من و دوستانم.

خب سلام. این اولین متنی هست که راجع به خودم اینجا منتشر می‌کنم. فکر می‌کنم آدم‌ها برای دوست شدن با همدیگه یا حتی برعکس، نیاز دارن بیشتر باهم آشنا بشن.

من ماهیم. ماهی یه نیک نیمه که دوست دارم با اون لفظ خطاب بشم. از همون بچگی به نوشتن علاقه داشتم و می‌نوشتم؛ اما میشه گفت فقط چند سال اندکی میشه که به طور جدی می‌نویسم. دو بار کلاس نویسندگی مجازیِ رایگان برگزار کردم. دوست دارم آدم‌ها با احساسات‌شون آشتی کنن برای همین اکثر آدم‌ها رو تشویق به نوشتن و خوندنِ کتاب می‌کنم. عاشقِ چایی‌ام، به معنای واقعیِ کلمه عاشق.

ویرگول رو چند سالی میشه دارم–حدودا سه سال یا چهار سال– اما مطلبی منتشر نمی‌کردم و فعالیتی نداشتم. بعدها فهمیدم ویرگول جای خیلی خوبی برایِ این‌که نوشته‌هات خونده بشن، نوشته هات نقد بشن و حتی بیشتر بتونی با خودت آشنا بشی.

چیزی که راجع به ویرگول، توی فضایی غیر از ویرگول منتشر کردم به این صورت بود:

-ویرگول اینجوریه که یه سری آدم شبیه به هم، حداقل توی ظاهر شبیه به هم، جمع شدن یه جا و می‌نویسن.

و تو می‌دونی که اونجا قراره تمومِ متنات خونده بشن.

گاهی یه‌ سری‌ها لایک و کامنت می‌ذارن که هم‌سن بابا و مامانتن اما خب آدم لازمه گاهی –نه همیشه– مقبول همه‌ی نسل‌ها باشه.

و من متاسفانه یا خوشبختانه این فضا رو خیلی دوست دارم.

الان فهمیدم اون‌قدر‌ها مهارت کافی برای صحبت راجع به خودم ندارم. اگه خواستید بیشتر باهم دوست بشیم می‌تونید بیاید خونه‌ی مجازیِ من.

لینک خونه‌ی روبیکا:

@Mahi_wrote

لینک خونه‌ی بله:

https://ble.ir/Mahitea1