حیران از آن شدم که به هر جا خَبَر یکیست
در شرق و غربِ عالَمیان خیر و شر یکیست
از چین و هند و روسیه تا روم و پرتقال
انسانِ رِند و عارف و نیکوگهر یکیست
کَژّی، دَدی، بَدی و پلشتی در آدمی
در انگلیس و اُردُن و مِصر و قَطَر یکیست
در هر دهان اِفاضه شوَد قولِ ناصواب
فرقِ زبان و لهجه و لفظ از نظر یکیست
هر عارفی که نیمهشبی کرد شب دراز
مجموعِ مُنجیاتِ شبَش تا سحر یکیست
هر کس به خیر و شر پی یک کاروان رود!
کاین راه رفته را به سَفَر راهبَر یکیست!
[ #کیمیا_اسکندری ]
[ شنبه ۲/خرداد/۱۴۰۵ ]
پینوشت: گویی در طول تاریخ و عرض جغرافیا، شرّ در همه جا به یک آیین و خیر در همه جا به یک دین به جای آورده میشه!
