نامه‌ای به ملیکا

سلام؛

هفت ماه پیش مامان شمارت رو برام فرستاد تلگرام و زیرش نوشت "مریم میگه دختر خوبی هستی". ظاهرا مریم این رو هم گفته که میونِ تموم رفیقاش فقط تویی که شوهر می‌خوای نه دوس‌پسر. اگه برات سوال شده چرا مامان پیام داده و رو در رو حرف نزدیم، باید بگم خانواده‌ی ما این‌جوریه. در واقع اونا با من این‌جورین. بخوام بیشتر بازش کنم داستان میشه پس بگذریم ازش.

راستش نمی‌دونم چجوری شروع کنم، آدم دیگه تو این سن خجالت می‌کشه سر صحبت رو با یه خانم باز کنه. مخصوصا وقتی که هیچ تصوری از شخصیت، منش و حتی چهره‌ی مخاطبش نداره. بهر حال همین که گفتن شوهری هستی، تو ذهنم خوشگل شدی. موهات بلند شد، لبات غنچه، چشات درشت و پوستت سفید. شاید یکم لکه رو گونه‌هات. و چند تا موی سپید و یه خورده چین بالای پیشونیت. اما همه‌ی اینا باعث نشد دلم رو به دریا بزنم و باهات حرف بزنم. می‌پرسی چرا؟ داستانش طولانیه ولی با خودم عهد کردم دیگه داستان‌هام رو به دخترا نگم. آخه بعضیاشون خیلی قشنگن و باعث میشه بیفتی تو تله‌ی قیاس. بعدش ممکنه احساسِ متناقضی پیدا کنی و در نهایت بگی من دیوونم.

امروز باز مامان پرسید بهت زنگ زدم یا نه، واسه همین اینارو دارم می‌گم. راستی تو دوس داری دختر داشته باشی؟ من عاشق دختر بچه‌هام. اکسپلور اینستام برخلاف همه‌ی هم‌سن و سال‌هام پر از عکس بچه‌هاست. به نظرم تو دنیا دو تا چیز قشنگ وجود داره، زنِ آبستن و نوزادِ دختر. ازون کوچولوها که با کل دستشون انگشتت رو می‌گیرن. مویرگ‌های روی پلک‌شون دیده میشه، پوست گردنشون لایه لایه‌س و لباشون جوریه که انگاری الان از نازکی ترک می‌خوره. میگم، یه بچه‌مون نشه؟

از خودم بگم؟ خوب من تاریکم و تلخ، اندکی هم زشت. اما از قضا آدم ازدواجی‌ای هستم. چرا ازدواج نکردم؟ خوب اینم حرفیه. یه دلیل که باهات حرف نمی‌زنم ترس ازین سواله. آخه جوابش برا خودم هم معماست. راستی تو موسیقی دوست داری؟ ازونا که تو دلشون یه داستان واقعی دارن؟ مثل این آهنگ بنان :

آمد اما در نگاهش، آن نوازشها نبود...

چی؟ معلومه که عشق رو تجربه کردم. مث چی میمونه؟ خوب فرض کن خوابی و یهو تو رویات از یه بلندی می‌افتی. یه تکون محکم تو واقعیت می‌خوری و از خواب می‌پری! به نظرت غم‌انگیز بود؟! نه نه، واسه آدمی که خواب نمی‌بینه، کابوس هم یه رویاس...

فک کنم تو هم عاشق شدی، ولی به هیچ کی نگفتی نه؟ مث من جار نزدی که آهای ملت... آخرشم پشیمون شی. کار خوبی کردی. آخه ببخشیدا، ولی به یه ورِ هیچ کی نیست. از کجا فهمیدم عاشق بودی؟ آخه آدمای تنها یا خیلی زشتن، یا شکست عشقی خوردن. تو که زشت نیستی.

می‌دونی، من شمارت رو پاک نکردم، ولی هیچ وقت هم باهات تماس نمی‌گیرم. همین که یک گزینه موندی برام، خوشاینده واسم...

خدافظ

هوممم

ما رفتیم