زبان فارسی

به نام خدا

اولین نوشته ام داخل ویرگول رو میخوام با عنوان زبان فارسی شروع کنم .

خب این روز ها همونطور که مشاهده می کنید زبان فارسی بیشتر از قبل در حال کمرنگ تر شدن بین جوانان و حتی بزرگسال هامون هستش .

در واقع ادبیاتی که این روز ها من از دوستان و آشناها می شنوم شده مخلوطی از چندین زبان دنیا و فردی که این ادبیات رو انتخاب کرده احساس شدید خود بزرگ بینی بهش دست میده و نه تنها پشیمون نمیشه بلکه همش دنبال اینه تا از اصطلاحات انگلیسی استفاده کنه تا جایگاه خودش رو بالاتر ببره .

این نوع ادبیات در دهه هفتادی ها تا حدی تونسته جایگاه خودش رو پیدا کنه ولی وقتی سخن از دهه 80 میشه کاملا و به وضوح می بینیم که گفتار ، ادبیات ، نظام زبانی و . . . . به طور کل تغییر کرده .
کلماتی مانند نان استاپ ، کراش ، ری اکشن و ...... در فضاهای مجازی و بین گپ زدن ها نفوذ پیدا کرده و ما هر روز شاهده این هستیم که زبان فارسی غریب تر میشه برای این نسل .

زبانی که در طول سال ها و قرن ها مردمان و شاعران و بزرگان این کشور برای زنده نگه داشتن آن بهای سنگینی پرداختن داره رو به زوال میره و متاسفانه باید صریح اعلام کنیم که ما ایرانی ها طعم بیشترین آسیب ها رو از جنگ نرم میچشیم .

جالب اینجاست که این موضوع بسیار مهم در جامعه بسیار از اهمیت کمی برخوردار هستش ، نمیشه همه ی تقصیر ها رو گردن حکومت و دولت انداخت ، خود خانواده ها هم در به سرانجام رسیدن این امر نقش ویژه ای دارند .

راه های مقابله و کمک کردن به زبان فارسی بسیار زیاد هستش ، به عنوان نمونه از کانون خانواده ها میشه جوان ها و نوجوان ها رو با اشعار شعرا و نوشته های نویسندگان برجسته ایران آشنا کرد و بهشون فهموند که فارسی صحبت کردن و نوشتن افتخار محسوب میشه و برای اون ها ارزش گذاری کرد .

نظر شما چیه ؟

فرزین خدائی