که دوستم داری راهی دراز در پیش رویت است ،چون من دست نیافتنی هستم .
اعتراف کن به اینکه واقعا دوستم داری ،چون من قلبم شکسته است .
اعتراف کن که بودنم آزارت نمیدهد ،چون دنیا برایم مبهم است .
اعتراف کن که آزارم نمیدهی ……
آزار ها دیده ام ،به چشمانم نگاه کن !
به کبودی روی چانه هایم نگاه کن !
آره خوب نگام کن ،خیلی خوب نگاهم کن !
غم تمام وجودم رو مثل مه دربر گرفته
مهی از غم و اندوه ،مهی تلخ .
خوب به چشمانم زل بزن ،غم درونش را میبینی ؟
صدای قلب شکسته ام را چی ؟ میشنوی؟
اشکهایم را چی میتوانی درک کنی ؟
درد هایم را چه؟ میتوانی حس کنی ؟
آورگی ام را چی ؟ میتوانی درک کنی؟
شب هایی که از فرط خستگی میخواهم بخوابم اما خوابم نمیبرد را میتوانی بفهمی ؟
میتوانی شب ها تا صبح با ناله هایم کنار بیای؟
میتوانی با ترس ها کابوس هایم کنار بیای؟