خدا را من صدا کردم ز اعماق وجودم باز
ولی اینبار ناآمد ندایی از درونم باز
صدا کردم ،صدا کردم همی فریاد کردم باز
که شاید بشنود آهی ،نوایی از درونم باز
دلم را خوش نمودم من به شبنم های غلتانم
که آویزد ز رخسارم، به سان آبشارم باز
ندا آمد فروکش کن شر و آتش ز احساست
گلستان شد به یکباره ،بسازم من درونم باز
همی بس باشدم آیه ،درخشد گوشه چشم یار
که آید چون نسیمی تا بپیچد در درونم باز
