https://virgool.io/tourismcommunity/feed برای بهتر شدن اوضاع گردشگری و توریسم. دغدغه ی ما، کمرنگ شدن مرزهای فرهنگی است. #سفر #گردشگری #فرهنگ #اقتصاد fa 2026-04-15 04:00:52 https://files.virgool.io/ https://virgool.io/tourismcommunity https://virgool.io/tourismcommunity/%D9%86%D9%81%D8%AA-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-jk0wttdrwatm نفت، بلای جان گردشگریدر سال‌های میانی دهه‌ی ۷۰ میلادی، «تری لین کارل» (Terry Lynn Karl) دانشجوی آمریکایی مقطع دکتری دانشگاه استانفورد طی پژوهشی میدانی به مقوله‌ی نفت و اثرات آن بر اقتصاد کشورهای نفت‌خیز می‌پردازد. حاصل این پژوهش کتابی می‌شود به نام «معمای فراوانی؛ رونق‌های نفتی و دولت‌های نفتی»۱.کارل ضمن تحلیل ابعاد چند لایه‌ی سیاسی و اقتصادی متأثر از نفت در کشورهایی نظیر ایران، نیجریه، ونزوئلا، الجزایر و اندونزی تلاش می‌کند تا به این پرسش پاسخ دهد که چه چیزی نفت را جام زهرآلود می‌سازد؟چرا مردمان زیادی در عین حال که بر روی میلیاردها بشکه‌ی نفت نشسته‌اند – به‌ویژه طی سال‌های رونق نفتی دهه‌ی ۷۰ میلادی – زندگی فقیرانه‌ای دارند؟سؤالی که بیشتر کشورهای صادرکننده‌ی نفت طی ده‌ها سال از خود می‌پرسند بدون اینکه پاسخ قانع‌کننده‌ای برای آن بیابند!چرا رونق‌های نفتی، دولت‌ها را بی‌ثبات می‌کند و در عین حال توهم رفاه و آبادانی به وجود می‌آورد؟لین کارل ریشه‌ی این ویژگی مشترک را در هم‌زمانی بهره‌برداری از نفت و فرآیند دولت‌سازی مدرن در این کشورها جستجو می‌کند. در مدل او اقتصادهای صادرکننده‌ی نفت و دولت‌های نفتی، بیان‌گر شکل افراطی اقتصادهای وابسته به منابع طبیعی‌اند. این افراطی‌گری خصوصاً در وابستگی بسیار بالای اقتصاد به یک منبع واحد به نام درآمد نفت بازتاب پیدا می‌کند.منابع طبیعی فراوان، اختلالات اقتصادی و سیاسی‌ای را تحمیل می‌کند که رشد اقتصادی را در درازمدت کاهش می‌دهد؛ اگرچه رونق و رفاه کوتاه‌مدتی به وجود می‌آورد. معدود کشورهایی نفتی پیدا می‌شوند که رشد اقتصادی‌شان بالاتر از میانگین کشورهای فاقد منابع طبیعی باشد.وقتی دلارهای نفتی و نقدینگی وارد اقتصاد این کشورها می‌شود، قیمت کالاها و خدمات غیرقابل مبادله (نظیر ساختمان‌های مسکونی و تجاری، خدمات واسطه‌ای، مشاوره‌ای و آموزشی) که قابل وارد کردن نیست بالا می‌رود. وقتی قیمت این کالاها و خدمات بیش از حد گران می‌شود، انواع محصولاتی که از آن‌ها در تولید استفاده می‌شود قادر به رقابت در صحنه‌ی بین‌المللی نیستند؛ تولیدات کشاورزی و صنعتی برای صادرات کاهش می‌یابد؛ دولت سعی می‌کند با درآمد نفت به این کارخانه‌ها یارانه بدهد و با سایر دخالت‌ها و اختلالات در بازار، عدم مزیت هزینه‌ای صنایع نوزاد را خنثی کند. بدین ترتیب صنایع نوزاد هرگز بالغ نمی‌شوند بلکه با یارانه‌های دولتی هر روز فربه‌تر و کُندتر می‌شوند.بر همین اساس، کشوری که سال‌ها بر ستون منابع طبیعی خود به‌عنوان اقتصاد مادر تکیه کرده، مدام با توهم اینکه کشوری ثروتمند است هرگز نمی‌تواند برنامه‌ریزی و بودجه‌بندی اساسی بر مبنای ظرفیت‌های بالقوه‌‌اش طرح‌ریزی کند.اگر از زاویه‌ی دیگری به موضوع نگاه کنید به سادگی می‌توانید صنایع و درآمدهای جایگزین نفت را نام ببرید. ایران کشوری پهناور است با چالش‌ها و تنش‌های بسیار در حوزه‌ی کار و اشتغال.چگونه سیاست‌گذاری‌های کلان اقتصادی می‌توانست طی این سال‌ها بر آمار رو به افزایش بیکاری غلبه کند؟قصد دارم تا در ادامه‌ی این بحث به‌طور شفاف به وزنه‌ی ارزشمندی بپردازم که به دلیل وجود اقتصادی نفتی - که در پوست و گوشت و استخوان کشور رخنه کرده - همواره مهجور و مغفول واقع شده است؛ گردشگری.کم‌توجهی به اکوسیستم گردشگری و ظرفیت‌های بالقوه‌ی طبیعی و تاریخی آن و در نظر نگرفتن پتانسیل‌های اقتصادی نهفته‌ی این صنعت پُربها در ایران، ریشه‌ای تاریخی دارد. گردشگری و سفر به‌عنوان مؤلفه‌ای درآمدزا و قابل توسعه در ایران – که اتفاقاً متکی بر منابع طبیعی و البته تاریخی کشور است – سابقه‌ای بسیار طولانی دارد؛ از زمان راه‌ها و چاپارخانه‌ها و کاروانسراهای بین راهی دوره‌ی هخامنشیان و سلوکیان و اشکانیان و جاده‌ی ابریشم به‌مثابه‌ی شاه‌راه تجاری جهان تا به امروز اما هرگز به قدر شایستگی‌اش بدان پرداخت نشده است.در حالی تنها قریب به ۱۰۰ سال از کشف و بهره‌برداری نفت، این عنصر زیرزمینی می‌گذرد. در واقع این ویلیام دارسیِ بریتانیایی بود که در سال ۱۹۰۱ میلادی، پس از مذاکره با مظفرالدین شاه، فرآیند استخراج نفت در ایران را کلید زد و پس از حدود هشت سال، در تاریخ ۲۶ می ۱۹۰۸ میلادی توانست نخستین چاه نفت خاورمیانه را در عمق ۳۶۷ متری کشف و ثبت کند؛ چاهی در منطقه‌ی مسجد سلیمان کنونی (در استان خوزستان) که به نام «چاه شماره‌ی یک» خوانده می‌شود. حدود ۱۱۲ سال پیش! مقایسه کنید با قدمت چند هزارساله‌ی سفر و گردشگری در ایران!همان‌طور که در مقدمه‌ی این نوشتار اشاره شد، صنعت نفت با توجه به هزینه‌فرصت‌های استخراج و ارائه‌اش به بازار، توهم رفاه و آبادانی را به دولت و مردم القاء می‌کند، در صورتی که این تصور هرگز بر هیچ ایده‌ی برنده‌ای سوار نبوده و نیست. فقط کافی‌ست کمی در مقام قیاس، امکان‌های بالقوه‌ی دو صنعت نفت و گردشگری را در کنار هم قرار دهیم تا به خوبی دریابیم که کدام‌یک از قابلیت رشد و توسعه‌ی بیشتری برخوردارند؟!نفت به‌عنوان یکی از منابع و ذخائر مهم زیرزمینی به هر حال روزی تمام خواهد شد که اتفاقاً زمان آن خیلی هم دور نیست! وقتی درباره‌ی توسعه و رشد آینده‌محور حرف می‌زنیم بهتر است تا بساط‌مان را جایی پهن کنیم که به زودی با خاک یکسان نشود! منبعی که این‌قدر غیرقابل اتکاست و به زودی رو به زوال خواهد رفت، بی‌تردید امکان سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی درازمدت بر روی آن وجود ندارد؛ همان‌گونه که تا به امروز نیز هیچ برنامه‌ی مُدونی در این زمینه وجود نداشته است!جهان امروز با همان سرعتی که نفت را به‌عنوان انرژی رو به افول، منسوخ و تمام‌شدنی قلمداد می‌کند، با شتاب فزاینده‌ای به سمت بهره‌گیری از منابع و انرژی‌های تجدیدپذیر و پایدار در حرکت است.و ما همچنان و هنوز رؤیای فروش چند بشکه نفت بیشتر به دنیا را در سر می‌پرورانیم!اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور، ۲۴ خردادماه سال ۹۸ در مراسمی اعلام کرد که: «ما کشوری بودیم که در یک سال 100 میلیارد دلار درآمد نفتی داشتیم اما کل درآمد نفتی کشور در سال 98 حدود 8 میلیارد دلار ]طبق آمار دقیق‌تر؛ 9/8 میلیارد دلار[ بوده که این کاهش درآمد، بر همه‌ی بخش‌ها از جمله بودجه‌ی دولت تأثیر می‌گذارد»۲.خب طبیعی‌ست که وقتی نفت، می‌شود معیار تعیین بودجه‌ی یک مملکت، با هر تلنگر بیرونی، بودجه‌بندی کل کشور مختل و دچار مشکل می‌شود.با توجه به آمار ارائه‌شده، اگر میزان درآمد نفتی کشور در سال 98 را 9/8 میلیارد دلار در نظر بگیریم، کل درآمد دولت از محل صادرات نفت خام و میعانات گازی در سال گذشته با کسر سهم 20 درصدی صندوق توسعه‌ی ملی و همچنین سهم 5/14 درصدی شرکت ملی نفت ایران، بالغ بر 8/5 میلیارد دلار بوده است.حال با لحاظ کردن همین فرض بیایید موضوع درآمدی کشور را با نگاه به صنعت گردشگری بررسی کنیم؛صنعتی که طبق سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ کشور می‌بایست تا پنج سال آینده بیش از ۲۰ میلیون نفر گردشگر ورودی داشته باشد.آبان‌ماه ۹۷، معاون توسعه‌ی مدیریت و پشتیبانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اعلام کرد که: «در سال ۹۶، پنج میلیون و ۲۰۰ هزار گردشگر ورودی داشته‌ایم و به‌طور میانگین، هر گردشگر رقمی بالغ بر ۱۳۴۰ دلار در ایران هزینه کرده است»۳.با فرض اینکه دو سال از مصاحبه‌ی مذکور گذشته است و امروز به جای سازمان، وزارتخانه‌ی در خوری برای صنعت گردشگری‌مان داریم؛ و با لحاظ کردن این مهم که ایران می‌تواند با تلاش و همت خویش، زیرساخت‌های تفریحی، حمل‌ونقلی، اسکان و به‌طور کلی بستری مناسب برای جذب گردشگر فراهم کند؛ و با ایمان داشتن به هدف سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ برای جذب همان تعداد ۲۰ میلیون گردشگر مندرج در آن (و نه بیشتر) در پنج سال پیش رو؛ می‌توان آینده‌ی گردشگری کشور را این‌گونه تفسیر کرد که اگر متر ما همان معیار حداقلی سال ۹۶ باشد و هر گردشگر حدود ۱۵۰۰ دلار با خود به ایران بیاورد و در حوزه‌های مختلف وابسته به صنعت گردشگری خرج کند؛ رقمی بالغ بر ۳۰ میلیارد دلار درآمد خالص از این صنعت خواهیم داشت؛ تقریباً چهار برابر کل درآمد نفتی ایران در سال ۹۸!فقط کافی‌ست که کمی همت کنیم؛ اگر بر این اصل که ایران طبیعتی چهارفصل و یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری تاریخی‌ست باور داشته باشیم، می‌توان کاری کرد کارستان.آقایان مسئول!آنچه قریب به یک قرن است که از زیر خاک بیرون می‌کشید و به دنیا می‌فروشید، نماد تنبلی و تن‌پروری اقتصادی‌ست. بی‌برنامگی و از هم گسیختگی اقتصاد کشورمان، حاصل وابستگی بی‌چون‌وچرا به همین به اصلاح، طلای سیاه است. نفت، بلای جانمان شده! از همین خاک و همین زمین حاصل‌خیز ایران بهره‌برداری کنید اما از روی آن و نه از زیرزمین‌اش!میلیاردها دلار گنج پنهان بر بستر این خاک هست و نمی‌بینید.گردشگری یک فرصت بلاشک است؛ آن را دریابید و برای رشد و شکوفایی‌اش طرحی نو دراندازید.بس است اقتصاد مبتنی بر منبع فانی نفت! سر کلاف، گم شده است؛ شما را قسم می‌دهم برای حفظ و نگه‌داشت این سرزمین اندکی بیندیشید.چگونه است که در مبادلات و تعاملات اقتصادی نفتی، هزار راه نرفته را امتحان می‌کنید تا تحریم‌ها را بشکافید و از میان آن بشکه‌ای نفت بفروشید اما سنگلاخ‌های مسیر گردشگری را نمی‌بینید؟یا می‌بینید و برای برداشتن آن‌ها زحمتی به خود نمی‌دهید!چرا وقتی بحث گردشگری می‌شود همه‌ی مسئولان‌مان به راه دیگر می‌زنند؟ نشنیده می‌گیرند! چرا این صنعت را جدی نمی‌گیرید آقایان؟!فقط کافی‌ست تا حجم فرصت‌های قابل توسعه‌ی گردشگری را روی کاغذ بیاورید و با حوزه‌ی نفت مقایسه کنید؛ کدام صنعت همچون صنعت گردشگری می‌تواند این‌گونه میزان اشتغال‌زایی و درآمدزایی کلان کشور را افزایش دهد؟ از هر ۱۳ شغل، یکی از آن‌ها به صنعت گردشگری و توریسم ارتباط دارد.این اکوسیستم را دریابید که سهل‌ترین راه درآمدزایی برای کشور همین گردشگری‌ست. کمی در وضع قوانین دست‌وپاگیر انعطاف به خرج دهید تا راه جذب گردشگران خارجی (بخوانید دلارهای خارجی) به ایران‌مان هموار شود. کمی نوآور باشید؛ یا از نخبه‌های اکوسیستم گردشگری کمک و مشورت بگیرید تا شاید نوری بر اقتصاد خسته‌ی ایران بتابد.مناطق آزاد را با تعریف اصول و قواعد مشخص، آزاد کنید تا ارزآوری شود. راه را برای ورود گردشگر خارجی باز کنید تا ببینید که فعالان دلسوز گردشگری کشور چگونه از هر حوزه‌ای بیشتر برای ایران ارزآوری خواهند کرد. زیاده عرضی نیست. باقی بقایتان...۱- معمای فراوانی؛ رونق‌های نفتی و دولت‌های نفتی/ نوشته‌ی تری‌لین کارل/ ترجمه‌ی جعفر خیرخواهان/ نشر نی۲- خبرگزاری فارس۳- اقتصادآنلاین انجمن گردشگری و سفر اکوسیستم گردشگری Wed, 05 Aug 2020 17:10:33 +0430 https://virgool.io/tourismcommunity/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D9%85%D9%86%D9%88%D8%B9-%D8%AA%D9%88%D9%82%D9%81-%D8%A8%DB%8C%D8%AC%D8%A7-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%DA%A9%D8%B3%D8%A8-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-pklvh0ajhheh گردشگری ممنوع! توقف بی‌جا مانع کسب است...۲۵۰۰ آژانس گردشگری تعطیل شدندخبری کوتاه اما فاجعه‌آمیز که شاید حتی لابلای اخبار پرتنش و پرآشوب روزهای کرونایی تیرماه گم شده باشد. در روزهایی که رسانه‌های خبری حقیقی و مجازی مدام و پی‌در‌پی در حال تولید و انتشار اخبار متعدد (موثق یا غیرموثق) هستند به نظر می‌رسد آنالیز و تحلیل صحت و سقم آن‌ها کمی دشوار شده و برخی خبرها در میان انبوه اخبار از نظرها دور می‌مانند. آنچه مدیران و صاحبان کسب‌وکارها در این روزها به شدت بدان نیازمندند، قدرت تحلیل فضای واقعی و دور از تشویش و اضطراب حاکم بر شرایط جامعه استفارغ از نوسانات قیمتی یورو، دلار، سکه و ارز و حتی بورس اوراق بهادار که همه‌ی اقشار جامعه را درگیر خود کرده است، هوشمندی، نگاه موشکافانه به اخبار و رخدادهای داخلی و خارجی و تفکیک و جداسازی خبر سره از ناسره است. گاهی برخی اخبار چنان هراس‌ناک و مهیب بر سرمان آوار می‌شوند که مواجهه‌ با اصل موضوع مطروحه شبیه به کابوس است و در تصور نمی‌گنجد!در ادامه‌ی تیتر ساده و کوتاه خبری که به نقل از همشهری در ابتدای این نوشتار آوردم، توضیح مختصری آمده است؛ رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران گفته است که؛ «آژانس‌های مسافرتیِ تعطیل‌شده، به بازار بورس، دلار و سکه مهاجرت کردند»!خبر این‌گونه ادامه یافته: «شش ماه از شیوع کرونا در ایران می‌گذرد. بسیاری از مشاغل به‌دلیل تعطیلات ناشی از کرونا فرصت کار را از دست داده‌اند و بر اساس آمار ارائه‌شده، نیمی از پنج هزار شرکت خدمات مسافرتی و آژانس‌های گردشگری کشور تعطیل شده و دفاتر خود را بسته‌اند! سیاستگذاری غلط وزارت میراث فرهنگی در مدیریت بحران گردشگری و ناتوانی معاونت گردشگری در هدایت وضعیت بحرانی موجود نیز آتش بحران گردشگری را تشدید کرد و بدین ترتیب کرونا توانست ۲۵۰۰ شرکت آژانس کشور را برای همیشه تعطیل کند. و به گفته‌ی رئیس انجمن، مدیران و کارکنان شرکت‌های خدمات مسافرتی تعطیل‌شده که شش ماه از گردش مالی خود را از دست دادند، در این شرایط یا جذب بازار بورس شدند یا به بازار نابه‌سامان سکه و ارز در بازار آزاد پیوستند».۲۵۰۰ آژانس مسافرتی! ۲۵۰۰ بنگاه اقتصادی با میانگین هر کدام، ۱۰ نفر پرسنل که آماری قریب به ۲۵ هزار نفر بیکار را در پی دارد! ۲۵ هزار نفر بیکار یعنی به‌طور میانگین و تقریبی، قریب به یکصد هزار خانوار بی‌درآمد! شوکه‌کننده نیست؟آیا مسئولان گردشگری کشور هم این خبر و اخبار متعدد مشابه را می‌بینند؟ می‌خوانند؟ آیا در جریان امور قرار دارند و با این حال همچنان این‌قدر منفعل‌اند؟!«حدود ۸۰ درصد کسب‌وکارهای کشور از شیوع بیماری کرونا متضرر شدند اما دولت کمک قابل توجهی برای اصناف آسیب‌دیده ارائه نکرد. اوایل فروردین‌ماه ۹۹، دولت در طرح حمایت از کسب‌و‌کارهای آسیب‌دیده‌ی کرونا از ارائه‌ی تسهیلات ۷۵ هزار میلیارد تومانی و تخصیص بودجه‌ی ۱۲ تا ۱۶ میلیون تومانی به‌ازای هر نفر شاغل دارای لیست بیمه با بازپرداخت ۲۴ ماهه و نرخ ۱۲ درصد خبر داد اما در کل کشور تنها ۱۲ درصد از مشاغل و کسب‌وکارها موفق به دریافت تسهیلات شدند». این‌ها صحبت‌های «قاسم نوده فراهانی»، رئیس اتاق اصناف تهران در گفتگو با خبرگزاری ایلناست.شرایط بسیار بحرانی‌تر از آن چیزی‌ست که به نظر می‌رسد! سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ (۲۰۲۵ میلادی) در برنامه‌ ششم توسعه بر رشد ۳۰ درصدی گردشگری کشور تا سال ۱۴۰۴ تأکید می‌کند! اما اگر با همین فرمان پیش برویم، دستیابی به چنین هدف، خیالی باطل است!به نظر می‌رسد که روند مدیریتی و نظارتی حاکم بر اکوسیستم گردشگری کشور به وضوح عکس اهداف ترسیم‌شده را دنبال می‌کند. تسلسل حذف فعالان حرفه‌ای و متخصص حوزه‌ی گردشگری از دایره‌ی کسب‌وکار بی‌رونق این روزها، نمود بی‌کفایتی در تصمیم‌گیری و مدیریت بحران است و ناگفته پیداست که این راه ما را به ترکستان خواهد برد.آمار ورودی گردشگر به ایران از ۵۰۴۴۰۰۰ نفر در سال ۹۳ به ۸۶۰۰۰۰۰ نفر در سال ۹۸ رسید اما روشن است که حتی اگر این روند با همان شیب ملایم هم رو به جلو حرکت می‌کرد باز هم دستیابی به چشم‌انداز جذب ۲۰ میلیون نفر گردشگر خارجی در سال ۱۴۰۴ خیلی بعید به نظر می‌رسید! بماند که نیمه‌ی دوم سال ۹۸، نقطه‌ی آغازین افول صد درصدی و فروپاشی نظام اقتصاد گردشگری کشور محسوب می‌شود. ورودی گردشگران خارجی در بهار ۹۸ با ۴۰ درصد رشد نسبت به زمان مشابه آن در سال ۹۷ روبرو بود. آماری که اتفاقاً در تابستان ۹۸ بهبود هم یافت اما در ادامه، ماجرا به شکل دیگری پیش رفت و گردشگری کشور، نیمه‌ی دوم سال را در شرایطی بسیار بد و با صدماتی جبران‌ناپذیر از سر گذراند.۱گردشگری بی‌رمقی که با جذب گردشگران حداقلی از کشورهای اطراف، به سختی روی پای خود ایستاده بود، از ابتدای سال ۹۹ دیگر حتی نای بلند شدن ندارد.فارغ از آنچه نیمه‌ی دوم سال ۹۸ اما گردشگری کشور را دچار چالش‌های بسیار کرد، چیزی که اکنون حائز اهمیت است، نوع نگرش این روزهای مدیران و مسئولان برای ایجاد ثبات و هوشمندی در تعریف درست و کاربردی ارکان اقتصادی کشور در شرایط بحرانی‌ست. باز هم از میان اخبار پرحاشیه‌ی اخیر خبری بیرون می‌کشم تا در موضوع مورد بحث کمی عمیق شویم؛۲۲ تیرماه ۹۹ رئیس مجلس شورای اسلامی ایران از «بسته‌ی اقتصاد مردمی» رونمایی کرد. بسته‌ای که به گفته‌ی ایشان برای «تحول اقتصادی به نفع مردم» در پنج محور تدوین شده که ذیل هر محور، مجموعه‌ای از طرح‌ها و اقدامات تقنینی و نظارتی تعریف می‌شود. اما این پنج محور کدام‌اند؟محور اول؛ اصلاح ساختار بودجه‌ریزی کشورمحور دوم؛ نوسازی نظام مالیاتی کشورمحور سوم؛ بهبود معیشت اقشار کم درآمدمحور چهارم؛ رونق کسب‌و‌کار و ایجاد اشتغالمحور پنجم؛ توسعه‌ی تجارت خارجی و صادرات غیرنفتیهمان‌گونه که شما در محورهای اصلی بسته‌ی ارائه‌شده‌ی مجلس، اشاره‌ای به حوزه‌ی گردشگری نمی‌بینید، من نیز چیزی به چشمم نخورد! ناامید نشدم و به سراغ ذیل هر محور رفتم تا با طرح‌ها و اقدامات هر کدام بیشتر آشنا شوم. و اما دریغ! دریغا که هیچ‌یک از محورهای اصلی بسته‌ی اقتصاد مردمی حتی گوشه‌چشمی به توسعه و رونق گردشگری کشور ندارند و ابداً بدان‌ها پرداخته نشده است. در ذیل محور پنجم که به نظر می‌رسد کلیدی‌ترین بخش طرح پیشنهادی مجلس باشد آمده است:«... حوزه‌ی تجارت خارجی و صادرات غیرنفتی کشور نیازمند تغییر راهبرد و نوسازی اساسی‌ست. حقیقت آن است که این حوزه دچار نقص‌های جدی است. کم‌توجهی متولیان سیاست خارجی کشور به حوزه‌ی تعامل با همسایگان، بازاریابی منطقه‌ای و تسهیل صادرات، ظرفیت‌های عظیمی را معطل نگه داشته است. روشن است که در وضعیت تشدید تحریم‌ها، باید و به‌منظور مصون‌سازی اقتصاد کشور، بی‌اثرسازی سیاست فشار حداکثری دشمن، ورود به فاز جدید مقاومت فعال و تثبیت جغرافیای مقاومت، اقدامات مؤثرتری در حوزه‌ی اقتصاد و تجارت خارجی صورت گیرد که این اقدامات مکمل راهبردهای دفاعی، سیاسی و امنیتی نظام خواهد بود. حتماً اخذ راهبرد سیاست خارجی متعادل، به‌ویژه درس‌آموزی از تجربه‌ی شکست‌خورده‌ی غرب‌گرایی، تعامل عزتمندانه با اروپا و ایجاد روابط قوی راهبردی با شرق، به‌ویژه چین و روسیه می‌تواند کانال‌های اقتصادی متعددی به‌منظور تأمین کالای اساسی، مواد اولیه و صادرات محصولات داخلی به کشورهای حوزه‌ی جنوب غرب آسیا، آسیای میانه، شبه قاره و شرق آسیا فعال کند. این امر به‌طور اساسی در دستور کار مجلس است». تمام.محور پنجم را با تمام جزئیات آن ذکر کردم تا نتیجه‌ی تلخی را مورد بررسی قرار دهیم؛مگر نه اینکه مجلس شورای اسلامی به‌عنوان قوه‌ی مقننه‌ی کشور می‌بایست نقطه‌ی اتکای قابل اعتماد ملت و مردم برای برون‌رفت از شرایط ویژه‌ی این روزها باشد؟آیا اکوسیستم گردشگری که سال‌هاست با حداقل امکان‌ها و حمایت‌های دولتی، برای کشور ارزآوری و درآمدزایی می‌کند هیچ جایی در طرح پیشنهادی آقایان نداشته است؟ یعنی حتی به ظرفیت‌های آن فکر هم نکرده‌اند؟ یا فکر کرده‌اند و بر این باورند که گردشگری هیچ کمکی به اقتصاد ایران‌مان نمی‌کند؟ عجیب نیست؟اساساً گویا بنا نیست که فعالان حوزه‌ی کلان گردشگری کشور در هیچ برهه‌ی زمانی مورد توجه قرار بگیرند!گردشگری ایران با سابقه و قدمتی طولانی، پس از فراز و فرودهای بسیار در طول سالیان، تازه یکی دو سالی‌ست که برای کابینه‌ی کشور به‌عنوان یک صنعت جدی مطرح شده است.دو سال است که لایحه‌ی تشکیل فراکسیون گردشگری در مجلس شورای اسلامی دست به دست می‌شود و اخیرا اخباری از تشکیل این فراکسیون به گوش رسیده است. آیا در طرح پیشنهادی مجلس ، نظر این فراکسیون لحاظ شده است؟ اگر جواب مثبت است که وا مصیبتا ! اگرهم جواب منفی است بازهم وا مصیبتا!زمان با شتاب سرسام‌آوری در حال گذر است و باید در نظر داشته باشیم که ضرورت پرداختن به مسئله‌ی گردشگری موضوعی مهم، کلیدی و اجتناب‌ناپذیر است زیرا که گردشگری در حوزه‌های مختلفی از جمله حوزه‌های اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و البته اشتغال‌زایی بسیار حائز اهمیت است.وقتی گردشگری‌مان شبیه به توپ فوتبال، مدام در زمین سیاست پاس‌کاری می‌شود؛ وقتی مجلس شورای اسلامی کشور، بسته‌ای برای برون‌رفت از بن‌بست اقتصادی ارائه می‌دهد و در آن هیچ اثری از توجه به حوزه‌ی گردشگری نیست؛ وقتی تصمیم‌گیرنده‌های اقتصاد کلان کشور اساساً این صنعت را به‌عنوان بازوی کارآمد و درآمدزا و ارزآور کشور به حساب نمی‌آورند؛ دیگر چه انتظاری از بخش خصوصی - که به دشواری برای زنده نگاه داشتن کسب‌وکارش می‌جنگد - می‌توان داشت؟گویی هنوز نمایندگان مجلس‌مان درنیافته‌اند که توجه به صنعتی چنین استراتژیک که ده‌ها شغل کلیدی بدان وابسته‌اند و کاهش سطح درآمدی آن صدها و هزاران نفر را از کار بیکار می‌کند چقدر حیاتی و مهم محسوب می‌شود!وقتی در محور پنجم طرح ارائه‌شده به مجلس با توسعه‌ی تجارت خارجی و صادرات غیرنفتی روبرو می‌شویم، آیا صنعت گردشگری حتی در توضیح ذیل آن نباید جایی داشته باشد؟کشوری که سالیان سال خود را وابسته صنعت نفت و منابع زیرزمینی کرده است نمی‌تواند این حقیقت را بپذیرد که این منابع در حال نابودی و اضمحلال‌اند! واقعیت این است که خیلی پیش‌تر از این‌ها می‌بایست به فکر توسعه‌ی اقتصادی در زمینه‌هایی نظیر گردشگری می‌افتادیم! اما نکته اینجاست که هنوز هم با وجود تحریم‌ها و بن‌بست‌های پیش روی اقتصاد نفتی، مسئولان و تصمیم‌گیران کشور اصرار دارند تا به جای بهره‌گیری از منابع تجدیدپذیر و پایدار، نوک پیکان را بر احیای مراودات اقتصادی نفتی میزان کنند.چطور پس از گذشت این همه سال و با وجود این همه ظرفیت‌های پیدا و پنهان موجود در گردشگری، هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم؟آیا وقت آن نرسیده که سیاست‌های توسعه‌محور و درآمدی کشور را از سمت منابع زیرزمینی به سوی گسترش توانمندی‌های اکوسیستم گردشگری که امکانی موجود و تمام‌ناشدنی‌ست سوق دهیم و به بهره‌برداری حداکثری از داشته‌های لایتناهی کشور اقدام کنیم؟شاید به نظرتان، حرف زدن درباره‌ی توسعه‌ی اقتصاد گردشگری در روزهایی که با شیوع بیماری کرونا دست و پنجه نرم می‌کنیم کمی دور از ذهن باشد. شاید به این فکر می‌کنید که در جامعه‌ی بحران‌زده‌ی کرونایی - که اتفاقاً در این‌باره با وضعیت کل جهان تقریباً هم‌تراز هستیم – جایی برای برنامه‌ریزی و سیاست‌ورزی در حوزه‌ی گردشگری وجود ندارد. شاید با تعجب بپرسید که کدام گردشگر؟ کدام سفر؟ کدام اقتصاد؟آنچه به‌عنوان دغدغه‌ام بدان اشاره می‌کنم صرفاً دغدغه‌ای امروز نیست؛ جان کلام را در ذیل محور چهارم برنامه‌ی ارائه‌شده‌ی مجلس هم می‌توان جستجو کرد! گرچه در آنجا نیز چیزی درباره‌ی فعالان گردشگری (به‌طور خاص) نیامده است.وقتی از حذف ۲۵۰۰ فعال جدی حوزه‌ی گردشگری حرف می‌زنیم؛ وقتی ده‌ها کارگاه صنایع دستی تعطیل می‌شوند؛ وقتی صدها نفر در این اکوسیستم (از راهنمایان تور، مترجم‌ها، کارمندان هتل، کارمندان آژانس‌های مسافرتی، رستوران‌ها و مراکز پذیرایی، فعالان حوزه‌ی حمل‌ونقل تا ده‌ها شغل مرتبط دیگر) تعدیل و یا از کار بیکار می‌شوند؛ خوب است کمی اندیشه کنیم. نه فقط برای همین امروزمان! کمی دورتر را نظاره کنیم.در وضعیتی که گردشگری‌مان به لحاظ ورودی و خروجی تقریباً در شرایطی یکسان با جهان ایستاده، بهترین زمان برای برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری آینده‌ی این صنعت است. تمرکز بر گردشگری آنلاین و توسعه‌ی زیرساخت‌های آن در سطح جهانی می‌تواند دست‌آورد بزرگی از این دوره‌ی دشوار باشد.وزارت نوپای گردشگری کشور نسبت به زمانی که سازمان بوده تغییر محسوسی نداشته است؛ با همان ابزارها و همان اختیارات مشغول به انجام همان تکالیف است! وزارتخانه‌ی بی‌ابزار و بی‌اختیار، وزارتخانه‌ای نمایشی‌ست. مسئولیت در کنار اختیارات معنا می‌یابد؛ و توسعه‌ی گردشگری کشور به شدت نیازمند تصمیم‌گیرنده‌های کلیدی با سطح اختیارات و عملکرد بالاست.پیش از این هم در نوشته‌هایم بر این موضوع تأکید کرده‌ام که راه برون‌رفت از شرایط نابه‌سامان اقتصادی کشور، توجه عمیق به مقوله‌ی گردشگری و فراهم کردن یک نقشه‌ی راه دقیق برای آینده است.و این مهم ممکن نمی‌شود مگر با گردآوری نخبگان صنعت و اکوسیستم گردشگری برای خلق راه‌کارهای خلاقانه و نوآورانه...آقای وزیر!نمایندگان محترم مجلس!و مسئولان ارجمند امر گردشگری کشور!صنعت گردشگری در آینده‌ای بسیار نزدیک، صنعت جایگزین نفت خواهد بود؛این‌قدر مهجور و تنها و بی‌استفاده‌اش نگذارید! با آن مهربان باشید؛که اين تنبور محبت زخمه‌اش نوازش است نه سیلی...۲۱- آماره ارائه‌شده، برگرفته از اقتصاد آنلاین؛ ۲۶ فروردین ۹۹۲- دیالوگی از فیلم مادر (۱۳۶۸)، ساخته‌ی علی حاتمی انجمن گردشگری و سفر اکوسیستم گردشگری Mon, 27 Jul 2020 15:31:07 +0430 https://virgool.io/tourismcommunity/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%85%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D8%A8-fnbfwlmg4mlq گردشگری کم‌شتاب (Slow tourism) یا گردشگری آهسته، شاخه‌ای از صنعت گردشگریه که بر مفهوم "سرعت" بنا شده، و به‌معنای سفرهای نسبتا طولانی با سرعت پایینه که این فرصت رو به گردشگر می‌ده تا تجربه‌ای عمیق، اصیل و فرهنگی داشته باشه.کمی آهسته تر زیبا، کمی آهسته تر رد شوتعریف گردشگری کم‌شتابجانت دیکینسون و لِس لامزدن (نویسندگان کتاب Slow Travel and Tourism) گردشگری کم‌شتاب را این‌طور تعریف می‌کنن:چارچوبی مفهومی، شامل افرادی که "به آرامی به مقاصد مختلف دنیا سفر می‌کنند، بیشتر می‌مانند و کمتر جابه‌جا می‌شوند"، کسانی که مسیر سفر رو هم تجربه‌ای از سفر در نظر می‌گیرن، در مقصد مثل یک فرد بومی از حمل و نقل محلی استفاده می‌کنن و غذاها و نوشیدنی‌‎های محلی رو تجربه می‌کنن، برای کشف تاریخ و فرهنگ بومی مقصد زمان می‌زارن و از محیط زیست هم حمایت می‌کنن.سرچشمه گردشگری کم‌شتابمفهوم گردشگری کم‌شتاب از صنایع غذایی نشات گرفته، جنبش غذای آهسته (یا کم‌شتاب) اواخر دهه 1980 تو ایتالیا شکل گرفت و طی دهه‌ها محبوبیت بیشتری پیدا کرد. هدف این جنبش "جلوگیری از نابودی فرهنگ و سنت‌های غذاهای محلی"، "مقابله با افزایش سرعت در زندگی"، "افزایش علاقه عموم مردم نسبت به غذایی که می‌خوریم"، "آگاهی به این موضوع که این غذا چجوری و از کجا شکل گرفته" و در نهایت "چگونگی تأثیر انتخاب‌های غذایی ما بر دنیای اطراف ما"ست.پایه و اساس غذای کم‌شتاب و گردشگری کم‌شتاب یکسانه: هردو صنعت با خیلی از جنبه‎های مختلف زندگی از جمله فرهنگ، سیاست، کشاورزی و محیط زیست در ارتباط هستن و محوریت آن‌‎ها بر روی دوری از سرعت و شتاب بنا شده.از نگاهی دیگر، سفر کم‌شتاب معمولا با شیوه‌های گردشگری پایدار، یعنی در نظر گرفتن تأثیرات سفر بر محیط زیست، جامعه و اقتصاد مقصد همراهه.سه رکن اساسی گردشگری کم‌شتابدیکینسون ارکان گردشگری کم‌شتاب را اینطوری تعریف می‌کنه:انجام فعالیت‌ها با سرعت مناسبتغییر نگرش به سرعتارجحیت کیفیت به کمیتبرخی تصور می‌کنند سفر کم‌شتاب یعنی از ماشین و هواپیما استفاده نکن! در صورتی که در گردشگری "کم شتاب"، اصول سنتی "گردشگری سریع" مثل تورهای برنامه‌ریزی شده و پکیج‌های تعطیلات رو اصلاح می‌کنیم. گردشگری کم‌شتاب سپری کردن زمان طولانی در یک مکان، آشنایی با منطقه و جامعه‌ست.برای درک بهتر موضوع، یک مثال رو بررسی کنیم. یک پکیج سفر سه روزه رو درنظر بگیرین، در عرض سه روز "به سرعت" به یک مقصد سفر می‌کنیم، به جاهای توریستی رفته و چند تا جاذبه معروف رو "فقط" می‌بینیم، عکس می‌گیریم و تو لیستمون تیک می‌زنیم، یه غذای آماده از فست فود می‌خوریم و می‌ریم سراغ مقصد بعدی، بدون اینکه بدونیم پشت هریک از این جاذبه‌ها چه داستان‌هایی نهفته، بدون اینکه با زندگی درکنار افراد بومی مقصدمون، حال و هوای اون موقعیت رو لمس کرده باشیم ...در انتها اگر بخوایم کمی راحت‌تر و خودمونی‌تر به قضیه نگاه کنیم، گردشگری کم‌شتاب سبک جدیدی در این صنعت نیست! بلکه مقابله با فرهنگ جدیدیه که در اون اثری از هدف اصلی سفر نیست:فرهنگی که "تعداد" مقصد‌های دیده شده اهمیت بیشتری از خود مقصد و روح نهفته در اون داره،فرهنگی که گرفتن عکس‌ها و سلفی‌های متعدد در بین جاذبه‌ها، از شناخت و درک جاذبه‌ها مهم‌تر شده،غذاخوردن سریع و صرفاً سیر شدن با فست‌فودبه فرهنگ و هنر نهفته در غذاهای محلی ترجیح داده شده...فرهنگی که ...اگرچه نمیشه گفت که کدوم سبک درسته یا غلط، اما فرهنگ گردشگری کم‌شتاب خیلی به روح واژه "سفر" نزدیک‌تره ...وقتی "عکس" ارزش بیشتری از جاذبه دارد ... انجمن گردشگری و سفر محمد ناصری Sun, 14 Jun 2020 17:15:32 +0430 https://virgool.io/tourismcommunity/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DB%B1-dp2omecae5nk برای کارمندان علاقمندبه سفرسلااام ??مجددا #آناپلو صحبت میکنه امیدوارم حالتون خوب باشه?خیلی وقتا تو اینستا و اپارات کامنت گرفتم که خوشبحالت ما کارمندیم و از روزمرگی خسته شدیم اما نمیتونیم بریم سفر!?ماکه وقتشو نداریم?کارمنده و کار!و سفر یه رویاس و?اگه بخوایم بریم سفر کجا بریم ماکه نمیتونیم ما کارمندیم?کارمندای عزیز معمولا مشکل #زمان دارن?اما خبرخوبی که براتون دارم اینه‌که شما کارمندا هم میتونین سفرای خوبی داشته باشین?عاماااا بشرطهاوشروطها اولین شرطش داشتن روحیه سفری هست?دومین شرطش برنامه ریزی?وسومین شرط انتخاب مقصد مناسب?اکثر کارمندا جمعه وجمع کثیری پنج شنبه هام تعطیلن? پس با یه برنامه ریزی خوب میتونین شب چهارشنبه یا صبح زود پنجشنبه راه بیفتین و یروز خوبو رقم بزنین.?برای اونایی که تهران هستن میتونم مقاصد گردشگری#کارمندی رو معرفی کنم مثلا وردیج و واریش،توچال ،لویزان ،سنگان،دشت تلو،دریاچه ی حوض سلطان قم‌،مکارود،هریجان ،ارنگه،دیورش،دشت لار،مورود،دریاچه ولشت و...مناطق دیدنی هستن که کارمندای عزیز میتونن یک یا دوروز به این مناطق سفر کنن و ازش لذت ببرن?البته حتما به فصل مناسب گردش دراین مناطق توجه داشته باشید و برنامه ریزی دقیقی کنید تا برای کار هم استراحت لازم رو داشته باشید?از یک طرف تورهای گردشگری یک روزه برای کارمنداروخییییلی توصیه میکنم از اژانسای گردشگری خوب میتونم به#آژانس_گردشگری #دهپویه اشاره کنم که چند بار وقتایی که حوصله و زمان#کوله_گردی نداشتم باهاشون همراه شدمو کلی لذت بردم.برای خرید بلیط هاشم میتونین از سایت #تخفیفان استفاده کنید.دراخرم بهتون بگم اگر واقعا میخواین برین‌ #سفر اینقدر بهونه نیارین!یه کوله کوچیک حاوی یکی دووعده غذایی و چنتا میوه و قاقالیلی و یدست لباس درصورت نیاز و لیوان فلزی بردارین و بزنین تو دل جاده.خسته نشدین از این‌همه اهو ناله؟خیلیاتونومیبینم تو رستورانای گرون و کافه ها میچرخین و کیف میکنین?این هفته کافه و رستورانو تعطیل کن اخر هفترو بترکون?خوش باشی❤تصویر: #فرارازتهران #اناپلو به #ماسال #اناهیتاحقیقی #نویسنده #سفرنویس #سفربلاگر #سفرنامه #سفرنامه_نویس #اناحقیقی #ایرانگردی #کارمند #کارمندی #سفرمند_باشیم #سفردرایران #تهرانگردی #تور #لیدر #چارتر #سفربلاگر #کار #روزمرگی #کارمندی #فرارازکار #عشقوحال #تفریحات سالم انجمن گردشگری و سفر آناپلو Sun, 26 Apr 2020 00:40:57 +0430 https://virgool.io/tourismcommunity/%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-oiqaoxqjmd0g مقبره سعدی در شیراز یکی از مراکز گردشگری ادبی یکی از گونه‌های گردشگری خلاق گردشگری ادبی است و استان فارس و شهر شیراز ظرفیتی بالقوه و بی‌نظیر در این زمینه دارد. به گزارش تسنیم، گردشگری را می‌توان یک صنعت پویا و چندوجهی دانست، به گونه‌ای که انواع مختلف گردشگری اعم از مذهبی، ورزشی، خوراک، تاریخی، طبیعی و غیره برای آن تعریف شده است و هر کدام شاخص‌ها و استانداردهای خود را دارد. گردشگری خلاق یکی از موضوعاتی است که این روزها در میان فعالان گردشگری مطرح می‌شود و از آن به عنوان اشتراک‌گذاری دانش و مهارت برای خلق تجربیات خلاقانه نام می‌برند. یکی از گونه‌های گردشگری خلاق گردشگری ادبی است که در دنیا سابقه‌ای حدود 2 دهه دارد و در کشور ما هم یک پدیده نوپا است. گردشگری ادبی؛ گونه‌ای نوپا «فواد شمس» کارشناس برنامه‌ریزی گردشگری، درباره گردشگری ادبی می‌گوید: گردشگری ادبی تنها به دیدن مقبره‌های شاعران و نویسندگان منحصر نمی‌شود، بلکه آثاری را که به نوعی به زندگی و کار شاعر مرتبط می‌شود در بر می‌گیرد.وی بر این باور است که بازدید از مکان‌ها و آثاری مرتبط با زندگی و کار شاعران و ادبای بزرگ در قالب یک تور حرفه‌ای با همراهی استادان ادبیات فارسی و شاعران معاصر می‌تواند بر جذابیت تور گردشگری ادبی بیفزاید.استان فارس به واسطه داشتن شاعران برجسته‌ای چون حافظ و سعدی و دیگر شاعران و ادبیان یکی از بسترهایی است که می‌توان در آن گردشگری ادبی را رونق داد. به گفته شمس، شیراز ظرفیت‌های لازم و زیرساخت‌های کافی در این زمینه را دارد، مثل دیدار از مقبره شاعران و نویسندگان یا بازدید از خانه‌های قدیمی که نویسندگان و شاعران در آن زندگی کرده‌اند و حتی دیدار از سرزمین‌های واقعی و خیالی که در آثار ادبی گذشتگان به آن اشاره شده است.#فوادشمس انجمن گردشگری و سفر فواد شمس Fri, 27 Mar 2020 03:49:57 +0430 https://virgool.io/tourismcommunity/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-aw5csfmafz7c Smart Tourismتصور کنید که به مکان جدیدی بروید، جایی که شما به آن زبان صحبت نمی‌کنید. اما با زدن انگشت خود روی برنامه تلفن هوشمند، می‌توانید فوراً راه خود را در اطراف یکی از شهرهای هوشمند برتر جهان با سهولت کامل از لحظه ورود تا لحظه خروج از آن شهر پیدا کنید. این گردشگری هوشمند است - آینده گردشگری.گردشگری از طریق کمک به اقتصاد شهری، اشتغال و فرصت‌های کاری خصوصاً در بخش خرده فروشی و رستوران‌ها برای شهرها سودمند است. گردشگری هوشمند با روش‌های جدید اینترنت اشیا (IoT) از جهات مختلفی قابل افزایش است. این روش‌ها عبارتند از:بلیط فروشی هوشمندخدمات امنیتی هوشمندخدمات حمل و نقل پیشرفتهواقعیت مجازیخدمات زبانیربات‌های شهر هوشمند برای راهنمایی گردشگران…و موارد بیشتر!در اینجا لیستی از برخی نوآوری‌های فعلی با محوریت گردشگری هوشمند که در حال انجام است، ارائه شده است.1- گردشگری هوشمند: مدیریت جمعیت (Crowd Management)مدیریت جمعیت با اینترنت اشیاء متحول می‌شود. قبل از استفاده گسترده از تلفن‌های هوشمند، جمعیت با استفاده از دوربین مدار بسته و تشخیص چهره انسان اداره می‌شدند. این روش‌ها به نیروهای انسانی در آن طرف صفحه نمایش نیاز دارند تا به طور دستی جریان مردم را مدیریت کنند یا از حرکت جمعیت در مواقع اضطراری جلوگیری کنند.گردشگری هوشمند تا حدودی توسط رویدادهای بزرگ همچون کنسرت، رویدادهای ورزشی، نمایش‌های مد و فشن و غیره هدایت می‌شود. مدیریت هوشمند جمعیت روشی عالی است که گردشگری شهر هوشمند از IoT برای ساده‌تر کردن خدمات ارائه شده بهره می‌برد. . از همین فناوری‌ها می توان برای کمک به جابجایی افراد در جایی که نیاز به این خدمت دارند، استفاده کرد تا خدمات را بر اساس رفتار خود آن‌ها برنامه‌ریزی کنند و حتی تبلیغات مشاغل را به جایی هدایت کنید که جمعیت در یک زمان قابل پیش‌بینی قرار بگیرند.گردشگری هوشمند تحت تأثیر رویدادهای ورزشی و تفریحی که از بازارهای کلیدی برای فناوری های مدیریت جمعیت هستند، قرار دارد. هزاران نفر معمولاً در این رویدادها شرکت می‌کنند. اگرچه انواع رویدادها متفاوت است، اما فناوری گردشگری هوشمند یکنواخت و قابل انتقال است. مدیران رویداد می‌خواهند با خیال راحت جمعیت را مدیریت کرده و درآمد حاصل از رویداد را به حداکثر برسانند. گردشگری هوشمند بر پایه فناوری فناوری اطلاعات و استفاده از اینترنت اشیاء (IoT) می‌تواند اطلاعات ارزشمندی را درمورد محل زندگی افراد، نحوه حرکت و نحوه ورود یا خروج از محل رویداد به مدیران رویداد ارائه دهد.نمونه‌ای از فناوری گردشگری هوشمند برای مدیریت جمعیتنمونه‌ای از فناوری گردشگری هوشمند که برای مدیریت جمعیت استفاده می‌شود، شرکت مخابراتی Orange در کشور بلژیک است.آنها می‌توانند یک آمار واقعی و لحظه‌ای از تمام تلفن‌های هوشمند متصل به شبکه را در یک منطقه معین فراهم کنند. داشبورد نظارت بر جمعیت، داده‌ها را نمایش می‌دهد. این امر به دولت اجازه می‌دهد تا مردم (ناشناس) را در جایی که در آن حضور دارند نظارت کند. این فناوری در حین رویدادهای بزرگ در شهر، مانند Tour de France یا Tall Ships Races استفاده می‌شود تا تجربه‌ای لذت بخش را به بازدید کنندگان ارائه دهد.2- گردشگری هوشمند: واقعیت افزودهروش جالب دیگری که شهرها از اینترنت اشیاء (IoT) استفاده می‌کنند، درگیر کردن گردشگران با خود شهر است تا تجربه آنها به یاد ماندنی و لذت بخش باشد.نمونه‌ای از فناوری گردشگری هوشمند برای واقعیت افزودهفلورانس ایتالیانمایشگاه Museo dell’Opera del Duomo در فلورانس ایتالیا یک نمایشگاه کاملاً تعاملی دارد. بازدید کنندگان وقتی با استفاده از Wi-Fi رایگان وارد موزه می‌شوند، یک برنامه را دانلود می‌کنند. سپس، آنها می‌توانند با جنبه‌های مختلف موزه در تعامل باشند. این برنامه دارای یک موزه مجازی در تلفن‌های کاربران است و پاسخگوی نیازهای بازدید کنندگان به صورت لحظه‌ای و مجازی است.این برنامه همچنین به بازدیدکنندگان از شهر فلورانس اجازه می‌دهد تا در عمق بسیار زیاد Ghiberti’s Gates of Paradise and the Mosaics of the Baptistery in Piazza del Duomo را کشف کنند. هنگامی که بازدیدکنندگان به صورت حضوری در آنجا حضور پیدا می‌کنند، این کار ساده‌ای نیست. جنبه‌ای از گردشگری هوشمند، آوردن بناهای تاریخی به تلفن بازدیدکنندگان است. این به معنای جایگزین کردن بازدید از آثار واقعی نیست، بلکه بیشتر برای افزایش تجربه است.ویمار آلمانشهر ویمار آلمان (Weimar) نمونه دیگری از گردشگری هوشمند از طریق استفاده ترکیبی از اینترنت اشیاء (IoT) و واقعیت افزوده است. با استفاده از یک اپلیکیشن نقشه، گردشگران می‌توانند نشانه‌های مهمی را پیدا کنند و هنگامی که دوربین خود را روی نقطه مورد نظر می‌گیرند، در حالی که به صفحه نگاه می‌کنند، می‌توانند عکس‌های تاریخی را که روی صحنه فعلی قرار گرفته است مشاهده کنند.گردشگری هوشمند: آیندهمدیریت جمعیت و تجربیات واقعیت افزوده فقط دو مورد از هزاران راه هستند که گردشگری هوشمند را محقق می‌کنند که در آینده به سرعت پیشرفت خواهد کرد. سفر از طریق اینترنت اشیاء (IoT) و گردشگری هوشمند آسان‌تر و لذت‌بخش‌تر خواهد شد.منبعhttps://havaali.ir/https://blog.havaali.ir/ انجمن گردشگری و سفر امین قریبی Sun, 05 Jan 2020 18:45:03 +0330 https://virgool.io/tourismcommunity/%DA%86%D8%AA%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-dj3hmdtljsyu چتر گردشگری وقتی درباره‌ی صنعت گردشگری صحبت می‌کنیم، در واقع داریم از زنجیره‌ای از کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف صحبت می‌کنیم که در کنار هم خدماتی را برای استفاده‌ی گردشگران فراهم میکنند. و اما این بخش‌ها کدامند؟ بخش اول: حمل‌ونقل است که می‌تواند هوایی، زمینی، ریلی یا دریایی باشد که خدمات این بخش توسط شرکت‌های بزرگ و کوچک یا افراد ارائه می‌شود. بخش دوم: مراکز اقامتی هستند، از خانه‌های مسافر گرفته تا طیف گسترده‌ای از هتل‌ها، متل‌ها، هاستل‌ها، اقامت‌گاه‌های سنتی و بوم‌گردی‌ها، حتی انواع کمپینگ‌های ثابت و متحرک. بخش سوم: مراکز پذیرایی هستند که انواع رستوران‌ها، کافه‌ها و کافی‌شاپ‌ها و غذا و میان‌وعده فروشی‌های خیابانی را شامل می‌شود. بخش چهارم: سفرسازها هستند، این‌ها انواع آژانس‌های مسافرتی، تور اپراتورها، وب‌سایت‌های شخصی، سازمانی یا شرکتی و تورگایدهایی هستند که یا فروشنده‌ی خدمات بخش‌های قبل هستند یا اطلاعات مورد نیاز گردشگران را فراهم می‌کنند و یا خدمات و محصولات خودشان مانند راهنمایی تور یا پکیج‌های سفر خود را به گردشگران ارائه می‌دهند. در جایگاه پنجم: بخش جاذبه‌های گردشگری قرار دارد که شامل: انواع جاذبه‌های طبیعی نظیر کوه‌ها، جنگل‌ها، دریاها، آبشارها یا حتی لحظه‌های روح‌نواز طلوع و غروب خورشید می‌شود، همچنین انواع جاذبه‌های انسان‌ساخت مانند انواع ساختمان‌ها، پل‌ها، میدان‌ها، صنایع‌دستی و حتی آداب و رسوم و پوشش و غذاهای محلی را شامل می‌شود. و در نهایت و در جایگاه ششم: بخش سازمان‌های مدیریت مقصد قرار دارد که شامل چندین وزارت‌خانه، استانداری، شهرداری و نهادهای گردشگری دولتی و خصوصی می‌شود که وظیفه‌شان برنامه‌ریزی و فراهم‌کردن زیرساخت‌های قانونی و فیزیکی لازم برای راه‌اندازی و بهره‌برداری هر چه بهتر بخش‌های قبل، همچنین تلاش برای توسعه‌ی پایدار گردشگری کشور و شهرها و روستاهای مختلف است. حالا که با بخش‌های مختلف صنعت گردشگری آشنا شدیم، جالب است بدانید که گردشگران از زمانی که تحقیق برای انتخاب مقصد سفرشان را شروع می‌کنند تا زمانی که سفرشان را به پایان می‌رسانند و به محل سکونتشان باز می‌گردند، به نحوی از خدمات و محصولات تمامی بخش‌ها، به‌صورت یک زنجیره استفاده می‌کنند، درست شبیه یک چتر. شاید این سوال برای شما پیش بیاید که چرا این زنجیره را به یک چتر تشبیه کردم؟ چون می‌خواهم این نکته‌ی بسایر مهم را بیان کنم که نقصان در تنها یکی از حلقه‌های این زنجیره به ایجاد محدودیت تقاضا برای حلقه‌های دیگر تبدیل می‌شود، به بیان ساده‌تر، اگر گردشگران در طول زمان استفاده از خدمات و محصولات این زنجیره، فقط و تنها از خدمات یا محصولات یک حلقه رضایت نداشته باشند، آن را به تمام زنجیره نسبت می‌دهند، حتی اگر بقیه‌ی حلقه‌ها خدمات و محصولاتی با کمیت و کیفیت مناسب را در اختیار آن‌ها گذاشته باشند، دقیقا شبیه چتری که تنها یک سوراخ داشته باشد، که در نهایت گفته می‌شود آن چتر سوراخ است، چون شخصی که زیر آن است را خیس می‌کند، و وی از آن چتر راضی نیست. بگذارید یک مثال بزنم: گردشگری را تصور کنید که برای سفر به ایران از چندین وب‌سایت برای آگاهی پیدا کردن از جاذبه‌های گردشگری و دریافت خدمات استفاده کرده باشد، از خدمات چندین شرکت و فرد برای دریافت خدمات حمل‌ونقل بهره‌برده (شرکت‌های هواپیمایی بین‌المللی و داخلی، شرکت‌های اتوبوسرانی، اپلیکیشن‌های رزرو تاکسی و تاکسی‌های شهری)، در چند شهر و در چند هتل و اقامت‌گاه سنتی اقامت گزیده باشد، در چند رستوران و کافه غذا و نوشیدنی میل کرده، از چندین جاذبه با یا بدون راهنما بازدید کرده و از چند فروشگاه یا کارگاه صنایع‌دستی محصول خریده باشد، حالا اگر فقط یک راننده‌ی تاکسی شهری مبلغی بسیار بیشتر از عرف از گردشگر ما گرفته باشد و این مورد باعث نارضایتی این گردشگر شود، گردشگر ما این نارضایتی را به تمام خدماتی که در طول سفرش گرفته نسبت می‌دهد و با رضایت کامل به محل سکونتش باز نمی‌گردد. این همان سوراخ ریزی است که در چتر گردشگری وجود دارد.و مطلب بسیار بسیار مهم این است که اگر گردشگری با رضایت کامل به محل سکونتش باز گردد، می‌شود معرف مقصد سفرش و سفیر سفر کردن ۱ تا ۴ نفر به آن مقصد و اگر ناراضی باز گردد می‌شود یک عامل بازدارنده برای سفر ۱۱ تا ۱۴ نفر (نتیجه‌ی تحقیق و گزارش سازمان جهانی گردشگری) پس من و شمایی که به هر نحو در این صنعت مشغول به فعالیت هستیم باید در کنار حرفه‌ای بودن خود، همواره تلاش کنیم تا دیگرانی که در این صنعت فعالیت می‌کنند و همچنین افراد محلی مقاصد گردشگری، آداب معاشرت حرفه‌ای (اتیکت) و نحوه‌ی ارائه‌ی با کیفیت‌ترین خدمات گردشگری را آموزش ببینند تا بتوانیم رضایت کامل گردشگران را فراهم کنیم.به‌امید روزی که چتر گردشگری کشورمان کوچکترین سوراخی نداشته باشد. اباذر شرکت - پژوهشگر، مدرس و مشاور گردشگری دی‌ماه ۹۷ انجمن گردشگری و سفر اباذر شرکت Thu, 10 Jan 2019 14:41:04 +0330