سلام حال همه ی ما خوب است اما تو باور نکن. اتوبوس بی ارتی مثل یک ناجی اومد چون اینجا من وایمیسم و منتظر میمونم بیاد و هرزگاهی میرم تو فکر ایران که سرنوشت ایران چی میشه؟ بعدش که میرم یکم میخونم و میبینم امیدی نیست...
بعدش میگم اشکال نداره حالا فعل از همین الانت استفاده کن و حداقل زندگی کن. بله باید زندگی کرد. ساعتم خوشگله رو برداشتم تا امروز برگشت ببرم یکم کوچیکش کنن فیت دستم بشه. و ببینیم امروز چطور برام پیش میاد. دیشب مشغول ساخت دکلمه و اینستاگرام شدم و دیر خوابیدم و احساس میکنم. با کمبود خواب مواجه هستم. و امشب باید جبران کنم.
