دوستت دارم ای ستاره ناپیدای روزهای دور
دوستت دارم ای ستاره ناپیدای روزهای دیر
نمی دانم چرا، چطور، چگونه، امّا
هرچه جلوتر رفتم دورتر شدم از دستان تو و آن زنجیر
نمی دانم آیا، اگر، روزی، سر دلهره ات بنشینم
مرا باز می بینی؟
راستی
هنوز امکان مودّت باقی ست؟
راستی هنوز می شود آسمان را دید؟
من هنوز دوستت دارم.
و تنهایم.
