پارچ لینوکس، هر آنچه که از یک سیستم‌عامل نیاز دارید!

اگه شما هم از طرفدارای پروپاقرص آزادی نرم‌افزار باشید، احتمالاً تا به الآن دوست داشتید که بدون دردسر از یک توزیع گنو/لینوکسی استفاده کنید، که علاوه بر سادگی در استفاده، بهینه و قدرتمند باشد.

توزیع های زیادی وجود دارد که کار رو برای شما راحت‌تر کرده است، امّا معمولاً اینقدر سنگین هستند که نمی‌توانند تجربه خوبی به شما ارائه دهند.

پارچ لینوکس، یک توزیع گنو/لینوکس است که علاوه بر نصب کنندهٔ گرافیکی از ابزار ها و ویژگی های خوبی برخوردار است، ضمن این که بسیار بهینه طراحی شده، با سخت افزار های مختلف سازگار است و از قدرت آرچ بهره می‌برد.

در ادامه به بررسی بخشی از ویژگی های پارچ می‌پردازیم:

یکی از مواردی که می‌تواند توجه کاربران را به خود جلب کند، مدیر بستهٔ گرافیکی پارچ، یا همان «دستور» است.

این مدیر‌بسته با طراحی زیبا و گرافیک جذاب خود، می‌تواند تجربهٔ خوبی از نصب کردن برنامه در پارچ به شما بدهد.

تنها کاری که لازم است برای نصب برنامه در پارچ بکنید، جستجوی نام آن و کلیک بر روی دکمهٔ «install» است.

یکی دیگر از ابزار‌های مفید پارچ «میرورمن» است. این ابزار می‌تواند با یک کلیک و بدون نیاز به ابزارهای جانبی مثل reflector مخازن نرم‌افزاری را پیدا، مرتب و فعال کند تا شما بتوانید از سریع ترین راه ممکن نرم‌افزار های موردنیاز خود را نصب کنید.

این ابزار علاوه بر شناسایی و مرتب کردن مخازن، قابلیت فعال/غیرفعال کردن مخازن شخص ثالث (مثل Chaotic-AUR که برای نصب پکیج های AUR به صورت بسته‌های باینری استفاده می‌شود) را دارد. همچنین شما می‌توانید با فعال سازی مخزن BlackArch از طریق این برنامه، به طیف عظیمی از برنامه ها و ابزار های شبکه، امنیت اطلاعات و تست نفوذ دسترسی پیدا کنید و در صورت نیاز، آنها را با برنامهٔ دستور نصب کنید.

اگر کارت گرافیک شما از مدل های قدیمی Nvidia باشد احتمالاً هنگام پیدا کردن درایور های مربوط به کارت گرافیک خود دردسر هایی داشته‌اید.

این دردسر ها با نصب پارچ پایان می‌یابد، شما می‌توانید با صدا زدن اسم «nvidia-helper» نوع درایور گرافیک مربوط به سخت‌افزار خود را پیدا کنید و با دستور

paru -S نام_بسته

بستهٔ مربوطه را نصب کنید.

پارچ در سه نسخهٔ اصلیِ پلاسما، گنوم، و Xfce منتشر شده که شما قادرید با توجه به سلیقه‌ٔ خود نسخهٔ مورد نظر را نصب کنید.

پارچ و دیگر انتخاب ها

با توجه به این که توزیع های بسیاری بر پایهٔ آرچ به وجود آمده‌اند، شاید از خود سؤال کنید:‌ «چرا پارچ؟». اینجا مقایسهٔ پارچ را با توزیع های محبوب آرچ-پایه را آوردیم.

پارچ یا مانجارو؟

مانجارو یکی از توزیع های محبوب آرچ-پایه‌ست که کاربران زیادی دارد. اما یکی از مشکلات این توزیع این است که بسته های مخازن آرچ را با تأخیر منتشر می‌کند. همین امر موجب اختلال بسته هایی می‌شود که وابستگی های جدیدتری دارند. این مشکل در پارچ وجود ندارد، چون مخازن کاملا با مخازن آرچ منطبق هستند و مشکلات این‌چنینی به وجود نمی‌آید.

همچنین مانجارو بسته‌های سنگین و ناکارآمدی (مثل pamac) دارد که این ابزار‌ها معمولا به درد نمی‌خورند و فقط حجم سیستم‌عامل شما را اشغال می‌کنند. یا در مواقعی در اثر یک ایراد فنی، به مخزن کاربران آرچ ddos می‌زنند.

بسته هایی که در پارچ به عنوان ابزار های پیش‌فرض قرار دادیم، هم از نظر فنی بهینه و هم کاربرپسند طراحی شده و این مشکلات را ندارد.

پارچ یا اندیور؟

اندیور یکی دیگر از توزیع های پرطرفدار آرچ‌پایه‌ست. هدف این توزیع ارائه‌ی یک محیط ساده و سبک است. بسیاری از ابزار های کاربردی را شامل نمی‌شود و باید آنها را دستی نصب کنید.

ما پارچ را به گونه‌ای طراحی کردیم که علاوه بر سادگی و سبکی، ابزار های کاربردی را هم شامل شود.

هدف پارچ

همواره در توزیع های آرچ پایه شکافی وجود دارد، شکافی بین سادگی و قدرت. تا به حال توزیعی نتوانسته قدرت آرچ را همراه با سادگی استفاده برای کاربران فراهم کند، و کاربران جدید نمی‌توانند از قدرت آرچ بهره مند شوند.

پارچ با هدف پر کردن این شکاف ایجاد شد و تا کنون بهینه سازی های ریز و درشتی، از بهینه‌سازی فونت و نصب‌کنندهٔ گرافیکی گرفته تا ابزار تشخیص درایور گرافیک و مدیر بستهٔ گرافیکی و پیکربندی های دسکتاپ داشته ایت. در تاریخچهٔ خود داشته.