این پژوهش با هدف مقایسه عزت نفس و تاب آوری بین افراد بینا و نابینای شهر اصفهان انجام شد. پژوهش از نوع علی ـ مقایسه ای است.

جامعه آماری همه نابینایان مرد و زن ۲۰ تا ۴۰ ساله با تحصیلات بالای دیپلم تحت پوشش سازمان بهزیستی, در بهار ۱۳۹۴, در شهر اصفهان بودند. از این میان,۶۰ نفر (۳۰ مرد و ۳۰ زن) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ۶۰ نفر از افراد بینا از نظر تحصیلات, سن و جنس با گروه نابینا همتا شدند.

ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) و تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) بود. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS19 و تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

نتایج نشان داد بین دو گروه بینا و نابینا در میزان تاب آوری تفاوت معناداری وجود ندارد, اما بین این دو گروه در متغیر عزت نفس تفاوت معناداری مشاهده شد (P<0.05).

مقایسه عزت نفس و تاب آوری بین افراد بینا و نابینای شهر اصفهان