دروغ و بیراه نیست اگر بگویم در دلم عدهای را تحقیر میکنم، برای نگاهشان به زندگی و فهمی که از آن دارند. بنظرم پیشپاافتاده است و پیچیدگیهایش را در نظر نگرفتهاند. و البته که فکر میکنم خودم بهتر میفهمم، هرچقدر میخواهم به آنها حق بدهم اما نهایتا میدانم حق با من است!
از خودنمایی و افاضهفضل بدم میآید، نه آنکه خودم این کارها را نکنم، وقتی دیگران میکنند بدم میآید!
از اغراق کردن در احساسات که بینهایت بیزارم، اما شاید از نگاه دیگران من هم در بیان احساساتم اغراق میکنم. و جالب است بدانید که خودم فکر میکنم در بیان آنها صادقم.
اوضاع و احوالی است، شاید بايد اول برای خودم و این فکر و خیالات خجالتآور گریه کنم، بعد چوبم را سر دیگران بزنم، شاید.
