یاشاسین آذربایجان!

سلام

تقریبا یه هفته ای شد که نتونستم ویرگولو چک کنم. نه از روی تنبلی و این جور چیزا. نبودم. حالا در ادامه توضیح میدم.

هفته پیش تصمیم گرفتیم بریم مسافرت. کجا؟ شمال غرب. چرا؟ خب معلومه دیگه! تو روزایی که از آسمون آتیش می باره، کجا بهتر از جایی که تا حالا نرفتیم و مهم تر از اون خنکه هواش. بعد از تقریبا 9 ساعت نشستن تو ماشین رسیدیم به اولین مقصدمون. اردبیل. شب شده بود و طبیعتا رفتیم طرف محل اسکانمون. فرداش راه افتادیم طرف گردنه ی حیران و آستارا. جاده ی بسیار قشنگی داشت. البته تجربه ی گذشتن از کنار مرز آذربایجان هم جالب بود. اون روز رفتیم لب دریا و ساک ساک کردیم و برگشتیم اردبیل.

اولین جایی که تو خود اردبیل گشتیم مقبره ی شیخ صفی الدین اردبیلی بود. البته فکر نکنین فقط یه قبرستون با یه سنگ قبره اونجا. اصلا چرا باید یه قبرستون معمولی تو میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت بشه؟؟؟ شما می تونین اونجا علاوه بر مدفن خود شیخ صفی ، خانقاه شیخ صفی و مقبره ی شاه اسماعیل صفوی و شهدای جنگ چالدران و یه موزه ی باستان شناسی رو مشاهده کنین. حالا بیاید یه ذره تاریخ رو مرور کنیم. شاه اسماعیل موسس سلسله ی قدرتمند صفویه هست و از نوادگان شیخ صفی محسوب میشه. در کنار خانقاه شیخ صفی یک بخش به نام چینی خانه هم وجود داره. در زمان شاه عباس صفوی ، سلطان چین یه خاطر تامین امنیت جاده ی ابریشم توسط ایران حدود 2000 قطعه ظروف و کوزه های گران قیمت چینی رو به شاه عباس هدیه می کنه. شاه عباس هم به شیخ بهایی، دانشمند نامدار او زمان دستور میده تا جایی رو برای این ظروف تدارک ببینه و شیخ بهایی هم به بهترین شکل ممکن این کار رو انجام میده. متاسفانه در زمان قاجار و همزمان با قطعنامه ی ترکمان چای، بخش اعظم این ظروف به روسیه منتقل میشه.(کلا قاجار باید هرجایی یه گندی زده باشه!) خلاصه امیدوارم از این مکان تاریخی بازدید کنید و لذت ببرید.

مقصد بعدی ما مشگین شهر بود. بلند ترین پل معلق پیادروی خاورمیانه حتما دیدن داره. خاصه و خیلی خیلی شگفت انگیز! گذشتن از میان یک دره با طبیعت بسیار زیبا از روی یک پل واقعا لذت بخشه. خلاصه که ضرری نداره یه بار تجربش کنین.

دیگه راه افتادیم که بریم طرف تبریز. اینم تا یادم نرفته بگم که متاسفانه توی این سفر آب گرم سرعین رو از دست دادم. خیلی حیف شد. شما اگه از اون طرفا رفتین آب گرم رو بیخیال نشین. بیخیال! قرار بود فقط یک روز تبریز بمونیم. ما هم به بهترین شکل ممکن از اون یک روز استفاده کردیم. بازار! عضو جدانشدنی هر سفر. البته علاوه بر اینکه تونستیم با این اقدام زیرکانه و صد البته مهم سفرمون رو کامل کنیم؛ از بافت تاریخی این بازار هم کمال استفاده رو بردیم. رنگ و لعاب متنوع کالا ها و ازدحام جمعیت و بافت تاریخی بازار تبریز یاد و خاطره ی بازار وکیل شیراز رو توی ذهنم تداعی کرد. اینم بگم که بازار تبریز هم توی میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت شده. البته آقایونی که با همسر محترمشون تشریف می برن بازار تبریز حواسشون باشه. شاید بعد از خروج از بازار پول واسه غذا خوردن هم نداشته باشن! چه برسه به بنزین و این جور چیزا. نگی نگفتی!

بگذریم. از تبریز رفتیم طرف ارومیه. همیشه دلم می خواست دریاچه ارومیه رو از نزدیک ببینم که شکر خدا این خواسته من محقق شد. خوشبختانه بعد از این بارش های اول سال آب زیادی جمع شده بود تو دریاچه ولی هنوز قسمت های خشک زیادی تو ذوق آدم می زد. بریم سراغ آب دریاچه! شنیده بودم آب دریاچه ارومیه شوره و غرق در نمک ولی این حد از غلظت آب به خاطر حل شدن مقدار زیادی نمک تو اون واسم غیر قابل تصور بود. من فقط یه بار دستمو کردم تو آب. جدا از اینکه احساس می کردم دست کردم تو روغن، بعد از بیرون آوردن دستم از آب تازه متوجه عمق عمق فاجعه شدم. روی دستم پر شده بود از بلور های ریز نمک! سفید شده بود دستم! حالا نکته جالب توجه این بود که کلی آدم لخت شده بودن و داشتن تو این آب شنا می کردن!!! تو دلم داشتم بهشون می گفتم:«هی! تویی که اون وسط داری واسه خودت صفا می کنی. وقتی از آب دراومدی قیافت دیدنیه!» کلا مردم آب دوستی هستیم. نه؟ البته به نظرم این پدیده که هرجا آب می بینیم می پریم توش ریشه در تاریخ کهن ما داره. هر چی باشه از همون قدیما شاعرامون می گفتن:«می خوام برم دریا کنار ، دریا کنار هنوز قشنگه...»خخخخ

تو ارومیه هم خیلی نموندیم و دیگه وقتش شده بود برگردیم. وسط راه برگشت باز تو زنجان توقف کردیم. چرا؟ خب تا اونجا که اومده بودیم یه گنبد سلطانیه رو هم می دیدیم دیگه. این همه راه بیای و سومین گنبد بلند جهان رو نبینی؟؟؟ داستان جالبی داره ساخت این بنا. یه سلطانی که تازه شیعه شده بوده میاد اون جا رو میسازه و می خواسته حرم امام علی«ع» و امام حسین«ع» رو منتقل کنه اونجا!!! وجدانا یارو یه معتادی چیزی بوده! طبیعتا علمای اون موقع مخالفت می کنن و گنبد سلطانیه میشه یه اثر تاریخی که توی میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت شده.

*فقط 24 اثر طبیعی و تاریخی توی ایران هستن که توی میراث فرهنگی جهانی یونسکو ثبت شدن.

خلاصه این بود سفر تابستانی ما. از همه هموطنان عزیز ترک به خاطر خون گرمی و مهمون نوازیشون تشکر می کنم. دمتون گرم. یاشاسین آذربایجان!

یاعلی.