از افسردگی تا مرز خودکشی

هروقت توی گوگل سرچ میکردم راهکار هایی برای خودکشی هیچ اطلاعاتی نمیاورد و اولین

چیزی که به چشم میخورد نوشته ی: کمک بود کمک به افرادی که در حالت عاطفی بدی به سر میبرن..

توی پینترست هم بعد سرچ مینوشت چه اتفاقی افتاده و باهات همدردی میکرد

دقیق یادم نمیاد اما همین چیزهای مبهم یادمه

انگار کسی حواسش به تو نیست تا زمانی که به مرحله بحرانی برسی آژیر به صدا در بیاد و کلمه (هشدار !)مرتبا تکرار بشه....

و من خیلی وقته مردم البته ارام بی صدا کم کم..

برای آرزوهای محال خویش می‌گریم - فاضل نظری

دوست ندارم هیچ اشنایی هیچ فردی که در طول روز باهاش روبرو میشم بهش لبخند میزنم و حتی شوخی میکنم بخونه بخونه و تعجب کنه که این فرناز همون فرنازه؟

هرچند من دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم...

بذار بفهمن

سرکلاس دوره گویندگی استادحرف میزد و من گریه میکردم

چشمهام قرمز میشد و باز غمهامو قورت میدادم

استاد تدریس میکرد

و من بغض داشتم

استاد هرازگاهی زیر چشمی منو نگاه میکرد

و من عزا گرفته بودم

میپرسین چرا !میگین چه مشکلی داری که انقد حالت بده؟

نمیدونم .. و همین سردرگم بودن بدتره

وقتی بدونی دقیقا غصه چیو داری همه چی واضح تره دردت واضح تره و حتی میتونی حرف بزنی و اروم شی

اما وقتی نمیدونی چرا مردی دیگه حرفی نمیمونه فقط هی غضه ها میان تا گلوت و میرن پایین ..

و تو اروم اروم کم خنده تر کم غذا تر کم حرف تر کم رمق تر و درنهایت کم زنده تر و..مردن

13 اذرماه یک هزار و چهارصد و چهار