ربات انسان نما

تمام چیزی که میخواستم محبت کوچکی بود

اما فریاد زدند

من فقط یک اغوش میخواستم

اما پس زدند

یک درک ساده

اما مرا به سخره گرفتند

میخواستم شنیده شوم

اما گوش هایشان را گرفتن

هیچ گاه جوابی به نفع من ندادند و بحث را به جای دیگری کشاندند

ادای دل سوزاندن در می اوردند ولی نمیدانستن انچه به من صدمه میزند چیزی نیست که انها نگرانش هستند بلکه تمام رفتار های ان هاست که دل مرا میکشند

انها نمیفهمیدند که چقدر زبانشان تند و اسیب زاست

نمیدانستند که هر یک از فریاد و طعن کنایه هاشان تیکه از قلبم را میشکند

اوه البته میدانستند زیرا قبلا به ان اشاره کرده بودم ــ

اما خود را به ندانستن زدند..

و هر کاری اعم از مظلوم نمایی میکردند تا پیروز ان میدان شوند

اری من هیچ گاه برایشان اهمیت نداشتم البته انها مدعی هستند که اهمیت میدهند. اما مگر انسان به کسی که به ان اهمیت میدهد اینگونه رفتار میکند؟

قطعا که نه

قبلا به این موضوع شک داشتم اما حال با کار هایشان مطمئن شده ام

چون به انها گفتم خنجری که به سمت من پرتاب میکنید درد دارد اما بدون هیچ شکی با همان شدت به سمت من پرتاب کردند

احساسات من برای انها بچه بازی ای بیش نبود و حتی مرا سرزنش کردند که احساساتم را بروز دادم زیرا حواسم به انها نبود که احساسات من انهارا ازار میدهد

میبینی عزیز من؟

حتی در بدترین لحظات زندگیم باید حواسم به انها باشد.

شاید چون من انسان نیستم.

بلکه فقط یک رباتم که هیچ چیز سرش نمیشود و فقط باید مطابق میل پیش برود

اری من انسان نیستم بلکه فقط رباتی برای خوشنودی انها هستم...

پ ن: متاسفم اگر متن خوش نوشته ای نبود