برای موضوع تمدید گواهینامه رانندگی به پلیس+۱۰ مراجعه کردم...با یک نرخنامه روبرو شدم که کلی توضیح و عدد توش بود و با یک حساب سرانگشتی حدود ۸۰۰ هزار تومان هزینه یک تعویض گواهینامه پایه ۲ آب می خورد...
نکته جالب توجه این هست که ظاهرا اگر شخصی از سلامت بینایی مغزی و حرکتی برخوردار باشه خوب دیگه شرایط تعویض و در واقع تمدید ۱۰ ساله گواهینامه رو داره و در خصوص هزینه معاینات مبلغ ۲۳۱ هزار تومان در نظر گرفته شده که این مابه التفاوت حدود ۵۷۰ هزار تومان معلوم نیست چجوری پیدا شده و اصولا یک عکس گرفتن و پرینت کارت گواهینامه و هزینه پست چقدر باید باشه که این عدد بدست بیاد ....بگذریم
۷۲ کشور با گواهینامه رانندگی کشور خودشون که لابد مثل ما بین المللی شده میتوانند در ایران رانندگی کنند که بررسی جدول این کشورها خیلی جالب توجه هست
۵۱ کشور از نقاط مختلف دنیا با گواهینامه خودشون میتونن در ایران رانندگی کنند ۵ کشور باید آزمون عملی شهر بدند و در صورت قبولی لابد امکان و اجازه رانندگی پیدا میکنند و ۱۶ کشور اتباعشون در صورتی که تمایل به رانندگی در ایران دارند هم باید آزمون آیین نامه بدهند و هم آزمون شهری و در صورت قبولی گواهینامه پایه ۳ یا موتور سیکلت دریافت میکنند و ما به هیچ اتباع خارجی گواهینامه بالاتر از موتور و پایه ۳ نمیدیم و پایه های بالاتر و اتباع سایر کشورها باید تمام مراحل دریافت گواهینامه و آموزش و آزمون رو طی کنند تا موفق به دریافت گواهینامه رانندگی بشوند....
اتباع خارجی از ۴ حالت احتمالا خارج نیست که به ایران بیاند و بخواهند در ایران رانندگی کنند...
یا با کمپر از مرزها وارد خاک ایران میشوند یا از طریق کشتی ها وارد بنادر یا جزایر ایران می شوند....
یا دوست فامیل یا آشنایی یا بواسطه شغلشون در ایران نیاز یا تمایل به رانندگی در ایران دارند ..
یااینکه تمایل دارند از موسسات کرایه خودرو بصورت موقت ماشین کرایه کنند یا ماشین بخرند...
در حالت اول و دوم ما واقعا چقدر دسترسی به مترجم و امکان برگزاری آزمون آیین نامه یا شهر در صورت ضرورت داریم اصلا آیا چنین زیرساختی فراهم هست اتباع قرقیزستان میتونن وارد بشن و رانندگی کنند اما در مورد قزاقستان اصلا ما گواهینامه هاشون را معتبر لحاظ نمیکنیم فرانسه رو میپذیریم اما انگلیس رو قبول نداریم آیا چنین امکانی واقعا در مرزها برای ما وجود داره و اصولا برای اون شهروندان چنین موضوعی مورد پذیرش و منطقی به نظر میرسه....
در مورد دوست و آشنا و همکار نمیدونم واقعا در کشور ما که سابقه و رزومه در خصوص تبادل زندانیان و ... دارد چقدر کلا توریست به ایران رفت و آمد دارند....
در مورد کرایه یا خرید خودرو که به نظرم کار دشواری برای یک خارجی باشه چه اجاره ماشین و چه خریدش احتمالا محدودیتهایی وجود دارد...
اما غرض از این نوشتار هر موضوعی فارغ از تعداد و ازدحام متقاضیانش نیازمند طراحی پروتکل و آیین نامه دارد ....اما این گلچین کشورها حقیقتا ذهن آدم رو مختل میکنه مثلا شهروند چینی و ژاپنی با اون تراکم جمعیت در کشورشون باید آزمون شهر بدهند اما مثلا شهروند زیمباوه در دل آفریقا با اون جاده ها و ماشین هاشون که احتمالا تناسب کمتری با جاده ها و ماشینهای ما دارند کاملا مرزها و شهرها براشون گشوده هست تا بیاند اینجا رانندگی کنند البته من حدس میزنم شاید فرمون چپ یا راست هم ممکن موثر بوده باشه و بعد اینکه خیلی کشورهای همسایه و کنار همدیگه را یکی رو آزاد گذاشتن یکی رو مثلا با شرط آزمون گذاشتن و بقیه را کلا نپذیرفتن ....
فاصله بین آزاد بودن مشروط بودن و ممنوع بودن خیلی جاها احتمالا اصلا زیرساخت و کنترل و فراهم کردنش امکانپذیر شاید نباشه یا لااقل سخت باشه....
در داخل هم و در مسائل داخلی هم شرایط کم و بیش همینطور مجلس کلی قانون و آیین نامه تصویب میکنه که له یا علیه اش واقعا ابزاری یا انگیزه ای فراهم نیست و اونجا با خوش اقبالی یا با هزینه میشه اون قانون رو ندیده گرفت یا دورش زد یا ازش عبور کرد....🤔
