تنیده در تارهای اینترنت

یکی از تصاویر یادگاری‌ای که از آبان ۹۸ نگه داشتم، تصویری از پنل آروانه که چندتا بنر اطلاع‌رسانی بالای اون پشت هم قطار شده که هر کدوم خبر از یه مشکلی میده. دو روز پیش وقتی پیامک‌های رمز ورود ارسال نمی‌شد، خواستم وارد پنل پیامکی بشم که مشکل رو بررسی کنم، دیدم اصلاً پنلش باز نمی‌شه! رفتم سراغ پروایدر دوم که به عنوان پشتیبان/backup داریم، اون هم لیست بلند از اطلاع‌رسانی‌ها داشت: سرشماره فلان قطع است، فلان پیامک‌ها ارسال نمی‌شود، درگاه از کار افتاده، و... این صحنه، مثل همون ستون‌های دود توی شهره. فقط اونجا رو موشک اسرائیل به این روز درآورده، اینجا رو خودی با قطع اینترنت!

هر بار که اینترنت رو قطع می‌کنن، تازه می‌فهمن که اوه! چقدر همین سرویس‌ها داخلی برای «سرپا بودن» به اینترنت وابسته هستن، چه برسه به توسعه‌شون!

اصلاً چرا راه دور بریم؟ همین ویرگول. ورود با ایمیل داره اما الان کد ارسال نمیشه. ما با پروکسی دسترسی‌مون به ایمیل رو حل کردیم اما اون سرور بدبخت هنوز نمی‌تونن ایمیل ارسال کنه.