به نظرم جامعه ایرانی کلا از وعده و وعید و انتخابات و انقلابات و حمله خارجی و تظاهرات و اغتشاشات و مطالبات و .... عبور کرده...
اینجا که الان رسیدیم دیگه فقط میخوایم اگه بشه زندگی کنیم و دیگه کاری به اهداف و برنامه ها نداریم ...ممکن از دلسردی محض یا حسابگری میلیمتری باشه نمیدونم ولی دیگه امر واقع شده را باهاش کنار میایم کاری به اینکه قرار چی بشه یا اگه چی بشه چی میشه نداریم...این البته خیلی اثرات و نتایج خاصی داره...
به نظرم جامعه خسته هست اما دیگه مرغ همسایه هم براش غاز نیست ...
دیگه کلا وعده وعید کنسل
