انگ اجتماعی بیماران روانپزشکی یکی از موانع بزرگ در مسیر درمان و بازتوانی آنهاست. باورهای غلط، استریوتایپهای منفی و نبود آگاهی عمومی نسبت به اختلالات روانی، باعث تبعیض، طرد اجتماعی و کاهش کیفیت زندگی این بیماران میشود.
در این میان، مددکاران اجتماعی نقش کلیدی در کاهش این انگ دارند. آنها با برگزاری برنامههای آموزشی برای بیماران، خانوادهها، کادر درمان و عموم جامعه، به اصلاح نگرشهای اشتباه کمک میکنند. همچنین با ارائه خدمات حمایتی، آموزش مهارتهای زندگی، تقویت استقلال فردی و اجتماعی، و تسهیل دسترسی به درمان، از فشارهای روانی ناشی از انگ میکاهند.
مددکاران اجتماعی علاوه بر کار مستقیم با بیماران، در سطح کلان نیز با مشارکت در سیاستگذاریها و همکاری با نهادهای حمایتی، در ایجاد تغییرات پایدار و رفع ساختارهای تبعیضآمیز نقشآفرینی میکنند. مداخلات هدفمند این حرفه میتواند علاوه بر بهبود کیفیت زندگی بیماران، به ارتقای سلامت روان و همبستگی اجتماعی در جامعه منجر شود.
برای مطالعه کامل مقاله:
🔗 [مشاهده مقاله در سیویلیکا]
