دست مریزاد بشیر جان ولی یادداشتها را که به انتشارات اضافه میکنم تازه فقط میتوانم نظرها را ببینم ولی همچنان نمیتوانم پاسخی به نظرها بدهم. و در این میان ماندهام چگونه هنوز برخی میتوانند زیر پُستهایم نظر بنویسند؟!
به پیر به پیغمبر تنها مسئولیتی که در حال حاضر دارم نگهداری از هقت گوسفند و لک و لوک کردن با وانت پرایدم است. آیا این مسئولیتی در نظام محسوب میشود؟!
مگر در این نه سالی که در ویرگولم از مردم دور بودهام؟ به چه کسانی مردم میگویید؟ آیا مردم تنها همان کسانی هستند که با شما همسو و همفکر هستند؟
در عین اینکه انتقاد زیادی به ایشان دارم، خیر! قبول نمیکنم. چه بخواهیم چه نخواهیم در حال حاضر ایشان تنها رهبر و لیدری است که بیشترین طرفدار پر و پا قرص و جانفدا را در این کشور دارد. فعلاً هیچ گزینهی قویتر و حتی همتراز ایشان برای رهبری بر این کشور متصوّر نیست. مورد دیگر اینکه تضعیف رهبری یعنی تسلط ترامپ و نتانیاهو بر کشور و تقسیم کردن آن به چند قسمت. مثل کیک تولد!
خیر این داستان طنز نیست. چون آن را از دهان یک کمدین استنداپ نشنیدم. حاضرم آبها که از آسیاب افتاد آدرس ایشان را بدهم تا حضوری با وی صحبت کنید تا متوجه شوید که از صفر تا صد این نوشته که طنز و غیرمنطقی میپنداریدش اتفاق افتاده است. اصلاً نوشتن این روایت برای گلایه از بیمنطقی اتفاقات افتاده بود. اگر آشوبگر یا تروریست بودند و باید تیر میخوردند و دستگیر میشدند که دیگر روایتی نمیماند. میماند؟!
موضعگیریهای بنده موقع درگیریهای ۱۴۰۱ همچنان به قوت خود باقی است. اگر ادامهی یادداشتهای بنده در ویرگول و ویرشتهایم در ویراستی را تا اکنون دنبال کرده باشید، متوجه صحت این ادعا خواهید شد. اما آیا اعتراض ما به بیحجابی و برهنگی ناشی از عدم درکمان از صحبتهای زنان کاشفه بود؟ سینهچاک کدام نظام؟ سینهچاک نظامی هستم که حجاب جزو قوانیناش است و سینهچاک نظامی نیستم که گرانی و فقر کمر مردماش را شکسته است. فردا صبح نظام چند اخلالگر و مفسد اقتصادی و چند مسئول کارشکن را بدون مصلحتاندیشی و محافظهکاری بکشد بالا ببینید بنده دوباره چگونه سینهچاک نظام خواهم شد. خیر نظام از سر گرانی و اینها دردم نیاورده است. نظام از سر بیعدالتی دردم آورده است. از اینکه سطح زندگی مردم و مسئولین از زمین تا آسمان فرق میکند. از حقوقهای نجومی. از وامهای میلیاردی که برگردانده نمیشود. از فرزندان مسئولین که در بالای شهر و در خارج از کشور با خودروهای لوکس جولان میدهند و مشغول عشق و حال و قماربازی هستند. از مسئولی که موقع انتخابات مدعی نجات کشور بوده و حالا میگوید نیست، نمیتوانم، نمیگذارند، نمیشود!
در این که مردم عصبانی هم میتوانند موقع عصبانیت دست به کارهای عجیب بزنند، بحثی نیست. ولی نه با کارد و تبر و انواع و اقسام سلاح گرم! شما بفرمایید به کسی که با کارد و تبر و اسلحه به جان مردم میافتد و آنها را کاردآجین، سلاخی و آبکش میکند چه بگوییم؟ اینها که مردماند، آنها هم که مردماند، پس کوکوی بیناموس کیست؟!
کتاب پیشنهادی برای آشنایی با تاربخ جنایت صد سالهی آمریکا در دنیا، خاورمیانه و ایران همراه با کاریکاتور و با چاشنی طنز. کشوری که این روزها رئیسجمهورش ادعای دلسوزی برای مردم ایران را دارد:
