آغآزی دوباره🦋

پیله‌ام شکافته شد

و چون پروانه‌ای سردرگم، در آغوشِ بی‌کرانِ آسمان رها شدم

تا از پسِ تپشِ یک لحظه

خود را دوباره از جنسِ نور بازآفرینم

در میانِ بازِ دستانِ هستی

آرامش را در تک‌تکِ رقص‌هایم یافتم

ای سالِ نو، ای تماشایِ روشنِ رویا

من با تپشِ سپیده‌دم آمده‌ام

تا با بال‌هایِ امید

بر فرازِ افق‌هایِ روشن

رنگِ خندیدن را به جهان بیاموزم!🦋

اُردیـبِهشـتْ، به وقتِ 25 سالگی🎂🎈