در روابط آدمها یکی از چیزهایی که آن رابطه را محکم و بهبود و کارآمد میکنه اینه که هر دو طرف پرونده های روابطشون در گذر زمان را به هر طریق ممکنی ببندند و این پرونده ها را گاها تا آخر عمر بر خودشون بار نکنند و حمال آن نباشند.
این موضوع در بین مردان و روابطشون بسته به محیط تربیتی اون فرد ، حالت اتوماتیک داره و معمولا روابط و اختلافات در اون روابط حتی شده با کتک کاری هم باشه پرونده اش بسته میشه و میره تو بایگانی.
در این میان به نظرم این موضوع از اساسی ترین منابع ایجاد چالش در میان روابط زن و مرد محسوب میشه.
اختلاف علاقه و سلیقه یک موضوع طبیعی و ذاتی نوع بشره و قاعدتا وقتی دو نفر در کنار هم زندگی مشترک دارند زد و خوردهایی بین علایق و سلایق شون پیش خواهد آمد و اینجاست که اگر زوجی از ابتدا بنای پرونده محوری رابرای خودشون پایگذاری کنند در روابطشون ارتباط بسیار بهتری خواهند داشت.
یک زوج باید بتوانند خیلی کوتاه به یک طرح کلی برای زندگی مشترک دست پیدا کنند و اون طرح را برای پیشرفت و رشد خودشون اجرایی کنند.
بسیارند ازواجی که بعد از گذشت دهه ها از ازدواجشون هنوز وقتی بحثشون میشه موضوع شیفت میشه روی شب عروسی و هزار جریان دیگه در طول دهه زندگی مشترکشون ، و تمام پرونده ها را آنی بیرون میشکند و با صبر بعنوان سمباده به رخ یکدیگر کشان کشان میکنند.در حالی که اساسا پرونده های زندگی خیلیهاش ارتباطی با هم دیگر ندارند و عصبانیت و تلافی این ارتباط را ایجاد میکنند.
به اعتقاد من یک رابطه "سالم" رابطه ای است که مسائل آنی تمام بشه و انباشت نشه ، چرا که مسائل انباشت شده دردسر بسیار عظیم و طاقت فرسایی بر روان طرفین وارد خواهد ساخت.
خلاصه کلام اینکه حسابرسی ، بخشش و مجازات در هر پرونده در یک رابطه سالم از ضروریات آن رابطه میباشد و اگر کسانی بعد از گذشت یک دهه یا بیشتر هنوز در حال نشخوار پرونده های روابطشون هستند باید فکری اساسی برای سلامتی روان و رابطه خودشون داشته باشند.
جالب آنکه حتی در رابطه با خدای یکتا هم توصیه این است که پرونده های خودمون رو با خدا به هر نحو ممکن ببندیم ، و نگذاریم به آخرت کشیده بشوند.
یا حق
