https://virgool.io/navid-clay/feed ساخت تابلوی نقش برجسته سفالی و کاشی‌های دست‌ساز مطابق با استاندارد جهانی ASTM و مناسب برای نمای داخلی و خارجی. آدرس سایت: navidclay.com تلفن: ۰۲۸۳۳۶۴۷۶۳۷، ۰۹۱۲۶۴۰۴۹۷۶ fa 2026-06-16 14:14:21 https://files.virgool.io/0 https://virgool.io/navid-clay https://virgool.io/navid-clay/%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-sjcsvwz5aiet شرایط اکسیداسیون و احیا در سفالگری چیست؟هنگامی که به یک قطعه سفالی لعاب می‌زنند، آن را در کوره‌ای دارای حرارت زیاد قرار می‌دهند تا پخت لعاب انجام شود و لعاب به‌خوبی به سفال بچسبد و محکم شود. کوره‌هایی که از آن‌ها برای پخت سفال و لعاب آن استفاده می‌کنند، اغلب به دو دسته برقی (الکتریکی) و سوخت‌سوز تقسیم می‌شوند. در کوره برقی می‌توان فرایند پخت را کنترل کرد، اما مقدار اکسیژن درون کوره را نمی‌توان کنترل کرد. در عوض، در کوره‌های سوخت‌سوز می‌توان جریان هوا به درون کوره را کاهش داد که به این شرایط پخت احیایی (Reduction firing) می‌گویند. در این صورت چون اکسیژن کافی درون کوره نیست، ذرات اکسیژن موجود در لعاب بیرون می‌آیند و رنگ لعاب را تغییر می‌دهند. حتی گاهی رنگ بدنه نیز تغییر می‌کند. بیشتر استون‌ورها (ظروف سنگ‌نما، سفالینه‌های بسیار سخت) حاوی آهن هستند که تحت‌تأثیر کمبود اکسیژن قرار می‌گیرند.به پخت در شرایط معمولی و غیراحیایی درون کوره که در آن اکسیژن به مقدار کافی وجود دارد، پخت اُکسایشی یا پخت اُکسیداسیون (oxidation firing) می‌گویند. از دیرباز، اکسایش یا اکسیداسیون (Oxidation) به‌معنای به‌دست‌آوردن اکسیژن یا ترکیب‌شدن با اکسیژن بوده است و احیا که به آن کاهش (Reduction) هم گفته می‌شود، به‌معنای حذف اکسیژن و بازگشت به حالت قبل است. کلمه اکسایش و احیا از این جا آمده است.تفاوت پخت اکسیدی و پخت احیایی در این است که در پخت اکسیدی، میزان اکسیژن کافی موجب می‌شود فرایند سوختن کامل اتفاق بیفتد، اما در پخت احیایی به‌علت کمبود اکسیژن، فرایند سوختن ناقص انجام می‌شود. در سوختنِ کامل، سوخت به‌طور کامل با اکسیژن واکنش می‌دهد و مصرف می‌شود. در سوختن کامل، حرارت بیشتری ایجاد می‌شود و شعله به رنگ آبی در می‌آید. اما در سوختنِ ناقص، تمام سوخت مصرف نمی‌شود و محصولات جانبی‌ای مانند دوده ایجاد می‌شود. همچنین در سوختنِ ناقص حرارت کمتری ایجاد می‌شود و شعله به رنگ زرد و نارنجی در می‌آید. به همین دلیل یکی از راحت‌ترین راه‌های تشخیص این که شرایط درون کوره احیایی است یا اکسیدی، مشاهده رنگ شعله از دریچه بازدید کوره است.فرایند احیا خارج از کورهگاهی فرایند احیا خارج از کوره انجام می‌شود. در این سبک از پخت، ظرف را به جای کوره در محفظه یا مکانی پر از مواد سوختنی قرار می‌دهند و محصولی با ظاهر خاکی، پیش‌بینی‌ناپذیر و تکرارناپذیر به دست می‌آید. راکوی سبک غربی، پخت در گودال و پخت در بشکه نمونه‌هایی از این دست هستند.تکنیک راکوی غربیتکنیک راکو تکنیکی باستانی است که اولین بار در ژاپن انجام می‌شده است. به‌طور خلاصه در این روش، ظرف را در حالی که در کوره از حرارت سرخ شده است، به‌صورت داغ از کوره بیرون می‌آورند. در سبک غربی تکنیک راکو، وقتی ظرف سفالی داغ را از کوره بیرون می‌آورند، آن را در محفظه‌ای (معمولاً سطل فلزی) قرار می‌دهند که با مواد سوختنی (مانند خاک اره و کاغذ) پر شده است و درِ محفظه را می‌بندند. حرارت ظرف سفالی (که تازه از کوره بیرون آمده است) مواد سوختنی را مشتعل می‌کند. هنگام سوختنِ این مواد سوختنی، اکسیژن مصرف می‌شود و جَوّی احیایی درون محفظه ایجاد می‌کند.تکنیک پخت سفال در گودالتکنیک پخت در گودال یا پخت گودالی (pit firing) قدیمی‌ترین روش پخت سفال است. نمونه‌های پخت سفال در گودال به 25000 تا 29000 سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. کوره نسبت به گودال امکان ایجاد حرارت بیشتر و استفاده کارآمدتر از سوخت را فراهم می‌کند و امروزه کوره جایگزین گودال برای پخت سفال شده است؛ اگرچه این تکنیک هنوز هم در آفریقا و در بین برخی از سفالگران طرفدار دارد.در تکنیک پخت گودالی، ظروف پخت‌نشده را در گودالی قرار می‌دهند و آن‌ها را با مواد سوختنی مانند چوب، برگ، کود خشک و گاهی نمک‌ها و اکسیدهای فلزی احاطه می‌کنند. ممکن است بالای گودال گِل مرطوب، خرده سفال یا تیغه‌های فلزی قرار دهند. سپس گودال را آتش می‌زنند و مراقبت می‌کنند تا بیشتر سوخت درون گودال مصرف شود. حداکثر دما در این روش 1100 درجه سانتی‌گراد است که در مقایسه با پخت در کوره متوسط است.ظروف را پس از خنک‌شدن برمی‌دارند و تمیز می‌کنند. ممکن است طرح و رنگ‌هایی از خاکستر و رسوب نمک روی آن‌ها مانده باشد. ظروف را ممکن است در مرحله نهایی با موم جلا بدهند.تکنیک پخت سفال در بشکهتکنیک پخت در بشکه یا پخت بشکه‌ای (barrel firing) همان‌طور که از نامش مشخص است، در یک بشکه انجام می‌شود و مشابه پخت گودالی، درون بشکه‌ای با مواد سوختنی پر می‌شود و می‌گذارند تا مواد سوختنی درون بشکه بسوزد و روی ظروف سفالی طرح ایجاد کند.در کف و کناره‌های بشکه سوراخ‌هایی ایجاد می‌کنند تا هوا جریان یابد. سپس بشکه را روی چند آجر قرار می‌دهند تا جریان هوا از کف بشکه وجود داشته باشد. پس از چیدن ظروف، بشکه را با مواد احتراقی مانند الوار چوبی، کود گاوی، جلبک دریایی، کربنات مس و غیره پر می‌کنند. آتش روشن می‌کنند و فرصت می‌دهند تا چند ساعت آتش درون بشکه روشن باشد و سوختن به‌قدری ادامه یابد تا آتش خاموش شود. پس از سردشدن بشکه، ظروف را بیرون می‌آورند. ممکن است محصولات به دست آمده را پس از بیرون آوردن از کوره با موم جلا بدهند.لعاب احیایی چیست؟لعاب احیایی (Reduction Glaze) لعابی رنگی و زیباست که در شرایط اتمسفر به‌شدت احیایی کوره پخته می‌شود. لعاب‌های لوستر، زرین‌فام، سلادون (یا سبز بیدی) و قرمز چینی از معروف‌ترین انواع لعاب‌های احیایی به شمار می‌روند.لوسترلعاب لوستر لعابی فلزی و تزیینی است که در آن روی سطح سفال واکنش‌های احیایی انجام می‌شود و یک لایه بسیار نازک فلزی با جلای رنگین کمانی روی آن‌ها تشکیل می‌شود. لعاب لوستر در حقیقت رولعابی است و پخت سوم دارد (پخت اول مربوط به پخت بدنه‌ی سفال است، پخت دوم پخت لعاب است و پخت سوم پخت رولعابی است).این لعاب با اکسیدهای فلزی در پرداخت رولعابی به وجود می‌آید (پخت مجدد در حرارت پایین در کوره صدا خفه کن یا کوره احیایی). این روش تزیینی در بین النهرین (عراق امروزی) در اوایل قرن نهم به وجود آمد.لعاب لوستر[1]ساخت لعاب لوستربرای ساخت لعاب لوستر ابتدا سرامیک را با لعاب معمولی لعاب می‌زنند و سپس روی آن را با محلول‌هایی (مثل نقره کلرید، نقره نیترات، بیسموت نیترات) می‌پوشانند و در شرایط احیایی پخت می‌کنند تا جلوه درخشان لوستر ظاهر شود.زرین‌فاملعاب زرین‌فام چیست؟لعاب زرین‌فام لایه بسیار نازک فلزی (از نانوذرات نقره یا مس) با جلای فلزی در طیف‌های رنگی گوناگون است که در سومین مرحله پخت در شرایط احیایی کوره روی ظرف به وجود می‌آید.ساخت این لعاب قدمتی دیرینه دارد. در این لعاب بدون استفاده از طلا، با استفاده از ذرات نقره و مس به رنگ طلایی دست می‌یافته‌اند. ساخت این لعاب پیچیدگی‌های فراوانی دارد و به همین دلیل به امری دست نیافتنی مبدل شده است. معمولاً از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شده و در اختیار افراد محدودی بوده است. در منابع خارجی لعاب زرین‌فام را لوستر نامیده‌اند.سفال زرین‌فام [1]ویژگی لعاب زرین‌فامزرین‌فام نوعی تززین رولعابی است. علت درخشندگی زرین‌فام، نانوذرات نقره و مس است و از آن جایی که نانوذرات نقره خواص ضدمیکروبی داشته‌اند، ظروف زرین‌فام مواد غذایی را سالم نگه می‌داشته‌اند.تاریخچه لعاب زرین‌فامتاریخچه لعاب زرین‌فام در جهاناولین بار لعاب لوستر با انعکاس رنگ زرد طلا در قرن چهارم پیش از میلاد در مصر روی شیشه ساخته شد و بعدها روی سطوح سرامیکی گسترش یافت. ساخت این لعاب‌ها به قرن نهم و دهم میلادی در خاورمیانه و مدیترانه باز می‌گردد. بعدها در قرون یازدهم و دوازدهم مصری‌ها و در قرن سیزدهم سوری‌ها و ایرانی‌ها لعاب‌های لوستر تهیه می‌کردند. این لعاب در قرن چهاردهم به اسپانیا، اروپا، روسیه و شرق گسترش یافت و تا نیمه قرن بیستم ساخت لعاب لوستر به‌طور سنتی اغلب روی ظروف و برخی سطوح سرامیکی ادامه یافت.تاریخچه لعاب زرین‌فام در ایرانتکنیک زرین‌فام در تاریخ سفالگری ایران بسیار مهم بوده است. تولید این لعاب از افتخارات بزرگ هنر سرامیک ایران است. قدیمی‌ترین سند تاریخی درباره زرین‌فام، کتاب جواهرنامه نظامی است. مراکز ساخت این ظروف شهرهای ری و جرجان، نیشابور، استخر، شوش، ساوه و کاشان بوده است. حمله مغول‌ها تاثیر بزرگی بر صنعت ساخت زرین‌فام گذاشت و فعال‌ترین کارگاه‌های تولید لعاب در ری را نابود کرد.سلادونلعاب سلادون چیست؟لعاب سلادون یا لعاب سبز بیدی نوعی لعاب احیایی به رنگ سبز است. رنگ منحصر به فرد سبز-خاکستری آن حاصل تبدیل اکسید آهن از حالت فریک به فروس (تبدیل از Fe2O3 به FeO) در طول فرایند پخت است.لعاب سلادون از دیرباز تهیه می‌شده است. این لعاب اولین بار در چین تهیه شد و سپس به کره و تایلند و سایر نقاط آسیا گسترش یافت.ظرف سلادون[2]معنی نام سلادوناولین بار فرانسوی‌ها نام سلادون را به این ظروف دادند. سلادون در زبان فرانسوی به معنای سبز روشن و مغزپسته‌ای است.ویژگی‌های سفال سلادوناز ویژگی‌های سفال سلادون بدنه سخت به رنگ سبز تیره و روشن است. این لعاب‌ها روی بدنه‌های چینی یا سنگ‌نما (استون‌ور) اعمال می‌شوند. سفال‌های سلادون نقوش برجسته و قالب‌زده زیر لعاب دارند. لعاب سلادون برجستگی‌های ظروف را بهتر نشان می‌دهد. لعاب سلادون روی ظروف سفید یا روشن شفاف‌تر به نظر می‌رسد، اما روی ظروف تیره و در حرارت بالا رنگ سبز تیره ایجاد می‌کند.اغلب در این لعاب ترکچه‌زایی اتفاق می‌افتد که اگر این ترک‌ها عمدی باشد، به آن لعاب سبز بیدی ترک‌دار می‌گویند.سلادون لعابی قلیایی بوده و در بیشتر آنها از عناصر سدیم، پتاسیم، کلسیم، آلومینا، سیلیس و یک درصد اکسید آهن قرمز استفاده شده است.رنگ سفال سلادون با اضافه کردن اکسیدهای آهن، کروم، نیکل، قلع و ترکیبات تیتان به لعاب و پخت در شرایط احیایی به وجود می‌آید. حداقل دمای کوره برای پخت سلادون 1260 درجه سانتی‌گراد است.سلادون‌های مدرن معمولاً به‌دلیل داشتن مقدار زیاد سدیم و پتاسیم براقیت زیادی دارند. البته این اکسیدها اغلب موجب ترکچه‌زایی هم می‌شوند. این مشکل را می‌توان به این صورت رفع کرد که Na2O را با MgO یا CaO که انبساط کمتری دارند جایگزین کرد و مقدار سیلیسیم را نیز افزایش داد (البته با در نظر گرفتن شیمی لعاب). سلادون‌ها را معمولاً در مخروط 10 می‌پزند، اما با افزودن گدازآور بیشتر به لعاب، پخت در دمای کمتر نیز امکان‌پذیر است.سلادون‌های آبی معمولاً سرشار از سدیم/پتاسیم، سیلیکا و آهن هستند و تیتانیم کمی دارند. گفته می‌شود کمی اکسید قلع یا کربنات باریم به ایجاد رنگ آبی کمک می‌کند.رنگ لعاب سلادونلعاب سلادون به رنگ سبز معروف است و همان‌طور که گفته شد، واژه سلادون در زبان فرانسوی به معنای سبز مغزپسته‌ای است. با وجود این، این نوع سفال‌ها طیف رنگی سبز و گاهی کرم و قهوه‌ای دارند.رنگ خاص سلادون از اکسید آهن موجود در بدنه یا لعاب ناشی می‌شود. اگر اکسید تیتانیم در لعاب زیاد باشد، رنگ آن مایل به سبز است. اما اگر کم باشد، رنگ لعاب بین آبی و سبز است.اگر هنگام پخت لعاب سلادون در کوره، خاکستر چوب اضافه شود، رنگ سلادون بین سبز خاکستری تا سبز مایل به زرد تغییر می‌یابد.به طور کلی لعاب سلادون را می‌توان به رنگ‌های مختلفی از قبیل سفید، خاکستری، آبی و زرد تولید کرد که به عوامل زیر بستگی دارد:ضخامت لعاب روی سفال،نوع بدنه رسی،ترکیب دقیق شیمیایی لعاب،دمای پخت،درجه احیای درون کورهدرجه کدورت لعابسفال سلادون[2]تاریخچه لعاب سلادونتاریخچه لعاب سلادون در جهانزادگاه این نوع سفالینه کشور چین است. اولین سلادون‌ها در سلسله شانگ تولید می‌شدند که به سلادون اوّلیه شهرت دارند. به مرور زمان، پیشرفت‌های فنی‌ای در زمینه ساخت سلادون به دست آمد تا این که در نهایت در دوران سونگ ساخت سلادون در چین به اوج رسید و به مناطق مختلف جهان صادر شد. در ایران، مصر و کره هم نمونه‌هایی از تکنیک سلادون یافت می‌شود.تاریخچه لعاب سلادون در ایرانایران و چین از دیرباز با هم ارتباط نزدیکی داشته‌اند. بازرگانان ایرانی از طریق راه‌های دریایی و زمینی با چین مراوده داشته‌اند و از طریق جاده ابریشم، سفالینه‌های سلادونی وارد ایران می‌شده است. هنر چین در ایران تاثیر قابل‌توجهی بر سفالگری ایرانی داشته و مسلمانان را شیفته‌ی خود می‌کرده است. علاقه به سلادون چینی، سفالگران را به تقلید از ساخت این ظروف ترغیب می‌کرده است. تلاش برای ساخت سلادون از زمان ایلخانیان شروع شد.کرمان و اصفهان از مراکز مهم تولید این نوع سفال در ایران بوده‌اند. در زمان تیموریان و صفویان کرمان از مهم‌ترین مراکز ساخت سلادون شد. سفالگران ایرانی به‌تدریج از تقلید صرف فاصله گرفتند و سلادون خاص ایرانی را به وجود آوردند.قرمز چینیلعاب قرمز چینی چیست؟لعاب قرمز چینی (Chinese red) نوعی لعاب به رنگ قرمز سیر است که از پخت احیایی در کوره به دست می‌آید. این لعاب حاوی اکسید مس است و رنگ سرخ آن نیز از این ترکیب به وجود می‌آید.لعاب قرمز چینی[3] ویژگی‌های لعاب قرمز چینی و شرایط پخت آنرنگ قرمز این لعاب از اکسید مس (تا 2 درصد) و اکسید قلع (1 تا 2 درصد) به دست می‌آید. سپس اتمسفر کوره را در محدوده دمای نهایی پخت احیا می‌کنند که رنگ سرخ درخشنده‌ای مانند فلز مس می‌دهد. ممکن است در بخشی از فرایند ساخت آن، قطعه را در شرایط اکسیدی قرار دهند.جمله معروفی بین سازندگان پرسلان (یا چینی) هست که می‌گوید: «اگر می‌خواهی ورشکسته شوی، لعاب قرمز درست کن!» که به پیچیدگی و هزینه‌بر بودن این لعاب اشاره دارد. مواد گران‌قیمت موردنیاز برای آن و تکنیک پیچیده از مشکلات آن است. هنگام پخت پرسلان، کنترل زمان و دما بسیار حیاتی است تا لعاب تغییر رنگ ندهد یا خراب نشود.نام‌های دیگر لعاب قرمز چینیلعاب قرمز چینی (Chinese red) اولین بار در پرسلان‌های چینی در قرن هجدهم میلادی دیده شد و به همین دلیل به آن پرسلان قرمز خونی (blood red porcelain) هم می‌گویند. نام دیگر لعاب قرمز چینی «سان دِ بوف» (Sang de boeuf) است که نامی فرانسوی و به‌معنای قرمز گاوی است. در انگلیسی به این رنگ oxblood (سرخ تیره) هم می‌گویند.تاریخچه لعاب قرمز چینیاین لعاب‌ها در سال 1705 تا 1717 ساخته شد تا از بین رفتن لعاب «قرمز قربانی» در ناحیه شوان‌دو در سلسله مینگ را جبران کند. این لعاب بسیار معروفی بود که روی ظروف برخی آیین‌ها استفاده می‌شد. طبق اسنادی که از سلسله مینگ به جا مانده است، در دومین سال سلطنت امپراتور هونگوو در آغاز سلسله مینگ، ظروف چینی تک‌رنگ جایگزین ظروف دیگر برای تشریفات قربانی کردن شد. نام قرمز قربانی از این جا می‌آید. طبق این اسناد، هر رنگ از ظروف پرسلان به آیین خاصی مرتبط است: رنگ قرمز برای قربانگاه خورشید، آبی برای قربانگاه آسمان، زرد برای زمین و سفید برای ماه.رنگ قرمز قربانی که در زمان شوان‌دو پدید آمد، پس از مرگ امپراتور دیگر تولید نشد و علی‌رغم تلاش‌های بسیار، دست‌یابی دوباره به آن میسر نشد. به نظر می‌آید برخی امپراتورها علاقه شخصی خاصی به ظروف سلطنتی داشته‌اند و فوت‌و‌فن‌های ساخت این ظروف را تعداد محدودی از سفالگران می‌دانسته‌اند.در قرن نوزدهم سفالگران غربی بی‌شماری سعی کردند راز تولید لعاب قرمز چینی را کشف و از آن الگوبرداری کنند. از اواخر قرن نوزدهم بسیاری از سفالگران غربی نسخه‌های متفاوتی از لعاب چینی را تهیه می‌کردند که کنترل شرایط و دست‌یابی به قرمز چینی در آن‌ها بسیار دشوار بود. سرانجام سرامیست آمریکایی فانس فرانک (1931-2008) موفق به کشف مجدد تکنیک مینگ شد. جمع‌بندیهنگام پخت لعاب در کوره، اگر اکسیژن به‌مقدار کافی وجود داشته باشد، گفته می‌شود اتمسفر کوره یا شرایط پخت اکسایشی است و اگر کمبود اکسیژن در کوره وجود داشته باشد، می‌گویند اتمسفر کوره احیایی است. در این شرایط، رنگ لعاب یا بدنه دچار تغییر می‌شود. کلمه اکسایش در گذشته به‌معنای به دست آوردن اکسیژن و کلمه احیا یا کاهش به معنای از دست دادن اکسیژن و بازگشت به حالت قبل بوده است و کلمات اکسایش و احیا از این جا می‌آیند.معروف‌ترین لعاب‌های احیایی عبارت‌اند از لوستر، زرین‌فام، سلادون (سبز بیدی) و قرمز چینی.لعاب لوستر یک لایه نازک فلزی با جلای رنگین‌کمانی است که در شرایط پخت احیایی در کوره (کمبود اکسیژن) روی ظرف ایجاد می‌شود.لعاب زرین‌فام یک لایه نازک فلزی است که هنگام پخت احیایی در کوره ایجاد می‌شود و نانوذرات نقره و مس عامل تلألو آن است. لعاب زرین‌فام در منابع خارجی لوستر نامیده می‌شود.لعاب سلادون نوعی لعاب به رنگ سبز است که در شرایط احیایی درون کوره پخت می‌شود و خاستگاه آن به چین برمی‌گردد. رنگ سبز خاص لعاب سلادون از آهن موجود در بدنه یا لعاب ناشی می‌شود.لعاب قرمز چینی لعابی به رنگ قرمز تیره است که از پخت لعاب حاوی اکسید مس در شرایط احیایی کوره به دست می‌آید. سوالات متداول درباره لعاب احیاییشرایط پخت احیایی و اکسایشی در کوره چیست؟در شرایط معمولی که هوا (و اکسیژن) درون کوره جریان دارد، کوره در شرایط اکسیداسیون قرار دارد و اتمسفر کوره اکسایشی است. اما در صورتی که اکسیژن درون کوره کاهش یابد یا حذف شود، گفته می‌شود اتمسفر کوره احیایی است. معمولاً پخت احیایی درون کوره سخت‌تر از پخت اکسایشی است و فقط در کوره‌های گازی و سوخت‌سوز امکان‌پذیر است.چگونه اتمسفر احیایی برای پخت ظروف سفالی ایجاد کنیم؟ایجاد جَوّ احیایی به دو روش درون کوره و بیرون کوره انجام می‌شود.برای ایجاد اتمسفر احیایی هنگام پخت درون کوره (که فقط در کوره‌های سوخت‌سوز میسر است) از دمایی حدود 200 درجه سانتی‌گراد کمتر از دمای پخت، میزان هوای ورودی به مشعل‌ها را کاهش می‌دهند. ولی نباید این دما کمتر از 1000 درجه سانتی‌گراد باشد تا مانع از خروج گازها از بدنه نشود.برای ایجاد اتمسفر احیایی بیرون از کوره، در محفظه‌ای مواد سوختنی مانند چوب، خاک اره یا کاغذ قرار می‌دهند و ظرف را همراه با مواد سوختنی در محفظه قرار می‌دهند. با سوختن این مواد و مصرف اکسیژن، اتمسفر احیایی اطراف ظرف ایجاد می‌شود.آیا می‌توان در کوره برقی اتمسفر احیایی ایجاد کرد؟خیر. پخت در کوره برقی (الکتریکی) از نوع اکسیداسیون است و در کوره الکتریکی شرایط پخت احیایی را نمی‌توان ایجاد کرد. البته برخی سفالگران ساگار (جعبه‌ی کوره) مهرو‌موم‌شده همراه با مواد اشتعال‌پذیر را در کوره الکتریکی می‌گذارند. اکسیژن موجود در ساگار طی سوختن مصرف می‌شود و شرایط احیایی ایجاد می‌شود. البته ایجاد تعادل در این حالت دشوار است و نیاز به آزمون و خطا دارد.از کجا بفهمیم اتمسفر کوره احیایی است یا اُکسیدی؟هنگامی که هر روزنه‌ای در کوره (مانند دودکش‌های خروجی جریان بالا یا سوراخ‌های باز) دارای شعله‌های زرد تا نارنجی باشد، می‌توان گفت که کوره در حالت احیا قرار دارد. شعله‌های سبز یا آبی (یا بدون شعله) به معنای این است که شرایط احیا در کوره مهیا نشده است و پخت اکسایشی است.مزایا و معایب اتمسفر احیایی کوره چیست؟از مزایای اتمسفر احیایی در کوره این است که از این اتمسفر می‌توان برای تغییر رنگ لعاب و بدنه استفاده کرد و لعاب‌هایی خاص مانند زرین‌فام و سلادون تولید کرد.از معایب ایجاد اتمسفر احیایی در کوره این است که این روش دشوار است و از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه نیست، زیرا در این جَو، سوختن ناقص انجام می‌شود، یعنی بخشی از سوخت هدر می‌رود. همچنین برای ایجاد اتمسفر به‌شدت احیایی در کوره از خاک اره یا روغن سوخته استفاده می‌شود که موجب آلودگی هوا می‌شود و به همین علت برای محیط زیست خوب نیست.منبع عکس‌ها[1]: کتاب دانش فنی تخصصی، رشته سرامیک، گروه مواد و فراوری، شاخه فنی حرفه‌ای، پایه دوازدهم دوره متوسطه، پودمان دوم: تحلیل کاربرد لعاب در سرامیک.[2]: خبرگزاری ایرنا[3]: https://en.wikipedia.org/wiki/sang_de_boeuf_glazeمنابعکتاب دانش فنی تخصصی، رشته سرامیک، گروه مواد و فراوری، شاخه فنی حرفه‌ای، پایه دوازدهم دوره متوسطه، پودمان دوم: تحلیل کاربرد لعاب در سرامیک.مقاله ساخت لعاب زرین‌فام ایرانی براساس کتاب جواهرنامه نظامی، نشریه هنرهای زیبا-هنرهای تجسمیمقاله لعاب تزیینی لوستر، نشریه علمی ترویجی مطالعات دنیای رنگپژوهشی بر سفال چینی سلادون و نیز صندلی سلادونی موجود در کاخ ملت، site: sadmu.irچکیده پایان‌نامه مطالعه و بررسی لعاب سلادون و کاربردی نمودن آن در سفال و سرامیک عصر حاضر https://digitalfire.com/glossary/oxidation+firinghttps://www.thesprucecrafts.com/how-to-fire-in-reduction-2745938http://en.wikipedia.org/wiki/Lustrewarehttps://www.watergaw.com/index.php?p=more_lustrehttps://fa.wikipedia.org/wiki/سبز-بیدیhttps://www.irna.ir/news/83394440/سلادون-های-موزه-ملی-ایران-وارد-کاخ-موزه-پکن-شدhttps://en.wikipedia.org/wiki/Celadonhttps://digitalfire.com/glossary/celadon+glazehttps://en.wikipedia.org/wiki/Sang_de_boeuf_glazehttp://en.chinaculture.org/classics/2012-11/08/content_445478.htmhttps://cursist-courses.com/en/oxidation-firing-versus-reduction-firing/https://jomlehonline.ir/%D8%AC%D9%85%D9%84%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D9%88-%D8%B3%D9%81%D8%A7/?print=1https://wiki.glazy.org/t/traditional-celadons/882.htmlhttps://digitalfire.com/glossary/reduction+firinghttps://en.wikipedia.org/wiki/Pit_fired_potteryhttps://www.marianwilliamspottery.com/2017/02/06/barrel-fire-pottery/ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Mon, 25 Aug 2025 12:44:42 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%AA%D8%B9%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D9%85%D9%81%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-2-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D9%87%D8%A7-wt1qorxpyqtz لعاب (glaze): لعاب پوشش نازکی است که برای افزایش زیبایی و استحکام روی سفال زده می‌شود و درون کوره در معرض حرارت قرار می‌گیرد تا به‌خوبی به سطح سفال بچسبد.لعاب دهی/ لعاب کاری (glazing): فرایند اعمال لعاب روی سطوح سفالی و سرامیکی، لعاب کاری یا لعاب دهی نامیده می‌شود که با روش‌هایی مثل غوطه‌وری قطعه در لعاب، اسپری کردن، ریختن لعاب روی محصول و قلم‌مو کشیدن انجام می‌شود.بیشتر بدانید:لعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنزیرلعابی (underglaze): زیرلعابی روشی برای تزیین سفال است که در آن قبل از لعاب‌کاری سفال، سطح سفال را تزیین می‌کنند و بعد لعاب به آن می‌زنند. این روش بادوام‌تر از رولعابی است و دمای پخت آن هم بیشتر است (به همین دلیل رنگ‌هایی که در این روش استفاده می‌شود محدودتر است).رولعابی (on-glaze, overglaze): رولعابی روشی برعکس زیرلعابی است و به این صورت است که پس از لعاب‌کاری روی سفال، طرح روی سفال اعمال‌ می‌شود و از رنگ‌های متنوع‌تری در آن‌ می‌شود استفاده کرد. لعاب شفاف (transparent glaze): لعاب شفاف لعابی با ظاهر شیشه‌ای و فاقد کدورت است.لعاب کدر (opaque glaze): لعاب کدر، پوششی یا پشت‌پوش، لعاب شفافی است که ذرات بازتاب‌کننده‌ی نور (مثل اکسید قلع یا زیرکونیم) به آن ها اضافه می‌شود. این ذرات ذوب نمی‌شوند و در لعاب حل نمی‌شوند. این لعاب مانع عبور نور می‌شود و سطح زیرین را به‌گونه‌ای می پوشاند که دیده نمی‌شود.لعاب براق (glossy glaze): لعاب براق لعابی با ظاهر درخشان و سطح صاف است که نور را بازتاب می‌دهد.لعاب مات (matte glaze): لعاب مات لعابی است که براق نیست و وقتی نور به آن تابیده می‌شود، نور را در جهت های مختلف بازتاب و پراکنده می‌کند. این پراکندگی نور به این علت رخ می‌دهد که این لعاب کم‌و‌بیش سطح زبر و ناهمواری دارد و به‌اندازه‌ی لعابِ براق صاف نیست.لعاب نیمه مات/ اطلسی (semi-matte, satin glaze): لعاب نیمه مات یا اطلسی، لعابی مابین لعاب مات و براق است که نه به‌اندازه‌ی لعاب های براق نور را منعکس می کند و نه زبری لعاب‌های مات را دارد. لعاب غازمغازی (opalescent glaze): لعاب غازمغازی لعابی است که حالت رنگین‌کمانی مانند پر طاووس به سطح می دهد. این لعاب پرطاووسی یا اوپالسنت هم نامیده می‌شود.اِنگوب (engobe): پوشش دوغابی (گِل آبکی و روان) که برای اضافه کردن رنگ، کدورت یا سایر موارد به قطعات سرامیکی زده می‌شود، اِنگوب نام دارد.اِستِین (stain): اِستِین ترکیبی از اکسیدهای سرامیکی و فلزی است که در کوره ذوب و سپس سرد می‌شود و در آخر آن را آسیاب می‌‍کنند و به صورت پودر در می‌آید. این پودر را برای ایجاد رنگ به ترکیب لعاب می‌افزایند.درباره تهیه گِل رنگی با استین بدانید:سه روش ساده برای تهیه گل رنگیفریت/ گَرد لعاب (frit): فریت مخلوط مواد اولیه‌ی لعاب است که قبل از لعاب‌کاری ذوب می‌شود و سپس به سرعت سرد می‌شود تا به شکل خرده‌شیشه درآید. فریت برای لعاب‌کاری استفاده می‌شود. محصولی که از خردکردن شیشه‌ای با ترکیب خاص به دست می‌آید و معمولاً در لعاب یا مینا یا بدنه‌ی ظروف فریتی از آن استفاده می‌شود.مینا (enamel): تزیین رنگی و شیشه‌مانند ظروف سرامیکی مینا نام دارد. لعاب مینا اغلب با مخلوط کردن اکسید فلزی با گدازآور (مواد کاهش‌دهنده‌ی نقطه‌ی ذوب) درست می‌شود و معمولاً در دمایی بین 700 تا 800 درجه سانتی‌گراد پخته می‌شود.تِراسیگیلاتا (Terra sigillata): تراسیگیلاتا پوششی براق از جنس رس روی سفال و مشابه لعاب است. تراسیگیلاتا نوعی دوغاب رسی است که روی سفال خشک، پوششی با درخشندگی ملایم ایجاد می‌کند.درباره‌ی تراسیگیلاتا بیشتر بدانید:راکوی موی اسب چیست؟مطالعه بیشتر:تعریف مفاهیم سفالگری قسمت 1 (مفاهیم پایه)چرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟پنج دلیل مهم برای استفاده از سفال در نمای داخلی و خارجی ساختمان فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sat, 15 Mar 2025 11:00:59 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%AA%D8%B9%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D9%85%D9%81%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-1-%D9%85%D9%81%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87-g9dvf2fxgkmo خاک رس (clay): خاک رس ماده اولیه سفال است که در طبیعت به وفور وجود دارد و حاوی سیلیکات و آلومینیوم است. اگر با آب مخلوط شود، خاصیت شکل‌پذیری پیدا می‌کند که به‌کمک این خاصیت، محصولات سفالی را با آن به شکل دلخواه می‌سازند.بیشتر بدانید:خاک رس چیست؟ آشنایی با انواع خاک رس و ویژگی های آنگِل (clay): گِل محصولی است که از خردکردن و الک‌کردن خاک رس و مخلوط‌کردن آن با آب به دست می آید. پس از الک کردن خاک رس و آب، می‌گذارند آب اضافی آن خارج شود، سپس آن را ورز می‌دهند تا برای سفالگری آماده شود.سفال (clay): سفال شیئی است که از گِل ساخته شده و در کوره پخته شده باشد.سفالگری (pottery): سفالگری هنر ساخت اشیای گِلی است که قدمتی دیرینه در تاریخ بشر دارد.سرامیک (ceramic): سرامیک نوعی ماده سخت، شکننده و مقاوم به حرارت و خوردگی است که از شکل‌دادن و سپس حرارت‌دادن مواد معدنی غیرفلزی مثل سفال در حرارتِ زیاد به دست می‌آید.لعاب (glaze): لعاب پوشش نازکی است که روی محصولات سفالی زده می‌شود و وقتی در کوره با حرارت زیاد قرار می‌گیرد، کاملاً به سطح می‌چسبد. لعاب به محصولات سفالی استحکام، دوام، نفوذناپذیری و زیبایی می‌بخشد.بیشتر بدانید:لعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنارتن وِر (earthenware): رُسینه، سفالینه، گِل معمولی، سفال معمولی یا اِرتن وِر، محصولی سفالی است که در دمای کمتر از 1200 درجه سانتی‌گراد پخته شده است، خواه لعاب‌دار باشد یا بی‌لعاب.استون وِر (stoneware): سنگینه، داشخال، چینی سنگی یا اِستون وِر اصطلاحاً به سفالی گفته می شود که در حرارت نسبتاً زیادی پخته شده باشد. در تعریف مدرن، سرامیک شیشه ای (نفوذناپذیر) یا نیمه شیشه ای است که از خاک استون ور یا خاک نسوز تهیه شده باشد.چینی/ پرسلان (China, porcelain): چینی یا پرسلان ماده‌ای سرامیکی است که از حرارت دادن مواد خام (عموما شامل کائولینیت) در کوره در حرارت زیاد (دمایی بین 1200 تا 1400 درجه سانتی‌گراد) به دست می‌آید. پرسلان نسبت به محصولات سفالیِ معمولی محکم‌تر و شفاف‌تر است.تراکوتا (terra cotta): اغلب به محصول سفالی (ارتن‌ور) به رنگ سرخ و بدون لعاب، تراکوتا گفته می شود.دوغاب (slip): گِل آبکی مخلوط خاک رس و آب، دوغاب نام دارد. واژه slurry هم به معنای دوغاب است، اما محتوای جامد کمتری نسبت به slip دارد.ریخته گری (casting): ریخته گری روشی برای شکل‌دادن به مواد از طریق ریختن ماده مایع یا مذاب در محفظه‎ای به نام قالب (mold) است.ریخته گری دوغابی (slip casting): ریخته گری دوغابی روشی است برای شکل دادن به ظروف از طریق ریختن دوغابِ بدون لخته و پر از مواد جامد به درون قالب متخلخل و اغلب گچی.کاشی (tile): کاشی قطعه‌ای مسطح یا انحنادار است که از سفال، سنگ و غیره ساخته می‌شود و در سقف، کف، دیوارها یا مصارف تزیینی از آن استفاده می‌کنند.بیشتر بدانید:کاشی سفالی چیست و کجا استفاده می شود؟کوره (kiln): کوره دستگاهی است برای حرارت‌دادن به محصولات سفالی و سخت و محکم‌کردن آن‌ها.پخت (firing, fire): فرایند پخت عبارت است از حرارت‌دادن محصولات سفالی در کوره در دمای زیاد تا به استحکام و پایداری مطلوب برسند.بدنه (body): بدنه سفالی اصطلاحی است برای اطلاق به گِل یا سفالی که محصول سفالی را تشکیل می‌دهد؛ پیکره‌ی محصول سفالی.بیسکوییت (biscuit, bisque): سفالی که بدون لعاب در کوره پخته شده باشد بیسکوییت نام دارد. بیسکوییت را ممکن است محصول نهایی در نظر بگیرند (مثل بیسکوییت پرسلان) یا ممکن است در مرحله بعد به آن لعاب بزنند و دوباره در کوره بپزند. ممکن است به سفالی که هنوز پخته نشده یا لعاب نخورده، اما کاملاً خشک و تغییرشکل ناپذیر شده است هم بیسکوییت بگویند.سفال چرمینه (leather hard pottery): سفال چرمینه یا دونَم سفالی است که به‌اندازه‌ای رطوبت خود را از دست داده که دیگر دچار جمع‌شدگی و انقباض نمی‌شود (گفته می‌شود در این مرحله حدود 15 درصد رطوبت دارد).سفال کاملاً خشک شده (bone dry): سفال کاملا خشک قطعه خام سفالی است که به‌قدری خشک شده که آماده پخت در کوره است و بسیار شکننده، شکل‌ناپذیر و متخلخل است.سفال خام (unfired clay, greenware): سفالی که در کوره قرار نگرفته و پخته نشده است، سفال خام نام دارد.چرخ سفالگری (pottery wheel, potter's wheel): چرخ سفالگری دستگاهی است که برای شکل دادن به گِل استفاده می شود.چرخ‌کاری سفال (wheel throwing): به فرایند شکل‌دهی به گِل روی چرخ سفالگری چره کاری سفال می‌گویند.مرکزآوری گِل (centering): مرکزکردن گِل، مرکزآوری گِل یا سِنتِرکردن به فشاردادن توده گل به سمت مرکز روی چرخ سفالگری و با استفاده از حرکت گریز از مرکز چرخ گفته می‌شود.اسلب (slab): سفالی که به صورت تخت و ورقه‌ای در آمده است اِسلَب نام دارد. اسلب معمولاً به شکل مستطیل یا مربع است.روش پینچ (pinch): روش پینچ روشی قدیمی برای ساخت سفال است که در آن گِل را پس از ورزدادن به شکل توپ در می‌آورند، با انگشت وسط آن را سوراخ می کنند و به آن شکل می‌دهند.روش کویل (coil): روش کویل یا فتیله‌ای روشی قدیمی برای ساخت ظروف سفالی بزرگ است که در آن گِل را به صورت فتیله (رشته) در می آورند و روی یک صفحه گِلی قرار می‌دهند.بیشتر بدانید:انواع روش های ساخت و شکل دهی سفالچرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟پنج دلیل مهم برای استفاده از سفال در نمای داخلی و خارجی ساختمان فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 12 Mar 2025 13:48:49 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D9%BE%D9%86%D8%AC-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%AE%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-s6w3pl3286tk سفال از دیرباز در معماری ایران و جهان جایگاه ویژه‌ای داشته است. امروزه نیز سفال یکی از مصالح محبوب و پرطرفدار در طراحی ساختمان‌های مسکونی، تجاری و اداری محسوب می‌شود. این محبوبیت بی‌دلیل نیست؛ مصالح سفالی نه تنها زیبایی خیره‌کننده‌ای به فضا می‌بخشد، بلکه مزایای فنی و اقتصادی فراوانی نیز به همراه دارد.سفال به صورت‌های گوناگونی در معماری و نمای ساختمان‌ها استفاده می‌شود؛ از قبیل کاشی سفالی و نقوش برجسته سفالی. در ادامه تعدادی از مزایای استفاده از کاشی سفالی و نقوش سفالی در ساختمان‌ها را با هم مرور می‌کنیم.استحکام و زیبایی ماندگارکاشی‌های سفالی پس از شکل گرفتن، در کوره‌های با دمای بالا پخته می‌شوند. کاشی‌های لعاب دار پس از لعاب زدن، برای پخت دوباره در کوره قرار می‌گیرند. این فرایند موجب استحکام و مقاومت بی نظیر کاشی‌های سفالی می‌شود. کاشی سفالی در برابر عوامل جوی و آلودگی‌های محیطی مقاوم است که این ویژگی در مصالح مورد استفاده برای نمای خارجی ساختمان بسیار ضروری است.ایجاد حس گرما، صمیمیت و اصالتسفال به دلیل ماهیت طبیعی و گرم خود، می‌تواند حس گرما و صمیمیت را به فضای داخلی ساختمان القا کند. این ویژگی به خصوص در فضاهای مسکونی، می‌تواند به ایجاد فضایی دلنشین و آرامش‌بخش کمک کند.ظاهر اصیل و طبیعی کاشی‌های سفالی هویتی اصیل به ساختمان می‌بخشد و با تداعی طبیعت، احساس آرامش و امنیت را القا می‌کند.تنوع بی نظیر در طرح و رنگکاشی‌های سفالی در طرح‌ها، رنگ‌ها و ابعاد متنوعی تولید می‌شوند که امکان ایجاد نماهای منحصر به فرد و متناسب با سبک‌های مختلف معماری را فراهم می‌کنند. از طرح‌های سنتی و اسلیمی گرفته تا طرح‌های مدرن و مینیمال، کاشی سفالی می‌تواند پاسخگوی هر سلیقه‌ای باشد.در مورد نقوش برجسته سفالی، محدودیتی در طرح و اندازه وجود ندارد و به سلیقه و بودجه شما بستگی دارد.نمونه کاشی های سفالی برجسته فرم آوران رهرو بینشگر نویدسازگار با محیط زیستکاشی سفالی و نقوش برجسته سفالی از مواد طبیعی و تجدیدپذیر ساخته می‌شود و در فرآیند تولید آن، نسبت به بسیاری از مصالح ساختمانی دیگر، انرژی کمتری مصرف می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود که سفال جزو مصالح ساختمانی پایدار و دوستدار محیط زیست شناخته شود.خلاقیت بی پایان و ترکیب با مصالح دیگرکاشی‌های سفالی با توجه به طرح و رنگ‌های متنوعی که دارند، امکان خلاقیت و ایجاد جلوه‌های خاص و مدرن را در ساختمان‌ها ایجاد می‌کنند. می‌توان از کاشی‌های سفالی با طرح‌های برجسته، مشبک یا لعاب‌دار برای ایجاد جلوه‌های بصری خاص استفاده کرد. یکی دیگر از راه‌های مدرن و خلاقانه برای افزایش جلوه کاشی‌های سفالی، نورپردازی است. نورپردازی مناسب می‌تواند زیبایی کاشی‌های سفالی را در شب دوچندان کند. می‌توان از نورهای مخفی یا نورهای جهت‌دار برای تاکید بر بافت و رنگ کاشی‌ها استفاده کرد.از مهم‌ترین مزایای استفاده از مصالح سفالی در ساختمان‌های مدرن این است که سفال به خوبی با متریال‌های مدرن مانند شیشه، فلز و کامپوزیت ترکیب می‌شود و کنتراست زیبایی ایجاد می‌کند. می‌توان از سفال در بخش‌هایی از نما و از متریال‌های دیگر در بخش‌های دیگر استفاده کرد.نتیجه گیریسفال با ترکیبی از زیبایی، استحکام، تنوع و سازگاری با محیط زیست، انتخابی هوشمندانه برای نمای داخلی و خارجی ساختمان‌های اداری، تجاری و مسکونی است. این مصالح باستانی، با ظاهری مدرن و متنوع، می‌تواند به خلق فضاهایی زیبا، ماندگار و پایدار کمک کند. انتخاب نمای سفالی، سرمایه‌گذاری‌ای ارزشمند برای زیبایی و دوام ساختمان شماست.سفارش نقوش برجسته سفالی و کاشی سفالیشرکت فرم آوران رهرو بینشگر نوید جزو شرکت‌های خلاق و فناور، اقدام به طراحی دویست مدل کاشی سفالی کرده است. این کاشی‌ها از برخورداری از دوام و استحکام زیاد، برای استفاده در نمای داخلی و خارجی ساختمان‌ها کاملا مناسب هستند. این کاشی‌ها با مدل‌های متنوع و امکان ایجاد چند طرح از یک مدل کاشی، سلیقه‌های مختلف را پوشش می‌دهند. امکان سفارش کاشی و نمای سفالی با طرح دلخواه هم وجود دارد. برای مشاهده این کاشی‌های سفالی برجسته و کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به سایت فرم آوران رهرو بینشگر نوید به نشانی navidclay.com مراجعه فرمایید. فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 05 Mar 2025 09:25:19 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%B1%D9%85%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D9%85-rwpixtujxzes طرح مرمری، طرح ماربِل یا طرح ابر و بادی طرحی زیبا و چشم‌نواز است که از در هم آمیختن دو یا چند رنگ متفاوت ایجاد می‌شود. سفال با طرح مرمری یا سفال با طرح ابر و بادی سفالی بسیار زیبا و جذاب است که ترکیب رنگی دلپذیری دارد. ساخت سفال مرمری کاری ساده، سرگرم‌کننده و لذت‌بخش است. در ادامه با راه‌های ساخت سفال مرمری یا سفال ابر و بادی (تکنیک ماربل در سفالگری) آشنا می‌شویم.به صورت کلی دو راه برای ساخت سفال مرمری (ابروبادی) وجود دارد: 1- رنگی کردن گِل یا خمیر و ساخت سفال با آن، 2- ایجاد پوشش مرمری روی سفال ساده.در روش اول می‌توانید گِل‌ها را رنگ کنید و با آن‌ها محصول سفالی بسازید. می‌توانید ترکیب گِل‌های رنگی را چرخ‌کاری کنید یا با دست به آن‌ها شکل دهید. راه دیگر برای تهیه سفال مرمری این است که با دوغاب یا تکنیک زیرلعابی طرح مرمری روی سفال ایجاد کنید.روش‌های تهیه سفال مرمری (ابر و بادی):تهیه سفال مرمری با چرخ سفالگریتهیه سفال مرمری بدون چرخ سفالگری (با دست)ایجاد طرح مرمری روی سفال ساده با تکنیک زیرلعابیایجاد طرح مرمری روی سفال ساده با دوغابروش اول ساخت سفال مرمری: تهیه سفال مرمری با چرخ سفالگریدر این روش به رس با حداقل دو رنگ متفاوت نیاز داریم. می‌توانید رس آماده با دو رنگ متفاوت بخرید یا آن‌ها را به رنگ‌های متفاوت در بیاورید. در صورت خرید رس آماده، باید اطمینان حاصل کنید که این دو قابلیت ترکیب شدن دارند (همه رس‌ها به خوبی با هم ترکیب نمی‌شوند).انتخاب رس مناسبمهم است که اطلاعات زیر را درباره این دو نوع گِل بدانید: آیا این دو در یک دما پخت می‌شوند؟ آیا سرعت انقباض آن‌ها مشابه است؟ آیا مقدار رطوبت آن‌ها یکسان است؟ پاسخ به همه این سوالات باید بله باشد.استفاده از گِل با رنگ‌های طبیعی متفاوت، ظاهری طبیعی و اصیل به محصول می‌دهد.اما اگر می‌خواهید محصولتان رنگارنگ با رنگ‌های درخشان و شاد باشد، باید با اِستِین (پودر رنگی) گِل‌ها را رنگ کنید.رنگ‌کردن گِل‌ها با اِستِینمقداری اکسید فلزی یا پودر رنگی اِستِین را با گِل مخلوط کنید. این کار ساده است و روش‌های مختلفی برای انجام آن وجود دارد.ابتدا خاک رس با رنگ روشن انتخاب کنید؛ زیرا رنگ استین را بهتر نشان می‌دهد.از اِستِین با رنگ دلخواهتان استفاده کنید. به جای استین از اکسیدهای فلزی هم می‌توانید استفاده کنید. اکسیدهای فلزی مواد پودری خام هستند. اگر فراوری شوند و افزودنی‌هایی به آن‌ها اضافه شود که رنگ را پایدارتر کند، تبدیل به استین می‌شوند.برای رنگ‌کردن گِل، ابتدا مقدار گِل موردنظر را تعیین کنید (مثلا دو پوند)، گِل را وزن کنید و کنار بگذارید. سپس پودر استین را وزن کنید. وزن پودر استین باید درصدی از وزن گِل باشد. مقدار استینی که اضافه می‌کنید، تعیین کننده شدت رنگ است. اگر مثلا مقدار استین 8درصد وزن گل باشد، برای شروع مناسب است. برای استین‌های کم‌رنگ به مقدار بیشتری نیاز است.مطالعه بیشتر:سه روش ساده برای تهیه گل رنگیآماده‌سازی گل رنگ‌شده برای چرخ‌کاریپس از این که خمیر رنگی تهیه کردید، باید باید آن را به صورت سفال مرمری در آورید تا روی چرخ به آن شکل دهید. ساده‌ترین راه این است که خمیرها را به صورت ورقه‌ای ببرید و روی هم قرار دهید و با آن‌ها توپ بسازید:از گِل‌های رنگی چند تکه بردارید و به صورت گلوله در آورید. سپس روی آن‌ها را کمی صاف کنید و ورقه‌ای ببرید. بهتر است این کار را با سیم مخصوص برش سفال (clay wire cutter) انجام دهید. پس از این که آن‌ها را بریدید، ورقه‌های رنگی را به تناوب کنار هم بچینید.آن را به شکل توپ در بیاورید و بفشارید و بچرخانید تا تکه‌های خمیر خوب به بچسبند (توپ را زیاد نچرخانید تا رنگ‌ها متمایز بمانند و با هم آمیخته نشوند). خمیرها را به دفعات اندک چانه بزنید تا تکه‌ها خوب به هم بچسبند. چانه زدن را فقط سه بار دهید؛ زیرا بیشتر از آن، رنگ‌ها را با هم قاتی می‌کند.چرخ‌کاری سفال مرمریچرخ‌کاری سفال مرمری مشابه سفال عادی است، اما نکاتی را باید رعایت کنید. اول این که مرکز آوری سفال (فرایند یکنواخت‌کردن توزیع گِل در وسط چرخ سفالگری) را باید سریع انجام دهید. هرچقدر این کار بیشتر طول بکشد، لایه‌های رنگ بیشتر با هم قاتی می‌شوند. اگر این کار را با حرکت به سمت بالا و پایین انجام می‌دهید، بهتر است بیش از دو بار این کار را انجام ندهید. بعد از این که سفال مرکز شد، بقیه کار را مانند سفال‌های عادی انجام دهید.نکته دوم این است که وقتی چرخ کاری سفال انجام شد، رنگ آن ممکن است چرک‌مرده به نظر برسد؛ ولی وقتی سطح آن را پاک کنید، زیبایی آن مشخص می‌شود. برای تمیزکردن سطح، یک لیسه سفالگری (rib tool) را روی سطح بیرونی ظرف بکشید. لیسه فلزی مناسب‌تر است.اگر کاسه می‌سازید، می‌توانید سطح داخل کاسه را هم تمیز و پرداخت کنید. اما تمیزکردن درون لیوان سخت است. تا جایی که می‌توانید، درون آن را با اسفنج تمیز کنید. هنگام پرداخت لیوان می‌توانید داخل آن را کمی تمیزتر کنید.وقتی ظرف یا لیوان شما به سختی چرمینه رسید، می‌توانید آن را تراشکاری و پرداخت کنید. پس از پرداخت، طرح مرمری بیشتر خودش را نشان می‌دهد.اگر لیوان دسته‌دار می‌سازید، می‌توانید دسته ی آن را هم با طرح مرمر تهیه کنید. دو رشته خمیر رنگی تهیه کنید و آن‌ها را به دور هم بپیچید. سپس این رشته‌های به هم پیچیده را فشار دهید و یکی کنید. رشته‌ی به دست آمده را خم کنید و ته آن را بفشارید و به شکل مخروط در آورید.وقتی دسته‌ی لیوان را به بدنه چسباندید، دسته را هم تراشکاری و پرداخت کنید (ابزارهای مناسبی برای تراشکاری دسته وجود دارد).بگذارید سفال بماند و به اندازه کافی خشک شود. اکنون آماده برای پخت است. این نوع سفال مرمری با لعاب شفاف عالی می‌شود.روش دوم: تهیه سفال مرمری با دست (بدون چرخ)برای ساخت سفال مرمری با دست، یک ورقه اسلب (سفال تخت و ورقه‌ای) از خمیر مرمری بسازید. بعد از این که اسلب ساختید، از قالب برای ساخت شکل دلخواه استفاده کنید. ساخت گِل با الگوی مرمریدو یا چند خمیر رنگی تهیه کنید که اندازه تقریباً یکسانی داشته باشند یا این که یک رنگ را به عنوان رنگ اصلی انتخاب کنید و مقدار آن را بیشتر در نظر بگیرید و بقیه رنگ‌ها رنگ‌های فرعی باشند. هر کدام از خمیرها را فشار دهید و بغلتانید تا به شکل نان ساندویچی دربیایند و بعد آن‌ها را ورقه‌ای ببرید.این ورقه‌ها را به تناوب رنگ روی هم قرار دهید. سپس این ورقه‌ها را روی هم فشار دهید.پس از این که ورقه‌ها را به هم فشرده کردید، آن را روی سطح بکوبید. ابتدا برای یک طرف این کار را چند بار بکنید، سپس آن را بچرخانید و با طرف دیگر هم همین کار را بکنید.با یک سیم برش خمیر را به دو قسمت ببرید و آن‌ها را روی هم قرار دهید. سپس خمیر را دوباره چند بار روی میز بکوبید. این کار باعث می‌شود قسمت‌ها به هم بچسبند و لایه‌های رنگی به‌شکل زیبایی قرار بگیرند.این کار را زیاد انجام ندهید؛ زیرا لایه‌ها بیش از حد نازک می‌شوند و رنگ‌ها خودشان را نشان نمی‌دهند. هنگام برش به ضخامت لایه‌ها توجه کنید و وقتی دیدید ضخامت آن‌ها کافی است، کار را متوقف کنید.حالا خمیر به دست آمده را با وردنه تخت کنید. ابتدا کمی آن را با دست فشار دهید و سپس وردنه کنید.ورقه را با دقت و به آرامی بردارید و روی یک قالب برآمده (مانند یک کاسه وارونه) بگذارید. می‌توانید خودتان یک قالب بسازید.اگر از کاسه وارونه استفاده می‌کنید، بهتر است پایه آن کاملا صاف باشد. هر طرحی که در کاسه باشد، روی خمیر شما فرورفتگی ایجاد می‌کند.می‌توانید خمیر را طوری شکل دهید که در اطراف قالب قرار بگیرد. سپس خمیر اضافی را در اطراف لبه قالب کاسه برش دهید. اکنون نیازی به تراشکاری لبه‌ها نیست؛ زیرا می‌توانید بعداً آن‌ها را پرداخت کنید.وقتی خمیر به خشکی و سختیِ حالت چرمینه رسید، می‌توانید آن را از روی قالب بردارید. می‌توانید لبه‌ها و سطح را تراشکاری و پرداخت کنید.روش سوم: تهیه سفال مرمری با تکنیک زیرلعابیروش استفاده از زیرلعابی روشی ساده اما بسیار زیباست. مواد مورد نیاز برای تهیه سفال مرمری با تکنیک زیرلعابی:سفال پخته‌شدهفوم اصلاح (فوم ریش‌تراشی)زیرلعابیابتدا روی سطح کار یک ورق پلاستیکی پهن کنید. سپس فوم ریش‌تراشی را روی سطح پلاستیک اسپری کنید. فوم را با خط‌کش یا کاردک صاف و یکدست کنید.رنگ زیرلعابی دلخواهتان را انتخاب کنید و آن را روی فوم بچکانید. می‌توانید فقط از یک رنگ استفاده کنید؛ اما تجربه نشان داده است چند رنگ جلوه بیشتری دارد. رنگ‌های زیرلعابی دلخواه را به‌صورت یکنواخت روی فوم بچکانید. نوک ابزار مدل‌سازی را روی قطرات زیرلعابی بکشید تا طرح دلخواه ایجاد شود (قطرات زیرلعابی دنباله‌دار شود).نکته: اگرچه ابزاری که برای این کار استفاده می‌کنید باید نازک باشد، اما ابزارهای بسیار نازک مانند خلال دندان یا سوزن هم مناسب نیست؛ زیرا الگوهای محسوسی ایجاد نمی‌کند. ابزارهای بسیار باریک یا نازک و سوزنی برای قطعات کوچک بسیار مناسب هستند، اما برای گلدان، کاسه یا فنجان از نوک یک ابزار چوبی استفاده کنید.پس از این که ایجاد طرح با زیرلعابی تمام شد، قطعه سفالی را با دقت روی سطح فوم بغلتانید نیازی نیست آن را داخل فوم فشار دهید. فقط آن را در تماس قرار دهید. به این ترتیب ظرف به مخلوطی از کف و لعاب آغشته می‌شود.وقتی همه سطح مورد نظر را با این مخلوط پوشاندید، آن را زیر شیر آب بشویید تا فوم ریش‌تراشی پاک شود و جلوه مرمری ظرفتان آشکار شود.رنگ زیرلعابی با یک لعاب شفاف روی ان بسیار زیبا خواهد شد.روش چهارم: تهیه سفال مرمری با دوغابدوغاب مخلوط آبکی خاک رس و آب است. آخرین روش تکنیک سفال مرمری یا ماربل که به آن می‌پردازیم، استفاده از دوغاب است. سفالی که برای این کار استفاده می‌کنید باید پایه‌ی نسبتاً صافی داشته باشد. در این روش باید صبر کنید تا لایه‌ی پایه‌ی دوغاب هم مانند سفال به سختیِ چرمینه برسد.ابتدا مقدار کمی دوغاب تزیینی رنگی روی سطح صاف ظرف بریزید. قوام دوغاب باید مشابه خامه‌ی کم‌چرب باشد. اگر سطح سفال به خشکی حالت چرمینه باشد، ممکن است آب دوغاب را به خود جذب کند و دوغاب روی ظرف خشک شود. برای پیشگیری از این اتفاق، ابتدا یک لایه دوغاب تزیینی را روی سطح ظرف بکشید. این کار موجب افزایش رطوبت می‌شود.اطمینان حاصل کنید که دوغاب خیلی غلیظ نباشد. در این صورت ممکن است قبل از این که بتوانید طرح مرمری روی سفال ایجاد کنید خشک شود. مقدار دوغابی که استفاده می‌کنید به ابعاد قطعه سفالی شما بستگی دارد. باید به‌اندازه‌ای دوغاب بزنید که اگر ظرف را کج کنید، دوغاب به‌آرامی شروع به حرکت کند. لایه‌ای که دو میلی‌متر ضخامت دارد مناسب است. سفال را به‌آرامی بچرخانید تا دوغاب همه قسمت‌ها را به‌طور یکنواخت بپوشاند.وقتی یک لایه نازک دوغاب مایع روی ته ظرف قرار گرفت، یک دوغاب با رنگ دیگر را به‌کمک قاشق یا Slip trailer به‌صورت نقطه و خط روی آن بریزید. برای زیبایی بیشتر می‌توانید از بیش از یک رنگ استفاده کنید.سپس سفال را بردارید و آن را در جهت‌های مختلف کج کنید تا مایع دوغاب به آرامی حرکت کند. ظرف را به‌آرامی تکان دهید تا طرح‌های تصادفی روی آن شکل بگیرد.اگر دوغابی که روی پایه ظرف ریخته‌اید زیاد است، به‌آرامی مقدار اضافی را بیرون بریزید. ظرف را در یک جهت بچرخانید و نگه دارید تا دوغاب اضافی سرریز شود. می‌توانید محل خروج دوغاب اضافی را به‌عنوان شکل طبیعی ظرفتان نگه دارید یا اگر می‌خواهید آن را از بین ببرید، دوغاب را از آن قسمت قطعه پاک کنید و روی آن از دوغاب پایه‌ای بریزید که قبل از طرح مرمری روی ظرف ریختید.وقتی الگوی روی ظرف به شکل دلخواهتان درآمد، بگذارید سفال خشک شود و آن را بپزید. استفاده از لعاب شفاف روی ظرف، رنگ‌ها را بیشتر نشان می‌دهد و جلوه آن را بیشتر می‌کند.سخن پایانیموارد گفته شده تعدادی از تکنیک‌هایی بودند که برای تهیه سفال مرمری به کار می‌روند. بهترین کار این است که هرکدام از این روش‌ها را آزمایش کنید و ببینید کدام را بیشتر دوست دارید. خوبی این تکنیک‌ها این است که می‌توانید با تغییر رنگ‌ها جلوه‌های متفاوتی ایجاد کنید.این محتوا ترجمه‌ای است از محتوای وب‌سایت the pottery wheel به آدرس اینترنتی زیر:https://thepotterywheel.com/how-to-make-marbled-pottery/مطالعه بیشتر:انواع روش های ساخت و شکل دهی سفال12 روش جذاب برای تزیین سفالصفر تا صد تکنیک ماجولیکا در سفالگریآشنایی با تکنیک اسگرافیتوچرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sat, 15 Feb 2025 09:21:51 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%B3%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%87%DB%8C%D9%87-%DA%AF%D9%90%D9%84-%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-y0oermgnfl4y خمیر یا گِل رنگی ماده بسیار مناسبی برای ساخت دست‌سازه‌های سفالی رنگارنگ و زیباست. برای ساخت گِل رنگی، ابتدا با خاک رس و آب گِل می‌سازند و سپس گِل را با پودری رنگی به نام اِستِین رنگ می‌کنند. اِستِین (Stain) ترکیبی از اکسیدهای فلزی و سرامیکی است که آن را اول در کوره ذوب و سپس سرد می‌کنند و در آخر آن را آسیاب می‌کنند تا پودر شود.اضافه کردن اِستِین به به گِل با روش‌های مختلفی انجام می‌شود که در ادامه به آن می‌پردازیم.به صورت کلی به سه روش می‌توانید گِل رنگی درست کنید:اضافه کردن پودر خشک اِستِین به گِل؛مخلوط کردن استین مرطوب با گِل؛ساخت دوغاب رنگی و مخلوط کردن آن با خاک رس.چه مقدار رنگ برای ساخت گِل رنگی استفاده کنیم؟از هر کدام از روش‌ها که استفاده می‌کنید، مقدار اِستِینی را که به گِل اضافه می‌کنید برحسب درصد مشخص کنید. درصد استینی که اضافه می‌کنید باید درصدی از وزن گل رس باشد. دقیق‌تر آن است که وزن استین درصدی از وزن گِل خشک باشد. دلیل دقیق‌تر بودن آن است که حدود 20درصد وزن گِل را آب تشکیل می‌دهد. بنابراین، گِل مرطوب ذرات رس کمتری نسبت به گِل خشک دارد و نسبت استین به گِل بیشتر می‌شود.با وجود این، اکثر سفالگران در عمل درصدی از استین را به گِل مرطوب اضافه می‌کنند. مخلوط کردن استین با گِل مرطوب یا خشک تفاوت چندانی ایجاد نمی‌کند، ولی اگر بخواهید گِل با یک رنگ خاص را دوباره بسازید، باید از مقادیر دقیق استفاده کنید.رنگ‌های خاصی از استین‌ها کم‌رنگ‌تر هستند و لازم است مقدار بیشتری از آن‌ها اضافه شود؛ مثلا رنگ‌های زرد و بنفش (به‌ویژه اگر خاک رس سفید استفاده می‌کنید). برای رنگ‌های روشن بهتر است وزن استین حداقل ده درصدِ وزن گل باشد. برای رنگ زرد ممکن است این عدد به 15 هم برسد. برای رنگ‌های تیره مانند سیاه، آبی تیره یا قرمز تیره از درصد کم‌تری (بیش از 5 درصد، مثلا 8درصد) استفاده کنید. نکته ایمنی: حتما هنگام کار با استین از ماسک تنفسی استفاده کنید؛ زیرا پودر اِستِین در هوا پخش می‌شود. پس از پایان کار سطح میز را به‌خوبی تمیز کنید.در اوایل مخلوط کردن استین و گِل، دستکش به دست کنید.روش اول: اضافه کردن اِستِین خشک به گِلدر این روش باید پودر استین را با گل رس مخلوط کنید تا به طور یکنواخت در گل پخش شود. در این روش وقتی استین خشک را به گِل اضافه می‌کنید، گِل خشک‌تر می‌شود. ممکن است بعد از افزودن اِستِین به گِل متوجه شوید که گِل زیادی خشک و شکننده شده است. برای جلوگیری از این اتفاق، گِل را کاملاً مرطوب کنید.برای ساخت گِل رنگی با این روش، ابتدا گِل را پس از وزن کردن در حوله‌ای مرطوب بپیچید و در کیسه‌ای پلاستیکی قرار دهید و بگذارید چند ساعت یا یک روز بماند.گِل را کمی چانه بزنید و آن را به‌صورت ورقه‌های گرد دربیاورید. مقداری آب روی سطح گِل‌ها اسپری کنید و سپس به مقدار مساوی روی هر ورقه استین بپاشید. روی استین هم آب بپاشید. روی یکی از ورقه‌ها استین نپاشید. ورقه‌ها را روی هم قرار دهید. ورقه بدون رنگ را روی همه قرار دهید. ورقه‌ها را به هم فشار دهید و گل را به‌خوبی ورز دهید. شاید لازم باشد حین کار کمی آب اسپری کنید. گل را چانه بزنید تا زمانی که وقتی استین به‌طور یکنواخت در آن پخش شود. گِل را در یک پارچه مرطوب و یک کیسه پلاستیکی بپیچید. اگر گل را یک شب در ظرف دربسته بگذارید، نرم و مرطوب می‌شود.روش دوم: مخلوط کردن اِستِین مرطوب با گِلمانند روش قبل، گِل و استین را وزن کنید. اِستِین را در کیسه پلاستیکی بریزید و به آن آب اضافه کنید. کیسه را ورز دهید. به اندازه‌ای آب اضافه کنید که استین حل شود. حل شدن استین ممکن است کمی طول بکشد. نیازی نیست آب زیادی برای حل شدن آن اضافه کنید. مقداری از گِل را به‌صورت گلوله در آورید. وسط آن را با انگشت گود کنید. کیسه پلاستیکی حاوی استین را سوراخ کنید و مخلوط آب و استین را در گودی بریزید. استین و گِل را به‌خوبی ورز دهید. تا زمانی که استین هنوز مایع است و با گل مخلوط نشده، بهتر است دستکش به دست کنید. وقتی مایع استین به خورد گِل رفت، دستکش را می‌توانید دربیاورید و به ورز دادن ادامه دهید. ورز دهید و تا جایی که می‌توانید چانه بزنید. وقتی مخلوط شدن به‌خوبی انجام شد، گلوله را در دو کیسه پلاستیکی بپیچید و آن را در ظرفی دربسته قرار دهید و بگذارید چند روز یا حتی یک هفته بماند.روش سوم: ساخت دوغاب رنگی و مخلوط‌کردن با خاک رسدر این روش باید ابتدا اِستِین را به دوغاب رسی (مخلوط آبکی و روان خاک رس و آب) اضافه کنید. سپس رس بیشتری به دوغاب رنگی اضافه کنید تا سفت و منسجم شود. در این روش کنترل شدت رنگ دشوارتر است.بهترین راه برای ساخت دوغاب این است که تکه‌های کوچک خشک‌شده‌ی سفال را در طول شب در آب قرار دهید و بعد از 24 ساعت با مخلوط‌کن دستی مخلوط کنید. حدود نیم پوند از دوغاب به دست آمده را در کیسه‌ای پلاستیکی بریزید و درِ آن را ببندید.ماسک تنفسی بپوشید، اِستِین را وزن کنید و آن را به کیسه پلاستیکی حاوی دوغاب اضافه کنید (نصف پوند (0/23 کیلوگرم) دوغاب و 2/56 اونس (0/07 کیلوگرم) اِستِین را با هم مخلوط کنید). کیسه را به آرامی تکان دهید تا دوغاب و استین مخلوط شوند. سپس به ترکیب استین و دوغاب ، نیم پوند (0/23 کیلوگرم) گِل کاملاً خشک‌شده اضافه کنید. برای تهیه گِل خشک، مقداری گِل بردارید، آن را به شکل بیسکوییت در بیاورید و بگذارید 48 ساعت بماند و خشک شود. ورقه های نازک بیسکوییتی برای این روش مناسب است، چون به راحتی در کیسه دوغاب قرار می گیرد و دوغاب رنگی را به خوبی جذب می کند. این گلِ های خشک را می توانید از ضایعات کارگاه سفالگری تان هم تأمین کنید. فقط توجه کنید که جنس رس خشکی که اضافه می‌کنید، باید با رس دوغاب یکی باشد.تکه های گِل خشک را در کیسه دوغاب رنگی بیندازید. باید همه ذرات رس خشک با دوغاب پوشیده شده باشند. بگذارید 24 ساعت بماند تا گِل خشک، رنگ را جذب کند.پس از 24 ساعت، به آرامی کیسه حاوی دوغاب رنگی را فشار دهید. اگر تمام رسِ خشک شده، نرم شده بود، کیسه را ورز دهید. این کار مخلوط را نرم تر و یکنواخت تر می کند. یک پوند گِل را وزن کنید و آن را با دوغاب رنگی‌ای که به دست آورده اید مخلوط کنید. اگرچه دست زدن به گِل بسیار خیس با دستکش ناخوشایند است، اما برای محافظت از دستان شما مفید است. وقتی مخلوط کردن و ورزدادن تمام شد، گِل را به شکل گلوله دربیاورید. گِل را چانه بزنید و ورز دهید. در این مرحله می‌توانید دستکش‌هایتان را دربیاورید. پس از 5 دقیقه چانه زدن، یک گل نرم به دست خواهید آورد. این گِل برای شکل دادن بیش از حد نرم است. آن را در دو لایه کیسه قرار دهید و بگذارید چند روز بماند.سخن پایانیتهیه گِل رنگی با خاک رس و استین کار ساده و سرگرم‌کننده‌ای است و سه روش برای تهیه آن شرح داده شد. هرکدام از این روش‌ها قلق خاص خودشان را دارند و بهتر است هرکدام از این روش‌ها را یک بار امتحان کنید تا روش دلخواهتان را بیابید.منبع:این متن ترجمه‌ی آزاد است از محتوای وب‌سایت the pottery wheel به آدرس اینترنتی زیر:https://thepotterywheel.com/how-to-make-colored-clay/مطالعه بیشتر:تکنیک موکا چیست و چگونه انجام می شود؟انواع روش های ساخت و شکل دهی سفال12 روش جذاب برای تزیین سفالچگونه سفال را با شیر لعاب بدهیم؟تکنیک حباب در سفالگری فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Tue, 11 Feb 2025 10:40:00 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%DB%8C%D8%B1-%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C%D9%85-vbzvfdregvnb لعاب شیر چیست؟لعاب‌کاری با شیر یکی از قدیمی‌ترین راه‌ها برای تزیین محصولات سرامیکی است و احتمالاً در بین انواع پوشش‌های سرامیک‌ها، سازگارترین با محیط زیست است. در این روش ظرف را به شیر آغشته می‌کنند و آن را در حرارتِ کم می‌گذارند تا رنگ آن تغییر کند. معمولاً لعاب‌دادن با شیر رنگ قهوه‌ای تیره یا سیاه به ظرف می‌دهد.در ادامه با تاریخچه لعاب‌کاری سفال با شیر و روش لعاب‌دهی سفال با شیر آشنا می‌شویم.تاریخچه لعاب‌کاریِ سفال با شیرمردم در گذشته معتقد بوده‌اند شخصیت سفالگر بر خاصیت ظرف مؤثر است. آن‌ها معتقد بودند روح و انرژی افراد، چه مثبت چه منفی می‌تواند به ظرف نفوذ کند. به همین دلیل برایشان مهم بود که چه کسی این ظرف را پخته است و هنگام پخت آن چه روحیه و خلق و خویی داشته است. بنابراین، با تشریفات خاصی ظروف سرامیکی را فراوری می‌کردند.مردم در گذشته ظروف جدیدشان را با آب می‌شستند و با محصولاتی آن‌ها را فراوری می‌کردند که آن‌ها را نماد خوبی، باروری، ثمردهی، ثروت و سلامتی می‌دانستند؛ مثل شیر، آرد گندم و معجون‌های گیاهی. مردم معتقد بودند این کار اثر محافظتیِ جادویی بر ظرف می‌گذارد. با گذشت زمان، خود سفالگران شروع به انجام این فرایند کردند.سنت لعاب‌کاری با شیر به روش‌های مختلف تا به امروز حفظ شده و البته معنای اولیه ی خود را از دست داده و بیشتر جنبه تزیینی پیدا کرده است.چگونه سفال را با شیر لعاب بدهیم؟برای لعاب‌دادن با شیر، باید از ظروفی استفاده کنید که اولین پختشان در کوره انجام شده باشد (حرارت دادن ظرف تا 1000 درجه سانتی گراد به مدت 11 تا 12 ساعت).ظروف پخته شده را باید به مدت 1 تا 2 دقیقه در شیر پاستوریزه غوطه‌ور کنید و 40 تا 45 دقیقه بگذارید تا خشک شود. مراقب باشید که اثر انگشتتان روی ظرف نماند. ظرف را در فر سرد بگذارید و دما را به تدریج تا حداکثر درجه حرارت افزایش دهید تا بوی شیر سوخته را احساس کنید. از بیرون فر می‌توانید تغییر رنگ از روشن به تیره را مشاهده کنید. به محض این که ظرف به رنگ دلخواهتان رسید فر را خاموش کنید و به محض این که خنک شد، ظرف را بیرون بیاورید.در نهایت لازم است چای غلیظ در ظرفی که خنک شده بریزید و بگذارید شب تا صبح در ظرف بماند و به درون آن نفوذ کند. با این کار بوی خاکی ظرف از بین خواهد رفت.نکات مهم در لعاب‌کاری سفال با شیررنگ ظرف با لعاب شیر: رنگ ظرف با این روش ممکن است از قهوه‌ای روشن تا تیره و حتی سیاه متغیر باشد. با وجود این، همیشه در این روش با رنگ گرم و چشم نوازی مواجه می‌شوید.رنگ ظرف به نوع کوره یا فر، دمای آن و مدت زمان پخت و حتی چربی و قند شیر بستگی دارد. بنابراین با هر بار استفاده از این روش ممکن است با نتیجه متفاوتی روبه‌رو شوید. قندهای موجود در شیر در طول فرایند پخت، کاراملی می‌شوند و رنگ را قهوه‌ای روشن‌تر یا تیره‌تر نشان می‌دهند. هرچه قند بیشتری در شیر باشد، رنگ ظرف تیره‌تر می‌شود. همچنین هرچه ظرف بیشتر با شیر در تماس باشد، رنگ آن پس از پخت تیره‌تر می‌شود.توجه داشته باشید که می‌توانید ظرفی را تیره‌تر کنید، اما نمی‌توانید آن را روشن‌تر کنید.پخت لعاب شیر: پخت لعاب شیر باید در دماهای کم و با افزایش تدریجی دما انجام شود. محدوده دمای پخت برای ظروف سفالی با لعاب شیر 300 تا 350 درجه سانتی‌گراد (دمای مناسب 320 درجه سانتی‌گراد) گزارش شده است.سطح ظرف دارای لعاب شیر: لعاب‌کاری با شیر سطح لطیف و دلپذیری به سفال می‌دهد که این سطح با قرار دادن ظرف در ماشین ظرف‌شویی از بین می‌رود.شیر سطح سفال را کاملاً نفوذپذیر نمی‌کند و لعاب واقعی محسوب نمی‌شود. بنابراین آب به سفال متخلخلی که در دمای کم پخته شده است جذب می‌شود (شیر با ظروفی که در حرارت زیاد پخته شده و شیشه‌ای شده‌اند، به خوبی پیوند برقرار نمی‌کند). برای کاملاً نفوذناپذیرکردن ظرف می‌توان آن را در چسب سیلیکون فرو برد.نگهداری ظرف دارای لعاب شیر: برای ظروف در تماس با غذا، شیر را تنها به قسمت بیرونی ظرف بزنید. این نوع ظروف باید با دست شسته شوند و بیش از حد با آب خیس نشوند. معمولاً برای لعاب شیر از تراکوتا استفاده می‌کنند و ویژگی‌های آن مشابه ویژگی تراکوتاهای معمولی است. بنابراین، این ظروف را نمی‌توان در ماشین ظرف‌شویی قرار داد.منابع[1] https://lihtaryk.com.ua/glazing-with-milk-is-the-way-of-decorating-ceramic-goods/?lang=en#:~:text=For%20glazing%20with%20milk%20we,dry%20for%2040%2D45%20minutes.[2] https://digitalfire.com/project/44[3] https://digitalfire.com/picture/2683[4] https://uatv.ua/en/using-ancient-milk-technique-ceramics/[5] https://materialdistrict.com/material/care-for-milk-ceramic-glazeمطالعه بیشتر:چرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟لعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنظرف تموکو چیست؟ تاریخچه و روش ساختآشنایی با لعاب نمکی و قلیایی و روش تهیه آن هالعاب پاشیده چیست؟آشنایی با لعاب دانه برفیآشنایی با لعاب پوست ماری فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 05 Feb 2025 12:06:55 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D9%84%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D9%88-%D8%AC%D8%B0%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D8%AA%D9%84-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85-cax49qbbilx3 لابی هتل اولین بخش از هتل است که مسافران هنگام ورود به هتل با آن روبه‌رو می‌شوند و تصور اولیه از کیفیت و ارزش هتل در ذهن آن‌ها شکل می‌گیرد. به همین بسیار مهم است که مهمانان هنگام ورود به هتل با فضایی زیبا و دل‌نشین مواجه شوند. دکوراسیون لابی هتل به صورت زیبا و چشم نواز موجب افزایش ارزش هتل، ایجاد خاطره خوش و تجربه کاربری مناسب می‌شود و در نهایت به‌صورت غیرمستقیم تعداد مسافران را افزایش می‌دهد. به همین دلیل است که چیدمان و طراحی مناسب لابی هتل بسیار حائز اهمیت است. در ادامه با نکات مهم در دکوراسیون و طراحی لابی هتل و ایده‌هایی برای چیدمان و زیبایی لابی هتل آشنا می‌شویم.لابی هتل باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟راحتی و آسایش: اغلب مسافران در ساعاتی که مجاز به استفاده از اتاق‌های هتل نیستند، وقت خود را در لابی هتل می‌گذرانند. به همین دلیل چیدمان لابی باید به گونه‌ای باشد که افراد با مدتی حضور در لابی، احساس ملالت و خستگی نکنند. استفاده از مبلمان راحت و به تعداد کافی بسیار مهم است.همچنین می‌توانید فضای نشیمن مختلف با چیدمان‌های متنوع ایجاد کنید تا افراد بتوانند در محیط‌های مختلف استراحت کنند. به‌عنوان مثال، می‌توان یک منطقه‌ی آرام برای خواندن و یک منطقه‌ی دیگر برای گفت‌وگو ایجاد کرد.آرامش‌بخش بودن: داشتن آرامش در فضای لابی هتل از مهم‌ترین ویژگی‌های لابی هتل است. برای ایجاد فضایی آرامش‌بخش و دل‌پذیر می‌توانید برای رنگ کردن دیوار از رنگ‌های آرامش‌‍بخش و ملایم مثل سفید، کرم یا آبی استفاده کنید.استفاده از مواد باکیفیت: انتخاب مصالح با کیفیت برای کف‌پوش، دیوارها و مبلمان، به استحکام و زیبایی لابی کمک خواهد کرد. سنگ، چوب و شیشه از جمله گزینه‌های مناسب هستند.زیبایی و جذابیت بصری: بر هیچ کس پوشیده نیست که حضور در فضایی زیبا و چشم‌نواز لذت‌بخش است و خاطره خوبی در ذهن افراد باقی می‌گذارد. در مراکز اقامتی و گردشگری، اهمیت زیبایی فضا بسیار بیشتر از مراکز اداری و تجاری است، زیرا برای مشتریان مراکز گردشگری باید تجربه دلپذیر و خاطره‌انگیزی ایجاد شود تا به مراجعه مجدد علاقه‌مند شوند. لذت بصری جزئی از تجربیات خوشایند در هر مکان گردشگری است.در ادامه به چند ایده برای دکوراسیون هتل و افزایش جذابیت بصری آن می‌پردازیم که در عین حال به ایجاد حس آرامش و راحتی در فضا نیز کمک می‌کنند.ایده‌های دکوراسیون لابی هتلنورپردازینورپردازیِ ترکیبی شامل نورهای طبیعی و نورهای مصنوعی می‌تواند جذابیت لابی را افزایش دهد. برای این منظور از لوسترهای بزرگ و شیک، چراغ‌های آویز، چراغ‌های پایه بلند یا نورهای مخفی می‌توانید استفاده کنید.نورپردازی لابیاستفاده از آبدیدن جریان آب، شنیدن صدای آب و احساس خنکای آب به انسان حس آرامش و سرزندگی می‌دهد. استفاده از آب‌نما، فواره یا آکواریوم در فضای هتل تجربه بی‌نظیری برای مهمانان به ارمغان می‌آورد و فضای مطبوعی فراهم می‌کند.استفاده از گل و گیاهاستفاده از گیاهان طبیعی به ایجاد حس طراوت و آرامش کمک می‌کند. گیاهان همچنین در بهبود کیفیت هوا و ایجاد حس آرامش نقش دارند. نصب یک دیوار سبز یا دیوار خزه‌ای یا قرار دادن گیاهان در گلدان‌های شیک و بلند برای این منظور بسیار مناسب است. توجه به این نکته حائز اهمیت است که از قرار دادن گیاهان سمی و آلرژی‌زا پرهیز کنید. از گل‌های مصنوعی یا تزیینی هم می‌توانید استفاده کنید. این اشیا هم زیبایی خاصی به فضای لابی می‌دهند و هم نیازی به مراقبت و آب‌دهی ندارند.استفاده از گیاه برای دکوراسیون لابیاستفاده از آثار هنریقرار دادن آثار هنری و مجسمه‌های دکوراتیو در لابی هتل می‌تواند جلوه خاصی به لابی ببخشد. این آثار بازتابی از هویت و شخصیت ساختمان هستند و از ایجاد حس ملالت و دلزدگی مهمانان جلوگیری می‌کنند.نصب تابلوهای بزرگ و برجستهزیباسازی دیوار نقش مهمی در جلوه فضای داخلی هتل دارد. به کمک تابلوهای بسیار بزرگ حتی می‌توان ابعاد ظاهری و بصری دیوارها را تغییر داد. تابلوهای عمودی و بلند موجب می‌شود دیوارهای کوتاه، بلندتر به نظر برسند. برای افزایش بصری طول دیوارها هم می‌توان از تابلوهای افقی استفاده کرد.همچنین تابلوهایی که سوژه‌های جالب و نابی دارند، توجه مهمانان را به خود جلب می‌کنند و آن‌ها را سرگرم می‌کنند.نقش برجسته سفال برای دکوراسیون دیوارسفال نقش برجسته روی دیوارکاشی کاری دیواردر مواردی که لابی هتل فضای کافی برای قراردادن گیاه یا آثار هنری مثل مجسمه را ندارد، می‌شود از تزییناتی استفاده کرد که فضای زیادی اشغال نمی‌کنند، مثل نصب تابلو یا کاشی‌کاری دیوار.کاشی‌کاری دیوار با کاشی‌های هنری یکی از گزینه‌هایی برای تزیین لابی است که بسته به سلیقه و بودجه شما، با روش‌های مختلفی می‌تواند انجام شود.اگر قصد پوشاندن سرتاسر یک دیوار را دارید، کاشی کاری یکی از بهترین گزینه‌هاست. با کاشی‌ها می‌توان هم بخشی از دیوار و هم تمام دیوار را پوشاند. می‌توان روی دیوارهای مختلف از کاشی‌های با طرح‌های متفاوت استفاده کرد. این کار موجب رفع یکنواختی و افزایش جلوه اتاق می‌شود.کاشی کاری دیوار با کاشی سفالی کد 136سخن پایانیدر این مقاله به اهمیت دکوراسیون لابی هتل پرداختیم و چند ایده برای زیباکردن لابی هتل را بررسی کردیم. ممکن است در ابتدا هزینه کردن برای دکوراسیون لابی کاری کم‌بازده و غیرضروری به نظر بیاید، اما در درازمدت بر ارزش هتل و تعداد مراجعان خواهد افزود.خرید کاشی سفالی و تابلوی نقش برجسته سفالیشرکت فرم آوران رهرو بینشگر نوید آثار هنری ساخته شده با سفال را به علاقه‌مندان عرضه می‌کند. کاشی‌های سفالی هنری این شرکت مطابق با استاندارد جهانی ASTM تولید می‌شوند. این کاشی‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با تغییر در چینش روی دیوار، شکل‌های متفاوت و متنوعی را ایجاد می‌کنند.در صورتی که تمایل به زیباسازی فضای خود با کاشی سفالی یا سفال نقش برجسته را دارید، می‌توانید از سایت شرکت فرم آوران رهرو بینشگر نوید به آدرس navidclay.com بازدید فرمایید. فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 29 Jan 2025 11:02:10 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D9%85%D8%A8%D8%AA%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B2%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87-wbwclamkes9o شومینه اگرچه در حقیقت یک وسیله گرمایشی است، اما در خانه می‌تواند یک نقطه کانونی باشد و نقش مهمی در دکوراسیون خانه ایفا کند. شومینه یکی از اولین اجزای منزل است که در بدو ورود توجه مهمانان را به خود جلب می‌کند. به همین دلیل تزیین و دکوراسیون شومینه بسیار حائز اهمیت است. تزیین دیوار بالای شومینه بدون شک شومینه و فضای خانه را زیباتر می‌کند.در ادامه به ایده‌هایی ساده و مبتکرانه برای دکوراسیون بالای شومینه می‌پردازیم.ایده‌های ساده و راحت برای دکوراسیون بالای شومینهراحت‌ترین راه برای تزیین بالای شومینه پرکردن بالای شومینه با اشیای کوچک از قبیل گلدان، مجسمه، شمع یا فانوس است. عروسک، کاردستی‌های ساخت خودتان، صنایع دستی، بشقاب‌های دیوارآویز، عناصر طبیعی مثل میوه کاج، ساعت رومیزی، دیوارکوب‌های از جنس مکرومه یا کناف از ایده‌های خلاقانه و در عین حال کم هزینه برای تزیین بالای شومینه هستند.اگر شلوغی در چیدمان را دوست ندارید، فقط یک شیء بزرگ مثل آینه، ساعت دیواری یا تابلو بالای شومینه نصب کنید. تابلویی که بالای شومینه نصب می‌شود بسته به سلیقه هر شخص ممکن است متفاوت باشد؛ مثلا یک قاب عکس بزرگ خانوادگی یا یک تابلوی هنری.در فصول سرد سال و در فصول گرم نحوه تزیین شومینه ممکن است متفاوت باشد. در فصول گرم می‌توانید داخل شومینه را هم به عنوان یک فضای خالی در منزل در نظر بگیرید و آن را با اشیایی مانند گلدان یا مجسمه پر کنید.ایده‌های خاص برای دکوراسیون شومینهتا این جا به ایده‌های رایج و ساده برای تزیین بالای شومینه پرداختیم. اکنون به چند ایده خلاقانه و مبتکرانه برای تزیین شومینه می‌پردازیم.آینه کاری بالای شومینهقطعات کوچک آینه نور را منعکس می‌کند و فضای منزل را روشن‌تر نشان می‌دهد. به همین دلیل آینه کاری برای خانه‌هایی که نورگیر خوبی ندارند یا برای افرادی که به ایجاد درخشش و زرق و برق در منزل علاقه دارند، بسیار مناسب است.آجرنمای بالای شومینهایده استفاده از نمای آجر یا سنگ برای طرفداران دکوراسیونِ سبک روستیک (روستایی) گزینه‌ای بی نظیر است و فضایی نوستالژیک و صمیمی به وجود می‌آورد. این مواد همچنین از دوام خوبی برخوردارند.کاشی کاری بالای شومینهبا توجه به این که کاشی‌ها از دوام و طول عمر مناسبی برخوردارند، گزینه‌ای عالی برای تزیین فضای بالای شومینه محسوب می‌شوند. کاشی‌ها تنوع گسترده‌ای در طرح و رنگ و اندازه دارند و سلیقه‌های مختلف را پوشش می‌دهند.نصب قفسه دیواری بالای شومینهایده مدرن برای بالای شومینه نصب قفسه دیواری بالای شومینه است. قفسه دیواری را می‌توانید با اشیای دلخواهتان مثل قاب عکس، مجسمه و ظروف تزیینی پر کنید. تبدیل فضای بالای شومینه به یک کتابخانه کوچک هم ایده مناسبی است. به خصوص اگر در کنار شومینه مبلمان راحت باشد، خواندن کتاب کنار شومینه در فصل سرد بسیار لذت بخش است.نصب تابلوی برجسته سفالیبرای افرادی که به دنبال یک تزیین منحصر به فرد و بادوام برای منزل خود می‌گردند، یک تابلوی نقش برجسته سفالی با طرح سفارشی یکی از بهترین راه‌کارهاست. تابلوهای برجسته سفالی با داشتن رنگ گرم سفال، اثر منفی رنگ‌های سرد و خنثی در منزل را تعدیل می‌کنند و به فضای اتاق گرما و نشاط می‌بخشند.دکوراسیون بالای شومینهتزیین مدرن شومینهتزیین شومینه با سفالجمع‌بندیشومینه و فضای بالای آن یک نقطه کانونی در منزل به شمار می‌رود و دکوراسیون آن تاثیر چشمگیری در زیبایی منزل دارد. از اشیای بسیار متنوعی برای تزیین فضای بالای شومینه می‌شود استفاده کرد. راه آسان برای تزیین شومینه چیدن وسایل تزیینی بالای آن است. از ایده‌های جدید برای تزیین فضای بالای شومینه می‌توان به آینه کاری، آجرنما و کاشی‌کاری اشاره کرد.برای انتخاب روش تزیین بالای شومینه به سبک کلی دکوراسیون منزل و سایر اجزای اتاق توجه کنید.تزیین بالای شومینه با کاشی و تابلوی برجسته سفالییکی از راه‌های مبتکرانه برای داشتن شومینه‌ای با جلوه خاص استفاده از کاشی‌های سفالی یا تابلوهای برجسته سفالی در بالای شومینه است. برای کسب اطلاعات بیشتر در این باره می‌توانید به سایت شرکت فرم آوران رهرو بینشگر نوید به آدرس navidclay.com مراجعه فرمایید یا از طریق شماره‌های زیر تماس بگیرید:0283364763709126404976بیشتر بخوانید:چرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟ایده خاص برای دکوراسیون منزل شما فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 22 Jan 2025 09:51:04 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%DA%A9-%D8%AD%D8%A8%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%DB%8C-zgfz4vxczm4u ظرف تزیین شده با حباب. عکس از https://www.domino.com/content/bubble-painting-ceramics-diyتکنیک حباب در سفالگری چیست؟تکنیک حباب یا لعاب حبابی در سفالگری (تکنیک بابل، bubble glazing) تکنیکی ساده و سرگرم‌کننده است که در آن با ایجاد طرح‌های حباب روی قطعه سفالی یا سرامیکی، جلوه زیبایی به وجود می‌آورند. در این تکنیک یک ترکیب رنگ و ماده‌ای کف‌کننده (مثل مایع ظرف‌شویی یا مایع دست‌شویی) تهیه می‌کنند و با ایجاد حباب، الگوهای حبابی روی قطعه مورد نظر به وجود می‌آورند.هر اثری که با این تکنیک تزیین می‌شود، اثری منحصر به فرد با الگوی تکرارناپذیر است. بسته به این که با چه ماده‌ای محلول رنگ و لعاب ساخته شود، روش‌های مختلفی برای انجام این تکنیک وجود دارد. این تکنیک را می‌توان با رنگ‌های آکریلیک، زیرلعابی و لعاب انجام داد. همچنین می‌توان طرح‌های حباب را در همه جای ظرف اعمال کرد یا بخش‌هایی از ظرف را پوشاند تا در آن نواحی طرح حباب نقش نبندد.در ادامه با روش‌های انجام تکنیک لعاب حبابی به کمک زیرلعابی و لعاب آشنا می‌شویم.تکنیک حبابی با لعابمواد و ابزار لازم:ظرف کوچکلعابنیمایع ظرف‌شوییصفحه گردانلوازم مورد نیاز برای تکنیک حباب در سفالگریابتدا ظرف را در یک لعاب پایه‌ی رنگی فرو ببرید (اگر لعاب را اسپری کنید، قسمت پودری باقی‌مانده‌ی لعاب خطوط حباب را محو می‌کند).در یک ظرف کوچک، لعابی با رنگ متفاوت با لعاب قبلی بریزید و مقداری آب اضافه کنید تا رقیق شود و بتوانید شدت خطوط را با آن تنظیم کنید. 4 تا 5 قطره مایع ظرف‌شویی به آن اضافه کنید و با نی مخلوط کنید.با نی در مخلوط لعاب و مایع دست‌شویی فوت کنید تا حباب بدهد. این مخلوط را درست زیر قطعه سفالی نگه دارید و با نی به دمیدن ادامه دهید تا وقتی که حباب ایجاد شد و از ظرف سرریز شد، حباب‌ها روی ظرف سفالی بترکند. استفاده از یک فنجان وارونه کمک می‌کند قطعه را بتوانید با فاصله از چرخ نگه دارید تا راحت‌تر کناره‌ها را بتوانید لعاب بزنید.https://ceramicartsnetwork.org/ceramics-monthly/ceramics-monthly-article/Tips-and-Tools-Bubble-Glazing-131805#https://ceramicartsnetwork.org/ceramics-monthly/ceramics-monthly-article/Tips-and-Tools-Bubble-Glazing-131805#هرچه تندتر با نی بدمید، حباب‌ها کوچک‌تر و هرچه آرام‌تر بدمید، حباب‌ها بسیار بزرگ می‌شوند.اگر می‌خواهید حباب‌ها به‌صورت یکنواخت روی ظرف قرار بگیرند، قطعه را به‌آرامی روی چرخ بچرخانید و ظرف لعاب را هم سطح با قطعه نگه دارید.برای هر قطعه یک مخلوط لعاب و مایع ظرف‌شویی جدید بسازید و محلول قبلی را دور بریزید، زیرا محلول قبلی به‌تدریج سفت و کلوخه و غلیظ می‌شود.قبل از این که قطعه را بردارید صبر کنید حباب‌ها تبخیر شوند و لعاب خشک شود. مراقب باشید ظرف هنگام برداشتن لکه‌دار نشود. اگر بعد از خشک‌شدن حباب‌ها تکه‌های ضخیم لعاب روی ظرف دیدید، یعنی بیش از حد از لعاب استفاده کرده‌اید. خطوط لعاب باید نازک و صاف باشد. پس از این که کارتان تمام شد، قطعه سفالی را در کوره بپزید.تکنیک حبابی با زیرلعابی یا رنگ آکریلیکاگر از رنگ زیرلعابی برای ساخت لعاب حبابی استفاده می‌کنید، بعد از اتمام کار باید ظرف را در کوره قرار دهید. اگر نمی‌خواهید ظرف را در کوره بگذارید، به جای زیرلعابی از رنگ آکریلیک استفاده کنید.مواد و ابزار مورد نیاز:زیرلعابی رنگی یا رنگ آکریلیکلعاب شفافمایع ظرف‌شویینیظرف برای مخلوط کردنقلم‌موی نقاشیقطعه سفالیساخت لعاب حبابی با زیرلعابی یا رنگ آکریلیکمرحله اول: محلول درست کنیددو قسمت زیرلعابی (یا رنگ) و یک قسمت آب را در ظرفی مخلوط کنید. یک قاشق غذاخوری مایع ظرف‌شویی بریزید. مایع را با نی خوب مخلوط کنید. قوام آن باید مانند خامه تازه باشد.مرحله دوم: حباب بسازیدقطعه سفالی را بردارید، با نی در مایع فوت کنید و حباب بسازید و بگذارید حباب‌ها به سطح سفال برسند. اگر می‌خواهید حباب‌هایی با اندازه‌های مختلف داشته باشید، باید به‌صورت آرام و یکنواخت بدمید. اگر خیلی محکم فوت کنید، همه حباب‌ها کوچک می‌شوند. اگر یک کاسه بزرگ را با حباب تزیین می‌کنید، از مرکز شروع کنید، بعد به لبه‌ها بپردازید و بعد آن را بچرخانید تا قسمت‌های دیگر را هم با حباب بپوشانید. نیازی نیست صبر کنید تا قطعه کاملاً خشک شود. فقط اطمینان حاصل کنید که همه حباب‌ها ترکیده‌اند. می‌توانید بخش‌هایی را خالی بگذارید تا زیبایی بیشتری داشته باشد.اگر قصد حباب کاری روی یک لیوان را دارید، دست خود را درون لیوان قرار دهید و آن را با احتیاط در تماس با حباب ها قرار دهید (لیوان نباید با آب برخورد کند). این کار را با دور تا دور لیوان و ته لیوان هم انجام دهید.مرحله سوم: بپزیداگر می‌خواهید چند رنگ حباب روی ظرفتان باشد، صبر کنید اولین رنگ خشک شود، بعد مراحل یک و دو را با رنگی دیگر انجام دهید. پس از این که تمام حباب‌ها خشک شدند، یک لعاب شفاف روی همه جای ظرف بزنید. می‌توانید دو لایه لعاب با قلم‌مو بزنید (لایه اول را با آب رقیق کنید تا رنگ را نَبَرَد).نکات تکنیک حبابانتخاب رنگ مناسب: حباب هرگز نمی‌تواند سطح کار را کامل بپوشاند. به همین دلیل لازم است رو یا زیر این لایه حبابی، یک لایه لعاب باشد. رنگ یا سایه‌ای که برای لعاب‌کاری انتخاب می‌کنید بسیار مهم است. تضاد رنگی لایه حبابی با لایه زیرین موجب می‌شود خطوط حباب بهتر دیده شود و جلوه زیباتری دارد.رنگ‌های مختلف حباب: اگر می‌خواهید حباب با رنگ‌های مختلف روی ظرف داشته باشید، بعد از خشک شدن حباب‌ها، محلولی با رنگ متفاوت بسازید و عملیات حباب را تکرار کنید.محافظت از لعاب حبابی: بهتر است یک لایه لعاب شفاف روی لایه لعابی بزنید تا از طرح‌های حباب محافظت کند و جلوه حبابی به مرور پاک نشود. لعاب کاری را با قلم‌مو، اسپری یا روش غوطه‌وری می‌توانید انجام دهید. قلم موزدن: هنگام قلم‌مو زدن مراقب باشید اثر حباب‌ها خراب نشود. حباب‌ها باید کاملاً خشک شده باشند. برخی سفالگران ظرف را اول دوباره در کوره می‌پزند و بعد لعاب شفاف می‌زنند تا مطمئن باشند اثر حباب‌ها از بین نمی‌رود. غوطه‌وری: ساده‌ترین راه برای لعاب کاری ظرف. ظرف را به مدت سه ثانیه در لعاب فرو ببرید. شاید لازم باشد این کار را دو بار انجام دهید. فقط قبل از این کار اطمینان یابید حباب‌ها کاملاً خشک شده‌اند. اسپری: یکی از بهترین راه‌ها برای زدن لعاب شفاف به حباب‌ها اسپری است و کم‌ترین احتمال خرابی الگوی حباب‌ها را دارد.استفاده از ظرف مناسب برای محلول: ظرفی که در آن حباب می‌سازید نباید خیلی بلند یا خیلی بزرگ باشد، زیرا زیرا رنگ بیشتری باید در آن بریزید و انرژی بیشتری هم برای دمیدن و فوت کردن لازم است. بهتر است از ظرف پلاستیکی مربعی برای ساختن محلول استفاده کنید، زیرا نی در گوشه ظرف می‌ماند. یک پارچه دور ظرف بکشید. وقتی در ظرف می‌دمید و حباب می‌سازید، بر اثر ترکیدن حباب‌ها مایع از لبه ظرف چکه خواهد کرد. پیچیدن پارچه دور ظرف به کاهش سرریزشدن از لبه‌های ظرف کمک می‌کند.https://potterycrafters.com/bubble-glazing-tips-tools-and-ideas/چرخاندن ظرف: برای این که حباب به همه قسمت‌های ظرف برسد، ظرف را بچرخانید. برخی هنرمندان ترجیح می‌دهند صفحه گردان را بچرخانند و حباب به ظرف بدمند، اما برخی دیگر تا زمانی که از الگوهای حباب در یک سمت ظرف راضی نباشند، آن را نمی‌چرخانند. از چرخ سفالگری هم می‌توانید استفاده کنید.استفاده از محلول تازه: هرگز مقدار زیادی محلول رنگ و مایع ظرف‌شویی نسازید. این محلول زود خراب می‌شود و برای استفاده در آینده مناسب نیست. باید این محلول را تازه تهیه کنید.استفاده از نی بلند:از نی بلند استفاده کنید تا اطراف را بهتر ببینید و حباب کمتر به صورتتان برخورد کند.کج کردن ظرف: هنگام دمیدن در نی معمولاً ظرف را کج می‌کنیم. مراقب باشید ظرف را بیش از حد کج نکنید.تنظیم اندازه حباب‌ها: توانید اندازه حباب‌ها را با طرز دمیدن کنترل کنید. هرچه تندتر در ظرف بدمید، حباب‌های کوچک‌تری ایجاد می‌شود. اگر حباب‌های بزرگ می‌خواهید، به‌آرامی و مداوم در ظرف بدمید.حباب‌کاری بخش‌های دلخواه ظرف: اگر می‌خواهید فقط بخشی از ظرف طرح حباب داشته باشد، باید هنگام لعاب‌کاری نواحی‌ای را که نمی‌خواهید حباب داشته باشد، با یک نوار پوشاننده بپوشانید. پس از این که حباب‌ها خشک شدند، نوار پوشاننده را بردارید و هر رنگی را که به آن قسمت راه پیدا کرده است، با پارچه یا انگشت پاک کنید.حبابی کردن بخش‌های دلخواه لیوان. عکس از https://www.cc-carft.co.uk/ceramics-with-bubble-technique نوع مایع ظرف‌شویی: ممکن است نوع مایع ظرف‌شویی روی نتیجه موثر باشد و با بعضی مایع ظرف‌شویی‌ها حباب‌های خوبی ایجاد نشود. مایع ظرف‌شویی‌های مختلف را امتحان کنید تا ببینید کدام نتیجه بهتری می‌دهد.کم‌رنگ بودن خطوط لعاب: اگر خطوط کم‌رنگ است شاید لازم باشد رنگ بیشتری به محلول اضافه کنید.حباب‌کاری چند ظرف با هم: می‌توانید چند ظرف را پشت سرهم و با یک محلول حباب‌کاری کنید، ولی همیشه باید غلظت لعاب را کنترل کنید. با هر بار ایجاد حباب در محلول، لعاب سفت‌تر و غلیظ‌تر می‌شود و به جایی می‌رسد که دیگر برای تکنیک حباب مناسب نیست. توصیه می‌شود بعد از این که روی سه یا چهار قطعه کار کردید، محلول لعاب را با یک محلول تازه جایگزین کنید. هرگز سعی نکنید با مخلوط کردن مقدار زیادی لعاب و مایع ظرف‌شویی در زمان صرفه‌جویی کنید. کار با محلول سخت می‌شود و ممکن است خطوط ضخیم لعاب روی ظرفتان ایجاد شود.تا زمانی که تمام حباب‌ها نترکیده و لعاب خشک نشده، ظرف را برندارید. اگر ظرف را زود بردارید طرح‌های حباب خراب می‌شود. بنابراین قبل از شروع کردن کار ظرف بعدی، اطمینان حاصل کنید که سطح ظرف خشک شده است.تکنیک حباب برخلاف غوطه‌ور کردن، اسفنج زدن و قلم‌موزدن (که در آن‌ها می‌توان هم‌زمان روی چند قطعه کار کرد) باید با حوصله و به‌صورت تک‌به ‌تک انجام شود.سطح ظرف: سطح ناصاف قطعه سرامیکی برای این کار مناسب‌تر است، زیرا موجب می‌شود حباب‌ها راحت‌تر روی سطح بلغزند.انجام دادن توسط کودکان: از آن جایی که این تکنیک ساده و سرگرم‌کننده است، کودکان علاقه زیادی به انجام این تکنیک نشان می‌دهند. در صورتی که مطمئن هستید کودک در نی می‌دمد و محلول را نمی‌مکد، این کار را به کودکان بسپارید.قابلیت انجام روی سطوح مختلف:تکنیک لعاب حبابی را می‌توانید روی موادی به جز سفال (مانند کاغذ، چوب و پلاستیک) انجام دهید.منابعhttps://www.domino.com/content/bubble-painting-ceramics-diyhttps://ceramicartsnetwork.org/ceramics-monthly/ceramics-monthly-article/Tips-and-Tools-Bubble-Glazing-131805#https://www.cc-craft.co.uk/ceramics-with-bubble-techniquehttps://potterycrafters.com/bubble-glazing-tips-tools-and-ideas/مطالعه بیشتر:انواع روش های ساخت و شکل دهی سفال12 روش جذاب برای تزیین سفالصفر تا صد تکنیک ماجولیکا در سفالگریآشنایی با تکنیک اسگرافیتوچرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sun, 19 Jan 2025 13:09:56 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%AA%D9%87%DB%8C%D9%87-%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%AA-lheqoxe2fbac رنگ آبی کبالتیکبالت چیست؟کبالت نوعی فلز و یکی از عناصر جدول تناوبی با نماد Co است. این فلز از دیرباز به عنوان عنصری برای ایجاد رنگ آبی در لعاب شناخته می شده است.اکسید کبالت یکی از قوی‌ترین و باثبات‌ترین مواد برای رنگ کردن لعاب است. این ماده در لعاب در هر حرارتی رنگی آبی از روشن تا تیره به وجود می‌آورد و بین سفالگران بسیار محبوب است. با افزایش تدریجی مقدار آن در لعاب، رنگ‌های آبی کم‌رنگ تا آبی تیره به وجود می‌آید. از اکسید آلومینیم نیز می‌توان برای رقیق‌کردن رنگ آبی استفاده کرد.نیترات کبالت، سولفات کبالت، استات کبالت و کربنات کبالت از دیگر ترکیبات کبالت هستند که در تهیه لعاب استفاده می‌شوند.آیا با کبالت می توان به رنگ هایی جز آبی دست یافت؟بله. از ترکیب کبالت با سایر ترکیبات می‌توان به رنگ‌های متنوع دست یافت. مثلاً کبالت و کروم رنگ سبز_آبی مایل به خاکستری می‌دهد. با لعاب قلیایی و افزودن مقدار کم (0.2%) اکسید کروم رنگ سبز روشن فسفری به دست می‌آید. با استفاده از کبالت، مس، و کروم محلول در لعاب، رنگ سبز شفاف و سیر به دست می‌آید. ترکیب اکسید منگنز همراه با اکسید کبالت طیف وسیعی از رنگ‌های صورتی تا بنفش مایل به آبی ایجاد می‌کند. از ترکیب کبالت و اکسید مس، رنگ فیروزه‌ای به دست می‌آید.دوغاب‌هایی با آلومینای زیاد، کبالت و تیتانیم یا روتیل می‌توانند سبز کم‌رنگ به دست دهند. با ترکیب کبالت و روتیل می‌توان لعاب ابر و بادی ایجاد کرد. روتیل سنگ معدنی تیتانیوم است که حاوی مقداری آهن و مواد دیگر است.جمع‌بندیکبالت فلزی است که به ایجاد رنگ آبی در لعاب معروف است؛ اما با ترکیب آن با فلزات مختلف می‌توان به رنگ‌های متنوعی مانند سبز، سبزآبی و بنفش دست یافت.آن چه خواندید، بخشی از مقاله انواع فلزات و نقش آن‌ها در لعاب سفال بود. برای مشاهده منابع و کسب اطلاعات بیشتر، پی دی اف مقاله را با متن کامل به صورت رایگان در لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/elmi/مطالعه بیشتر:لعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنکاربرد فلزات گروه لانتانیدها در لعاب سفال و سرامیکچرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 15 Jan 2025 10:37:30 +0330 https://virgool.io/navid-clay/12-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AC%D8%B0%D8%A7%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B2%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-nseohfv6oxkz سفال یکی از بهترین ابزارها برای بروز خلاقیت و کشف هنرها و راه‌های تزیینی جدید است.تزیین سفال لذت‌بخش‌ترین مرحله ساخت سفال است. با ما همراه باشید تا با چند روش تزیین سفال آشنا شویم.منبت کاریهرگونه ایجاد برآمدگی یا فرورفتگی روی سطح را منبت‌کاری‌می‌گویند. طرح‌های اولیه در این هنر، بیشتر نقش‌های گل و گیاه بودند. به همین دلیل این هنر منبت نام گرفت؛ زیرا منبت به معنای رویش گل و گیاه است. منبت روی سطوح مختلفی از جمله چوب، سنگ و سفال انجام‌ می‌شود.کنده‌کاری و حکاکیکنده‌کاری یا منبتِ گود به صورت خلاصه کندن و برش دادن قسمت‌هایی از سفال برای ایجاد طرح روی آن است. به شیوه‌های متعددی‌ می‌توان سفال را برش داد و طرح‌های منحصر به فردی روی آن ایجاد کرد. رایج‌ترین تکنیک‌های کنده‌کاری سفال عبارت‌اند از:اسگرافیتو: واژه اسگرافیتو از واژه‌ای ایتالیایی به معنای خراشیدن گرفته شده است. زیبایی این تکنیک براساس تضاد رنگی است. در هنر اسگرافیتو، بدنه را با لعاب‌ می‌پوشانند. سپس بخش‌هایی از آن را‌ می‌خراشند تا رنگ زیرین مشخص شود.مطالعه بیشتر:آشنایی با تکنیک اسگرافیتومیشیما: میشیما شهری در ژاپن است؛ اما تکنیک میشیما در سفالگری به کره بازمی گردد. در این تکنیک، طرحی را روی سفال چرمینه با حکاکی و کنده‌کاری ایجاد‌ می‌کنند، سپس نواحی کنده کاری‌شده را با رنگ پر‌ می‌کنند و رنگ‌های اضافی را پاک‌ می‌کنند. گاهی تکنیک میشیما را همراه با تکنیک موم انجام می‌دهند.کورینوکی: کورینوکی (kurinuki) به زبان ژاپنی به معنای توخالی است. کورینوکی نوعی کنده‌کاری سفال به روشی تکرارنشدنی و منحصر به فرد است.مشبک کاریمشبک‌کاری که زیرمجموعه منبت محسوب‌ می‌شود، هنری بسیار ظریف و وقت گیر است که ظاهری شبکه شبکه به فراورده‌ می‌دهد. هنر مشبک‌کاری روی اجسام بسیار متنوعی از قبیل چوب، ظروف سفالی یا فلزی، چرم و غیره انجام‌ می‌شود. در شیوه مشبک‌کاری، سوراخ‌های ریز و متعدد روی سطح سفال به وجود‌ می‌آورند.برای مشبک کاری، سفالی را که مقداری رطوبت از دست داده و به حالت چرمینه در آمده است، با ابزار تراش، نازک و یکنواخت‌ می‌کنند. طرح را با کاغذ رسم روی سطح بدنه نشانه گذاری‌ می‌کنند و با سوزنی کردن، طرح را انتقال‌می‌دهند. با ابزار نوک تیز خطوط اصلی طرح را برش‌می‌زنند و قسمت‌های اضافی را از بدنه خارج‌می‌کنند.مهرزنی روی سفالمی‌توانید برای تزئین سفال مهرها و کلیشه‌های آماده بخرید یا از اجسام بافت دار به عنوان مهر استفاده کنید و روی سفال طرح بزنید.کاغذدیواری برجسته برای این کار مناسب است؛ چون تنوع زیادی دارد و‌ می‌توان آن را به هر شکلی برید. مغازه‌های دکوراسیون اجازه‌ می‌دهند کاغذ نمونه ببرید و نیازی به خریدن کل رول نیست. کاغذ را روی ورقه سفالی بگذارید و با دقت، اما محکم رویش وردنه بکشید. یک گوشه از کاغذ را با سنجاق بالا نگه دارید تا بتوانید به راحتی آن را از سفال جدا کنید.از مواد طبیعی هم‌ می‌توان به عنوان مهر استفاده کرد.‌ می‌توانید برگ درختان را روی سطح سفال بکشید. ترجیحاً از برگ‌هایی استفاده کنید که خطوط بیرونی زیبا و رگبرگ‌های مشخص دارند. از درخت‌های مخروطی، بعضی گل‌ها و پوست درخت هم‌ می‌توان استفاده کرد.حتی از ابزارهای ساده‌ای مثل شانه نیز‌ می‌شود برای طرح دادن استفاده کرد.میناکاریهنر میناکاری روی سطوح متفاوتی از جمله مس، سفال و غیره انجام‌می‌شود. برای میناکاری روی سفال، ابتدا سطح سفال را با سمباده صاف‌می‌کنند، سپس طرح‌هایی را به صورت متقارن و به کمک شابلون یا مُهر روی سفال‌می‌زنند. با پمپ مخصوص سیاه قلم، طرح را پررنگ‌می‌کنند و در آخر، کل سطح را با لعاب‌های رنگی‌می‌پوشانند و پس از این که ظرف خشک شد، آن را در کوره‌ می‌گذارند.معروف‌ترین شهر در زمینه میناکاری روی سفال، شهر لالجین همدان است.چاپ روی سفال و سرامیکبه انتقال مطالب یا نقش و تصویر دوبعدی روی یک سطح، چاپ‌ می‌گویند. شرکت‌هایی هستند که طرح دلخواه شما را به صورت دیجیتال، سابلیمشین یا روش‌های دیگر روی کاشی و سرامیک چاپ‌ می‌کنند. با این حال خودتان نیز‌ می‌توانید طرح دلخواهتان را به شیوه‌ای ساده روی سفال چاپ کنید.چاپ ساده: با چاپ ساده‌ می‌توانید طرح دلخواهتان را به راحتی روی سفال منتقل کنید. در این روش از اکسیدها استفاده‌ می‌شود که با آن‌ها می‌توان گستره‌ای از رنگ‌ها را به دست آورد. یک لایه ضخیم و یکنواخت اکسید روی تخته ملامینی بزنید. اکسید کامل خشک شود. با تفنگ حرارتی یا تفنگ هوای داغ (hot air gun)‌ می‌توانید آن را سریع‌تر خشک کنید. سطح تخته اصلا نباید جاذب باشد تا اکسید خشک به کاغذ بچسبد. کاغذی را روی اکسید خشک شده بگذارید کاغذ نباید موقع طراحی جابه جا شود. آن را محکم کنید و با قلم روی کاغذ طرحی بکشید. کاغذ را با دقت جدا کنید. اکسیدها را از روی کاغذ بزدایید. کاغذ را روی سطح مورب ورقه سفال بگذارید و با انگشت طرح را به سفال انتقال دهید (انگشت را روی کاغذ بکشید). پودر اکسید به سفال مرطوب‌ می‌چسبد. کاغذ را جدا کنید. اکنون‌ می‌توانید تصویر را با اکسید یا دوغاب رنگ کنید یا بگذارید همین طور بماند.چاپ قلمی (اینتالیو): چاپ اینتالیو که به آن چاپ گود نیز‌ می‌گویند، دقیقا برعکس چاپ برجسته است. از کلمه ایتالیایی intaglione به معنای برش یا حکاکی، کنده‌کاری و نقش‌زنی گرفته شده است. چاپ اینتالیو در هنر سفال و سرامیک به معنای تکنیکی است که تصویر را به چند قطعه‌ می‌برند و به سطح سفال منتقل‌ می‌کنند. رایج‌ترین راه این است که طرحی را روی ورقه حکاکی کنید و سفال را محکم روی آن فشار دهید.برای این کار‌ می‌توانید از بلوک‌های لینولئوم استفاده کنید. لینولئوم ترکیبی از چند ماده طبیعی است که در مهرسازی و چاپ و در طراحی داخلی و کف پوش هم استفاده‌ می‌شود. بریدن آن از چوب راحت‌تر است و بازیافت‌پذیر است.طرحتان را روی بلوک لینولئوم بکشید (حکاکی کنید). بلوک لینو را روی ورقه نرم رس قرار دهید. محکم وردنه کنید. بلوک را بردارید.‌ می‌توانید بگذارید این تکه سفال به صورت کاشی بماند یا آن را تبدیل به ظرف و بشقاب کنید. با پخت بیسکوئیتی در 1000 درجه بپزید.‌ می‌توانید طرحتان را پس از پخت رنگ کنید.رنگ آمیزی و نقاشی سفالبرای رنگ‌آمیزی سفال بی‌شمار روش و طرح مختلف وجود دارد. از ابزاری قلم‌مو، اسفنج و حتی مسواک‌ می‌توان برای رنگ آمیزی سفال استفاده کرد.می‌توان طرح موردنظر را با رنگ دلخواه روی سفال سفید کشید و سپس آن را با اسفنج پخش کرد یا این که رنگ‌های رقیق شده را کنار هم روی اسفنج ریخت و اسفنج را روی قسمت‌هایی از ظرف گذاشت.راهی سریع و ساده برای رنگ آمیزی سفال، پاشیدن رنگ است. برای این کار، اول یک رنگ یکدست روی سفال‌ می‌زنیم و‌می‌گذاریم در کوره بپزد. سپس مسواک یا قلم مویی را به رنگ متفاوت با رنگ زمینه انتخاب‌ می‌کنیم و رنگ را با مسواک یا قلم مو روی ظرف‌ می‌پاشیم و آن را دوباره به کوره‌ می‌بریم تا بپزد.رنگ‌های مورد استفاده برای سفال هم بسیار متنوع‌اند.‌ می‌توانید از آبرنگ، گواش، رنگ روغن یا رنگ‌های آکریلیک استفاده کنید. توجه داشته باشید اگر از رنگ‌های محلول در آب مانند گواش و رنگ آکریلیک استفاده‌ می‌کنید، حتماً روی آن‌ها اسپری تثبیت‌کننده بزنید.اسپری زدن سفالاسپری‌کردن یک لایه روی سفال معمولاً روشی است که در آخر رنگ‌آمیزی سفال برای ایجاد لایه محافظ استفاده‌ می‌شود؛ اما خود به‌تنهایی‌ می‌تواند روشی برای تزئین سفال باشد.با اسپری، کار رنگ‌زدن را‌می‌توانید سریع تمام کنید. نکات مهم کار با اسپری این است که از آن جایی که ممکن است رنگ اسپری به اطراف بپاشد، اسپری زدن را در محیط مناسب و فضای باز انجام دهید. همچنین از ماسک و عینک استفاده کنید. جایی را که‌ نمی‌خواهید رنگ کنید یا‌ می‌خواهید رنگ دیگری بزنید،‌ می‌توانید بپوشانید تا رنگ نگیرد.لعاب کاری سفاللعاب لایه‌ای نازک است که روی سفال و کاشی زده‌ می‌شود و علاوه بر زیباسازی، موجب افزایش استحکام و دوام آن نیز‌ می‌شود. سفال پس از لعاب زدن باید بار دیگر در کوره قرار بگیرد.مطالعه بیشتر:لعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنلعاب‌ها انواع بسیار گوناگونی دارند.‌ می‌توانید لعاب را خودتان تهیه کنید یا راه راحت‌تر آن است که لعاب را به صورت تجاری تهیه کنید و طبق دستور العمل استفاده کنید.اگر لعاب را خودتان تهیه‌ می‌کنید، نکات زیر را حتما رعایت کنید: وقتی رنگ‌ها را با لعاب مخلوط‌ می‌کنید، ابتدا مقدار کمی استفاده کنید و حتماً آن را تست کنید. ممکن است رنگ لعاب پس از پخت تغییر کند و آن رنگ مورد پسندتان نباشد. چند ورقه کوچک ببرید و آن‌ها را پخت بیسکوییتی کنید، سپس لعاب بزنید و دوباره بپزید. هر تستی که‌ می‌زنید، دستور آن را دقیق ثبت کنید تا بتوانید آن را تکرار کنید.با اسفنج مرطوب همه لعاب را از روی سطحی از ظرف که قرار است روی سطح کوره قرار بگیرد پاک کنید؛ وگرنه ظرف به قفسه کوره‌ می‌چسبد.لعاب‌زنی به دو روش زیرلعابی و رولعابی نیز انجام‌ می‌شود.زیرلعابی: قبل از لعاب‌کاری روی سفال، روی آن را تزئین‌می‌کنند. زیرلعابی بادوام‌تر است؛ چون لایه‌ای از لعاب روی آن را‌می‌پوشاند. دمای پخت آن بیشتر از رولعابی است و به همین علت رنگ‌های آن نیز محدودتر است؛ اما دوام نقاشی زیرلعابی بیشتر از رولعابی است.رولعابی: برعکس زیرلعابی است و پس از لعاب‌کاری روی سفال، طرح روی سفال اعمال‌ می‌شود و از رنگ‌های متنوع تری در آن‌ می‌شود استفاده کرد.استفاده از موم برای تزیین سفالموم نامحلول در آب است. به همین دلیل، استفاده از آن روی سطح سفال مانع جذب لعاب‌ می‌شود. از همین ویژگی‌ می‌توان برای تزئین سفال استفاده کرد؛ به این صورت که برخی نواحی سفال به موم آغشته باشند و برخی نواحی نباشند. در این صورت، تضاد زیبایی روی سطح سفال به وجود‌می‌آید.در شیوه استفاده از موم (wax resist) امولسیوم موم به دو صورت زیرلعابی و رولعابی اعمال‌ می‌شود:تکنیک زیرلعابی با موم، تکنیکی ساده روی سطح پخت بیسکوییتی است. موم را با قلم مو در نواحی دلخواه‌ می‌زنیم. موم مانع جذب لعاب‌ می‌شود. پس از موم، لعاب‌ می‌زنیم. وقتی کاشی‌ می‌پزد، موم‌ می‌سوزد و رنگ بدنه مات با لعاب براق تضاد ایجاد‌ می‌کند.تکنیک رولعابی مشابه زیرلعابی است، ولی طرح روی سطحی اعمال‌ می‌شود که از پیش لعاب شده است. کاشی را با لعاب دلخواه رنگ کنید. سپس با امولسیون موم طرح را بکشید. وقتی موم خشک شد، با اسفنج لعاب متضاد روی سطح اعمال کنید. دوباره موم برای جزئیات بیشتر به سطح اعمال کنید. دوباره با اسفنج با رنگی دیگر روی نواحی موم دار که لعاب ندارند، لعاب بپوشانید.دنباله دار کردن دوغابدنباله دارکردن دوغاب (slip trailing) به این صورت است که دوغابی را که به قوام خامه‌ی هم زده است، به مقدار زیاد بردارید و آن را روی سفال بکشید و دنباله دار کنید و با تکرار این کار طرح ایجاد کنید.دنباله دارکردن دوغاب تکنیک دشواری است و بهتر است تا زمانی که در آن مهارت نیافته اید، از از روزنامه استفاده کنید.‌ می‌توانید تا زمانی که خیس است آن را پاک کنید و دوباره بکشید.تزیین سفال با حباباز جمله روش‌های خلاقانه و هنرمندانه‌ای که در تزئین سفال وجود دارد، حباب آرایی سطح سفال است. روشی ساده برای ایجاد طرحی تصادفی و منحصر به فرد روی سفال است. برای این نوع تزئین، آب، رنگ و مایع ظرفشویی را در کاسه‌ای مخلوط کنید. با نی به آن فوت کنید تا حباب‌های زیادی ایجاد شود. ظرف را در حباب‌ها فرو ببرید و کمی صبر کنید. بگذارید حباب‌ها خشک شوند و دایره‌های رنگی چشم نوازی روی سطح به جا بگذارند.سخن پایانیروش‌های بسیاری برای تزیین سفال وجود دارد؛ از چاپ گرفته تا کنده کاری و ایجاد رنگ‌ها و طرح‌های دلخواه روی سفال. تکنیک‌‌های تزیین سفال به روش‌‌های یادشده محدود نمی‌شود و همچنان روش‌های بکر و نوینی در هنر سفالگری باقی مانده‌اند که هنوز کشف نشده‌اند.آن‌چه خواندید، بخش کوچکی از مقاله «روش‌های ساخت و تزیین سفال» بود. برای مشاهده منابع، مطالعه توضیحات بیشتر و مشاهده تصاویر بیشتر، پی دی اف متن کامل مقاله را به صورت رایگان از لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/azad/مطالعه بیشتر:چرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟تکنیک موکا چیست و چگونه انجام می شود؟انواع روش های ساخت و شکل دهی سفال فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sun, 12 Jan 2025 12:30:29 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%A8%D9%84%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D9%88%DB%8C%DA%98%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-dx4e2lkqfygl لعاب بلورین چیست؟وقتی روی سفال پخته‌شده لعاب زده می‌شود، معمولاً این لعاب سرد و بی‌شکل است. وقتی این لعاب در کوره ذوب و سپس سرد می‌شود، مولکول‌های شیشه به‌صورت تصادفی به هم می‌پیوندند. بلور هنگام سرد و سفت شدن بسیاری از لعاب‌ها ممکن است تشکیل شود. در صورتی که لعاب به‌قدری سیال باشد که به مولکول‌ها امکان حرکت بیشتر بدهد و همچنین به‌اندازه‌ای گرم باشد که مولکول‌ها به‌صورت ساختار سازمان‌یافته یا همان بلور کنار هم قرار بگیرند، لعاب بلورین ساخته می‌شود.لعاب بلورین نوع خاصی از لعاب است که در آن بلورهای سیلیکاتِ روی در طول فرایند پخت در کوره تشکیل می‌شوند. فرایند پخت برنامه پیچیده‌ای دارد با پلکان دمایی متفاوت. کوره به حداکثر دما به حدود ۱۳۰۰ درجه سانتی‌گراد (مخروط۶) می‌رسد، سپس آن را تا دمای خاصی کاهش می‌دهند و در آن دما نگه داشته می‌شود تا بلورها تشکیل شوند. مدت زمانی که در آن دما نگه داشته می‌شود، اندازه بلور را تعیین می‌کند. بلورها به‌صورت تصادفی روی لعاب تشکیل می‌شوند؛ به همین دلیل هر قطعه سفالی با لعاب بلورین، اثری منحصر‌به‌فرد و تکرارناپذیر است. لعاب‌های بلورین مخلوطی از روی، سیلیکا و فریت هستند. وقتی لعاب حرارت می‌بیند، روی و سیلیس با هم ترکیب می‌شوند و دانه‌های سیلیکات روی را تشکیل می‌دهند. این دانه‌ها هستند که رشد می‌کنند و در طول پخت، بلور تشکیل می‌دهند.عبارت لعاب بلورین را معمولاً برای لعاب‌های درشت بلور به کار می‌برند. لعاب‌های بلورین از لحاظ بصری بسیار زیبا هستند؛ زیرا به‌نظر می‌رسد که انگار بلورها روی لعاب شناورند و با خطوط قطعه سفالی جور می‌شوند. بلورهای لعاب ممکن است اندازه‌های حیرت‌انگیز و طرح‌ها و الگوها و رنگ‌های متفاوتی داشته باشند. البته فقط در صورتی بلور لعاب رشد می‌کند که شرایط برای رشد آنها مناسب باشد.اکثر بلورها رنگ متفاوتی نسبت به لعاب پیرامونشان دارند. بلورهای بزرگ به‌قیمت حذف بلورهای کوچک رشد می‌کنند. قاعده در این خصوص این است که «بزرگ‌ترین بلور» باقی می‌ماند. بلورها به‌علت پدیده جداسازی فاز رخ می‌دهند. در واقع شیشه مذاب به دو یا چند مایع تقسیم می‌شود. مواد رنگی به‌صورت انتخابی در یکی از این فازها جمع می‌شوند (یکی فاز اکسید رنگی که بلورها را رنگ می‌کند و دیگری فاز شیشه‌ای). تشکیل بلور در واقع نوعی نقص مکانیکی شیشه محسوب می‌شود؛ زیرا بین فاز شیشه و بلور ناپیوستگی ایجاد می‌کند و یکنواختی لعاب/ماتریکس را از بین می‌برد.انواع لعاب بلورینلعاب‌های بلورین را می‌توان براساس اندازه یا نوع بلور دسته‌بندی کرد. براساس اندازه بلور، لعاب‌های بلورین به سه دسته بزرگ ماکروکریستالین یا درشت‌بلور، میکروکریستالین یا ریزبلور و نانوکریستالین یا نانوبلور تقسیم می‌شوند. لعاب‌های بلورین براساس نوع بلور و ترکیب نیز دسته‌بندی‌های متنوعی دارند (هماتیت، آنورتیت، پیروکسین و غیره/ زیرکونیم، نقره، طلا و غیره). در این مقاله به بررسی انواع لعاب‌های بلورین براساس اندازه بلور پرداخته می‌شود.دسته بندی لعاب های بلورین براساس اندازه. عکس از مقاله مروری بر لعاب‌های بلورینلعاب ماکروکریستالین (درشت‌بلور)لعاب‌های درشت‌بلور لعاب‌هایی هستند که بلور‌های تشکیل‌شده روی آن‌ها به‌قدری درشت هستند که با چشم غیرمسلح دیده می‌شوند و جلوه بصری منحصر‌به‌فردی دارند.برای رشد بلورها باید لعاب را به مدت طولانی به صورت مذاب نگه داشت. معمولاً وقتی کوره به دمای موردنظر رسید، مدتی آن را در آن دما نگه می‌دارند و سپس دما را به صورت پلکانی کاهش می‌دهند.به طور کلی، در حدود ۱۱۴۰ درجه سانتی‌گراد بلورها شروع به ایجاد شکل سوزنی می‌کنند. اگر دما در ۱۱۰۰ درجه سانتی‌گراد باشد، شکل بلور مانند تبر دوطرفه می‌شود. نگه‌داشتن دما در ۱۰۱۰- ۱۰۹۰ سانتی‌گراد موجب گردشدن شکل بلورها می‌شود. بلورهای کاملاً گرد ظاهری شبیه گُل دارند.لعاب میکروکریستالین (ریز‌بلور)لعاب‌های میکروکریستالین یا ریزبلور، بلورهای ریزی در اندازه میکرو دارند.برای داشتن لعاب میکروکریستالین لازم است لعاب روان باشد تا بلورها از هم جدا شوند. در غیر این صورت بلورها بیش از حد رشد می‌کنند. اکثر اکسیدهای رنگی (به جز کروم که نسوز است) برای این لعاب مناسب‌اند. افزودن دوغاب بافت‌دار کمک می‌کند مکانی برای رشد خوشه‌های بلور فراهم شود. لعاب دلربالعاب دلربا. عکس از ایرنالعاب دلربا به دلیل شباهت ظاهری با سنگ قیمتی کوارتز دلربا، به این نام خوانده می‌شود. سنگ دلربا یا آونتورین سنگی قیمتی از کانیِ کوارتز است که به رنگ‌های سبز، سورمه‌ای و قهوه‌ای مایل به سرخ دیده می‌شود.لعاب دلربا نوعی از لعاب ریزبلور است که بلورهای ریزِ آهن دارد که موجب می‌شود این لعاب‌ها در نور بدرخشند. لعاب دلربا حاوی مقدار قابل توجهی اکسید آهن است. ظاهر این لعاب اغلب قهوه‌ای با بلورهای ریز درخشان است که روی بافت سفال، طلایی به‌نظر می‌رسد.این نوع لعاب آلومینای کمی دارد و به همین دلیل بسیار روان است. بنابراین باید برای این‌که شره‌کردن لعاب در جهت عمودی به کوره آسیب نزند تدابیری اندیشیده شود. برای یافتن روش اعمال مناسب و پخت باید آزمایش انجام شود.اغلب از آهن برای این لعاب استفاده می‌شود، اما کروم، مس و اورانیوم هم گزارش شده است.لعاب خاکه‌ی چایلعاب خاکه‌ی چای (teadust) به لعاب چینی قهوه‌ای یا قهوه‌ای مایل به سبز گفته می‌شود که رگه‌ها یا لکه‌های سبزرنگ دارد.لعاب نانوکریستالین (نانو‌بلورین)لعاب‌های نانوکریستالین یا نانوبلورین، بلورهایی در اندازه نانو با تلألو فلزی طلایی یا مسی دارند. از جمله معروف‌ترین این لعاب‌ها لعاب‌های زرین‌فام و لاستری (یا لوستر) است. لعاب زرین‌فام که از معروف‌ترین لعاب‌های نانوبلورین است، لعابی با جلای فلزی است که با آن که در آن از طلا استفاده نشده است، تلألو طلایی دارد. این لعاب از دیرباز در ایران ساخته می‌شده است. در غرب و اروپا به کمک فناوری‌های نوین لعاب لاستری تولید کردند. تفاوت لعاب لاستری و زرین‌فام در این است که در ساخت لعاب لاستری از خود طلا برای به دست آوردن رنگ طلایی استفاده می‌کرده‌اند، اما در ساخت لعاب زرین‌فام از طلا استفاده نمی‌شود.ویژگی‌های لعاب بلورینشاتویانسی: شاتویانسی(Chatoyancy) اصطلاح گوهرشناسی است که برای توصیف جلوه چشم‌ببری (یا چشم‌گربه‌ای) در سنگ‌های قیمتی به کار می‌رود. جلوه چشم‌ببری به این صورت است که وقتی سنگ به اطراف چرخانده می‌شود، نور را به‌گونه‌ای بازتاب می‌کند که انگار سوسو می‌زند. این اثر در لعاب‌های بلورین به‌وفور دیده می‌شود؛ برخلاف لعاب‌های براق معمولی.اثر چشم گربه‌ای، عکس از https://en.wikipedia.org/wiki/chatoyancyترک و انبساط حرارتی: لعاب‌های بلورین انبساط حرارتی زیادی دارند و ترک می‌خورند. ظروف ترک‌دار استحکام کافی و مطلوب را ندارند.روان‌بودن: لعاب‌های بلورین با حرارت دیدن سیال می‌شوند، به‌کمک نیروی گرانش روی ظرف حرکت می‌کنند و در نواحی صاف تجمع می‌یابند. به همین دلیل در نواحی صاف ظرف، لعاب ضخیم و در لبه‌ها لعاب نازک است.ناایمن برای مواد غذایی: لعاب‌های بلورین به دلایل زیادی برای مواد غذایی مناسب نیستند. این لعاب‌ها اشباع از مواد شار هستند و آلومینا هم تقریباً ندارند؛ همان ماده‌ای که برای تهیه لعاب بادوام لازم است. لعاب‌های بلورین به‌مرور از بین می‌روند و پاک می‌شوند و استحکام موردانتظار بعد از پخت را هم ندارند. همچنین مواد فلزیِ عامل شار با ماتریکس شیشه پیوند شیمیایی ندارند (به همین دلیل است که می‌توانند بلورسازی کنند). بنابراین لعاب‌های بلورین، به‌ویژه ناحیه بلورها، در مواد اسیدی یا قلیایی حل می‌شوند.به طور کلی لعاب‌های ماکرو و نانوکریستالین بیشتر کاربرد تزئینی و هنری دارند، اما لعاب‌های میکروکریستالین که بیشتر بر خواص نوری لعاب تأثیر می‌گذارند، در لعاب‌های مات و کدر یافت می‌شوند.ساخت لعاب بلورینفرایند ساخت لعاب بلورین بسیار سخت‌تر از لعاب معمولی است؛ زیرا این لعاب‌ها بسیار روان هستند و از روی ظرف شره می‌کنند و همچنین تهیه این لعاب‌ها نیاز به اندازه‌گیری بسیار دقیق حرارت دارد.برای رشد بلور روی ظرف، حرارت کوره را به ۳۰۰ درجه فارنهایت بیش از دمای ذوب لعاب می‌رسانند (مخروط ۶ تا ۱۲)، که در این دما برخی هسته‌های روی-سیلیکات یا هسته‌های بلور ذوب می‌شوند.لعاب‌های بلورین «ناحیه تبلور» مشخصی دارند. برای کسب نتیجه مطلوب باید پخت را در نقطه اوج، آهسته کنید تا اطمینان یابید همه مواد در لعاب مذاب حل شده‌اند. لعاب را تا جایی خنک کنید که مواد تشکیل‌دهنده بلور رسوب می‌کنند. دما را همان جا نگه دارید. با تجربه و آزمایش مشخص می‌شود در چه دمایی بهتر رشد می‌کند و مدت زمان نگه‌داری آن چقدر است. کنترل‌کننده الکترونیکی دقیق کوره برای تکرارپذیری نتایج ضروری است. گاهی لازم است بارها پخت انجام شود و فرمول لعاب، برنامه زمانی و تصاویر به‌دقت ثبت شود (داشتن حساب کاربری در insight-live.com[1] برای این منظور بسیار راه‌گشا است).بدنه سفالی مناسب برای لعاب بلورینبدنه‌های لعاب‌های بلورین باید بدنه‌هایی باشند که لیگنیت کم دارند (در حالت ایده‌آل عاری از رس توپی باشند). ممکن است در این بدنه‌ها بادکردگی رخ دهد؛ زیرا کوره به مدت طولانی در دمای خاصی نگه داشته می‌شود می‌شود و لعاب زود ذوب می‌شود و سطح بدنه را می‌پوشاند. این پدیده ممکن است مانع خروج گاز شود و موجب بادکردگی می‌شود. پرسلان بدنه‌ای عالی برای لعاب است. تعداد معدودی خاک رس استون‌ور سفید هست که برای این کار مناسب است. همچنین استفاده از استون‌ور چرخ‌کاری شده و انگوب پرسلان نیز امکان‌پذیر است.ترکیب لعاب بلوریناین لعاب‌ها باید تقریباً عاری از اکسید آلومینا باشند که مذاب آنها به‌قدری روان باشد که شره کند (آلومینا لعاب را سفت می‌کند و از رشد بلور جلوگیری می‌کند). لعاب که روان باشد، مهاجرت اکسیدهای بلورساز به محل تشکیل بلور راحت‌تر اتفاق می‌افتد و آزادی بیشتری برای چیدمان ترجیحی بلورینشان را دارند. اگر بتوان با وجود آلومینا، لعاب روان به دست آورد، باید شرایط برای رشد بلور مهیا باشد. لعاب باید اشباع از اکسید روی باشد. اکسید روی یک بلورساز بی‌نظیر است. همچنین مقدار کافی از سیلیکا برای تشکیل بلور سیلیکات روی لازم است. اکسید روی نقاط هسته‌زایی ایجاد نمی‌کند، اما شرایط را برای رشد بلور مساعد می‌کند.لعاب‌های بلورین مقدار زیادی عامل شار و اکسیدهای فلزی و یک کاتالیزور دارند. بیشتر عوامل شار شامل K2O و Na2O است (که در فریت‌ها یافت می‌شود). کاتالیزور اکسید روی است. این لعاب‌ها معمولاً فاقد آلومینا هستند و از آنجا که خاک رس و فلدسپار منبع تأمین آلومینا هستند، اغلب در این لعاب‌ها غایب‌اند.از آنجا که این لعاب‌ها خاک رس زیادی ندارند، مواد لعاب به خوبی معلق نمی‌شوند یا در طول خشک شدن، به خوبی سفت نمی‌شوند. از چسب CMC برای افزایش سفتی می‌توان استفاده کرد، اما دوغاب بسیار چسبناک می‌شود. از بنتونیت در حد ۱-۳٪ می‌توان استفاده کرد که هم سفتی را زیاد می‌کند و هم تعلیق ایجاد می‌کند.به دلیل ساختار مولکولی بلور، فقط برخی رنگ‌دهنده‌ها می‌توانند به درون بلور بروند و آن را رنگ کنند. این رنگ‌دهنده‌ها کبالت، نیکل، مس، آهن و منگنز هستند. البته هیچ‌کدام مثل هم نیستند. کبالت قوی‌ترین رنگ‌دهنده است. بر همه رنگ‌ها غلبه می‌کند و به‌تنهایی وارد ساختار بلور می‌شود. اگر هم کبالت و هم منگنز وجود داشته باشد، کبالت به درون بلورها می‌رود و آن‌ها را آبی می‌کند و منگنز در لعاب می‌ماند و آن را زرد می‌کند. اگر کبالت موجود نباشد، نیکل اولویت بعدی در مهاجرت به بلور است و بعد از آن منگنز و سپس مس. اگر فقط مس موجود باشد، لعاب و بلور را نسبتاً یکنواخت رنگ می‌کند.قراردادن ظرف با لعاب بلورین در کورههر قطعه را هنگام قراردادن در کوره روی پایه و ظرف قرار می‌دهند تا از کوره محافظت کند؛ زیرا مقدار زیادی لعاب در طول پخت شره می‌کند. این لعاب‌های اضافی باید پس از پخت جدا شوند که کار حساسی است و ته هر قطعه باید با دیسک الماس صاف شود.از یک لعاب‌گیر نیز می‌توان استفاده کرد که مانع از ریزش لعاب روی قفسه کوره شود.برنامه حرارتی پخت لعاب بلورینبرای این نوع لعاب برنامه پخت دقیق برای کوره‌های الکتریکی نیاز است. کوره‌های خاصی برای پخت لعاب بلورین موجود است.دمای مناسب برای پخت این لعاب‌ها ۲۲۰۰ فارنهایت (۱۲۰۴.۴۴ سانتی‌گراد) است. در این مرحله لعاب یک شیشه مذاب سیال است که هنوز بلور ندارد. وقتی کوره به‌آرامی خنک شود، بلورها رسوب می‌کنند. بلورها بین ۱۷۰۰ تا ۱۹۰۰ فارنهایت (۹۲۶ تا ۱۰۳۷ درجه سانتی‌گراد) رشد می‌کنند. بسته به نحوه خنک‌شدن کوره در این محدوده، شکل و رنگ بلورها متفاوت است. در بیش از این محدوده، بلورها دوباره در شیشه حل می‌شوند و در کم‌تر از این محدوده، لعاب به‌قدری سفت می‌شود که بلورها نمی‌توانند رشد کنند.احتمال خراب شدن لعاب بلورین زیاد است، اما وقتی ساخته شود جلوه بی‌نظیری خواهد داشت.قبلاً تصور می‌شد که لعاب‌های بلورین را تنها می‌توان در شرایط اکسیداسیون تهیه کرد؛ اما به‌تازگی در شرایط احیا نیز لعاب‌های بلورین ساخته شده‌اند.نتیجه‌گیریهنگامی که ذرات لعاب هنگام پخت در کوره بتوانند به صورت ساختاریافته کنار هم قرار بگیرند و بلور تشکیل دهند، لعاب بلورین ساخته می‌شود.لعاب‌های بلورین براساس اندازه بلور به سه دسته کلی درشت‌بلور، ریزبلور و نانوبلور تقسیم می‌شوند. از مزایای لعاب‌های بلورین داشتن جلوه هنری و زیبایی بصری منحصر به فرد و اثر شاتویانسی (چشم گربه‌ای) است. از معایب لعاب‌های بلورین می‌توان به احتمال ترک‌خوردن، نامناسب بودن برای استفاده روزمره و نگهداری مواد غذایی و روش ساخت دشوار نسبت به لعاب‌های معمولی اشاره کرد.برای داشتن لعاب بلورین نیاز است ترکیب لعاب و برنامه حرارتی پخت لعاب به‌دقت تنظیم و کنترل شود.[1] سایتی که در آن می‌توان فرمول‌ها و دستورهای لعاب را ذخیره کرد.آن چه خواندید، خلاصه‌ای از مقاله لعاب‌های بلورین، انواع و روش ساخت بود. برای مشاهده تصاویر بیشتر و کسب اطلاعات بیشتر، پی دی اف مقاله را به صورت رایگان از لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/elmi/منابعمقاله مروری بر لعاب‌های بلورین، https://civilica.com/doc/1150174https://ceramicartsnetwork.org/daily/article/The-New-World-of-Crystalline-Glazes-Developing-Beautiful-Crystals-in-Reductionhttps://digitalfire.com/glossary/crystalline+glazeshttps://www.matthornepottery.co.uk/pages/crystalline-glaze-processhttps://ceramicartsnetwork.org/pottery-making-illustrated/pottery-making-illustrated-article/The-Crystalline-Journey#https://willemiteceramics.com/blogs/news/crystalline-glazeshttps://www.thesprucecrafts.com/what-are-crystalline-glazes-2745879https://ceramicartsnetwork.org/pottery-making-illustrated/pottery-making-illustrated-article/Developing-a-Microcrystalline-Glaze-Palette#https://shop.amaco.com/pc-64-aventurine/https://www.marianwilliamspottery.com/2014/07/14/aventurine-glazes-one-gift/https://ceramics.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1151-2916.1924.tb18258.xhttps://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D9%86%DA%AF_%D8%AF%D9%84%D8%B1%D8%A8%D8%A7https://www.irna.ir/news/83584615/%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%81%D8%A7%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%B3%DA%A9%D9%88 فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 08 Jan 2025 12:16:09 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D9%84%D8%B2%D8%A7%D8%AA-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87-%D9%BE%D9%84%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%DA%A9-f8xisoz34wxs عناصر گروه پلاتینعناصر گروه پلاتین کدام‌اند؟فلزات گروه پلاتین دسته‌ای از عناصر جدول تناوبی هستند که شامل عناصر پلاتین، پالادیوم، رودیوم، روتنیوم، ایریدیوم و اوسمیوم می‌شود. فلزات گروه پلاتین در ترکیب لعابساخت لعاب اشباع از فلزات گروه پلاتین پرهزینه است. فلزات گروه پلاتین سخت اکسید می‌شوند؛ اما می‌توان از نمک آن‌ها استفاده کرد.پلاتین و پالادیوم: پلاتین برای خوشنویسی روی ظروف لعاب‌دار استفاده می‌شود. با اکسیژن واکنش نمی‌دهد. می‌توان از پالادیوم مخلوط شده با پلاتین استفاده کرد تا رنگ نقره‌ای درخشان و بادوام به دست آورد. پلاتین به عنوان ماده‌ای روشن و درخشان در رنگ‌های رولعابی کاربرد دارد. پلاتین رنگ مایل به خاکستری به لعاب می‌دهد؛ اما قیمت زیادی دارد.رودیوم و ایریدیوم: رولعابی‌های لوستر را با فلزات بسیاری می‌سازند. در ساخت این نوع رولعابی‌ها به صورت تجاری، از نمک‌های رودیوم یا ایریدیوم برای افزایش دوام استفاده می‌کنند.روتنیوم و اسمیوم: روتنیوم و اسمیوم ذوب نمی‌شوند؛ فقط حل می‌شوند. روتنیوم معمولاً رنگ قرمز تولید می‌کند.این فلزات می‌توانند در ماده مذاب به اشباع برسند، سپس با سردشدن آهسته به صورت بلورهای فلزی رشد کنند.آن چه خواندید، خلاصه‌ای از مقاله انواع فلزات و نقش آن‌ها در لعاب سفال بود. برای مشاهده منابع بیشتر و کسب اطلاعات بیشتر، پی دی اف مقاله را با متن کامل به صورت رایگان در لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/elmi/منابع:https://potteryclaythailand.com/en/blogs/knowledge-base/%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A1-%E0%B9%80%E0%B8%87%E0%B8%B4%E0%B8%99-%E0%B9%81%E0%B8%A3%E0%B9%88%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%A7%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B9https://community.ceramicartsdaily.org/topic/21737-rare-metals-in-glazes/بیشتر بدانید:کاربرد فلزات گروه لانتانیدها در لعاب سفال و سرامیکقسمت اول کاربرد فناوری نانو در صنعت سفال و سرامیکخاک رس چیست؟ آشنایی با انواع خاک رس و ویژگی های آنلعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آن فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sun, 29 Dec 2024 09:35:23 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D9%84%D8%B2%D8%A7%D8%AA-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87-%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%DA%A9-ja6dlfp8dqjy عناصر دسته لانتانیدعناصر دسته لانتانید کدام اند؟عناصر دسته لانتانید در جدول تناوبی شامل لانتان، سریم، پرازئودیمیم، نئودیمیم، پرومتیم، ساماریم، یوروپیم، گادولینیم، تربیم، دیسپروزیم، هولمیم، اربیم، تولیم، اینتربیم و لوتتیم است. از بین آن‌ها تنها پرومتیوم رادیواکتیو است.عناصر دسته لانتانید معمولاً با نام «خاکی کم‌یاب» شناخته می‌شوند. بسیاری از این عناصر علی‌رغم نامشان، نادر نیستند و پیشرفت‌های اخیر در فناوری جداسازی و افزایش در استخراج، قیمت‌ آن‌ها را به‌شدت کاهش داده است.آیا می توان از لانتانیدها در ترکیب لعاب استفاده کرد؟تعدادی از اکسیدهای لانتانید در همه محدوده‌های پخت، رنگ‌های خوبی می‌دهند. با وجود این، استفاده از آن‌ها به‌عنوان رنگ تقریباً وجود نداشته است. لانتانیدها سمیت حاد کمی دارند و تقریباً هیچ شواهدی از سمیت مزمن ندارند. در واقع، لانتانیدها نسبت به مس، کبالت، نیکل، روی و سایر رنگ‌های متداول فلزات واسطه سمیت کم‌تری دارند. البته، بررسی برگه‌های اطلاعات ایمنی مواد (MSDS) همیشه مهم است. هیچ یک از لانتانیدها به مقدار زیاد تبخیر نمی‌شوند؛ حتی در مخروط 10 که برای لعاب‌های بسیار سخت و بادوام برای مواد غذایی به کار می‌رود.معمولاً لانتانیدها نقطه ذوب زیادی دارند، اما اثر اوتکتیک قوی دارند و لعاب های آتش‌بالا را در غلظت‌های مورداستفاده روان می‌کنند. لعاب‌های کم‌آتش را با نئودیمیم می‌توان تهیه کرد. نقطه ذوب و تبخیر زیاد همچنین مؤید این است که لانتانیدها در شرایط اکسایش و احیای معمولی فرار نیستند. برخی اکسیدهای لانتانید تحت تأثیر احیا قرار می‌گیرند (گاهی خوب است و گاهی بد).رنگ‌دهی عناصر دسته لانتانیدهاعناصر کم‌یاب خاکی خواص ویژه نوری و مغناطیسی از خود نشان می‌دهند. بسیاری از یون‌های سه‌ظرفیتی لانتانید هم در حالت جامد و هم در محلول‌های آبی رنگی‌اند. رنگ ایجاد‌شده به تعداد الکترون‌های جفت‌نشده بستگی دارد. با توجه به شباهت‌های شیمیایی خاک‌های کمیاب و با توجه به این‌که این یون‌های فلزی اساساً در یک حالت اکسیداسیون قرار دارند، جداسازی تک‌تک اعضای لانتانیدها دشوار است؛ اما از مخلوط نمک‌های کم‌یاب خاکی هم می‌توان در رنگ‌سازی استفاده کرد.لانتانیدها رنگ‌های ضعیفی دارند و می‌توان تا 5 تا 10% از آن‌ها به لعاب افزود. همچنین برای استفاده در لعاب‌های قلیایی پرسلان بسیار مناسب‌اند (در شرایط قلیایی انحلال بیش‌تری دارند).از کدام عناصر دسته لانتانیدها بیشتر در لعاب استفاده می شود؟از بین پانزده اعضای دسته لانتانیدها، چهار فلز بیش از بقیه در لعاب استفاده می‌شوند که عبارت‌اند از: سریم، پرازئودیمیم، نئودیمیم و اربیوم.نئودیمیماکسید نئودیمیم به رنگ اسطوخودوسی کم‌رنگ است و به لعاب رنگ بنفش کم‌رنگ می‌دهد (تحت نور فلورسنت آبی به نظر می‌رسد). اکسید نئودیمیم در شرایط احیایی و با مقادیر کم‌تر از 1% رنگ آبی آسمانی می‌دهد. در اکسیداسیون، رنگ ضعیف‌تری است، اما رنگ اسطوخودوسی منحصر به فردی می‌دهد که تحت انواع مختلف نور مصنوعی به آبی، بنفش یا سبز تغییر می‌کند. رنگ‌ها به پایه لعاب خیلی حساس نیستند، به جز افزودن اکسید آهن که به‌سرعت رنگ آبی و اسطوخودوسی را به خاکستری تغییر می‌دهد.پرازئودیمیماکسید پرازئودیمیم پودری سیاه مایل به قهوه‌ای است. می‌تواند سبزی آهکی شدید با 6 تا 9 درصد اکسیداسیون بدهد. در احیا، رنگ کمی از زرد-سبز به‌سمت سبز تغییر می‌کند. در شرایط احیایی کمتر از 1٪ آن با اندکی از اکسید آهن می‌تواند منجر به رنگ سبز سلادون شود.اگر اکسید پرازئودیمیم با سیلیکات زیرکونیم ترکیب شود، استین زرد به دست می‌دهد.اربیوماربیوم سنگین‌ترین عنصر از بین این چهارتاست. اکسید اربیوم رنگ صورتی ایجاد می‌کند که در شرایط احیا به صورتی-اسطوخودوسی مایل می‌شود. رنگ ضعیفی است و بهتر است در غلظت بیش از 8% استفاده شود. اربیوم گران‌ترین لانتانید است، اما بهترین ماده برای دست‌یابی به رنگ صورتیِ شفاف در لعاب است. چون بسیار چگال است، حتما باید از چسب cmc (روان‌کننده) استفاده شود. تمام اکسیدهای لانتانید چگال‌اند. ممکن است در آینده کربنات‌های کم چگال‌تر وارد بازار شود. لعاب‌هایی که cmc دارند، در سطل غلیظ به نظر می‌رسند؛ اما روی بیسکوییت سرامیک غلیظ نیستند.سریماکسید سریم به‌دلیل قدرت مات‌کنندگی بسیار زیاد و همچنین به‌عنوان عامل شار به لعاب اضافه می‌شود. سریم مات‌کننده‌ی مناسبی برای دماهای کم است و همچنین رنگ زرد مایل به قهوه‌ای یا نارنجی در لعاب به وجود می‌آورد. اکسید سریم در حرارت زیاد همراه با تیتانیم رنگ زرد می‌دهد. استفاده از مقدار کمی از موجب فلوئورسانس تحت تابش فرابنفش می‌شود.ساخت لعاب نورتاب با اکسیدهای خاکی کم‌یاباز سایر اکسیدهای خاکی کمیاب (ساماریوم، یوروپیوم، تربیوم، دیسپروزیم و تولیوم) می‌توان در ساخت لعاب نورتاب استفاده کرد. البته رنگ‌هایشان (نارنجی، صورتی، زرد و آبی) فقط در نور فرابنفش دیده می‌شوند و در طول روز بی‌رنگ به نظر می‌آیند.نتیجه‌گیریعناصر دسته لانتانید مجموعه عناصری از جدول تناوبی هستند که شامل 15 عنصر می شوند. استفاده از آن‌ها در ترکیب لعاب رایج نبوده است، اما برای استفاده در لعاب مناسب‌اند و تعدادی از آن‌ها رنگ‌های خوبی می‌دهند. از بین عناصر دسته لانتانیدها، از چهار فلز سریم، پرازئودیمیم، نئودیمیم و اربیوم بیش از بقیه در ترکیب لعاب استفاده می‌شود. از سایر عناصر این دسته می‌توان در ساخت لعاب نورتاب استفاده کرد.آن چه خواندید، خلاصه‌ای از مقاله انواع فلزات و نقش آن‌ها در لعاب سفال بود. برای مشاهده منابع و کسب اطلاعات بیشتر، پی دی اف مقاله را با متن کامل به صورت رایگان در لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/elmi/مطالعه بیشتر:خاک رس چیست؟ آشنایی با انواع خاک رس و ویژگی های آنچرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟صفر تا صد تکنیک راکو در سفالگری + انواع سبک های راکوقسمت اول کاربرد فناوری نانو در صنعت سفال و سرامیکظرف تموکو چیست؟ تاریخچه و روش ساختآشنایی با لعاب نمکی و قلیایی و روش تهیه آن ها فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sun, 22 Dec 2024 12:35:16 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%A8-%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-lml6heittf8r لعاب پوست ماری سفید. عکس از https://glazy.org/recipes/20870 لعاب پوست ماری چیست؟وقتی لعاب هنگام پخت، منقبض شود و بخشی از سفال را بدون پوشش بگذارد، به آن خزیدگی لعاب (glaze crawling) می‌گویند. خزیدگی لعاب معمولاً نوعی نقص محسوب می‌شود؛ اما بسیاری از هنرمندان سفالگر کاملاً عمدی از این پدیده برای تزیین سفال استفاده می‌کنند. سفال‌ها را گاهی با خزیدگی عمدی لعاب تهیه می‌کنند تا طرح‌هایی شبیه پوست مار یا شبکه‌هایی رگه‌رگه ایجاد شود. به این لعاب‌ها انقباضی، پوست‌ماری، پوست‌پلنگی یا پوست مارمولکی می‌گویند.حالت پوست ماری لعاب چگونه ایجاد می شود؟لعاب پوست ماری وقتی هنگام پخت در کوره، روی بدنه سفال ذوب می‌شود، به شدت جمع می‌شود. حالت جمع‌شدگی بر اثر کشش سطحی لعاب هنگام ذوب شدن ایجاد می‌شود که به ترکیب شیمیایی لعاب بستگی دارد. برای افزایش کشش سطحی لعاب می‌توان اکسیدهایی که کشش سطحی زیادی دارند مانند اکسید روی، اکسید منیزیم و آلومینا به لعاب اضافه کرد. برای ایجاد لعاب رنگی از ترکیبات زیر استفاده می‌شود: NiO، V2O5، .Cr2O3طرز تهیه لعاب پوست ماریدستورالعمل‌های لعاب پوست‌ماری ممکن است نسبت به سایر لعاب‌ها درصد بسیار بیشتری کربنات منیزیم داشته باشند (شاید به مقدار زیادی کربنات منیزیم نیاز باشد؛ حتی 30 درصد. اما این مقادیر سطح بسیار مات‌تری ایجاد می‌کنند و انبساط حرارتی را بیش از حد کاهش می‌دهند).برای تهیه لعاب پوست‌ماری، می‌توانید به جای استفاده از دستورالعمل جدید، مقدار کافی از کربنات منیزیم را به لعاب سفید و استانداردتان اضافه کنید یا بهتر این است که از لعاب با انبساط حرارتی و سیالیت زیاد استفاده کنید.کربنات منیزیم نسوز است و حتی در دمای مخروط 10 هم عمل می‌کند (احتمالاً در این دما به درصد بیشتری از کربنات منیزیم نیاز است).برای تهیه لعاب پوست ماری معمولاً بدنه را با دو نوع لعاب مختلف لعاب‌کاری می‌کنند؛ ابتدا لعاب معمولی، سپس لعابی با کشش سطحی زیاد. قرارگرفتن لعاب پوست‌ماری روی دوغاب رنگی امکان حرکت لعاب رویی را فراهم می‌کند و شکاف‌های واضح و رنگی بین جزایر لعاب تشکیل می‌شود. استفاده از هر دوغاب رنگی‌ای امکان‌پذیر است، اما جالب‌ترین آن معمولاً مشکی است و رنگ لعاب رویی را بیشتر نشان می‌دهد.منابعhttps://digitalfire.com/picture/vushadobikhttps://ceramicartsnetwork.org/daily/article/Lichens-and-Lizards-and-Leopards-Oh-My-Reticulated-Glaze-Recipes-For-Wild-Ceramic-Surfaceshttps://glazy.org/recipes/20870بیشتر بخوانید: لعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنلعاب پاشیده چیست؟آشنایی با لعاب نمکی و قلیایی و روش تهیه آن هاآشنایی با لعاب دانه برفیتکنیک موکا چیست و چگونه انجام می شود؟ظرف تموکو چیست؟ تاریخچه و روش ساختچرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Tue, 17 Dec 2024 10:48:28 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%88-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-mizwgnz1goan به طور کلی روش‌های ساخت سفال به دو دسته کلی «سفالگری با چرخ مخصوص سفالگری» و «سفالگری بدون چرخ» تقسیم‌ می‌شود. سفالگری با چرخ نیاز به مهارت بیشتری دارد.سفالگری با چرخ سفالگری: برای استفاده از چرخ سفالگری، ابتدا گِل را روی چرخ سفالگری قرار‌ می‌دهیم و با پای راست چرخ سفالگری را‌ می‌چرخانیم و با دست به گل شکل‌ می‌دهیم:شکل‌دهی به گِل با چرخ سفالگریسفالگری بدون چرخ: سفالگری بدون چرخ به شیوه‌های مختلفی انجام‌ می‌شود. از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به شیوه ورقه‌ای، ریخته‌گری یا دوغابی، قالب‌زنی، فتیله‌ای (کویل)، فشاری (پینچ) و روش محدب یا عدسی اشاره کرد. سفال‌های آماده تجاری هم می‌توان تهیه کرد و به تزئین آن‌ها پرداخت.ساخت سفال ورقه‌ای (اِسلَب)ساخت سفال اسلب یا ورقه‌ای سریع‌ترین و راحت‌ترین روش برای ساخت کاشی است و به ابزار ساده‌ای نیازدارد. برای ساخت سفال ورقه‌ای ابتدا گل را روی پلاستیک تمیز پهن‌ می‌کنیم. با وردنه آن را باز‌ می‌کنیم و به صورت ورقه در‌ می‌آوریم. هر هوایی که در آن باشد خارج‌ می‌کنیم و پلاستیک را با دقت جدا‌ می‌کنیم.ریخته‌گری سفالدر این روش دوغاب (مخلوط روان خاک رس و آب) را داخل قالب گچی خشک‌ می‌ریزیم. آهسته و در چند مرحله قالب را از دوغاب پر‌ می‌کنیم. صبر‌ می‌کنیم تا بدنه شکل بگیرد. وقتی سفال جمع و از لبه‌ها دور‌ می‌شود، آماده جداکردن است.قالب‌زنی سفالبرای ساخت سفال به این روش نیاز است که قالب به شکل دلخواه داشته باشیم. گل را ورز‌ می‌دهیم، با وردنه تخت‌ می‌کنیم، قالب‌ می‌گذاریم و فشار‌ می‌دهیم.ساخت سفال به‌روش فتیله‌ای (کویل)روش فتیله‌ای (coil) روشی قدیمی است که برای ساخت ظروف بزرگ و حجیم مناسب است. در این شیوه ابتدا یک صفحه گِلی دایره‌ای می‌سازیم و آن را روی صفحه گچی قرار‌ می‌دهیم. این دایره گلی پایه کار است. گِل را به شکل لوله یا فتیله در‌ می‌آوریم. آن را با دست روی صفحه گلی قرار‌ می‌دهیم و ثابت‌ می‌کنیم. فتیله‌های گلی را روی هم قرار‌ می‌دهیم و با فشار دست آن‌ها را ثابت نگه‌ می‌داریم.ساخت سفال به‌روش فشاری (پینچ)روش پینچ (pinch) نیز روشی بسیار قدیمی برای ساخت سفال بوده است. در این روش گل را ورز‌ می‌دهیم، آن را به شکل گلوله‌ای در‌ می‌آوریم و با انگشت شست در وسط آن سوراخی بزرگ ایجاد‌ می‌کنیم و با انگشتان دست به آن شکل‌ می‌دهیم.ساخت سفال به‌روش عدسی (محدب)در ساخت سفال به روش محدب، ورقه گِلی را روی جسمی محدب مانند گلدان، سنگ و غیره قرار‌ می‌دهیم تا قسمت داخلی ظرف شکل بگیرد.تکنیک‌های ویژه در ساخت سفالساخت سفال تنها به روش‌های یادشده محدود‌ نمی‌شود و همواره روش خلاقانه و کشف نشده‌ای در هنر سفالگری‌ می‌توان یافت. شیوه‌های زیبا و منحصر به فردی در هنر سفالگری به کار می‌رود که در ادامه به تعدادی از آن‌ها اشاره‌ می‌شود.نریکومینریکومی در لغت به معنای خمیرکردن یا ورزدادن است. تکنیک نِریکومی (Nerikomi) نوعی هنر سفالگری ژاپنی است که در آن با قراردادن گِل‌های رنگی کنار هم، اثری هنری با ظاهر چشم نواز ایجاد‌ می‌شود. تکنیک نریکومی به طور خلاصه به این صورت است که گِل‌های با رنگ مختلف انتخاب‌ می‌کنیم، آن‌ها را به شکل ورقه در‌ می‌آوریم و به ترتیب دلخواه روی هم‌ می‌چینیم. فشار‌ می‌دهیم، از پهلو برش‌ می‌زنیم تا لایه‌های رنگی مشخص باشد. حباب‌ها و هوا را‌ می‌گیریم و با آن شیء موردنظر را‌ می‌سازیم.کینسوگیکینسوگی (kintsugi) کلمه‌ای ژاپنی به معنای اتصال با طلا است. خاستگاه این روش به زمانی باز‌ می‌گردد که شوگون آشیکاگا یوشیماسا کاسه چای شکسته‌ای را برای تعمیر به چین فرستاد. چینی‌‌‏ها کاسه را با منگنه‌‌‏های فلزی تعمیر کرده و برگردانده بودند که ظاهر نازیبایی به ظرف داده بود. به همین دلیل یوشیماسا از صنعتگران ژاپنی خواست راه بهتری برای ترمیم ظروف بیابند و به این ترتیب هنر کینسوگی پدید آمد. در روش کینسوگی، قطعات شکسته سفال را با ماده‌ای شامل پودر طلا به هم‌ می‌چسبانند. گفته‌ می‌شود گاهی به عمد چینی‌های باارزش خود را‌ می‌شکستند تا تکه‌های شکسته آن را با رگه‌های طلایی درز بگیرند.هنر کینسوگی را‌ می‌توان نمودی از فلسفه ژاپنی «وابی‌سابی» دانست. وابی‌سابی مفهوم زیبایی‌شناسی سنتی ژاپنی است که بر پذیرش کاستی‌ها و نقص‌ها تأکید‌ می‌کند.سفال‌بافیدر تکنیک سفال‌بافی یا بافتن سفال (weaving clay) گِل سفال را به صورت چندین لوله یا رشته در می‌آورند و آن‌ها را به شیوه‌ای خلاقانه کنار هم قرار می‌دهند. گاهی آن‌ها را درست مثل حصیر می‌بافند.معمولا از رُسِ بَسپار (polymer clay) یا خاک رس پلیمری در این هنر استفاده می‌شود. همچنین دستگاه‌هایی وجود دارد که با آن‌ها می‌توان به راحتی خاک رس پلیمری را مانند دستگاه‌های پاستاساز به رشته تبدیل کرد.آن‌چه خواندید، بخش کوچکی از مقاله «روش‌های ساخت و تزیین سفال» بود. برای مشاهده منابع، مطالعه توضیحات بیشتر و مشاهده تصاویر، پی دی اف متن کامل مقاله را به صورت رایگان از لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/azad/مطالعه بیشتر:لعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنتکنیک موکا چیست و چگونه انجام می شود؟آشنایی با تکنیک اسگرافیتوصفر تا صد تکنیک راکو در سفالگری + انواع سبک های راکوظرف تموکو چیست؟ تاریخچه و روش ساختچرا و چگونه برای دکوراسیون خانه از سفال استفاده کنیم؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sat, 14 Dec 2024 09:19:21 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-3-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C-pwsv5xek44fp در قسمت اول کاربرد فناوری نانو در صنعت سفال و سرامیک با تعریف نانومواد و فناوری نانو آشنا شدیم. همچنین با تعدادی از کاربردهای نانومواد در بدنه‌ی اصلی سفال و سرامیک آشنا شدیم. در قسمت دوم به برخی از کاربردهای نانومواد در پوشش سطحی سفال و سرامیک پرداختیم که شامل این موارد بود: نانوذرات در سرامیک‌های دوران رنسانس و سفال‌های زرین‌فام در دوره عباسیان، ایجاد رنگ‌های متفاوت و منحصر به فرد با نانوذرات و خاصیت نورتابی.اکنون به ادامه کاربرد فناوری نانو در لعاب و پوشش سطحی سفال و سرامیک می‌پردازیم.نانوپیگمنت‌های سرامیکییکی از راه‌های تزئین سرامیک‌ها، پیگمنت‌ (رنگدانه)های سرامیکی است. پیگمنت‌های سرامیکی رنگدانه‌هایی معدنی‌اند که در لعاب‌ها و اشیای سرامیکی، کاشی و غیره استفاده‌ می‌شوند. به تازگی از پیگمنت‌های سرامیکی نانو استفاده‌ می‌شود.استفاده از نانوذرات عملکرد پیگمنت را بهتر‌ می‌کند. نانوپیگمنت‌های سرامیکی به دلیل مساحت سطح زیادشان پوشش سطحی بیشتر دارند و پراکندگی را بهبود‌ می‌دهند. حوزه جدیدی که در تزئین سرامیک وجود دارد، تزئین با پرینت جوهرافشان (INK-JET PRINTING) است. نانوپیگمنت‌ها در این حوزه مشکلات پیگمنت‌های میکرونی (گرفتگی نازل و پراکندگی ناپایدار) را ندارند.عکس تزیینی است نانوپیگمنت‌های سرامیکی رنگ‌های شدیدتری نسبت به پیگمنت‌های میکرو‌ می‌دهند. نانوپیگمنت‌های بر پایه میکا حالت مرواریدی به اجسام‌ می‌دهند.مهم‌ترین مشکل نانوپیگمنت‌ها این است که هرچه جسم پودری‌تر باشد، مساحت سطح بیشتر است و سخت‌تر مخلوط‌ می‌شود و احتمال تجمع و کلوخه‌شدن وجود دارد. مشکل دیگر در استفاده از نانوپیگمنت‌ها دمای پخت بیشتر به علت رشد ذرات (مثل نانوذرات طلا) یا حل‌شدن در فاز شیشه‌ای (مثل نانوذرات تیتانیا) است.پوشش خودتمیزشوندهتمیزکردن مداوم سطوح صرف وقت و هزینه زیادی‌ می‌خواهد. از این رو پوشش‌های خودتمیزشونده بسیار مورد اقبال قرار گرفته‌اند. پوشش‌های خودتمیزشونده سطوحی‌اند که آلودگی و لکه روی آن‌ها‌ نمی‌ماند و با باد و باران زدوده‌ می‌شوند یا به‌آسانی پاک و محو‌ می‌شوند. رنگ‌های خودتمیزشونده شفاف هستند و تأثیری بر ظاهر سطح‌ نمی‌گذارند. پوشش‌های خودتمیزشونده به دو دسته آب‌گریز و آب‌دوست تقسیم‌ می‌شوند و هر دو به کمک آب، خود را تمیز‌ می‌کنند.سمت راست: پوشش آبگریز. سمت چپ: پوشش آبدوست [1].در پوشش‌های آب‌دوست، آب در سطح، گسترده می‌شود. این حالت را «ورقه‌ای‌شدن» آب می‌نامند که درنتیجه آن می‌تواند ذره‌ها و آلودگی‌های دیگر را همراه خود ببرد؛ درصورتی‌که در سطوح آب‌گریز قطره‌های آب روی سطح سر می‌خورند و به این روش، سطح را تمیز می‌کنند. مزیتی که سطوح خودتمیزشونده آب‌دوست نسبت به انواع آب‌گریز دارند این است که اگر در ساختار آن‌ها از اکسیدهای فلزی مناسب استفاده شود، تابش نور خورشید سبب تولید الکترون در آن‌ها می‌شود و انجام واکنش با آلودگی، به از بین رفتن آلودگی‌ها می‌انجامد. با این حال امروزه، به علت توسعه فناوری‌های موجود، سطوح آب‌گریز کاربرد بیشتری دارند.ویژگی فتوکاتالیتیکیفتوکاتالیست‌ها موادی‌اند که‌ می‌توانند با جذب نور، آلاینده‌ها را تجزیه کنند و آن‌ها را به مواد بی‌خطر یا کم خطر تبدیل کنند. هر کاتالیست برای فعال‌شدن به طیف خاصی از امواج الکترومغناطیسی نیاز دارد؛ از نور مرئی تا فرابنفش.اولین بار آکیرا فوجی‌شیما در سال ۱۹۶۷ در دانشگاه توکیو، خاصیت فتوکاتالیستی دی‌اکسید تیتانیوم را کشف کرد. مفهوم سطوح خودتمیزشونده با استفاده از فتوکاتالیست از این‌جا سرچشمه می‌گیرد.دی‌اکسید تیتانیم پایداری شیمیایی، استحکام مکانیکی و سازگاری با محیط زیست دارد، ارزان و غیرسمی است و پراستفاده‌ترین فتوکاتالیست است.پوشاننده‌های دی‌اکسید تیتانیم رفتار خودتمیزشونده عالی دارند. وقتی لایه بسیار نازک آب روی سطوح آب دوست تشکیل‌ می‌شود، به راحتی ذرات آلودگی را از بین‌ می‌برند. مواد آلاینده روی سطوح کاشی‌های بهداشتی لایه‌نشانی شده با نانوساختار دی اکسید تیتانیم با تابش نور مهتابی و شرایط معمولی تمیز‌ می‌شوند.ویژگی‌های ضدمیکروبیبسیاری از نانوذرات خواص ضدمیکروبی از خود نشان‌ می‌دهند که به دلیل نسبت سطح به حجم زیاد آن‌ها است. پرکاربردترین نانوذره برای خواص ضدباکتریایی، نقره است. نانوذرات نقره اثرات ضدمیکروبی علیه باکتری‌ها و قارچ‌ها و همچنین باکتری‌های مقاوم به آنتی بیوتیک دارند. فلز نقره ذاتاً خاصیت ضدباکتری دارد؛ با این‌حال، کاهش اندازه و افزایش چشمگیر سطح ویژۀ نانوذرات نقره موجب بیش‌ترین برهم‌کنش شیمیایی ممکن میان نقره و محیط پیرامون می‌شود. حاصل چنین برهم‌کنش شدت‌یافته‌ای افزایش چندین‌برابری خاصیت ضدباکتری در نانوذرات نقره است.نانوذرات مس هم خواص ضدقارچ، باکتری و میکروب دارد.یکی دیگر از کاربردهای نانوذرات دی‌اکسید تیتانیم نیز از بین بردن میکروارگانیسم‌های مولد فساد است. فعالیت ضدباکتریایی و فتوکاتالیستی دی‌اکسید تیتانیم با افزودن نقره به شدت افزایش‌ می‌یابد.نتیجه‌گیرینانوماده به ماده‌ای گفته می‌شود که حداقل یکی از ابعاد آن در محدوده نانومتر (یک میلیونیم میلی‌متر) باشد. استفاده از نانومواد کاربرد گسترده‌ای پیدا کرده و در بسیاری از صنایع از جمله صنعت سرامیک مفید است. از نانومواد هم در بدنه و هم در پوشش سفال و سرامیک می‌توان استفاده کرد. استفاده از مقدار کمی نانومواد در بدنه تأثیر چشمگیری بر استحکام و خواص بدنه دارد. استفاده از نانومواد در پوشش سرامیک نیز خواص کاربردی و منحصر به فردی به سرامیک می‌دهد؛ از جمله جلوه زیبای زرین‌فام، خاصیت ضدمیکروبی، خودتمیزشوندگی و غیره.آن چه خواندید، خلاصه‌ای از مقاله «استفاده از فناوری نانو در سفال و سرامیک» بود. برای مشاهده منابع و کسب اطلاعات بیشتر، پی دی اف مقاله را با متن کامل به‌صورت رایگان در لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/elmi/منبع عکس‌:[1] https://www.researchgate.net/publication/346027684_Self-Cleaning_surfaces_for_different_purposes_Review_of_production_methods_and_future_prospectsمطالعه بیشتر:خاک رس چیست؟ آشنایی با انواع خاک رس و ویژگی های آنلعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنمخروط در صنعت سفال و سرامیک چیست و چه کاربردی دارد؟صفر تا صد تکنیک راکو در سفالگری + انواع سبک های راکوآشنایی با تکنیک اسگرافیتوآشنایی با لعاب دانه برفیلعاب پاشیده چیست؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Mon, 09 Dec 2024 11:47:43 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-2-yojmz2or05zw در قسمت اول کاربرد فناوری نانو در صنعت سفال و سرامیک دانستیم که فناوری نانو و نانوماده چیست و چرا حائز اهمیت است. همچنین با کاربرد فناوری نانو در بدنه‌ی سفال آشنا شدیم. اکنون به کاربرد فناوری نانو در پوشش‌های سطحی سفال و سرامیک می پردازیم.استفاده از فناوری نانو در دوره رنسانس!سال‌ها پیش از آن‌که فناوری نانو شناخته شود و از آن در صنایع گوناگون استفاده شود، هنرمندان صنعت سفال و سرامیک بی آن‌که بدانند، از آن در لعاب‌های رنگی استفاده‌ می‌کرده‌اند. وجود نانوذرات طلا، نقره و مس در سرامیک‌های دوره رنسانس مشاهده شده است. هنرمندان و صنعتگران بی‌شک اطلاعی از نانوذرات و فناوری نانو نداشتند، اما از خواص نانوذرات در هنرشان استفاده‌ می‌کرده‌اند. شیشه‌سازان رومی و قرون وسطایی با مس و به ندرت با طلا، شیشه‌ها را به رنگ قرمز و با نقره شیشه‌ها را به رنگ زرد در‌ می‌آوردند.قدیمی‌ترین روش استفاده از نانومواد در لعاب، روش زرین‌فام است. سفال‌های زرین‌فام یا لوستر نیز از دیرباز ساخته‌ می‌شده است. در تکنیک زرین‌فام، لایه‌ای نازک از نانوذرات فلزی (اغلب نقره و مس) که روی سطح ایجاد‌ می‌شود، جلوه براق زیبایی به محصول‌ می‌دهد. شیشه‌های زرین‌فامی یافت شده‌اند که در دوران قبطی‌ها و فاطمیون ساخته‌ می‌شده‌اند؛ اگرچه واقعاً بازتاب رنگین‌کمانی ندارند. اولین ظروف سرامیکی زرین‌فام در بغداد و سامرا یافت شده است؛ اما مهم‌ترین دلیل برای اثبات تخصص سفالگران دوره عباسیان در هنر زرین‌فام، کاشی‌های زرین‌فام محراب در مسجد جامع قیروان است. پس از مدتی این هنر به مصر نیز وارد شد. در ایران (شهر کاشان) و آناتولی نیز به ساخت زرین‌فام‌های تک‌رنگ زیبایی دست یافتند و سپس این هنر در سرتاسر جهان اسلام گسترش یافت.نمونه لعاب زرین‌فامامروزه از نانوذرات در لعاب برای اهداف گوناگونی استفاده‌ می‌شود. پوشش‌های نانویی خواص شگفت‌انگیزی همچون آب‌گریزی و آب‌دوستی، نورتابی و ویژگی‌های بسیار کاربردی و مفیدی مانند ضدمیکروب بودن، خودتمیزشوندگی، مقاومت در برابر خراش و خوردگی از خود نشان‌ می‌دهند.پوشش‌های نانو کاربرد گسترده‌ای در بهسازی ساختارهای شهری دارند. ویژگی خودتمیزشوندگی این پوشش‌ها موجب زیبایی و پاکی سطوح مختلف داخل و خارج ساختمان‌ها‌ می‌شود. همچنین پوشش نانوذرات در حفظ بناهای تاریخی و میراث فرهنگی و نمای ساختمان‌ها نیز نقش دارند. خاصیت فتوکاتالیستی و ضدمیکروبی این پوشش‌ها به ویژه در محیط‌های بیمارستانی بسیار مفید است.در ادامه به تعدادی از کاربردهای فناوری نانو در پوشش‌های سفال و سرامیک اشاره‌ می‌شود.ایجاد رنگ و جلوه منحصر به فرد با نانوذراتذرات در ابعاد ماکروسکوپی (درشت) و در ابعاد نانو، رنگ‌های متفاوتی از خود نشان‌ می‌دهند. حتی با تغییر ابعاد و شکل نانوذرات، رنگ آن‌ها تغییر‌ می‌کند. برای مثال، نانوذرات کروی طلا در مقایسه با نانوذرات هرمی‌شکلِ هم‌اندازه، یا نانوذرات کروی در مقایسه با نانوذرات کروی غیرهم‌اندازه رنگ‌های متفاوتی دارند. به عنوان مثال دیگر، تیتانیوم دی‌اکسید در اندازه بزرگ و توده‌ای به صورت پودر سفید رنگ مشخص می‌شود؛ اما این ماده در ابعاد نانو شفاف است.طیف رنگی نانومیله‌های طلا با نسبت طول به عرض متفاوت (از مقاله مروری بر تهیه و کاربرد نانوذرات طلا)ساختارهای چندلایه با ضخامت‌های لایه‌ای نانومتری، باعث انعکاس نور در سطح و ایجاد رنگ‌های براق و درخشنده می‌شوند. سنگ‌های زینتی مانند اُپال‌ها و صدف‌ها از جمله ساختارهای طبیعی هستند که به‌دلیل داشتن این ویژگی، زیبایی منحصر‌به‌فردی در رنگ دارند. این سنگ‌ها و ساختارهای دیگر سنگی و زیستی الهام‌بخش محققان برای ساخت رنگ‌های درخشنده با نام رنگ‌های صدفی شده‌اند. روش‌های خودآرایی، کنار هم قرار دادن نانوذرات کروی یا لایه‌نشانی از جمله روش‌های تولید این‌گونه رنگ‌ها هستند. عامل مهم برای مکانیسم‌های رنگی با صفحات چند لایه از کره‌های کوچک، قطر ذره است.خاصیت نورتابیاخیراً پلاک‌هایی سرامیکی با لعاب خاص ساخته شده که با دریافت نور یا حرارت، الکترون‌های آن برانگیخته شده و تا مدت زمان زیادی درخشان‌ می‌مانند. با استفاده از این گونه لعاب تابلوهای شهری در تاریکی شب روشن‌ می‌مانند و نیازی به انرژی زیاد برای روشن نگه داشتن آن‌ها وجود ندارد.ادامه دارد...کاربرد فناوری نانو در صنعت سفال و سرامیک قسمت 3 (پایانی)آن چه خواندید، بخش کوچکی از مقاله «استفاده از فناوری نانو در سفال و سرامیک» بود. برای مشاهده منابع و کسب اطلاعات بیشتر، پی دی اف مقاله را با متن کامل به صورت رایگان در لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/elmi/مطالعه بیشتر:خاک رس چیست؟ آشنایی با انواع خاک رس و ویژگی های آنلعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنمخروط در صنعت سفال و سرامیک چیست و چه کاربردی دارد؟صفر تا صد تکنیک راکو در سفالگری + انواع سبک های راکوآشنایی با تکنیک اسگرافیتوآشنایی با لعاب دانه برفیلعاب پاشیده چیست؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Sat, 07 Dec 2024 09:38:47 +0330 https://virgool.io/navid-clay/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%DA%A9-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-1-iww1adbgzu3d فناوری نانو چیست؟نانو یک پیشوندِ اندازه به معنی یک بیلیونیوم یا ۹-۱۰ است و از واژه یونانی نانوس به معنای قدکوتاه گرفته شده است. نانوماده به ماده‌ای گفته می‌شود که حداقل یکی از ابعاد آن (طول، عرض و ارتفاع) در محدودۀ ۱-۱۰۰ نانومتر باشد یا از اجزای مؤثری با این اندازه تشکیل شده باشد.فناوری نانو مطالعه پدیده‌ها و دستکاری مواد در مقیاس‌هایی در ابعاد اتمی، مولکولی و ماکرومولکولی است که منجر به تغییر شدید خواص مواد در ابعاد نانو (نسبت به مواد در ابعاد بزرگ) می‌شود. به طور کلی این فناوری، فناوری طراحی، تولید و کاربرد نانوساختارها دانسته‌ می‌شود.مقایسه ابعاد نانومتر و سانتی‌مترچرا فناوری نانو؟مواد در ابعاد نانو ویژگی‌های منحصر به فردی نشان‌ می‌دهند که در ابعاد بزرگ و به صورت توده‌ای در آن‌ها دیده‌ نمی‌شود.خواص ویژه نوری، مکانیکی و الکتریکی نانومواد و واکنش‌پذیری بسیار زیادشان موجب شده است در حوزه‌های مختلفی از جمله پزشکی، محیط زیست، وسایل الکترونیکی و غیره از آن‌ها استفاده شود.در صنعت سفال و سرامیک، هم در بدنه و هم در پوشش سطحی می‌شود از فناوری نانو استفاده کرد. استفاده از نانوذرات در بدنه موجب بهبود ساختار و مقاومت و در لعاب موجب تغییر خواص آن‌ می‌شود.در این مقاله به تأثیر استفاده از نانومواد بر بدنه‌ی سفال و سرامیک و در مقالات آینده به تأثیر آن بر پوشش سفال و سرامیک می‌پردازیم.فناوری نانو در بدنه‌ی سفالاستفاده از نانومواد در ساخت بدنه سفال موجب تقویت خواص بدنه‌ می‌شود؛ همچون: افزایش استحکام و دوام، کاهش چگالی و جذب آب، کاهش تخلخل، افزایش مقاومت مکانیکی و شیمیایی و افزایش انعطاف. این تقویت خواص عموماً با افزودن کم‌تر از پنج درصد وزنی نانومواد به بدنه تأمین‌ می‌شود.انواع مختلفی از نانوذرات در بدنه سفال و سرامیک استفاده‌ می‌شود. زیرکونیا، آلومینا و SiO2 از مهم‌ترین این نانوذرات هستند.نانواکسید زیرکونیانانواکسید آلومینا و زیرکونیا مقاومت شیمیایی و سختی سطح را افزایش‌ می‌دهد.نانواکسید آلومیناافزودن نانوآلومینا به کاشی منجر به افزایش چگالی، کاهش درصد تخلخل و درصد جذب آب‌ می‌شود. نانوآلومینا مقدار فاز سوزنی‌شکل را افزایش‌ می‌دهد.‌ می‌تواند به عنوان مراکز جوانه‌زنی فاز آنورتیت عمل کند و تشکیل این فاز راحت‌تر صورت می‌گیرد. فاز آنورتیت که بیشتر شود، استحکام خمشی کاشی دیوار بهبود‌ می‌یابد.با افزودن نانوفیبرهای آلومینیم اکسید به سرامیک، مقاومت سرامیک‌ها پس از پخت افزایش‌ می‌باید، جذب آب کاهش و مقاومت به یخبندان افزایش‌ می‌یابد.با افزودن نانوذرات آلومینیم و سیلیسیم به کاشی‌های سرامیکی، افزایش چگالی، کاهش تخلخل و افزایش فاز مولایت و کاهش جذب آب دیده‌ می‌شود.نانواکسید سیلیس (SiO2)افزودن نانوذرات سیلیس به کاشی موجب بهبود چگالش و کاهش تخلخل‌ می‌شود. جذب آب بدنه را کاهش و مقاومت به سایش و مقاومت خمشی را افزایش‌ می‌دهد. به دلیل سطح ویژه زیاد نانو سیلیس و آلومینا، استفاده از آن‌ها با مقادیر کم موجب بهبود خواص مکانیکی‌ می‌شود. اگر سرباره در کاشی باشد، نانوذرات سیلیس و آلومینا با آهک آزاد سرباره واکنش‌ می‌دهند و سلیکات کلسیم و آلومینات کلسیم تشکیل‌ می‌شود که موجب فشرده‌شدن بدنه‌ می‌شود و ترک‌های ریز بدنه را پر‌ می‌کند و استحکام افزایش‌ می‌یابد.ادامه دارد...قسمت دوم کاربرد فناوری نانو در صنعت سفال و سرامیککاربرد فناوری نانو در صنعت سفال و سرامیک قسمت 3 (پایانی)آن چه خواندید، بخش کوچکی از مقاله «استفاده از فناوری نانو در سفال و سرامیک» بود. برای مشاهده منابع و کسب اطلاعات بیشتر، پی دی اف مقاله را با متن کامل به صورت رایگان در لینک زیر دانلود کنید:https://www.navidclay.com/maghallat/elmi/ مطالعه بیشتر:خاک رس چیست؟ آشنایی با انواع خاک رس و ویژگی های آنلعاب سفال چیست؟ آشنایی با لعاب و انواع آنمخروط در صنعت سفال و سرامیک چیست و چه کاربردی دارد؟صفر تا صد تکنیک راکو در سفالگری + انواع سبک های راکوآشنایی با تکنیک اسگرافیتوآشنایی با لعاب دانه برفیلعاب پاشیده چیست؟ فرم‌آوران رهرو بینشگر نوید فرم آوران رهرو بینشگر نوید Wed, 04 Dec 2024 12:31:33 +0330