سخنانی که نباید در فضای کار اشتراکی بیان کنید

خداحافظی همکاران، راهروهای پرپیچ و خم خاکستری، نورپردازی تند و سالنی که در سکوت فرورفته است، این‌ها همه جزئی از محیط‌های مشترک کاری هستند.

منظور از محیط مشترک کاری فضایی است که در اختیار افراد مستقل قرار می‌گیرد تا بتوانند در آن فعالیت کنند.

در سال 2017 57.3 میلیون نفر در آمریکا به صورت مستقل کار می‌کردند که 542.000 نفر از آن‌ها در محیط‌های مشترک کاری با دکوراسیون شیک و دارای امکانات رفاهی کامل که مورد علاقه کارآفرینان است کار می‌کردند.

پیش‌بینی می‌شود تا سال 2020، 50 درصد از شرکت‌ها محیط کاری خود را راه‌اندازی کنند. رهبر بازار در این زمینه شرکت WeWork است که در حال حاضر 5.2 میلیون فوت مساحت، تنها در شهر نیویورک به افراد اختصاص داده است.

توانایی اجتماعی شدن در چنین اکوسیستم‌هایی محیط کاری را ایجاد می‌کند که هر فرد با هر رده اجتماعی، سنی و جنسیتی در آن احساس خوبی داشته باشد. یکی از نابغه‌های روابط عمومی که در مرکز شهر منهتن کار می‌کرد می‌گوید: «تنها قدم زدن به داخل سالن در من خلاقیت ایجاد می‌کند و دیدن افراد در حال کار به من ایده می‌دهد.»

فردی که در یک شرکت 4 نفره کار می‌کند و در املاک WeWork فعالیت می‌کند به زیبایی محیط مشترک کاری را در یک جمله توصیف می‌کند: «اینجا اصلا شبیه دفتر پدرم نیست!»

با توجه به این روند، احتمال دارد که کار گروهی بخشی از زندگی کاری شما نیز بشود اما در نظر داشته باشید یک فضای جدید نیازمند یک نوع رابطه اخلاقی بین غریبه‌هایی است که با هم همکار می‌شوند. در ادامه راهنمایی‌هایی را در خصوص چگونگی برقرار کردن رابطه در این محیط و تأثیرگذاری بر دیگران بیان می‌کنیم.

هرگز نگویید: «دوست داری زودتر از بقیه از اپلیکیشن من استفاده کنی؟»

با این تفکر که دیگر کارکنان، مشتری شما هستند وارد محیط نشوید. شما باید کسب‌وکار خودتان را خودتان بچرخانید.

در عوض چه کنیم: بسیاری از محیط‌های مشترک کاری یک فضای داخلی دارند که شما می‌توانید در آن محصولات و خدمات خود را معرفی کنید. یک ویدیوی تبلیغاتی کوتاه بسازید و بگذارید کیفیت کارتان خودش را به دیگران معرفی کند. سعی کنید افراد را بشناسید، ممکن است شما بتوانید نیاز آن‌ها را برطرف کنید. همیشه به خاطر داشته باشید که یک رابطه مؤثر برقرار کنید نه تنها به فکر فروش محصولات خود باشید.

هرگز نگویید: «ساعت 12.30 برای خوردن نوشیدنی می‌بینمت»

همکار خود را دوستتان ندانید. باید بین دوست شخصی و یک آشنا در محیط کار فرق بگذارید. در حالی که برخی از افراد می‌خواهند با برقراری ارتباط یک فضای اجتماعی در محل کار ایجاد کنند برخی دیگر تنها به یک مکان آرام و مناسب برای انجام کارشان نیاز دارند.

در عوض چه کنیم: به همکاران پیشنهاد دهید نهار را در آشپزخانه با شما بخورند یا بعد از ساعت 5 بعدازظهر دورهمی اجتماعی برگزار کنید. با استفاده از امکانات مشترک که راحتی و نزدیکی به همراه می‌آورد ایجاد و حفظ مرز بین فردی کار مشکلی است. شما که نمی‌خواهید فردی باشید که به خاطر صمیمیت زود و بیش از اندازه دیگران را از خود دور می‌کند؟

هرگز نگویید: «می‌توانم در بخش شما کمی وقت بگذرانم»

اغلب محیط‌های کاری این‌چنینی علاوه بر فضای معمول دفتر کار خصوصی نیز برای اجاره دارند اما باید مبلغ قابل‌توجهی برای آن پرداخت کرد. نشستن در اتاق‌هایی با دیواره‌های شیشه‌ای شفاف نیز تقریبا حریم خصوصی را حفظ نمی‌کند. تنها درهای بسته هستند که نشان می‌دهند نباید وارد شوید.

در عوض چه کنیم: منتظر دعوت بمانید.

هرگز نگویید: «تنها به نظر می‌رسید، می‌خواهید کمی صحبت کنیم؟»

اجتماعی بودن بخشی از جذابیت کار کردن در محیط مشترک است اما افراد مختلف ترجیح می‌دهند در محیط‌های مختلف کار کنند. اگر شخصی کنار پنجره روی مبل نشسته است بدین معنی نیست که کار نمی‌کند، ممکن است دارد به موضوعی فکر می‌کند.

در عوض چه کنیم: به فضا احترام بگذارید. خودتان را خیلی مشتاق و محتاج نشان ندهید. اگر کسی توجه شما را بخواهد با شما در میان می‌گذارد.

هرگز در مورد موضوعاتی مانند روابط جنسی، سیاست یا مذهب حرف نزنید

فکر نکنید دیگران نیز ارزش‌ها و باورهای شما را قبول دارند. یک توافق‌نامه در خصوص همکاری در این محیط‌ها وجود دارد که توسط 1700 نفر از افراد عضو این فضاها امضا شده است و ارزش‌های همکاری مانند ارتباط، همدلی و فرصت‌یابی را تدوین کرده است اما این بدین معنی نیست که همه افراد باید به دنیا به یک چشم نگاه کنند.

در عوض چه کنیم: در خصوص روند کسب‌وکار، ورزش، فیلم، مجلات و ... صحبت کنیم. اگر موضوعات دیگری به میان آمد از منظر دیگری به صحبت‌ها گوش دهید، مراقب لحن صدایتان باشید و اگر بحث بیشتر پیش رفت عذرخواهی کرده و محیط را ترک کنید.

هرگز نگویید: «به نظر تو پسر طبقه سومی آدم مزخرفی نیست؟»

در خصوص دیگر افراد بددهنی نکنید. چرا که شما در یک فضای اشتراکی شناخت چندانی از افراد ندارید و ممکن است قضاوتتان بر آینده کاریتان تأثیر بگذارد.

در عوض چه کنیم: فرصتی پیدا کنید تا دوباره با آدمی که احساس خوبی به آن نداشتید روبرو شوید. اگر دوباره احساس بدی پیدا کردید سعی کنید با آن فرد ارتباط برقرار نکنید. در هر حال شایعه‌پراکنی نکنید.

هرگز نگویید: «حوصله ندارم به سخنرانی بروم اما در واقع مجبورم»

خودتان را مجبور به شرکت در مراسمی که به آن علاقه‌مند نیستید نکنید. ایجاد الزام برای شرکت در مراسم جمعی ممکن است موجب شود حرفی بزنید یا رفتاری انجام دهید که دوست ندارید. بهتر است خیلی مؤدبانه دعوت دیگران را رد کنید.

در عوض چه کنیم: حقیقت را بگویید و برای شرکت نکردن در مراسم خودتان را قضاوت نکنید. برای دیگران زمان لذت‌بخشی را آرزو کنید.

هرگز نگویید: «نوشیدنی‌ها افتضاح و تلویزیون‌ها کوچک هستند»

امکانات را بی‌ارزش نکنید. این امکانات مستقل‌تر و آزاد 2 تر از محیط‌های کاری دیگر هستند. انتقاد کردن ممکن است شما را فردی ناسپاس جلوه دهد.

در عوض چه کنیم: از راحتی لذت ببرید، ممکن بود همه چیز بدتر هم باشد!