انقلاب ما شاید همین دوام آوردن است



در روزهای سختی زندگی می‌کنیم و شرایط برای زنده ماندن، هر روز سخت‌تر می‌شود. اتفاقات و حوادث برج دی ۱۴۰۴ در روح جمعی و کل ایران تاثیرات بدی گذاشته است. می‌خواهیم شاد باشیم، می‌خواهیم به روزمرگی معمول خود باز گردیم، اما یک جای کار می‌لنگد و این همان روح جمعی است که روی تک تک ما اثر گذاشته است.

با اینکه هیچ راه حلی برای خروج از این بحران ندارم و زندگی خود من هم به مویی بند است اما این را می‌دانم که آنان که بد ما را می‌خواهند، هدفشان همین است که ما را به واکنش‌های بدون بازگشت وادار کنند. ولی این را باید به آنها گفت که ما نه تنها فریب نمی‌خوریم بلکه ایستادگی خواهیم کرد به این صورت که در مقام انسانی خود باقی می‌مانیم و مثل شما نخواهیم شد. انقلاب ما همین است که انسان بمانیم و نگذاریم که کسی آن را از بین ببرد. شما می‌توانید تا هر جایی که قدرت دارید ما را از مقام انسانی به زیر بکشانید ولی باز ما با توسل به نیروی ایمان خود دوباره خواهیم ایستاد.

ما مسئول پرورش نسلی آگاه هستیم و آیندگان باید بدانند که می‌شود با مقام انسانیت بر تاریکی پیروز شد. پس توصیه من این است که حداقل در هیچ شرایطی دست به کاری نزنید که بهانه‌ای باشد برای آنان که دوست دارند ما را کوچک و حقیر ببینند.

تلاش کنید، درس بخوانید، مطالعه کنید و مطالبه کنید اما هیچ گاه درجا نزنید و دست از تلاش بر ندارید. اگر در مسیر تکثیر آگاهی هستید بدانید طی کردن این راه کار آسانی نیست و باید تحمل خود را به بالاترین میزان افزایش دهید. وقتی با اهریمن مبارزه می‌کنید باید بدانید او هم مقابله به مثل خواهد کرد. پس رشد کردن همراه با درد است اما هر دردی درمانی هم خواهد داشت.

تا می‌توانید بنویسید حتی اگر هزاران بار نوشته‌ی شما را معدوم کنند. انقلاب ما وقتی به ثمر خواهد رسید که ما از رفتارهایی که بر علیه ما انجام می‌شود خسته نشویم. هر بار که مطلبی پاک شد بدانید که کار درست را انجام داده‌اید و در مسیر درست قدم گذاشته‌اید. عیبی ندارد اگر برای تجدید قوا کمی استراحت کنید اما هیچ وقت متوقف نشوید چون هر گاه حتی یک نفر تصمیم بگیرد تا صدای خود را خاموش کند باید بداند که ظلم بزرگی نسبت به هم نوعان خود مرتکب شده است.

زندگی کنید و از زندگی بنویسید. حتما نباید از ظلم و ستم نوشت. آنها می‌خواهند شما را در ظلمت شب نگه دارند، می‌خواهند تا همیشه غم در دلتان باقی بماند اما باید بگویم که شادی هم نوعی اعتراض به ظلمت است. پس با صدای بلند بخندید آن قدر که گوش‌هایشان کر شود.

دوستان وبلاگ نویس، لطفا نا امید نشوید. اگر هزار بار هم مطالب شما را پاک کردند شما هم هزار بار دیگر بنویسید. با رفتن و خالی گذاشتن فضا، بیشتر جا را برای ظالمان باز خواهید گذاشت.

به امید روزهای روشن

۲۱ بهمن ۱۴۰۴