سوم خردادِ امسال، نه فقط یک روز در تقویم، که طنینِ استوارِ بودن است. سالی که گذشت موجهای سهمگینی از دل نگرانیها و مشکلات، حتی از جنسِ دردِ وطنم، بر ساحلِ زندگیام کوبید. اما امروز ایستادهام، نفس میکشم و این نفس کشیدن، خود بزرگترین معجزهی قدردانی است. شکر برای هر تپشِ قلب، برای هر طلوعی که دیدم، برای هر تجربهای که مرا صیقل داد و مرا به امروز رساند.
سالِ رفته، درسِ استقامت بود و نگاه به افقهای دورتر. درسِ اینکه چگونه در دلِ طوفان، لنگرگاهِ آرامشِ درون را بیابیم و اکنون، با کولهباری از تجربهها و نگاهی نو، به استقبالِ سالِ جدیدی میروم.
عشق به این بودن، عشق به آدمهایی که در این مسیر چراغِ راهم شدند. دوستانم، گنجینهی نابِ قلبم. در سالِ جدید، آرزو میکنم رشتههای دوستیمان، محکمتر از همیشه گره بخورد. آرزو میکنم خندههایمان، پژواکِ صداقت و مهر باشد. آرزو میکنم در کنارِ هم، پناهگاهِ امنِ روزهای سخت و شریکِ لحظاتِ نابِ خوشی باشیم.
اما امسال، این عشق ابعادِ دیگری هم یافته است. عشق به یادگیری، به کشفِ ناشناختهها، به فتحِ قلههایِ علمی. در سالِ پیش رو، اهدافِ تحصیلیام، نورِ امیدی هستند که مسیرِ پیشرفت را روشن میکنند. مصمم هستم تا با تمامِ توان، در این مسیر گام بردارم. عمیقتر شدن در درسها، درکِ مفاهیمِ پیچیده، و دستیابی به درجاتِ بالاترِ دانش، از اولویتهایِ من خواهد بود. میخواهم هر روز، قدمی کوچک اما استوار، به سویِ دستیابی به این اهداف بردارم. میخواهم دانشی را بیاموزم که نه تنها راهِ ترقیِ شخصیام را هموار سازد، بلکه بتوانم از آن در جهتِ خدمت به جامعه و کشورم نیز بهرهمند شوم.
این سالِ جدید، سالِ توازن است. توازن میانِ غنیسازیِ روابطِ انسانی و عمق بخشیدن به دانشِ فردی. میخواهم یاد بگیرم عمیقتر گوش دهم، بیشتر ببخشم، و با تمامِ وجودم در آغوشِ دوستانم، معنایِ واقعیِ خانواده را زندگی کنم. همزمان، هر لحظه را غنیمت شمرده و در دنیایِ علم و دانش، گامهایِ استوارتری بردارم.
•سوم خرداد، مبارکِ منِ دوباره!•
#مآئده.ر
