معنی حکایت حقه راز فارسی دهم

روزی یکی نزدیک شیخ آمد و گفت:« ای شیخ آمده‌ام تا از اسرار حق چیزی با من نمایی.»

روزی شخصی نزد پیر فرزانه ای رفت و به او گفت:« ای پیر بزرگ به خدمت شما آمده‌ام تا من را با گوشه‌ای از راز‌های خداوند آشنا کنی.»

شیخ گفت:« باز گرد تا فردا.» آن مرد بازگشت.

شیخ گفت:«برو و فردا به پیش من بازگرد.» آن مرد رفت و روز بعد بازگشت.

شیخ بفرمود تا آن روز، موشی بگرفتند و در حقه کردند و سر حقه محکم کردند.

شیخ دستور داد تا در آن روز، موشی را بگیرند و در جعبه‌ای قرار دهند و در جعبه را محکم کردند.

دیگر روز آن مرد باز آمد و گفت:« ای شیخ، آنچ وعده کرده‌ای، بگوی.»

روز دیگر، آن مرد بار دیگر آمد و گفت:« ای شیخ، وعده‌ای که به من داده بودی را بگو.» (اسرار حق را بگو.)

شیخ بفرمود تا آن حقه را به وی دادند و گفت:« زینهار، تا سر این حقه باز نکنی.»

شیخ دستور داد تا جعبه را به او بدهند و گفت:« مراقب باش تا در این جعبه را باز نکنی.»

مرد حقه را برگرفت به خانه رفت و سودای آنش بگرفت که آیا در این حقه،‌ چه سر است؟

آن مرد جعبه را گرفت و به خانه رفت و به این فکر و هوس افتاد که در جعبه را باز کند و بفهمد که در آن جعبه چه رازی پنهان است.

هر چند صبر کرد نتوانست. سر حقه باز کرد و موش بیرون جست و برفت.

هر چه صبر و بردباری کرد نتواست. در جعبه را باز کرد و موش بیرون پرید و فرار کرد.

مرد پیش شیخ آمد و گفت:«ای شیخ، من از تو سر خدای تعالی طلب کردم، تو موشی به من دادی؟»

مرد به نزد شیخ آمد و گفت:« ای شیخ، من از تو رازهای خداوند بلند مرتبه را درخواست کردم و تو به من موش دادی؟»

شیخ گفت:«ای درویش، ما موشی در حقه به تو دادیم، تو پنهان نتوانستی داشت؛ سر خدای را با تو بگوییم، چگونه نگاه خواهی داشت؟!»

شیخ گفت:« ای مرد صوفی، ما موشی را در درون جعبه‌ای به تو دادیم و تو نتوانستی آن را پنهان نگه داری، اگر اسرار خداوند را به تو بگوییم چگونه نگه خواهی داشت؟!»

معنی لغات حکایت حقه راز:

اسرار: جمع سر، رازها

حقه: جعبه، صندوقی کوچک که اشیاء قیمتی را در آن نگه می‌دارند

زینهار: آگاه باش

سودا: اندیشه و هوس

درویش: صوفی و زاهد

اسرارالتوحید کتابی عرفانی سرشار از حکایت های پندآموز و حکمت است. این اثر پربار به قلم محمد بن منور، یکی از نوادگان ابوسعید ابوالخیر است که در قرن ششم به جمع آوری و نوشته شده است.