<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>پست‌های انتشارات رنگدونی</title>
        <link>https://virgool.io/rangdooni/feed</link>
        <description>یک دنیای رنگی برای ساخت جهانی بهتر</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 07:15:47</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/publication/8sleupx6r2iz/3fp91a.png</url>
            <title>رنگدونی</title>
            <link>https://virgool.io/rangdooni</link>
        </image>

                    <item>
                <title>چگونه خلاقیت فرزندانم رو بسنجم؟!</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%85-%D8%B1%D9%88-%D8%A8%D8%B3%D9%86%D8%AC%D9%85-kv5wrv8x8exo</link>
                <description>دیدن کودکانی که نقاشی‌شان را طوری رنگ‌آمیزی می‌کنند که به نظر می‌آید استعداد خاصی در این زمینه دارند یا طوری خانه‌سازی می‌کنند که فکر می‌کنی می‌توانند هر بار ابتکار جالبی به کار ببرند باعث می‌شود فکر کنیم شاید ‌خلاقیت یا استعداد خاصی در این زمینه‌ها دارند و البته برعکس آن خیلی از خانواده‌ها ممکن است نگران این باشند که فرزند دلبندشان هیچ استعداد و خلاقیتی ندارد.سوال دقیقا همینجاست که چگونه این خلاقیت را بسنجیم؟تنها راه این سنجش از نگاه بسیاری از متخصصان،افزایش ارتباط با کودک است.اینکه شما با کودکتان،بیشتر ارتباط داشته باشید و بتواند هرگونه حرفی را به شما منتقل کند.البته در اینجا منظورمان گفتن رازهای و یا اتفاقات روزمره نیست.بلکه،در مقابل شما اشتباه کند!بسیاری از والدین،از اینکه فرزندشان هیچگونه استباهی نمی کند،خوشحال هستند،اما باید بگوییم که این اتفاق نباید بیوفتد!فرزند شما باید اشتباهات کودکانه و سطحی خودرا داشته باشد،وگرنه مبتلا به بزرگسالی زودرس می شود.(این عبارت با بلوغ زودرس زمین تا آسمون متفاوته)این اتفاق بیشتر برای فرزندان ارشد خانواده ها میوفتد!افرادی که توقعات زیادی از آنها وجود دارد و همیشه نگرانند که نتوانند کار خود را بدرستی انجام دهند.از سویی برای اینکه بتوانند ابهت خود را حفظ کنند.نمی خواهند سوالی بپرسند و یا به عبارتی مشاوره ای دریافت کنند!خلاقیت فرزندانمون رو جدی بگیریم!خلاقیت ‌شکل ‌کنترل شده یا محدودشده‌ای از تخیل است که‌ ممکن است خلق یک نقاشی، لباس، یک قطعه موسیقی یا پختن یک غذای جدید باشد که حتی‌ در ‌دوران ‌کودکی ‌هم می‌تواند خود ‌را ‌نشان‌ دهد.البته شاید بسیاری از خانواده‌ها با این نوع پدیده‌ها در رفتار یا گفتار کودکان خود مواجه شوند؛اما چون خودشان شناخت لازم را در آن زمینه ندارند نسبت به آن بی‌توجه باشند.اما آن دسته از والدین که به کوچک‌ترین رفتارهای کودکان خود هم توجه نشان می‌دهند می‌توانند با داشتن صبر و حوصله و همچنین دقت بیشتر در رفتار کودکان آینده بهتری را برای فرزندشان رقم بزنند.البته،تعریف دیگری هم از خلاقیت موجود هست،خلاقیت فعالیت پویایی است که با ضمیر ناخودآگاه و خودآگاه ما در ارتباط است و گاهی تمام ذهن ما را در بر می‌گیرد و اگر بخواهیم تعریف مشخصی از خلاقیت داشته باشیم باید بگوییم آگاهی و دانش است همراه با تجربه و بینش ساده و کودکانهبا این تعاریف،حال باید چیکار کنیم؟1.فضای مناسبمنظور از فضا اول ایجاد محیطی برای رشد خلاقیت کودک ماست. مثل اینکه ما بتوانیم فضای گفت و گو در منزل با فرزندمان داشته باشیم.یعنی بچه ها بتوانند خیلی راحت حرف دلشان و خواسته هایی که دارند رابه زبان بیاورند. بتواند ایده ها و نظراتی را که نسبت به اطرافش را دارد به راحتی بگوید. که خود آماده کردن فضای گفت و گو کمک می کند که ما بتوانیم قدرت کلامی و فن سخنوری فرزندمان را هم رشد دهیم و فرزندمان بتواند به راحتی آنچه در درونش اتفاق می افتند را بیان کند و نظرات و ایده هایش را مطرح کند.شما به عنوان پدر و مادر می توانید با ایجاد محیط زیستی مناسب برای کنجکاوی های کودکانه فرزندمان ایجاد کنیم و در ادامه فرزندمان را فقط تشویق کنیم تا در مسیر خلاقیت قرار گیرد کودکان خلاق دوست دارند که خودشان را در موقعیت های مختلف قرار دهند و نقش بازی کنند پس ما وظیفه داریم که به آنها کمک کنیم و شرایط را برایشان آماده کنیم مثلا اگر دوست دارد که نقش یک مکانیک را بازی کند وسایل ارزان قیمت در اختیارش قرار دهیم.و دوم اینکه قرار دادن فضای اختصاصی به فرزندمان هم می تواند قدرت خلاقیت فرزندمان را بالا ببرد چون کودکان دوست دارند محلی باشد که اختصاص به خودشان دارد مثل یک اتاق زیر شیروانی یا یک مکان کوچک در پارکینگ یا گوشه ای از اتاق را مثلا مقوا بزنیم که اگر دوست داشت نقاشی کند و با آبرنگ کارهای مثل نقاشی انگشتی انجام دهند. یک سفره بزرگ براشون پهن کنیم و اجازه بدهیم با خیال راحت نقاشی بکشد یا می توانیم گوشه ای از دیوار را برای فرزندمان مقوا بزنیم و اجازه بدهیم فقط در همان محل نقاشی دیواری بکشد. یا اینکه مثلا اجازه دهیم فرزندمان با کاسه و قاشق زدن ساز را تمرین کنند و چگونگی زدن و ایجاد ریتم را یاد بگیرند.2.در اختیار گذاشتن زمان کافیمهمترین گزینه زمان است. ما برای اینکه کودک خلاق داشته باشیم باید زمان زیادی برایش بگذاریم، وارد دنیای کودکی فرزندمان شویم با او بازی کنیم.چون بازی کردن یکی از قدیمی ترین و بهترین روشهای افزایش خلاقیت است. بازی هایی مثل نقاشی کردن و ساخت کاردستی و بازی های چالشی و فکری هم می تواند در این زمینه خیلی کمک کند. وقتی ما با کودک بازی می کنیم کودک مان شجاعت بیشتری پیدا می کند تا خارج از مرزها و محدودیت ها حرکت کنند. ما حتی می توانیم در تراس خانه با کودک خود گل بازی کنیم و بعد از پایان بازی با کمک کودک آن را تمیز کنیم.و نکته بعدی اجازه بدهیم که در بازی هایی که انجام می دهد ما هم جزو بازیکنانش باشیم ولی فرزندمان قانون بازی را تعیین کند و ما هم مثل یک بازیکن حرفه ای تمام قد در اختیارش باشیم و در ادامه می توانیم از فرزندمان بپرسیم چطور می توانیم این بازی را بهتر انجام دهیم و منتظر بیان نظراتش باشیم. هر چقدر این بازی ها بدون ساختارتر و تخیلی تر باشد بهتر است و ما با تقویت حس تخیل فرزندمان می توانیم به بازی هایش شاخ و برگ دهیم.3.تقویت ایده پردازییکی دیگر از راهکارهای افزایش خلاقیت ایجاد فضایی برای بیان ایده ها و نظرات است یعنی ما می توانیم در باره بعضی از مسائل از کودک بخواهیم ایده و نظری را که دارد بیان کند و حتی اگر ایده مسخره ای هم بود قبول میکنیم چون فقط می خواهیم فرزندان در این امر مشارکت داشته باشند و اصلا برای ما مهم نیست که این نظر اجرایی است یا نهفقط قرار است که فعالیت ذهنی صورت بگیرد و ما می توانیم از این نکته ارتباطات خانوادگی استفاده کنیم و می بینیم که چقدر قدرت تفکر و خلاقیت فرزندمان تغییر می کند و در ادامه هم مهارتهای فن بیان کودک ما بهتر می شود و هم فضای مفرحی ایجاد میشود تنها نکته مهم در پردازش ایده این است توجه کنیم کودک به واسطه بیان ایده اش مسخره نشود چون هدف فقط تولید ایده است.4.استفاده از داستان نیمه کارهبیان داستان برای کودکان خیلی جذابیت دارد و یکی از راهکارهای مهم و اساسی برای تربیت فرزندان است. پس ما خیلی خوب می توانیم از این راهکار برای افزایش خلاقیت استفاده کنیم. اما لطفا سعی کنیم گفتن داستان را به آخر شب محول نکنیم ما می توانیم در طول روز هم از داستان گویی استفاده کنیم و سعی کنیم که از داستانهای نیمه کاره هم برای کودکان تعریف کنیم و بگوییم که حالا این شخصیت داستان چه کاری باید انجام دهد می توانی شما برای من تعریف کنی و وقتی فرزندمان بقیه داستان را تعریف می کند فعالانه به داستان فرزندمان گوش کنیم و اجازه دهیم به صورتی که دوست دارد داستان را به پایان برساند. این تمرین هم می تواند به قدرت کلامی کودک کمک کند تا مهارت های کلامی و فن بیان کودک تقویت شود.5.ایجاد فضای پرسش گریسعی کنیم محیط منزل را به سمتی ببریم که کودکان پرسشگری داشته باشیم. کودکانی که مدام سوال می کنند که خود این روحیه پرسش گری هم در تربیت کودک خلاق به ما کمک می کند.البته تربیت کودکان پرسش گر باعث می شود وقتی کودک مان سوال می کند ما باید جواب آن سوال را بدهیم در حال حاضر هم اینترنت به کمک ما می آید و جواب هر پرسشی را می توانیم با یک سرچ ساده در آن پیدا کنیم و تازه اگر هم نمی دانستیم اشکالی ندارد به فرزندمان می گویم چه سوال خوبی کردی خودت چطور فکر می کنی و به نظر خودت می تواند چه جوابی داشته باشد و در ادامه می گوییم حالا بیا باهم جوابش را پیدا کنیم.یا خودمان شرایط را به گونه ای پیش ببریم که خودمان از کودک سوال کنیم: کی گفته است که این مسئله را فقط از این راه باید حل کنیم و ایجاد این پرسش باز می تواند فکر کند پس یک مسئله راه حل های مختلفی دارد.یا سوالاتی مانند این سوال که چی می شد اگر فیل ها هم پرواز می کردند؟ یا تصور کن اگر دولفین ها راه می رفتند چه اتفاقی می افتاد؟یا به نظرت فیل و زرافه چه شباهتی با هم دارند؟سوالاتی از این دست هم به خلاقیت کودک کمک می کند. هم فضای گفتگو را باز می کند و هم فضای مفرحی برای خانواده با استفاده از این تخیل ها ایجاد می شود. و ببینیم چقدر فن بیان کودکان را با استفاده از این فضا رشد می دهیم.پرسیدن سوالاتی خلاقانه هم به ما و هم به کودک مان کمک می کند. مثل این سوالات:من چطور می توانم مادر خوبی باشم؟شما فکر می کنید می توانید چه کاری انجام دهید که من را شاد کنید؟ما چه کارهایی باید انجام دهیم که بتوانیم محیط زیست بهتری داشته باشیم؟چرا پنکه سقفی اینطوری می چرخد؟و یا از کودک خود بخواهیم برای ضرب دو عدد از چه راه های دیگری می توان استفاده کرد.هرکدام از این دست سوالات فرزندان را به فکر کردن وادار می کند. لطفا حوصله داشته باشیم و برای فرزندانی که به وجود آوردیم وقت کافی بگذاریم. گذاشتن وقت کافی و ایجاد سوالات باز هم یکی از راهکارهای تربیت فرزندان خلاق است.سخن پایانی...ممنونیم که تا اینجای مقاله،متن را خواندید...امیدواریم در این مقاله توانسته باشیم اطلاعات مفیدی به شما منتقل کنیم.کاربردی ترین نکته،ایجاد فضایی دوستانه با فرزندانمان است و نمی توانیم این را در حرف عنوان کنیم.نکته اساسی بیشتر در عمل هست.با همه اینها،بعنوان یکی از والدینی که این متن را تا آخر خوانده است،می توانیم امیدوار باشیم که شما فرزندی بامهارت و دارای اعتماد به نفس کافی تحویل جامعه می دهید.دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Sat, 29 Aug 2020 23:06:07 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>واکنش این روزهای بچه ها و نحوه برخورد والدین</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DA%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%86%D8%AD%D9%88%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-sfjdeoqoxvef</link>
                <description>با توجه به حساسیت بالای کودکان در این روزهای قرنطینه نسبت به استرس و ترس وارد شده،می‌توانند واکنش‌های مختلفی مانند گریه زیاد، مشکل به خواب رفتن و حفظ خواب، کابوس دیدن، چسبیدن به مراقبین، ترس از تنها ماندن و انجام بازی تکراری را داشته باشند.کودکان به استرسی که توسط والدین و بزرگسالان آن‌ها تجربه می‌شود بسیار حساس هستند و اگر در این زمینه شوک به آن‌ها وارد شود می‌تواند باعث بروز عواملی مانند؛ عصبی و خشمگین شدن، کناره گیری از نزدیکان، فراموشی نحوه توالت رفتن، اجتناب در غذا خوردن و کم صحبتی شود.اکثر کودکان نمی‌توانند در مورد ترس و رنج‌های خود حرف بزنند، اما والدین باید از آن‌ها در برابر این استرس‌ها محافظت کنند و سعی کنند کودکان با صحبت و رفتارهایشان، مضطرب و آشفته نشوند.با فرزندانتان وقت بگذرانید!استرس، نگرانی، بلایا، انزوای اجباری و موقعیت‌های آسیب زای دیگر باعث از بین رفتن نظم معمول کودکان می شود،به همین دلیل در صورت تغییر شدید برنامه‌های روزمره سعی کنید به طور مجدد برنامه‌های معمول را برای کودکان مانند نظم خواب و غذا خوردن، تایم روزانه برای بازی کردن و فعالیت‌های جانبی کتاب و آواز خوانی را برقرار کنید، زیرا با انجام این کار‌ها کودک احساس امنیت و آرامش می‌کند.خیلی خیلی بهتر می شود که شما هم بخشی از برنامه روزانه خودرا به همین بخش تخصیص دهید.و در کنار فرزندتان،شما هم بخشی از برنامه شخصی خودرا بهبود ببخشید.با فرزند خود صحبت کنید و از او مشاوره بگیرید!کودکان تغییرات به وجود آمده را احساس می‌کنند، اما ممکن است به طور کامل ندانند چرا بعضی از موارد دچار تغییر شده است به همین دلیل متناسب با سن آن‌ها صحبت کنید تا احساس آرامش و حمایت داشته باشند.درحال حاضر قرنطینه یک امر بدیهی و البته واجب است،اینکه چگونه بتوانیم از این زمان خاص بگذریم،و البته با شادی و کمترین احساس ناامنی از این برهه عبور کنیم،لازمه اش همدلی است.شما الگو هستید،مراقب رفتارخود باشید!حتی اگر کودکان مستقیم در معرض شوک و استرس قرار نگیرند، اما می‌توانند استرس و نگرانی بزرگسالان را در خانه تشخیص دهند؛ به همین خاطر برای حفظ آرامش کودکان رفتار خود را کنترل کنید.یکی از کارهایی که والدین می توانند در منزل از آن بهره بگیرند،استفاده از یک برنامه ساده است.باید در طی روز،برنامه ای ساده داشته باشید تا بتوانید به فرزندان خود،این نکته را بیاموزید که نیازی به نگرانی از انبوهی از مسائل نیست و باید با برنامه ریزی دقیق آن را برطرف کنند.تمام این مواردی که گفتیم،بخش کوچکی بود از کارهایی که باید والدین برای فرزندانشان انجام دهند،اگر تمایل داشتید،می تونید کتاب زیر رو هم نگاهی بندازید???? https://basalam.com/venoosmarket/product/410194 ی کارتون خوشگل هم از بره ناقلا???? https://www.aparat.com/v/cvb5x دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Wed, 29 Jul 2020 09:54:54 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آیا تلویزیون واقعا برای کودکانمان مضر است؟</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B6%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-tkczlkwaybaf</link>
                <description>والدین معمولاً شکایت دارند که بچه هایشان به مدت طولانی به تلویزیون می چسبند. اما آیا این باید یک عامل برای نگرانی باشد؟ به عنوان پدر و مادر، شما ممکن است در مورد تأثیر تلویزیون بر فرزندان خود چالش داشته باشید. آیا تلویزیون برای بچه ها خوب یا بد است؟ آیا بچه ها باید هر روز تلویزیون تماشا کند؟ چه نوع نمایش های تلویزیونی را می توان تماشا کرد؟ اگر اینها برخی از سؤالات شما هستند، به خواندن این متن ادامه دهید.بگذارید با این واقعیت مواجه شویم که تلویزیون به این زودیها هیچ جا نمی رود و با خرید یک تلویزیون برای در معرض قرار نگرفتن فرزند شما از عواقب آن، تضمینی وجود نخواهد داشت. او ممکن است تلویزیون را در مدرسه، در خانه دوست یا هر مکان دیگر تماشا کند.اگ بدی هاشو بذاره کنار،وسیله خوبیه!!تلویزیون هنگام نمایش خوب یا برنامه های مناسب، چیز بدی نیست و فرزند شما می تواند چیزهای خوب یاد بگیرد. تحقیقات نشان می دهد که تلویزیون می تواند تاثیر مثبتی بر روی کودکان داشته باشد. این می تواند به آنها کمک کند رفتار و نگرش خود را به خوبی تغییر دهند. چند زمینه وجود دارد که در آنها تلویزیون میتواند تاثیر مثبتی روی کودکان داشته باشد.۱- محتوای آموزشیدر اکثر کشورها چند کانال تلویزیونی برای ایجاد محتوای آموزشی و آموزنده برای مخاطبان، به ویژه کودکان اختصاص داده شده است.چندین کانال وجود دارد که تنها هدف آموزش را پوشش می دهند و شامل موضوعاتی مانند هنر و خلاقیت، علم، تاریخ، جغرافیا و ریاضی است. تلویزیون همچنین رسانه ای عالی است که اطفال را با زبان های مختلف در سراسر جهان آشنا می کند.اجازه دادن به فرزندانتان برای تماشای کانال های خبری، با کمی راهنمایی، به آنها کمک خواهد کرد تا با امور فعلی و اسامی افراد برجسته در جهان، آشنا و به روز شوند.بیشتر بخونید:پدیده خشم درکودکانمان را بیشتر بشناسیم.۲- سرگرمیتلویزیون یکی از منابع اولیه سرگرمی برای بچه ها است. صداها و تصاویر رنگی روی صفحه نمایش برای کودکان جذاب است و همچنین توجه آنها را حفظ می کند. فیلم ها، کارتون ها و برنامه های متعددی برای حفظ علاقه کودکان وجود دارد. با این حال، بر اساس سن و سطح درک آنها اطمینان حاصل کنید که محتوای برنامه برای بچه های شما مناسب است.۳- ورزشبهترین راه برای تشویق بچه ها به ورزش، تلویزیون است. آنها را به تماشای ورزش های مختلف مانند تنیس، فوتبال، بیس بال و بسکتبال دعوت کنید. در مورد بازی، قوانین و سایر حقایق جالب در مورد ورزش با آنها صحبت کنید. اگر آنها علاقه مندی به هر کدام نشان دادند، آنها را تشویق به بازی یا ورزش کنید.۴-قرار گرفتن در معرض فرهنگ های مختلفتلویزیون به شما اجازه می دهد تا در سراسر جهان سفر کنید بدون آنکه مجبور شوید از خانه بیرون بیایید. این کودکان شما را به کشورهای مختلف می برد و به آنها را در مورد فرهنگ های مختلف جهان می آموزد. با انتخاب مناسب برنامه ها، کودک شما می تواند در مورد افراد،سنت ها، شیوه زندگی و نگرش آنها مسائل زیادی یاد بگیرد.۵- تلویزیون می تواند الهام بخش باشدنمایش های تلویزیونی با هدف کودکان و نوجوانان نه تنها آموزشی بوده، بلکه الهام بخش نیز هستند. برنامه های تلویزیونی آموزشی، کودکان را تشویق به انجام کارهای جدید می کنند. به عنوان مثال، یک نمایش تلویزیونی در مورد یک سرگرمی خلاق میتواند کودک را امتحان کند تا چیزی جدید را با رنگ یا کاغذ امتحان کند. به همین ترتیب، مستندی درباره دانشمندان معروف، هنرمندان و دیگر شخصیت های محبوب نیز می تواند آنها را به انجام کارهای خوب و یا کسب چیزهای بزرگ در زندگی الهام بخشد.اثرات منفی تلویزیون در کودکانتلویزیون بر کودکان تاثیر منفی نیز دارد و متاسفانه این عوارض جانبی به نظر می رسد که از جنبه های مثبت بیشتر است.از جمله:۱- فعالیت بدنی را محدود می کنداعتیاد به برنامه های تلویزیونی میزان فعالیت بدنی کودکان را کاهش داده است. گاهی اوقات آنها از انجام هر کاری دیگری اجتناب می کنند، اما تلویزیون را در تمام طول روز تماشا می کنند. فقدان فعالیت بدنی مناسب و گذران زمان بیش از حد روی صفحه تلویزیون می تواند منجر به مشکلات بینایی شود. تحقیقات نیز نشان داده است که ارتباط مستقیم بین زمان دیدن تلویزیون و چاقی در بچه ها وجود دارد.بیشتر بخوانید:چگونه عزت نفس فرزندانم را بالا ببرم۲- محدودیت مشارکت اجتماعیبا وجود تلویزیون مشارکت محدود شده و کودکانی که زیاد از حد تلویزیون تماشا می کنند، وقت لازم برای بازی و یا اجتماعی شدن ندارند. تعامل کمتر با همسالان می تواند بر توسعه اجتماعی آنها تاثیر بگذارد.۳- بر توسعه و رفتار مغز تاثیر می گذاردتلویزیون ممکن است دارای کارکرد آموزشی باشد اما تماشای بیش از حد آن می تواند بر رشد مغز کودک تاثیر منفی بگذارد، طبق مطالعات چند سال اول زندگی برای رشد مغز بسیار مهم است. محققان ژاپن دریافتند که تماشای تلویزیون بیش از حد می تواند ساختار مغز را تغییر دهد. مطالعه دیگری توسط دانشگاه جان هاپکینز بیان می کند که کودکان نوپایی که بیش از دو ساعت در روز تلویزیون تماشا می توانند مشکلات رفتاری داشته باشند .۴- قرار گرفتن در معرض خطرشما نمی توانید چیزی را که تلویزیون نشان می دهد، کنترل کنید. همچنین همیشه قادر به کنترل آنچه کودک در تلویزیون تماشا می کند نیز نیستید. محتوای نامناسب برنامه، می تواند در کودکان چالش و سوال ایجاد کند، پرسشهایی که پاسخ هایش برای آنها بسیار پیچیده است. بدترین قسمت این است که در معرض قرار گرفتن زودهنگام با بعضی صحنه ها حتی می تواند دیدگاه تحریف شده ای از این عناصر در ذهن کودک ایجاد کند.خشونت هایی که در یک فیلم «مثبت» در فیلم های ابرقهرمان و غیره نشان داده می شود، به آنها ایده ای از خشن بودن می دهد. در بعضی از کودکان، بازخورد این رفتار ممکن است بلافاصله بوده در حالی که در برخی دیگر، در طول سال های بعد رخ دهد.۵- نمایش دگرگون شده ای از جهانتلویزیون ممکن است به “سندرم جهان ترسناک” در بچه ها منجر شود. فیلم ها و دیگر نمایشهای تلویزیونی ممکن است واقعیت را اغراق شده نشان دهد و صحنه های بسیار خشونت آمیز آن ممکن است برای بچه ها وحشتناک باشد. میزان خشونت و اسلحه های مورد استفاده در تلویزیون ممکن است برای بچه ها تصور ایجاد کند که جهان یک مکان ناامن برای آنها است.اما باید به کلی حواسمان باشد تا کودکانمان بدرستی از هر ابزاری استفاده کنند.برای مطالعه بیشتر،توصیه می کنم حتما،نگاهی به کتاب زیر بیاندازید.???? https://basalam.com/venoosmarket/product/174385 دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Thu, 23 Jul 2020 06:25:34 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پدیده خشم درکودکانمان را بیشتر بشناسیم.</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%AE%D8%B4%D9%85-%D8%AF%D8%B1%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%85-wo1g0oqyhqcp</link>
                <description>با آغاز هجدهمین ماه زندگی،نحوه ی بروز خشم در کودک تغییر می کند،این امر به دلیل آن است که کودک برای کسب استقلال خود،با جدیت بیشتری تلاش می نماید و این تلاش های او،خواه ناخواه،با مجموعه ای از رفتارهای اعتراض آمیز ومخالفت جویانه همراه است.کودکی که تجربه ی چندانی در زمینه خشم ندارد،به سادگی در موقعیت های ناخوشایند و دردآور عصبانی می شودالبته عصبانیت او در این مرحله ازرشد،برای تحریک و برانگیختگی والدین نیست،بلکه تنها عکس العملی نسبت به وضع موجود است.به کودکتان وقت دهید!کودک به تدریج درصدد کنترل خشم خود برمی آید و تنها زمانی که نیاز به استقلال و ابراز وجود داشته باشد،از آن استفاده می کند.نکته ی درخور توجه این است که این دو نوع خشم_خشم فوق و خشم ناشی از پرخاشگری،باهم متفاوت اند.خشمی که اغلب برای ابراز وجود و کسب استقلال بوجو می آید،ناشی از ناکامی است.مثلا طفل نوپایی که نمی تواند به اسباب بازی دلخواهش برسد،دچار ناکامی شده و همین امر موجب خشم کودک و داد و فریاد او می شود.بیشتر بخودر چنین شرایطی،او با تقویت جرات و جسارت خود و به منظور رسیدن به هدف مورد نظرش،تمام نیروی خودرا به کار می گیرد.حالت دیگر،هنگامی است که کودک در برابر خواسته ی والدینش از خود مقاومت نشان می دهد و درصدد ابراز وجود بر می آید.مثلا زمانی که مادری قصد لباس پوشاندن به کودک یک ساله ی خودرا دارد،کودک با سفت و سخت گرفتن دست و پایش،دربرابر الاش های مادر از خود مقاومت نشان می دهد.دراین شرایط، عصبانیت کودک ناشی از حس استقلال طلبی و خودمختاری اوست و سعی دارد با این کار،موجودیت خودرا به اثبات برساند.رفتارهای کودکانمان را اشتباه نگیریم!اگر فکر می کنید که یک کودک 9 ماهه با کشیدن موی سر خواهرش،قصد آزارواذیت یا گریه انداختن اورا دارد،سخت در اشتباهید.اما کودک 3 ساله،کنترل بیشتری روی رفتارخود دارد و اگر به این کار دست بزند،رفتار والدین و اطرافین،بعنوان الگویی برای کودک خواهد بود.پس باید نوع رفتارهای کودکان در سنین مختلف را یادبگیرید،توصیه ما،کتابی عالی است.همین الان بخر???? https://basalam.com/venoosmarket/product/410194 طبق روال همیشه،میخواییم کمی باهم کارتون ببینیم?? https://www.aparat.com/v/5ldhG دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Fri, 17 Jul 2020 02:01:38 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کرونا و طبع داستانویسی کودکان</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%D8%B9-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-yfee0igcoowi</link>
                <description>در این روزهای کرونایی به نقل از ایسنا،خبر جالبی را خواندم:محققان دریافتند، کودکان در روزهای خانه‌نشینی کرونایی تمایل بیشتری به نوشتن داشتند و 40 درصد از آنان، داستان‌های کوتاه یا تخیلی نوشتند.جالب است بدانید که در این دوران،تمایل کودکان به نوشتن بیشتر شده و این مورد می تواند فرصت مناسبی برای کودکانتان باشد.بسیاری از نویسندگان نوجوان اظهار کردند: روزهای خانه‌نشینی کرونایی به آنان فرصتی داده تا ایده‌های جدیدی پیدا کنند.همچنین در این روزها فرصت بیشتری برای نوشتن با دستگاه‌های دیجیتال یافتند.پس والدین عزیز باید سعی کنند با ایجاد بسترهای لازم،مهارت های کودکان خودرا پرورش دهند.همین الان با زدن روی مستطیل زیر،توی دوره کاملا رایگان ما برای فرزندتون ثبتنام کنید.???? https://survey.porsline.ir/s/lLD7oPy/ مواظب آموزش مجازی باشید!خانم نرگس حیدری (یکی از پشتیبانان مجموعه رنگدونی) با اشاره به اینکه کلافگی کودکان با آموزش مجازی بیشتر شده است گفت: گاهی خواندن کتاب می تواند تا حدودی در رفع بی حوصلگی های کودکان و والدین موثر باشد.پس چرا برای فرزندانمون قدم مثبتی برنداریم؟همین الان با زدن روی مستطیل زیر،توی دوره کاملا رایگان ما برای فرزندتون ثبتنام کنید.???? https://survey.porsline.ir/s/lLD7oPy/ طبق روال همیشه،کمی کارتون ببینیم???? https://www.aparat.com/v/Bfcyk دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Thu, 16 Jul 2020 01:54:31 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آیا کودکتان خیلی هیجانی است؟</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AE%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-nqvgxt8nyk6u</link>
                <description>هیجان ها از بزرگترین نعمت های الهی هستند که در انسان به ودیعت نهاده شده اند و زندگی بدون آنهافبی روح و تیره و تار است.سلامت روانی و عقلانی انسان ها تا حد ریادی به سلامت هیجانی وابسته است.وضعیت هیجانی می تواند قضاوت های فرد در مورد رفتارهای خود و دیگران و نیز چگونگی برخوردهای اجتماعی وی را تحت تاثیر قرار دهد.خشم،پرشورترین هیجان و خطرناک ترین آنهاست.وقتی خشم موجب پرخاشگری می شود،نابودی و جراحت غیر ضروری ایجاد می کند.اما با این حال،خشم یکی از نیازهای فردی هر انسانی دربرابر ناملایمات طبیعی و انسانی است.وقتی می خواهیم از خود دفاع کنیم،نشان دادن خشم مان،یکی از رفتارهای غریزی است.پس وقتی کودکتان خشم خودرا نشان می دهد،به این معنی است که خودرا در خطر می بیند.پس باید سعی کنید دلیل ترسش را جویا شوید.گاهی ترس از اینکه یک اسباب بازی را برایش نخرید هم می تواند دلیلی منطقی از نگاه کودکتان باشد تا جیغ بکشد یا صدایش را بالا ببرد.پس سعی کنید در گام اول،نظر کودکتان را بپرسید.آیا بین خشم و پرخاشگری تفاوتی وجود دارد؟پرخاشگری کودکانشاید عنوانی که برایتان انتخاب کردم،تعجب برانگیز باشد و بپرسید،مگر خشم و پرخاشگری باهم متفاوت است؟در اصل،خشم به مجموعه افکار،تصورات و هیجانات فیزیکی گفته می شود که چون مقدار آن زیاد است،افراد کنترل کمتری روی آن دارند.اما پرخاشگری یک نوع شیوه ی رفتاری است که بدنبال خشم بوجود می آید.یعنی ادامه دار است .پرخاشگری،نوعی رفتار است که اغلب از خشم و عصبانیت نشات می گیرد و باعث آسیب به دیگران می شود.پرخاشگری ممکن است بدنی (زدن،گازگرفتن) یا لفظی (فریادزدن،رنجاندن) یا بصورت تجاوز به حقوق دیگران (چیزی را به زور گرفتن) باشد.مطالب کامل تر را می توانید در کتاب زیر بخوانید???? https://basalam.com/venoosmarket/product/410194 بازدن روی عکس کتاب هم اکنون با تخفیف ویژه خرید کنید.بیایید کارتون ببینیم???? https://www.aparat.com/v/Vc859 دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Thu, 09 Jul 2020 16:34:26 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چگونه محیطی امن برای کودکمان بسازیم؟</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D9%85-jsrxupjmwnut</link>
                <description>محیط امن بدین معنی است که شما از آرامش بالایی در زمینه تربیت فرزند خود برخوردار باشید و در عین حال کودک بتواند به جستجو در محیط اطراف خود پرداخته و در طول روز با کمترین آسیب به فعالیت ادامه دهد.برای ایجاد یک محیط امن باید بتوان در مواقعی که محیط برای کودک کسل کننده می باشد، یک سری فعالیتهای جالب و سرگرم کننده را برای وی فراهم آورد تا از کسالت و رخوت بیرون بیاید.فراهم آوردن فعالیت های سرگرم کننده و جالب برای کودکان آنان را به مستقل بازی کردن تشویق و رشد هوشی و ذهنی آنان را تحریک می کند.با شناختن استعدادها و توانمندی های کودکان می توان فعالیت های متناسب با سن و علاقه آنها را برایشان فراهم کرد و احساس ایمنی، آرامش، مسئولیت پذیری، رهبری و اعتماد به نفس را در آنان ایجاد کرد.پک نقاشی عالی برای افزایش مهارت های کودکانتان،هم اکنون بخرید(روی علامت قرمز بزنید????)باتخفیف ویژه 65 درصدی? https://basalam.com/venoosmarket/product/167122?ref=aV1qd&amp;sh=copy-aV1qd-product-referral ایجاد فرصت هایی برای بازی و تجربه کردن، کنجکاوی کودک، رشد زبان و قوای هوشی او را تحریک کرده و میتواند کودک را سرگرم و فعال نگه داشته و احتمال بدرفتاری او را کاهش دهد.هر قدر تجارب کودک در رابطه با محیط اطرافش بیشتر و با احساس امنیت و آرامش بالاتری همراه باشد، ذهن و فکر او بیشتر رشد کرده و به بلوغ و پختگی نزدیکتر میشود و یاد میگیرد که به جای این که به سادگی نظرات دیگران رابپذیرد خود نیز فکرکرده و برای خودش تصمیم بگیرد.برای ایجاد فرصتهای مناسب برای بازی سالم میتوان از اقداماتی ساده استفاده کرد.مثال: کودکان را تشویق کنید که بعضی چیزها را در محیط اطراف خود بیازمایند. (بررسی یک وسیله از کارافتاده یا جستجو در باغچه یا تعمیر یک وسیله با والدین).این کار انگیزه یادگیری در محیط را در کودک تقویت می کند.گذراندن یک زمان اختصاصی با کودک مانند رفتن به گردش یا سینما، شرکت در باز یهای کودکانه وی.شرکت دادن کودک در بعضی تصمی مگیر یهای مربوط به او، محیطی امن و مورد علاقه برای وی فراهم می کند.کودکان نیاز به نظارت مناسب دارند، بدین معنی که بدانید در هر زمان کودک کجاست و چه کاری انجام میدهد.نیازی نیست که در هر لحظه و پا به پای او در همه بازیها و فعالیتهایش شرکت کنید، ولی لازم است هر وقت کودک به کمک یا مراقبت شما نیاز داشت به راحتی بتواند شما را بیابد و در صورت امکان کاری که انجام میدهید کنار بگذارید و به او توجه کنید.برای امروز به همین نکات بسنده می کنیم...طبق روال همیشه،می توانید از طریق لینک زیر در کنار فرزندتان،به تماشای کارتون بپردازید?? https://www.aparat.com/v/zwxF9 دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Tue, 07 Jul 2020 20:38:23 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چگونه عزت نفس فرزندانم را بالا ببرم</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%B2%D8%AA-%D9%86%D9%81%D8%B3-%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%D8%B1%D9%85-smdcmhmtwakk</link>
                <description>از زمانی که کودکان به درکی از خود می رسند و هویت خود را می یابند، خود را ارزیابی کرده و خصوصیات خود را به صورت مثبت و منفی ارزش گذاری می کنند.بنابراین ارزیابی هایی که کودکان از خودشان دارند، عزت نفس یا حرمت نفس آنان را شکل می دهد و آنچه که بسیار مورد توجه است این است که تصور شخص از خودش، سرنوشت او را تعیین می کند.بنابراین مقوله عزت نفس، هم در کودکان و هم در بزرگسالان از اهمیت بسزایی برخوردار است. کیفیت عزت نفس کودک، کیفیت عزت نفس بزرگسالی و در نتیجه کیفیت حس و حال زندگی او و برداشت هایش از مسائل و شرایط بیرون را رقم می زند. پس عزت نفس کودکان اهمیت خیلی زیادی دارد.حال این سوال پیش می آید که : چگونه این عزت نفس را افزایش دهیم؟به این مثال توجه کنید: هفته گذشته پسر 9 ساله ام موفق شد تیم فوتبال مدرسه را تشکیل دهد. من به این موضوع واقعا افتخار می کردم و پیوسته به او می گفتم «کارت خیلی عالی بود! تو بهترین هستی!» من و پسرم هر دو خوشحال بودیم و همه چیز به نظر خوب می رسید. این اولین باری نیست که کودکان مورد تعریف و تمجید من قرار می گیرند. من همیشه آن ها را تشویق می کنم و بزرگ ترین طرفدار آن ها هستم. من هرزمان که کودکانی را در حال انجام کارهای خوب ببینم، زمانی که نقاشی میکشند، گل می زنند، و به شستن ظرف ها کمک می کنند، آنها را تشویق می کنم.بیشتر بخوانید:(روی متن زیر بزنید??)چرا پسرها عاشق فوتبال و دخترها عاشق خاله بازی هستند؟!نکته کلیدی دقیقا همینجاست،یعنی : اگر کودکی برای من کار خوبی انجام دهد (یا کاری که از نظر من خوب باشد)، من هم با تشویق کردن او، حس خوب را برایش ایجاد می کنم. به این کار ارتقای عزت نفس می گویند یا این که من این طور فکر می کنم. در این مقاله نکات بسیار ارزشمندی ذکر شده که ممکن است در مورد رشد و تقویت عزت نفس در کودکان به آن ها توجه نکرده باشیم.پس نکته امروز : درکارهایی که درآنها خوب است تشویقش کنید.کارتون امروز???? https://www.aparat.com/v/4GDdZ دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Sat, 04 Jul 2020 05:57:32 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا پسرها،فوتبال و دخترها،خاله بازی را دوست دارند.</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%BE%D8%B3%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%81%D9%88%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF-y2p6ox0tjfb6</link>
                <description>یکی از مواردی که کودکان در دوران های کودکی با آن مواجه هستند،شرکت در گروه های مختلف است.وقتی کودک شما به سن خاصی می رسد،دوست دارد دستاوردهایش را دیگران ببینند،دیگران اورا دوست داشته باشند و از همه مهم تر،دلیلی برای توجیه کارهایش داشته باشد.چراکه وقتی شما جزو گروه خاصی باشید،طبیعتا در گاهی مواقع آن گروه از شما حمایت می کند.این اتفاق،تقریبا از 7 سالگی دربین کودکان شروع می شود.در این دوره تمایل کودک به سمت دوستان بیشتر می شود و به قول خانواده ها،حرف شنوی کمتری از والدین خواهد داشت.بیشتر بخوانید:(روی متن زیر بزنید??)کودکم حرفم را گوش نمی دهد،آیا طبیعی است؟و البته باید کودک در این سن و تا قبل از 10 سالگی فرآیند دوستیابی خودرا انجام دهد و یا به قولی،یک دوست برای خود پیدا کند.حتی در این دوره،علاوه بر تمایل به سمت دوست،همانندسازی هایی در کودک انجام می شود و به قولی کودک می خواهد که مثل دوستان خود باشد.مثل دوستانش لباس بپوشد،حرف بزند ، مدل موهایش را درست کند و یا حتی یک تیک صورت مثل دوستش داشته باشد.به همین دلیل،کودکان سعی می کنند تا با نشان دادن تمایلاتی،خودرا عضو گروه خاصی نشان دهند.و این تلاش ها مثل رفتارهایی مثل طرفداری از یک تیم خاص یا یک کاراکتر کارتون دخترانه است.باید بگوییم که این رفتارعادی است و نباید نگران باشید.تنها یک نکته:به فرزندان خود بیاموزید،اینکه کسی نظرش باما موافق نیست،با او برخورد بدی نکنند.یعنی اگر کسی،طرفدار تیم مقابل یا طرفدار یک شخصیت کارتونی دخترانه است که من از آن خوشم نمی آید،نباید به آن کودک حرف بدی بزنم و یا از آن کودک بدم بیاید.بیشتر بخوانید: (روی متن زیر بزنید??)آیا تربیت کودکان قبل از تولد هم اهمیت دارد.در انتها،باید بگوییم که کودکان همیشه درحال یادگیری هستند و هیچ منبع آموزشی بهتر از رفتارهای پدرومادرها نیست.پس باید سعی کنید با مطالعه بیشتر،ببینید که در خانه چه نوع رفتاری را باید داشته باشید.توصیه ما مطالعه کتابی است که از طریق زدن روی تصویر زیر می توانید آنرا خریداری کنید. https://basalam.com/venoosmarket/product/410194 طبق روال همیشه،می تونید دقایقی با خیال راحت با کودکتون،کارتون زیر رو ببینید???? https://www.aparat.com/v/B25dE دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Sat, 04 Jul 2020 05:53:50 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کودکم حرفم را گوش نمی دهد،آیا طبیعی است؟</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D9%85-%D8%AD%D8%B1%D9%81%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%DA%AF%D9%88%D8%B4-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D9%87%D8%AF%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-f7szdzhybhii</link>
                <description>یکی از دلایلی که شاید غالب والدین،از رفتارهای کودکان خود ناراضی هستند،عدم توجه کودکان به نظرات و گفته های قبلی آنهاست.بگذارید،مثالی از کشور ژاپ برایتان بزنیم.قطعا همه شما،کودکان ژاپنی و میزان بالای مطیع بودن آنها شنیده اید.جالب است بدانید که :ژاپن یک کشور واقعا تحسین شده است در میان چیزهای دیگر، کودکان ژاپنی بسیار مطیع هستند و به خوبی رفتار می کنند، مودب و محتاط هستند. آنها قوانین را یاد می گیرند و از آنها اطاعت می کنند و رفتار خود را به آنچه که از آنها انتظار می رود، سازگار میکنند و این روش پرورش کودکان بسیار شگفت انگیز است.پدر و مادر ژاپنی اطمینان دارند که فرزندانشان رفتار مناسب را با نمونه ای که به آنها می دهند، یاد خواهند گرفت و در این راستا، آنها احساس مسئولیت خود را نسبت به فرزندان خود بروز می دهند خواندن این مطلب جالب از تربیت کودکان در ژاپن را برای یادگیری عناصر کلیدی تربیت ژاپنی ادامه دهید ؛ شما خواهید دید که این بسیار متفاوت از شیوه های پرورش کودکان غربی است که ما می دانیم.بیشتر بخوانید:(روی متن زیر بزنید??)تفاوت فرزندانمان برا درک کنیم.برای سلامت روان کودک نوزاد تحت عنوان &quot;نظم و انضباط در دوران کودکی&quot;، خانواده های ژاپنی دلبستگی، همدلی و هماهنگی را تقویت می کنند.کودکان ژاپنی از بزرگسالان خواسته اند که به طور اجتماعی رفتار کنند. با این حال، در خانه، کودکان کاملا وابسته به والدینشان (مخصوصا مادرانشان) هستند ؛ آنها وابستگی را خنثی نمی کنند.برعکس، در واقع آن را پذیرفته و تشویق می کنند. پدر و مادر ژاپنی به تمایل فردی کودک خود اهمیت میدهند به همین دلیل اکثر کودکان ژاپنی آرام هستند. (با اینحال همیشه استثناءهایی وجود دارد.)پس اگر کودکانتان در خانه به شما وابسته باشند و شما درخانه نیازهای آنان را برطرف کنید،هیچ ایرادی نداردفاما نباید این را با وابستگی کامل اشتباه بگیرید،باید سعی کنید تنها آن دسته از نیازهایی را که خودشان توان انجام آنرا ندارند را برطرف کنید.والدین، به خصوص مادران، رابطه بسیار نزدیکی با فرزندان خود دارند ، والدین این نزدیکی را تشویق می کنند و وابستگی را تقویت می کنند.همانطور که در ژاپن معمول است، والدین لباس و تغذیه کودکان را بر عهده دارند علاوه بر این، آنها تا زمانی که فرزندانشان 6 ساله هستند با هم میخوابند.رابطه مادر و فرزند صمیمی است آنها عملا یک واحد را تشکیل می دهند و به جای اینکه دو نفر جداگانه و مستقل باشند، ذهنشان را به اشتراک می گذارند. در طول سه سال اول زندگی یک کودک، مادر او را همه جا میبرد و در ژاپن، مادران واقعا به فرزندان خود اختصاص داده شده اند ؛ بعید به نظر می رسد که یک کودک ژاپنی قبل از سن سه سالگی در یک مهد کودک یا پیش دبستانی باشد ؛ تحصیلات عادی در این سن آغاز می شود.پس سعی کنید با ایجاد اینچنین رابطه ای فرزندان خودرا بیشتر ترغیب به ابراز علایق و خواسته های خود چه در خانه و چه در اجتماع بکند.درانتها،می توانید دقایقی با فرزندانتان کارتون زیر را ببینید.???? https://www.aparat.com/v/Cm2w4 دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Sat, 04 Jul 2020 05:49:54 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>قبول تفاوت های کودکانمان</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D9%82%D8%A8%D9%88%D9%84-%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%85%D8%A7%D9%86-zpea9awse3dn</link>
                <description>رنگدونییکی از نکاتی که بعنوان ولی باید مراقب آن باشیم،توجه به تفاوت های فردی کودکانمان است.هرفردی باتوجه به سبک زندگی و محیط اجتماعی و ژنتیک خود دارای استعدادی منحصر بفرد است که باید به آن احترام گذاشت.شما ولی گرامی باید در هنگام رشد کودک،از دستور دادن به کودک خود خودداری کنید.باید فرزندتان را بشناسیدو استعدادهایش را شکوفا کنید.برای این که بتوانید استعدادهای کودکانتان را بشناسید،به هیچ عنوان نیازی به آموزش خاصی ندارید،تنها باید صبر کنید تا کودکتان از علاق خودش بازگو کند.یکی از سوالاتی که از کودکان می شود،این است که وقتی بزرگتر شدی،می خواهی چکار کنی؟این سوال،شاید بدترین و البته بی معنی ترین سوالی است که می توان از کودک پرسید!باید بگذارید،فرزندتان از دوران کودکی خود لذت ببرد و کمتر ذهنش را با آینده درگیر کنید.این درگیری با آینده می تواند خلاقیت های کودکتان را مخدوش کند.چرا نباید این سوال را بپرسید؟فرض کنید،درون خانه نشسته اید،داخل یخچال به اندازه کافی غذا وجود دارد.به یکباره،پدرتان می پرسد،اگر زلزله بیاید،چگونه زنده بمانیم؟جالب اینجاست که همین الان هم با تصور این اتفاق،می خواهید دست از ادامه مطالعه این متن بردارید و بروید یخچالتان را چک کنید.این دقیقا همان حسی است که پس از این پرسش به کودک دست می دهد،که آیا از ارزش های لازم برخوردار است.شاید از دید شما کودکتان خیلی از چیزها را درک نکند،اما این یک دروغ محض است.کودکان در کمترین ارزش گذاری هایشان برای زندگی،از دغدغه ها،اضطراب ها و استرس های شما کاملا آگاه هستند و هر وقت شما احساس خطر کنید،آنها متوجه می شوند.بنابراین،سعی نکنید فرزندتان را با دغدغه هایی بجز بازی ها کودکانه،مضطرب کنید.طبق روال همیشه،میتونید کارتون زیر رو درکنار کودکانتون ببنید.?? https://www.aparat.com/v/bJzKZ دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Thu, 02 Jul 2020 03:44:40 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آیا تربیت کودکان قبل از تولد هم اهمیت دارد؟</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%A8%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF-%D9%87%D9%85-%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-dukhmp47jh3b</link>
                <description>بلی،درباره تربیت در دوران قبل از تولد هم مواردی در باورهای دینی وجود دارد که پرداختن به آنها خالی از لطف نیست:از ماه چهارم بارداری به بعد،جنین صدای پدرومادر وهرصدایی را می شنود.یعنی دقیقا در همان سنی که روح دمیده می شود.دراین مقطع سنی،اگر مادر پرخاشگری بیش از حدمعمول داشته باشد،علاوه برآسیب هایی که به جسم جنین وارد می شود،آسیب هایی هم به روح و روان کودک می رسد.روانشناسان می گویند برای جنین در شکم مادر قصه بگویید،چون صدارا می شنود.اگر پدر قصه بگوید،کودک بعداز تولد باصدای پدرآرام می شود،همانطور که با صدای مادر آرام می گردد.در دوره ی رشد قبل از تولد،نه تنها رشد جسمانی،بلکه رشد هیجانی و عاطفی هم وجود دارد.مثلا اگر پدر به جنینی که در شکم مادر است،ابراز علاقه کند،کودک بعدازتولد عاطفی تر خواهد شد.کودکی که در دوران بارداری در محیطی است که مادر،کلمات محبت آمیز بیشتری می شنود و می گوید،سلامت عاطفی اش خیلی بیشتر خواهد بود.مادری که استرس دارد،رشد هیجانی کودک را دچار مشکل می کند.از این رو،رفتارهای هیجانی،عاطفی و جسمی می تواند در رشد قبل از تولد کودک از لحاظ هیجانی و عاطفی و جسمانی تاثیر بگذارد و حتی در رشد جنسی موثر باشد.از دیدگاه اسلام،پدر و مادر و محیط اجتماع،نقش مهمی در رشد و تربیت کودک دارند.اسلام ازهمان ابتدای تولد،برنامه ها و دستورات خاصی برای رشد و تربیت کودک تنظیم کرده و اجرای آن را برعهده ی والدین قرارداده است.اصولا اسلام درمورد رشد و تربیت،حقوق مسلمی را برای کودکان قائل است.بیشتر بخوانید:قبول تفاوت های کودکانماناسلام در سراسر دوره ی کودکی و نوجوانی که مهم ترین دوران رشد و تربیت کودک است،برنامه های خاص و سفارش های تربیتی بسیاری را در انتخاب اسم،نحوه ی شیردهی و از شیرگرفتن،نحوه صحبت کردن و مهرورزی به کودکان و دررعایت عدالت و وفای به عهد نسبت به آنها (چه در دوره بلوغ و چه در دوره ی جوانی) بیان فرموده است.ما خودمان،شخصیتمان و منشمان را بوجود می آوریم.ما برای ساخت سبک زندگی خود،صاحب اراده آزاد هستیم.به فرزندانتان کمک کنید تا صاحب اراده باشند.?دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Thu, 02 Jul 2020 03:41:44 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پس باید شخصیت کودکم را بپذیرم؟</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D9%BE%D8%B3-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%D9%85-fpz5nmgnqbwl</link>
                <description>قبل از پاسخ به این سوال بگذارید درباره چیستی پرخاشگری و بطور کلی توضیح آن بپردازیم.آیا عرف جامعه می تواند جواب قطعی به ما دهد؟همانطور که دیروز عنوان کردیم،در روانشناسی رشد،اینگونه نتیجه گیری می کنند که رفتارهای کودک از آمیخته وراثت و محیط تشکیل می شود.یعنی:رفتارهای کودک = وراثت + محیطیعنی راه دیگری نیست؟ماانسان ها بعنوان برترین مخلوقات،دارای قدرتی هستیم که خداوند منان در ما قرارداده و مارا از سایر موجودات متمایز ساخته است و آن هم قدرت اراده است.انسان ها با این نیرو می توانند دربرابر جاذبه های قوی نیز مقاومت کنند و درمقابل کشش های طبیعی یا محیطی صرفا حالت انفعالی نداشته باشند.حتی به کمک این نیرو می توانند،برغرایز و جاذبه های مختلف حاکم شوند و خواسته ای را فدای خواسته ای دیگر کنند.اراده بعنوان نیرویی است که انسان می تواند با آن تصمیم بگیرد و تاحدود زیادی شرایط را تغییر دهد.انسان با قدرت اراده خود می تواند بر وراثت و محیط اطراف خود نیز تاثیر بگذارد.اراده کودک خودرا تقویت کنید.البته در جلسه ای به راهکارهای افزایش اعتماد به نفس می پردازیم،اما درحال حاضر بطور خلاصه باید عنوان کنیم که،تنها راهکمک به فرزندانمان،تقویت حس اعتماد به نفس آنهاست.مراقبت از این خصیصه (اعتماد به نفس کودکانمان) یکی از سخت ترین مراحل تربیتی و البته مهم ترین آن است.فردا درباره افزایش آگاهی شما ولی گرامی از مراحل رشد بیشتر صحبت خواهیم کرد.?دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Wed, 17 Jun 2020 23:51:59 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>عوامل موثر در شکل گیری شخصیت کودک</title>
                <link>https://virgool.io/rangdooni/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-eh4rs1kg6xzl</link>
                <description>در ابتدا لازم است تعریفی کوتاه درباره فرزندانمان بدانیم!قطعا عبارت (رشد) را می شناسید.روانشناسی رشد،یکی ازشاخه های روانشناسی است که به مطالعه چگونگی رشد و تغییر افراد در طول زندگی شان می پردازد.روانشناسان این شاخه به مطالعه موارد زیر می پردازند:تغییرات جسمی و فیزیکی درفرآیند رشد افرادتغییرات رشد اجتماعیتغییرات هیجانی و شناختی افرادآموزش تمرکز و حافظه،همین الان کتاب زیر را بخرید????(روی شکل قرمز بزنید) https://basalam.com/venoosmarket/product/174387?ref=aV1qd&amp;sh=copy-aV1qd-product-referral شخصیت کودکمان چگونه شکل میگیرد؟شخصیت افراد از مجموع دو عامل کلیدی شکل میگیرد:وراثتمحیطبیشتر بخوانید:(روی متن زیر بزنید??)چگونه محیطی امن برای کودکمان بسازیم؟البته،باوجود اینکه وراثت در زمینه هوش نقش عمده ای برعهده دارد،محیط ها و رفتارهایی که والدین فراهم می کنند (مانند تعلیم و تربیت و نوع انتخاب محیط آموزشی) ،همسالان،رسانه ها،فضای مجازی(مخصوصا در دهه اخیر) و دیگر موارد نیز برآن تاثیر می گذارند.امروز به همین حد بسنده می کنیم...فردا درباره کنترل این رفتار  و البته کم هزینه ترین راه برای کمک به فرزندانمان بیشتر صحبت می کنیم.?درانتها می تونید کارتون زیر را همراه با فرزندتان ببینید.???? https://www.aparat.com/v/pEQCr دنیای کودکانمان را رنگی کنیم.?</description>
                <category>رنگدونی</category>
                <author>علیرضا عباسپور</author>
                <pubDate>Wed, 17 Jun 2020 08:11:26 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>