از روزهایی که کسی بر خط نبود!

خاموشی این روزها، بیشتر وادارم میکنه به نوشتن ولی دریغا که قلم همراهی نمیکنه...

چرا همیشه باید چیزی نباشه یا کم باشه تا قدرش رو بیشتر بدونیم؛ چقدر ارتباط هرروزه با عزیزانم، حس حیات رو در من زنده میکرد و ازش بی خبر بودم...چقدر گزینهSentو delivered خوشحالم میکرد و نمیدونستم:)این روزا کارم این شده که بعد از بیداری میرم تو پیامک و یه((سلام)) می‌فرستم برای سین تا ببینم ارسال میشه یا نه و بازم گزینه منزجرکننده Not sent.check options!یا still sending:)چقدر از عمرمون تو انتظار گذشتا نه؟انتظار برای یه روز بهتر، یه موقعیت بهتر، و امید؛ که بگه درست میشه و درست شدنش واقعا بشه، بشه که تو صف انتظار نمونم که بخوام نیکیو ببینم، نونوش و سین پیشمون باشن، بشه که من و میم هزاران کیلومتر از هم فاصله نداشته باشیم و تو این قطعیا جونم به لبم نرسه تا حالشونو بدونم،نیکی اگه میخونی، بدون حال همه خوبه و ملالی نیست جز دوری تو،بدون همه خسته ایم،تودور از وطنی ولی ما در وطن و در سوز وطن...

میم دلم برات تنگ شده، دلم تنگ شده که بهم بگی شب بخیر میس هانی و منم پشتش بپرسم بنظرت میتونم به خوبی میس هانی بشم و تو بگی حتی بهتر و دلم خوش بشه که باور داری من معلم خوبی میشم، و نیکی چقد دلم میخواد بغلت کنم چقدر دلم میخواد برگردیم به سال۹۷ وتو همون نیکی باشی که ردیف پشت من مینشست و سر هر چیز کوچیک و بامزه ای مقنعه امو میکشید تا باهاش بخندم، من دلم لک زده واسه همه اینا، واسه تکالیف فشرده کانون زبان که انجام دادنش بعد مدرسه، می ارزید به استرسش، برای فیلم وضعیت سفید، در چشم باد، برای کاورای ورزش که همیشه سرشون بحث داشتیم برای استرس گم شدن توپ بدمینتون مدرسه و برای همه چیزهای خوبی که دورن، من همیشه دلتنگ اینا هستم و میمونم و تو این قطعی و خاموشی و تاریکی، این دلتنگی بیشتره چون فرصت بیشتری برای فکر کردن دارم:)

و اما ایران، می سازمت وطن اگرچه با خشت جان خویش، وطن نه فروشیه نه خریدنی، وطن یعنی مادر یعنی ریشه یعنی اصلِ وجودیِ هویتِ یک انسان، متاسفانه گوگلی ندارم که سرچ کنم ولی یه داستانی آخرای کتاب ادبیات دبیرستان بود از قصه های دوشنبه، نمیدونم شایدم اسمش این نبود! ولی راجع به معلم یه مدرسه بود که ارزش پرچم و هویت ملی رو بیان میکرد...میخوام هم میس هانی باشم و هم یه معلمی که عاشق میهنشه، عین همون آقا معلم قصه امون:)تن ایرانم بی گزند باد✨

_از روزها و شب هایی که خیلی دلتنگ و خاموش بودم