هر انسان زمانی فرا میرسد که دوران شیرین یا به اصطلاح: خاطرات قبل تر از زمانی که میدانست خوشحال است
را الگو قرار داده و شروع به نوسازی مداوم آن خاطرات با افراد و موقعیت های جدید و مشابه مینماید
و علی رغم فرار از سایه زندگی دنبال چنگ زدن به آن است
چنگی که به طور فیزیکی نیست.
