اگر تصمیم نگیری ، برات ، بجات تصمیم می گیرند ، این دقیقا همان اتفاقی بود که 25 سال با آن زندگی کردم، اما در سال 26 ام ، این ورق را برگرداندم
میگن فرزند حاصل از ازدواج فامیلی یا دچار اختلال ذهنی میشه یا نبوغ که البته اون هم نوعی اختلال ذهنی هست
نمیدونم به کدوم دچار شدم ولی یقینا سندروم پر استعدادی من رو کم آزار نداده ، همین الان هم حس میکنم میتونم با تمرکز و پشتکار تو هر کاری موفق بشم نه فورا ولی حتما
و همین سال ها من رو توی انتخاب مردد و سردرگمم کرد
دوران ابتدایی و راهنمایی درسم درجه یک نبود ولی همیشه جزو 5نفر برتر کلاس بودم ، ادامه پیدا کرد تا رفتم به تیزهوشان
تو انتخاب رشته متوسطه دوم مشاور مدرسه پیشنهاد داد یا تجربی بخونم یا انسانی ، ریاضی خوندم چون پدر میگفت بازار کارش بهتره ، بهتر هم بود ولی حال من اونجا خوب نبود
4 سال مهندسی مکانیک خودم ، بعدش هم سربازی امریه قرارگاه سازندگی تو پروژه های عمرانی
ازدواج کردم وقتی سرباز بودم ، اینبار بیشتر خودم رو دخالت دادم و تصمیم گرفتم ، هر چند هنوز خیلی تو قاطعیت دست و پا شکسته بودم
سربازی تموم شد 2 سال کار تو کارخونه هواپیما های سبک سازی بعنوان کارشناس کنترل کیفی و بعدش هم طراح صنعتی ، اینجا اولین دهن کجی من به مسیرم بود ، شغل خوب با درآمد عالی ، استعفا کردم ، چون این تجربه ای نبود که من دنبال زندگی کردنش تا پایان عمرم باشم
تلاش اول موفق نبود ، من پریدم تو آب که شنا یاد بگیرم ولی حواسم نبود باید اول قلمرو آموزش شنا برای خودم تعیین میکردم بعد می پریدم ،اهمال کاری ، بی انگیزگی ، بی هدفی ، تله های ذهنی و طرحواره های کودکی ، پر حرفی و مشورت گرفتن از همه ، ترس های مسیر ناشناخته همه باعث شد نتونم روی آب بمونم برای همین دوباره تن به کارمندی مکانیک دادم ، البته اینبار دیگه هر شغلی رو قبول نکردم ، کار دومم آزادی عمل و استقلال شخصیتی بیشتری بهم می داد اما من که میدونستم :
«مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته ام از بدنم»
تو فرصت ایجاد شده با کار جدیدم ، کمی الکترونیک رو امتحان کردم ، قشنگ بود ولی کافی نبود ، برای همین تراپی رو شروع کردم ، هم شناخت طرحواره هام هم استعداد یابی با روانشناسی رشد و تربیتی
بعد از تموم تست ها بهم پیشنهاد شد رواندرمآنگر بشم ، جایی که میتونم راحت تر به آدم ها برای شناخت نبوغشون کمک کنم ، درسته خیلی باید یاد بگیرم ولی این توصیه کاملا جدی و علمی بود ، خودم هم میتونستم مسیر و تجسم کنم برای همین معطل نکردم ،
کار بعدی ثبت نام آزمون کارشناسی ارشد روانشناسی بود ، و الان در فاصله یک هفته مانده به آزمون دارم می نویسم
روانشناسی عالیه ، هم میتونم کاربردش رو تو زندگی لمس کنم هم از دونستن بیشتر و کمک به آدم ها سیر نمیشم ، ولی این برام کافی نبود ، باید کار آفرینی رو لمس میکردم ، چالش ها رو ، تازه باید یه پایه مالی میساختم که عشقم رو به پول آلوده نکنم ، باید پول داشته باشم تا بتونم از استعداد آدم ها حمایت کنم ؟ باید خودم نهایت سقف مهارت یک حرفه رو بلد باشم تا حداقل یک زمینه برای کمک کردن مستقیم به نابغه های صنعت رو فراهم کنم
برای همین رفتم سراغ موتور خودرو ، برق و تیونینگ موتور بخصوص حوزه ارتقاع ایمنی ، افزایش بهره وری انرژی و کاهش هزینه ، بیزینس پلانش رو چیده ام قصه اش مفصله بعدا درباره اش بیشتر میگم ، دوره مقدماتی اون رو هم مجازی گذروندم، عقیده ای به شاگردی به هر قیمتی برای هر کس و ناکسی ندارم ، باید به شیوه خودت انجامش بی ، اگر حس میکنی چیزی غلطه و جواب نمیده ، باید جسور باشی و حرفت رو پی بگیری ، برای همین روی وسیله خودم و اطرافیانم متمرکز شدم بجای اتلاف وقت ،حداقل تجهیزات رو هم آروم آروم و قسطی دارم میخرم
پر از تردید ، پر از عدم قطعیت ، پر از امید تو یکی از پیچیده ترین شرایط کشوری ، بعد از دو نوبت جنگ و تورم عجیب و غریب ، منی که باید قسط ها رو پرداخت کنم و مخارج خانواده ام رو تامین کنم ولی:
دنیاست دیگه ،همینه ذاتش عدم قطعیته ، دکتر پریسا رحیمخانی استاد ریاضیات داشنگاهمون یکبار بهم گفت
«هیچوقت هیچ چیز رو فدای چیز دیگه ای در زندگیتون نکنید »
من هم تا اینجا کار این کار رو نکردم ،حداقل ها فراهم شد عمل کردم، ازدواجم رو معطل سربازی نکردم ،حرکت تو مسیر هدفم رو معطل ایجاد حاشیه امن مالی نکردم ، الان هم نمیتونم منتظر منجی از عالم غیب باشم ، میدونم اوج رویای من ((که بعدا حتما درباره اش مفصل صحبت می کنم )) هرگز تو زمان تجربه زیسته من محقق نخواهد شد ، ولی :
«ماه را نشانه بگیر ، حتی اگر تیرت خطا برود در میان ستارگان فرود خواهی آمد »
