گزیده هایی از کتاب کیمیاگر | پائولو کوئیلو

🪔کیمیاگر گفت: قلب من از رنج میترسد. به او بگو که ترس از رنج بدتر از خود رنج است. هیچ قلبی نیست که در پی آرزوهایش باشد ولی رنج نبرد، چون آرزوها بی پایان و دور از دسترسند و راه راه دشواری است. همت میخواهد و تلاش و هر لحظه آن میتواند لحظه پایانی باشد. لحظه دیدار با خدا یا لحظه پیوستن به ابدیت

🪔تپه های شنی با وزش باد جابجا میشوند ولى... صحرا همیشه صحرا باقی می ماند. این است. افسانه عشق

🪔همیشه به یاد داشته باش که خواستن از دانستن جدا نیست پس باید بدانی که چه میخواهی

🪔زمانی که واقعا خواستار چیزی هستی باید بدانی که این خواسته در ضمیر جهان متولد شده است و تو فقط مأمور انجام دادنش بر روی زمین هستی

🪔مردم خیالاتی اند و بر این تصور که دقیقا میدانند دیگران چگونه باید زندگی کنند، اما هیچ کس هرگز در طول عمرش یاد نگرفته است خود چگونه زندگی کند.

🪔و چه مشکل بود فکر نکردن فکر نکردن به کسی که دوستش میداشتی یا به آن کس که دور مانده است.

🪔هنگامی که عاشقیم پدیده ها را با مفاهیم بیشتری می بینیم

🪔جوان به آزادی باد حسادت کرد ولی فهمید که اگر بخواهد میتواند مثل آن آزاد باشد چون هیچ کس و هیچ چیز مانع آزادی او نمی شود مگر خودش

🪔چگونه میتوان خدا را با رفتن به کنیسه و کلیسا شناخت؟ در حالی که وظیفه ما کامل کردن ذهنیات است تا از طریق عینیات به او برسیم

🪔با پول هرگز کسی تنها نیست

🪔مهم نیست چه اتفاقی می افتد، ولی هر شخصی در روی زمین نقش عمده ای در ساخت تاریخ دنیایی دارد که معمولاً خود از آن بی اطلاع است

🪔گاهی وقتها بهتر است وقایع را همان طور که هستند فراموش کرد.

تاریک ترین لحظه لحظه قبل از طلوع خورشید است.