنیده نشده است.» اما تجمع چند هفته‌ای کارگران پیمانکاری مجتمع گاز پارس جنوبی، به‌وضوح نشان می‌دهد که بسیاری از این وعده‌ها هنوز تحقق نیافته است.

۲: مرور هفتگی تجمعات اعتراضی کارگران
هفته اول (۱۶ مرداد): اولین شعله‌های اعتراض با تجمع صدها کارگر آغاز شد. درخواست‌های اصلی شامل بازگشت به کار نماینده اخراجی، اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و بهبود شرایط کاری بود.

هفته دوم (۲۳ مرداد): اعتراضات ادامه یافت و پالایشگاه‌های بیشتری به صف معترضان پیوستند. این موضوع نشان از عدم تحقق وعده‌های مقامات دولتی و کارفرمایی داشت. کارگران این بار با شدت بیشتری خواهان اجرای توافقات قبلی و پایان دادن به بی‌عدالتی‌ها شدند.

هفته سوم (۳۰ مرداد): با ادامه اعتراضات، فهرست درخواست‌ها تغییر چندانی نکرد، اما تعداد کارگران معترض رو به افزایش بود. آن‌ها تأکید کردند که دیگر صبر و تحملی برای وعده‌های توخالی ندارند.

هفته چهارم (۶ شهریور): با رسیدن اعتراضات به چهارمین هفته، همچنان خبری از واکنش جدی از سوی دولت نبود. کارگران نسبت به وعده‌های مقامات که همچنان محقق نشده بود، ناامیدتر شده و شعارهای تندتری سردادند.

هفته پنجم (۱۳ شهریور): این هفته نقطه عطفی در اعتراضات بود؛ تعداد شرکت‌کنندگان افزایش یافت و معترضان تأکید داشتند که در صورت عدم توجه به مطالباتشان، اعتراضات تشدید خواهد شد.

۳: نقد سیاست‌های دولت پزشکیان
اگرچه پزشکیان قول داده بود صدای مظلومان و محرومان باشد، اما در برابر بحران پارس جنوبی که بازتابی از نارضایتی گسترده کارگران است، دولت او پاسخی قانع‌کننده نداده است. این در حالی است که در انتخابات اخیر، کارگران و مردم شهرستان عسلویه که میزبان یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های صنعتی کشور هستند، با قدرت از او حمایت کرده‌اند. از مجموع ۳۲ هزار و ۵۲۶ رأی ماخوذه در شهرستان عسلویه، پزشکیان توانست ۲۲ هزار و ۶۷۱ رأی کسب کند، در حالی که رقیب اصلی او، سعید جلیلی، تنها ۸ هزار و ۸۵۰ رأی به دست آورد. این میزان رأی نشان‌دهنده اعتماد بالای مردم به وعده‌های عدالت‌خواهانه پزشکیان بود، اما اکنون کارگران احساس می‌کنند که این وعده‌ها نادیده گرفته شده است.

۴: آیا دولت می‌تواند اعتماد از دست‌رفته را بازیابد؟
ادامه اعتراضات کارگران و بی‌توجهی به خواسته‌های آنان، این سؤال را مطرح می‌کند که آیا دولت پزشکیان توانایی حل این بحران را دارد؟ کارگران به‌طور مداوم به توافقات قبلی اشاره می‌کنند که به‌طور یکجانبه تغییر کرده است، اما هیچ پاسخی از سوی مقامات ندیده‌اند.

اعتراضات کارگران پارس جنوبی، به نوعی بازتاب واقعیت تلخی از وعده‌های فراموش‌شده است. شعارهای پرطنین رئیس‌جمهور پزشکیان در زمان انتخابات به مرور تبدیل به طنین سکوتی آزاردهنده شده است که در میان صدای اعتراض کارگران شنیده می‌شود. اکنون، بیش از هر زمان دیگری، مردم منتظر اقدامات عملی و جدی از سوی دولتی هستند که خود را حامی محرومان معرفی کرده بود.