روانشناسی بی منطق ها! همه ما آدم هایی را می شناسیم که نمی توانیم با آنها حرف بزنیم. حرف، حرف خودشان است. از همه بدشان می آید. در مورد دیگران به تندی صحبت می کنند. بددهن هستند.
این افراد ما را عصبانی می کنند. خدا نکند که این آدم همسر ما باشد، یا عضو خانواده ی ما. چون زندگی کردن با آدمی با این ویژگی خیلی سخت است.
روانشناسان سالها روی مشکلات شخصیتی کار کرده اند. درحالیکه بیشتر مردم شرایط را مقصر می دانند، از دیدگاه روانشناسی همیشه یک دلیل درونی وجود دارد. اریک برن روانشناس بزرگ می گوید: آدم بی منطق کسی است که بخش بالغ درون او کار نمی کند. ما وقتی منطق نداریم و حرف حساب توی کتمان نمی رود یا والدمان فعال است و یا کودک لجباز و بی فکر درونمان.
برای منطقی کردن آدم ها باید بالغ درون آنها را بیدار کنیم. این کار گاهی اوقات خیلی سخت و زمانبر است. ولی چند راهکار ساده وجود دارد که با وجود سادگی عمیق هم هست. یعنی هدف را نشانه می گیرد. ولی این که چقدر عمل کند، بستگی به شدت مشکل و عوامل محیطی هم دارد.
وقتی حرف غیرمنطقی می زند:
با دقت به او نگاه کنید.
انگارکه دارید به حرفش فکر می کنید.
در موردش آرام سوال کنید:
یعنی به نظرت اون ادم اینطوریه؟ چه جالب!
یعنی فکر می کنی فلانی خواسته با کارش اینو به ما بگه؟ آهان!
به چشم های او نگاه کنید و حرفش را متفکرانه تکرار کنید.
اگر موقعیت ایجاب می کند از حرف هاش نت بردارید.
آهان یک لحظه صبر کن بذار یادداشت کنم!
با این کارها شما این پیام را به او می دهید:
من تو را یک آدم منطقی می بینم.
حرف هایت را قبول دارم و بهشان فکر می کنم.
از دیدگاه روانشناسی شما دارید وادارش می کنید به حرف هایش فکر کند. احتمال دارد او بعد از کمی، حرفش را اصلاح کند.
شما حرف او را اصلاح نکنید. اشتباهاتش را گوشزد نکنید. بگذارید هیجانات و احساسات بدش را راجع به افراد و رودیدادها به زبان آورد.
بگذارید شنیده شود. او کم کم آرام خواهد شد.
در یک کلام:
شما در رابطه عاقل تر از او نباشید، گاهی بگذارید او فرد عاقل داستان باشد.
