بعد از یه مدت طولانی تقریبا دارم برمیگردم بنویسم، هنوزم این پلتفرم خیلی بهم احساس راحتی میده، اولین باری که با اینجا آشنا شدم اشتباه نکنم به واسطه دنبال کردن کارای سنا عبادی بود، یه دختر اهوازی برنامهنویس پر انرژی و فان که باعث شد بیام این پلتفرم و پستاش رو بخونم. همیشه برام شخصیت و خصوصا شجاعتش جالب بوده و هنوز وایب خوبی ازش میگیرم.
اولین پست هایی که اینجا نوشتم خیلی ساده بودن و الانی که قراره دوباره بیام اینجا بنویسم زمان زیادی از پستای قبلیم گذشته، برخلاف چندسال قبل الان فقط یه اندروید دولوپر ساده نیستم، بالاخره بعدِ چندسالی کار کردن توی بازار کار و کسب کلی تجربه، یه اندروید دولوپر ساده و روانی شدم. این چند وقته برخلاف خوب بودن آدمها، زندگی ظاهر بدش رو نشونم داده، تا یادم نره چقدر بی رحم و نامرده و کلی چیزای بد دیگه؛ ولی خب مهم اینه ما تا جایی که زور جسم و روح و روانمون میرسه، خوب بمونیم و مطمئن باشیم خدا میبینه و حواسش به هممون هست.
این پست رو هم به عنوان یه دست گرمی مینویسم تا شمشیری باشه بر قلب کمالگراییم. و الان بر خلاف قبلا شاید فقط درباره اندروید پست نزاشتم، اگر شانس نوشتن داشته باشم ممکنه جست و گریزی به دیتا ساینس یا چیزای مربوط به تکنولوژیهای جدید زدم.
این عکسه رو هم به این دلیل میزارم که پست بی عکس نباشه. همین دیه
