اینجا هر کدام از وسایل، داستانی برای گفتن دارند. مدادها رنگ و خیال را به صفحه میآورند، تراش خسته نمیشود تا راه را برای ادامهی نقاشی باز کند و پاککن، اشتباهها را به فرصتهای تازه تبدیل میکند.
آزاد و رها از روزی که پا به این سرزمین گذاشتند، فهمیدند راز زیبایی اینجا در یک چیز پنهان است؛ همکاری.
اگر یکی از مدادها نباشد، رنگینکمان کامل نمیشود.
اگر پاککن نباشد، جرات دوباره امتحان کردن از بین میرود.
اگر تراش نباشد، بعضی مدادها دیگر نمیتوانند رؤیاهایشان را روی کاغذ بکشند.
در این سرزمین، هیچکس از دیگری مهمتر نیست. هر کسی کاری دارد که فقط خودش میتواند انجام دهد.
شاید به همین دلیل است که وقتی همه کنار هم قرار میگیرند، یک صفحهی سفید آرامآرام به دنیایی پر از رنگ، لبخند و امید تبدیل میشود.
