این نوشته برای پویش پیک زمین نوشته شده اما من میخواهم متفاوت تر از دیگران در مورد زمین بنویسم.
من زمین را دوست دارم. چون مادرم را در دل خود جای داده، و مادرم سال هاست که تن مهربانش در زمینی که اولین آفریده خداست، آرام گرفته است.
زمین مهربانی که نه تنها مادر من بلکه مادرها، پدر ها، فرزندها، و عزیزان زیادی مهمان او هستند و مانیز مهمانش می شویم.
13 ساله بودم که مادرم خیلی زود از پیش ما رفت. وصیتش این بود که مرا در وطنم دفن کنید.
پدرم، من و برادرم را کمی دور تر از قبری که برای مادرم آماده کرده بودند برد. و به من گفت همینجا بمان و جلو نیا!
من ایستاده بودم و با چشمان گریان از لابهلای جمعیت وقتی که مادرم را در خاک میگذاشتند میدیدم که مادرم دیگر نیست مادرم دیگر رفت و من و خواهرم و برادرانم دیگر مادرم را نمیبینیم این آخرین دیدار من با مادرم که جانم، که دنیایم، که تمام زیبایی زندگیم بود. اما رفت...
برادرم گریه کنان از من پرسید چرا مامان رو گذاشتند تو زمین؟ گفتم چون مامان رفت... مامان مرد...
آدم ها وقتی میمیرند باید خاکشون کرد تا راحت تر با خدا حرف بزنند
از اون روز خیلی گذشته اما من همیشه از زمینی و خاکی که مادرم در آن است و از شهیدی که کنار مادرم خاک شده که است میخواهم که با مادرم مهربان باشد
مادرم رفت و تمام گلهایی که درباغچه کاشته بود برایمان یادگاری ماند
یادم میاد وقتی که ما خانه جدیدمان را خریدیم درخت گردویی در باغچه آن بود که مادرم دوستش داشت
حتی بعد از زلزله رودبار خانه مان با خاک یکی شد اما درخت گردویی که در بچگی با آن خاطره ها داشتیم سرپا ماند
پدرم خواست درخت را قطع کند اما مادرم مخالفت کرد درختی که باعث جمع شدن کلی حشره و جانور در تابستان میشد و بسیار اذیت کننده بود. اما مادرم گفت تا وقتی من هستم درخت و باغچه ای که گل کاشته ام دست نخورده میماند
نمیدونم چه حکمتی بود که وقتی مادرم از این دنیا رفت درخت گردو هم آفت گرفت و خشک شد و حتی گل هایمان دیگر شادابی گذشته را نداشتند چون مادرم علاوه براینکه مادر ما بود مادر گلها و درختِ مان هم بود من همیشه این شعر را سر خاک مادرم میخوانم:
"ای خاک تیره! مادر ما را عزیز دار این نور چشم ماست که دربر گرفته ای "
زمین مهربان و قشنگ ما میزبان خوبی بوده برای آدمهایی که آمده اند و رفته اند و میآیند و میروند.
آِی آدم ها! نسبت به زمین مهربان باشیم، ای کاش زمین و آسمان را هیچ وقت آلوده نکنیم، که همانطور که او ما را دوست دارد ما هم او را دوست بداریم
خدا رحمت کند همه مادران و پدران سرزمینم را...
احتمالا از این مطلب هم خوشتون میاد:
