چند ساله دارم توی دنیای گرافیک دیزاین کار میکنم. تو این مدت کلی پروژه داشتم، تجربه کسب کردم، چیزای زیادی یاد گرفتم.
ولی راستش رو بخواید، همیشه یه چیزی انگار کم بود؛ اینکه کارهام درست و حسابی دیده بشه و بتونم یه کامیونیتی واقعی دور خودم جمع کنم.
امسال تصمیم گرفتم دیگه این موضوع رو جدیتر بگیرم.
بیشتر توی سوشالمدیا فعال باشم، خودم رو نشون بدم، با بقیه آدمایی که دغدغههای شبیه من دارن ارتباط بگیرم.
ویرگول یکی از جاهاییه که حس کردم میشه راحتتر و بیواسطهتر نوشت.
قبول دارم که این شروع، خیلی زودتر باید اتفاق میافتاد.
ولی خب مثل خیلی از شماها، یه جاهایی اهمالکاری کردم، یه جاهایی هم کمالگرایی نزاشت حرکت کنم.
اون فکر همیشگی که باید همه چی عالی باشه تا شروع کنی... که البته هیچ وقت هم همه چی عالی نمیشه!
اما الان دیگه میدونم؛ شروع کردن توی لحظهای که حس میکنی آماده نیستی، خیلی بهتر از اینه که هیچ وقت شروع نکنی.
هر چی بیشتر جلو میرم، بیشتر به این باور میرسم که استمرار، بیشتر از استعداد جواب میده.
و اینکه بهترین نسخه از خودت، توی مسیر ساخته میشه، نه توی ذهن خیالیت.
میخوام بیشتر بنویسم، بیشتر طراحی کنم، و از این مسیر لذت ببرم.
بیدغدغهتر، واقعیتر و همراهتر با آدمایی که دغدغههاشون شبیه منه.
گاهی وقتا فقط باید دستتو ببری جلو و دکمه استارت رو بزنی.
نه منتظر فرصت باشی، نه آمادهتر شدن.
----------
احمدرضا نیستانی
