معبود مؤنث_بخش سوم

•

آیا حقیقتی روشن تر از زن دیده ای؟

موجودی سخت جان و لطیف که روزها باردار اندوه هایِ اجباریست و شب هنگام همچون ابری سیاه، خون می بارد و امیدهایش را یک به یک مانند کودکانی مُرده ،سقط می کند.دنیا را بر سر انگشتانش می چرخاند و دلتنگی را لابلای تار سفید موهایش پنهان می کند و با آن ها طناب می بافد و آرزوهایش را دار می زند.

زن این بلای نورانی مصداق بارزی از نقض تمام قوانین نانوشته ی کیهان است...آنقدر جسور که باز زندگی می‌کند و بر آنان که تلاش می‌کنند شمع وجودش را خاموش کنند هم نور می‌پراکند.

آسمان، ابر، خورشید، ماه، ستارگان، بادها، برف و باران، گل و بلبل همه‌گی زیبایی روح‌نوازشان را از او الهام گرفته‌اند.

موجودی ستودنی در قالب انسان با روحی از جنس ملائک آسمانی، اصلا از کجا معلوم شاید خدا هم زن باشد!