پتروشیمی ممسنی؛ پروژه‌ای چند میلیاردی ۱۷ سال بدون تولید

پتروشیمی ممسنی که یکی از طرح‌های کلان صنایع پتروشیمی خلیج‌فارس به شمار می‌آید، بر روی زمینی به مساحت ۹۳ هکتار واقع شده است. این پروژه که با هدف تولید پلی‌اتیلن سنگین از سال ۱۳۸۶ آغاز شد، اکنون تنها فنس‌کشی اطراف زمین به عنوان نشانه‌ای از آغاز پروژه در آن دیده می‌شود و در واقع بدون هیچ تولید و پیشرفت عملی، همچنان پرسنل حقوق می گیرند.

حسابرس مستقل و بازرس قانونی در گزارش دوازده‌ماهه این شرکت اعلام کرده‌اند که پیشرفت فیزیکی پروژه تنها ۶ درصد بوده است. علت این رکود، عدم تامین منابع مالی و فشار ناشی از تحریم‌ها عنوان شده و با توجه به پایان سال مالی ۱۴۰۲، این پروژه همچنان فاقد هرگونه پیشرفت مؤثر است و ادامه فعالیت آن منوط به تأمین مالی قابل‌توجه و حل مشکلات بنیادین اقتصادی است.

زیان‌های مالی و افزایش هزینه‌ها

صورت‌های مالی این شرکت در شش‌ماهه نخست سال جاری نشان می‌دهد که پتروشیمی ممسنی در این مدت ۲ میلیارد و ۳۴۹ میلیون تومان زیان خالص ثبت کرده است. این رقم نسبت به دوره مشابه سال گذشته، رشد قابل توجه ۱۵۶ درصدی داشته است. همچنین زیان انباشته این پروژه تا پایان شهریورماه ۱۴۰۳ با افزایش ۳۰۳ درصدی نسبت به پایان سال گذشته به ۳ میلیارد و ۱۲۵ میلیون تومان رسیده است.

هزینه‌های هنگفت برای کارمندان و هیئت مدیره در پروژه‌ای بدون تولید

نکته جالب و بحث‌برانگیز دیگر در مورد این پروژه، هزینه‌های مربوط به نیروی کار و هیئت مدیره است. این پروژه به‌صورت قراردادی تنها ۸ کارمند دارد. این افراد در سال گذشته در مجموع ۳ میلیارد و ۳۷۲ میلیون تومان حقوق و دستمزد و مزایا دریافت کرده‌اند که در مقایسه با سال ۱۴۰۱، افزایشی ۶۳ درصدی داشته است. به‌طور متوسط هر نفر ماهانه بیش از ۳۵ میلیون تومان دریافتی داشته، که این میزان در یک پروژه فاقد تولید، پرسش‌برانگیز است.

از طرف دیگر، در مجمع عمومی سالیانه صاحبان سهام، برای سال مالی منتهی به ۲۹ اسفند ۱۴۰۲ مصوبه‌ای برای پرداخت حق‌حضور ۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومانی به هر عضو هیئت مدیره به تصویب رسیده است. رقمی که نسبت به گذشته حدود یک میلیون تومان افزایش داشته و سوال اصلی اینجاست که این مبالغ با چه توجیهی برای پروژه‌ای که حتی یک محصول تولید نکرده، پرداخت می‌شود؟

پرداخت‌های غیرنقدی و پاداش‌ها در شرکتی بدون فعالیت تولیدی

گزارشات مالی همچنین نشان می‌دهد که این ۸ کارمند علاوه بر دستمزدهای قابل‌توجه، مجموعاً ۹۳۸ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان عیدی، پاداش و پرداخت‌های غیرنقدی دریافت کرده‌اند. به عبارتی، هر فرد به‌طور میانگین حدود ۱۱۷ میلیون تومان از این بخش مزایا بهره‌مند شده است. این ارقام در مقایسه با سال قبل ۱۵۱ درصد افزایش نشان می‌دهد.

هزینه‌های تبلیغاتی برای پروژه‌ای بدون تولید

یکی دیگر از موارد عجیب در صورت‌های مالی پتروشیمی ممسنی، هزینه ۱۲ میلیون تومانی بابت آگهی و تبلیغات است. با توجه به اینکه این پروژه هیچ تولیدی ندارد و هنوز در مرحله فنس‌کشی زمین باقی مانده است، هدف از این تبلیغات نامشخص است و سوالاتی درباره ضرورت این هزینه‌کردها ایجاد می‌کند.

نگرانی‌ها درباره تداوم فعالیت و توجیهات مالی پروژه

بر اساس گزارش‌های مالی و بیانیه‌های حسابرسی، ادامه فعالیت پتروشیمی ممسنی منوط به تأمین مالی قابل‌توجه و جذب سرمایه‌گذاران جدید است. در حال حاضر، این پروژه در مرحله‌ای قرار دارد که نه تنها تولیدی صورت نگرفته، بلکه هزینه‌های هنگفت مدیریتی و نیروی کار بدون بهره‌وری مناسب پرداخت می‌شود.

با توجه به شرایط فعلی و زیان‌های انباشته شده، بسیاری از کارشناسان اقتصادی بر این باورند که ادامه فعالیت این پروژه بدون اصلاح ساختار مالی و مدیریتی آن، تنها منجر به افزایش هزینه‌های بی‌پایه و افزودن به بار مالیاتی شرکت مادر خواهد شد.

انتظارات از هیئت مدیره و سهامداران

پروژه پتروشیمی ممسنی اکنون به نقطه‌ای رسیده که از یک سو بدون تولید و کارایی، بار مالی زیادی بر دوش سهامداران و شرکت مادر می‌گذارد و از سوی دیگر هزینه‌های مربوط به حقوق و مزایای کارمندان و هیئت مدیره همچنان در حال افزایش است. انتظار می‌رود که سهامداران و هیئت مدیره با درک شرایط و اولویت‌بندی منابع مالی، برنامه‌ای کارآمد برای احیای پروژه و کاهش هزینه‌های غیرضروری ارائه کنند.