-×(چرا ، آن‌جا . نبودم ؟ )×-

این روزها سوال سختی، که ذهن خیلی‌ها را مشغول کرده، همین سه کلمه است. یا حتی وارونه‌اش، چرا آنجا بودم؟

به نحوی شهودی در حد اورکا اورکا گفتن ارشمیدس دیشب جواب آن را (برای خودم) و به سهم خودم پیدا کردم. تا صبح در خواب و بیداری صدها بار آن را تکرار کردم.

جواب من شخصی است. شاید به درد هیچکس دیگری نخورد. اینجا و نوشتن من هم شخصی است. برای خودم می‌نویسم. با شناختی که از خودم دارم کمتر کسی هم از نوشته‌هایم سردر می‌آورد.

چون :

چیزی که آنها می‌خواستند، دارم، و داشته‌ام. برای داشتن‌اش هزینه داده‌ام از اول عمرم تا امروز، هرروز برایش هزینه داده‌ام، و می‌دهم. آزادی و انتخاب. هرگز خودم را مجبور به چیزی که دیگران می‌خواستند به من تحمیل کنند، ندیدم. همیشه تلاش کردم اراده فردی خودم را داشته باشم. در شرایط موجود آزادانه‌ترین انتخاب خودم را انجام دهم و به آن عمل کنم. برای هر انتخابم هزینه‌های زیادی دادم.

شاید

برای این است که نه احساس پشیمانی دارم. نه عذاب وجدان.