اخبار را پیگیری بکنید؛ نقدی عصبانی

در این توفیق اجباری بی‌اینترنتی، پای منبر پادکست‌ها و کتاب‌های صوتی نشسته‌ بودم که عنوان یکی از کتاب‌ها در پلتفرم داخلی توجهم رو جلب کرد:

«کتاب اخبار را پیگیری نکنید ب- بیانه‌ای برای یک زندگی شادتر، آرام‌تر و عاقلانه‌‎تر (با گویندگی یک مجری مشهور)»

شاید ده سال پیش این نحوه ادبیات و ارزش‌گذاری‌ برای زندگی روزمره برای منِ خاورمیانه‌ای جذاب بود ولی الان چیزی جز یک عبارت مسخره و بی‌معنا یا به بیان مودبانه، تجویزی غربی برای دردهای شرقی نیست.

برای منی که روشن بودن یا نبودن Capslock در هنگام تایپ کردنِ توییت یک رییس‌جمهور خارجی، قیمت کالاهای اساسی زندگی‌ام را تامین می‌کند این جور تجویز‌ها چیزی جز زر مفت نیست. البته که اگر در یک جامعه نرمال با روان سالم زندگی می‌کردم دغدغه‌های این‌چنینی داشتم ولی زیست در خاورمیانه به خصوص در قسمتی که کل جهان باهاش مشکل دارند(!)، ما چیزی جز اخبار نداریم؛ البته منظورم این نیست که از اخبار برای فرار از فکر کردن به مشکلات زندگی استفاده کنیم. بلکه اخبار، روزنه‌ای برای تحلیل و پیش‌بینی تحولات آینده‌مان است. ما به طور دائمی روی یک تردمیل هستیم که اخبار نقش کنترل کردن سرعت و سختی دویدن را دارد. ما از طریق تحلیل اخبار می‌توانیم متوجه شویم که موج جدید گرانی خواهد آمد، طلا گران خواهد شد، وضعیت بازار ماشین یا موتور چگونه خواهد شد.

شاید انتقاد کنید که این تحلیل‌گری‌ها اساسا وظیفه تحلیلگران مالی و تریدرهاست. بله در یک جامعه نرمال، فرد با تحلیل دادگان که بخشی از آن اخبار است برای افزایش سرمایه تصمیم‌گیری می‌کند. ولی ما در جامعه‌ای بحران‌زده، تحریم‌زده هستیم که باز هم می‌گویم بقیه کشورها با آن لج هستند(!). منِ انسان معمولی که از رانت اطلاعاتی برخوردار نیستم در چنین جامعه‌ای فقط از طریق اخبار می‌توانم سرمایه‌ی خود را نه افزایش، بلکه نگه دارم.

خلاصه که این چرت و پرت‌ها برای منِ خاورمیانه‌ای قابل تعمیم نیست.