رسول ما گفت: هرکس عاشق شود و در عشق ثابت بماند و عاشق بمیرد، شهید است.
روزی دلبرکی که نهان شیدایش بودم پرسید تا حالا عاشقی شدی؟
پاسخ دادم که عاشق شدن تو ایران مثل این میمونه که بخوای با یه کلت که یدونه فشنگ داره از فاصله هفتصد متری راننده یک تانک رو بزنی. و من اینقدرها تیراندازیم خوب نیست.
ج.ا و طرفداراش خیلی چیزا رو از من و هم نسلام گرفت ولی دو تاش خیلی سنگین بود. اولیش امید بود، دومیش عشق.
تعارف که نداریم با تجرد توی سن ۳۴ سالگی و بزرگترین بچه و بزرگت ین نوه از هر دو سمت بودن نه تنها شانس اینکه اون شخصیت بابا باحاله رو برای دخترم قند عسلم ندارم که حتی دیگه شانس اینکه اون عمو/دایی باحاله بودن که خواهر/برادر/زاده ها یا چمیدونم حتی نوه های خاله و عمو و عمه و دایی که همهاش بخوانش رو هم ندارم
حالا بگذریم از اینکه اون خواهر و برادرا ارث پدرشون ازت طلبکارن. درحالیکه هیچ چیزی نبوده. هرچی هم بوده همون روز اول سهم خودتو بخشیدی بهشون.
اگر اون دنیا و خدایی باشه من اول از همه به شکایت ازش وایسادم
