خب که چی

سلام به تو زری زیبای من

سلام به تویی که هر روز بیشتر به خودم میبالم که تو رو دارم. سلامی از 1500 کیلومتر دورتر

درسته که دوریم. ولی این دوری نه تنها باعث نشده که دلامون دور بشه، بلکه صبورتر هم شدیم.

راستش چند روز پیش دوباره سلسله شکیات بهت رو کرده بود و هر کاری میکردم و هر چی میگفتم جوابش این بود: خب که چی؟

میدونم که جواب این "خوب که چی رو" خودت بهتر از هر کسی میدونی. این سوال کردنت نه برای جواب دادنه. بیشتر برای اینه که مهر تاییدی بگیری که حس بینمون مشابهه.

زری جونم

اون شب بهت گفتم بخواب قطعا چیزای زیادی هست که در جواب خب که چی بخوام بهت بگم.

این نامه برای این خب که چی هاس.

هر ردز صبح بیدار میشم. چشمم به گوشیه. اخرین بازدیدت طرفای ۶.۳۰ بوده. منتظر میمونم تا صبح بخیر بگی. طرفای ۷.۴۰ تا ۸ پیامت میاد. روز من از اون لحظه شروع میشه. معمولا اون تایم تو ماشینم و میرم به سمت کار. چنتا پیام بینمون رد و بدل میشه.

حین کار سعی میکنم ازت خبر بگیرم. پیام بدم. یه وقتایی تو ارتفاعم یا زیر زمینم. وسیله دستمه، دارم یه چیزی رو توضیح میدم یا یه مدرکی رو چک‌میکنم. زمان از دستم در میره. پبش خودم میگم ای داد بیداد زری رو منتظر گذاشتی. زود پیام‌ میدم‌بهت. سعی میکنم به قرار ظهرمون برسم. اعتراف میکنم یه وقتاییش دست خودم نیست و نمیشه. بازم‌پیام میدم. میخوابی، بیدار میشی‌. حرف میزنیم‌بازم. چند وقایه شبا سریال میبینم. چون همراه جمع میبینم نمیتونم نگهش دارم و تو با صبوری تحمل میکنی تا تموم‌بشه و بیام‌ حرفامونو ادامه بدیم. تا وقتی که شب بخیر بگیم و بخوابیم.

زری مهربونم.

این داستان هر روز تقریبا به همین شکل تکرار میشه. همه این سراغ گرفتنا و حرف زدنا واسه من یه معنی میده. و اون اینه که واسه یه نفر مهمم. متفاوتم.تعلق دارم بهش واین برای من بهترین حس دنیاس. در این حد که نمیدونم اگه نبودی و این قرارهای روزانه نبود چه به سر من میومد.

مایه آرامش من

نمیتونم تصور کنم یه نصف روز ازت بیخبر باشم. تعریف نشده س برام. آنقدر مهربونی و هوامو داری که لحظه ای ناراحتیت آتیشم میزنه.

الان که فکر میکنم‌میبینم جواب این خوب که چی بشه فقط میتونه این باشه:

که زندگی من ادامه داشته باشه. که دلیلی داشته باشم ‌برای زنده بودنم. آره زری جونم. که زنده باشم و بودنت انگیره و دلیل بودنم باشه.

دوستدار تو:

علی