چالش اصلی تقسیم کارهای کشوری پیشگیری ، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی چیست؟

یک مددکار : سالانه ، صدها برنامه در زمینه پیشگیری ، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی در کشورمان اجرا می شود. با هدف هماهنگی و نظارت بر اجرای این برنامه ها ، تاکنون چند برنامه تقسیم کار کشوری برای پیشگیری ، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی در موضوعات مختلف اعتیاد ، طلاق ، خودکشی و دیگر موضوعات ، تدوین و اجرا شده است.

سوال این است که مهم ترین ضعف و چالش چنین تقسیم کارهایی چیست؟

- نحوه نگارش : مهم ترین ضعف « تقسیم کار ملی » برای پیشگیری ، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی ، این است که برنامه های دستگاه های مختلف اجرایی ، تجمیع می شوند. به همین سادگی. این در حالی است که رویکرد درست این است که یک چارچوب نظری و راهبردی مبنا قرار گیرد و سپس سهم هر دستگاه اجرایی برای پیاده سازی و اجرای آن چارجوب ، فهرست و همین نیز مبنای تهیه جداول تقسیم کار شود.

- راه حل چیست؟

- سوال این است که آیا امکان پذیر است که دستگاه های اجرایی از برنامه های رایج خود در زمینه پیشگیری ، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی ، دست بردارند و یک چارجوب جامع متمرکز را اجرا نمایند.

- به تجربه می گویم که پاسخ این سوال ، منفی است.

- پس راه حل چیست؟

- من فکر می کنم که دستگاه های اجرایی کشور می توانند تمرکز خود را بر رویکرد مبتنی بر شواهد و تحقق شاخص های کلان کشوری قرار دهند. در این رویکرد ، می توان با تمرکز بر حمایت از برنامه هایی که دارای بالاترین شواهد برای اثربخشی و کارایی هستند ، امیدوار بود که شاخص های کشوری پیشگیری ، کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی ، تحقق پیدا کند.