در حافظه شنیداری هر کدوم از ما گنجه ای مملو از صفحه های گرامافون و نوار کاست و سی دی های آهنگ ها و ملودی های است که بهشون علاقه داریم و به قول امروزی ها فایوو....
آری دنیای خیال انگیز. موسیقی با تمام نت ها سکوت ها و تنالیته ها و هارمونی هایش با تمام قوا در خدمت خاطرات و ذهن ما انسانها برای مرور و به خاطر. آوردن خاطره هاست
هر فردی حداقل به اندازه انگشتهای دست و بیشتر حتما آهنگهای متفاوت با فضا های کاملا متضاد لیست میکند که هر کدام برای او مثل تیتراژ سریال یا فیلمهای معروف با خطور کردن یک فریم از یاد و خاطراتش در مغزش مینوازند این کارکرد موسیقی اصلا شرقی غربی ایرانی خارجی هم نمیشناسه ولی بزار با صدای بلند و با افتخار داد بزنم که اینجا ایران و ما ایرانی ها قوی تر و بهتریم آخه چه آدم عاقل یا عاشقی با صدا و موسیقی مایکل جکسون و جاز و بلوز کولی ها میتونه به صندلی خاطراتش تکیه بده و للو بخوره خدایش تصورش هم سخته و مضحک بالاخره یک جا باید ما بهتر باشیم مردیم و خفه شدیم از بس تحقیر بشیم و پیشرفته نباشیم و عقب مانده نامیده شویم هرچند این نیمچه ذوق هم به همت و هنر گذشتگان و بزرگان ایران است و قطعا چند سال دیگر ایرانی ها در این هم باید با شنیدن اسامی معین زد و تتلو و ..... سرافگنده باشند و برای عشق بازی با خاطراتشون هم .... نمیدونم اصلا به درک انگار همه چی مرتب و فراهم و فقط مانده تم و آهنگ پس زمینه ساکنین آینده ایران .....
