نور را پیدا کن؛
از دلِ همان تاریکی که تو را در خود پیچیده.
وقتی تنها سفیدیِ سقف را میبینی،
چشمانت را ببند و
از آنجایی که آمده ای گذر کن.
سرت را بالا بیار؛
از اعماقِ آب های سرد،
برای نفسی تازه.
دیگر احتیاجی به تحملِ این سردی نیست.
دستت را نوازش کن؛
وقتی گرمایی برای نجاتش نیست.
در انتها، خودت همدمِ رهایی ات باش.
و آنگاه دنیا را دریاب؛
همان که عشق ها را در کوره ی تنهایی های بیانتها صیقل میدهد.
✨💛 دوستدارِ زیبایی های زندگیِ تو...
KRK
