من عاشقم. عاشق نفس کشیدنم. عاشق اینم ک شبا بالشت رو بغل کنم و بخوابم. عاشق آسمون آبیم. عاشق نوازش های داغ خورشیدم. عاشق خودکار مشکیمم. عاشق موهای بافته ی مامانمم. عاشق چاییم. عاشق آهنگ های شکست عشقی طورم. عاشق اهنگ های هیدن حتی هستم. عاشق رنگ قهوه ای در کمدم. عاشق دار قالی ام. عاشق بگایی هام هستم. عاشق دردسرام، عاشق اینم ک از استرس نفسم بند میاد. عاشق اینم ک صبح ها میگم صبحونه نمیخوام ولی بابام برام تخم مرغ میزاره. عاشق اینم که باد بین برگها بپیچه. عاشق رنگ زشت دیوارای اتاقم هستم. عاشق ارتباطات هستم. عاشق گوشه های مربعی ناخنم هستم. عاشق چشمای خسته ام از نوشتن این کسشرام. عاشق طالبی خوردن توی گرمای تابستونم. عاشق بوی زمین خیسم. عاشق ایمیلم. عاشق اینم که بهم SMS بدی نه توی تلگرام پیام بدی. عاشق اینم که وسط روز اهنگ گوش بدم. عاشق اینم که ریک و مورتی ببینم. برای بار هزارم؟ بله. عاشق کروسان های ۲۰ هزارتومنی مغازه ام با طعم فندق. نه کروسان ۲۰۰ هزارتومنی کافه. ولی باهام صبحانه بیا بیرون. من عاشق صبحونه های کافه ام. عاشق املت اسفناجم. عاشق نوشتن خاطرات روزم کنار کارای تیک خورده ام هستم. از قهوه ولی خوشم نمیاد. چرا باید ی چیز تلخ رو بخورم اخه. ب منچایی بده. برای من چایی باش.من عاشق چایی ام توی گرمای تابستون. عاشق بوی ورق های نو کاغذم. عاشقاینم که آهنگ میرسم هیدن رو گوش بدم. آهنگ اینم ک الارمگوشیم زنگ بخوره، پاشم قطعش کنم و بخوابم. عاشق سهرابم. شاید بگید سهراب کیه. گلدون کوچولوی توی پله های خونه . ولی کسی نمیدونه اسمش سهرابه. عاشق فلفل دلمه ای هستم. عجب
